Vai al contenuto
FIDES VIVA
Confronto

Giovanni 20

Martini e Vulgata Clementina, versetto per versetto.

Giovanni 20: Martini e Vulgata Clementina
MartiniVulgata Clementina
1Il primo dì della settimana Maria Maddalena se ne va la mattina, che era ancor buio, al monumento: e vede levata dal monumento la pietra.Una autem sabbati, Maria Magdalene venit mane, cum adhuc tenebrae essent, ad monumentum: et vidit lapidem sublatum a monumento.
2Corre perciò a trovar Simon Pietro, e quell'altro discepolo amato da Gesù, e dice loro: Hanno portato via dal monumento il Signore, e non sappiamo dove lo abbian messo.Cucurrit ergo, et venit ad Simonem Petrum, et ad alium discipulum, quem amabat Iesus, et dicit illis: Tulerunt Dominum de monumento, et nescimus ubi posuerunt eum.
3Partì adunque Pietro, e quell'altro discepolo, e andaron al monumento.Exiit ergo Petrus, et ille alius discipulus, et venerunt ad monumentum.
4E correvano ambedue insieme, ma quell'altro discepolo corse più forte di Pietro, e arrivò il primo al monumento.Currebant autem duo simul, et ille alius discipulus praecucurrit citius Petro, et venit primus ad monumentum.
5E chinatosi vide posati i lenzuoli, ma non entrò dentro.Et cum se inclinasset, vidit posita linteamina: non tamen introivit.
6Dietro a lui arrivò Simon Pietro, ed entrò nel monumento, e vide posati i lenzuoli.Venit ergo Simon Petrus sequens eum, et introivit in monumentum, et vidit linteamina posita,
7E il fazzoletto, che era stato sulla sua testa, non posato insieme con le fasce, ma ripiegato in luogo a parte.et sudarium, quod fuerat super caput eius, non cum linteaminibus positum, sed separatim involutum in unum locum.
8Allora pertanto entrò anche l'altro discepolo, che era arrivato il primo al monumento: e vide, e credette:Tunc ergo introivit et ille discipulus qui venerat primus ad monumentum: et vidit, et credidit:
9Imperocché non avevano per anco compreso dalla Scrittura, com'egli doveva risuscitare da morte.nondum enim sciebant Scripturam, quia oportebat eum a mortuis resurgere.
10Ritornarono adunque i discepoli a casa.Abierunt ergo iterum discipuli ad semetipsos.
11Maria però stava fuori del monumento piangendo. Mentre però ella piangeva, si affacciò al monumento.Maria autem stabat ad monumentum foris, plorans. Dum ergo fleret, inclinavit se, et prospexit in monumentum:
12E vede due Angeli vestiti di bianco a sedere uno al capo, l'altro a' piedi, dove era posto il corpo di Gesù.et vidit duos angelos in albis sedentes, unum ad caput, et unum ad pedes, ubi positum fuerat corpus Iesu.
13Ed essi le dissero: Donna, perché piangi? Rispose loro: Perché hanno portato via il mio Signore; e non so, dove l'han messo.Dicunt ei illi: Mulier, quid ploras? Dicit eis: Quia tulerunt Dominum meum: et nescio ubi posuerunt eum.
14E detto questo, si voltò indietro, e vide Gesù in piedi: ma non conobbe, che era Gesù.Haec cum dixisset, conversa est retrorsum, et vidit Iesum stantem: et non sciebat quia Iesus est.
15Gesù le disse: Donna, perché piangi? Chi cerchi tu? Ella pensandosi, che fosse il giardiniere, gli disse: Signore, se tu lo hai portato via, dimmi dove lo hai posto; e io lo prenderò.Dicit ei Iesus: Mulier, quid ploras? quem quaeris? Illa existimans quia hortulanus esset, dicit ei: Domine, si tu sustulisti eum, dicito mihi ubi posuisti eum, et ego eum tollam.
16Le disse Gesù: Maria. Ella rivoltasi, gli disse: Rabboni (che vuol dir Maestro).Dicit ei Iesus: Maria. Conversa illa, dicit ei: Rabboni (quod dicitur Magister).
17Le disse Gesù: Non mi toccare: perché non sono ancora asceso al Padre mio: ma va'a' miei fratelli, e lor dirai: Ascendo al Padre mio, e Padre vostro, Dio mio e Dio vostro.Dicit ei Iesus: Noli me tangere, nondum enim ascendi ad Patrem meum: vade autem ad fratres meos, et dic eis: Ascendo ad Patrem meum, et Patrem vestrum, Deum meum, et Deum vestrum.
18Andò Maria Maddalena a raccontare a' discepoli: Ho veduto il Signore, e mi ha detto questo, e questo.Venit Maria Magdalene annuntians discipulis: Quia vidi Dominum, et haec dixit mihi.
19Giunta adunque la sera di quel giorno, il primo della settimana, ed essendo chiuse le porte, dove erano congregati i discepoli per paura de' Giudei, venne Gesù e si stette in mezzo, e disse loro: Pace a voi.Cum ergo sero esset die illo, una sabbatorum, et fores essent clausae, ubi erant discipuli congregati propter metum Iudaeorum: venit Iesus, et stetit in medio, et dixit eis: Pax vobis.
20E detto questo, mostrò loro le sue mani, e il costato. Si rallegrarono pertanto i discepoli al vedere il Signore.Et cum hoc dixisset, ostendit eis manus et latus. Gavisi sunt ergo discipuli, viso Domino.
21Disse loro di nuovo Gesù: Pace a voi. Come mandò me il Padre, anch'io mando voi.Dixit ergo eis iterum: Pax vobis. Sicut misit me Pater, et ego mitto vos.
22E detto questo soffiò sopra di essi, e disse: Ricevete lo Spirito santo:Haec cum dixisset, insufflavit, et dixit eis: Accipite Spiritum Sanctum:
23Saran rimessi i peccati a chi li rimetterete; e saran ritenuti a chi li riterrete.quorum remiseritis peccata, remittuntur eis: et quorum retinueritis, retenta sunt.
24Ma Tommaso uno de' dodici, soprannominato Didimo, non si trovò con essi al venire di Gesù.Thomas autem unus ex duodecim, qui dicitur Didymus, non erat cum eis quando venit Iesus.
25Gli disser però gli altri discepoli: Abbiam veduto il Signore: Ma egli disse loro: Se non veggo nelle mani di lui la fessura de' chiodi, e non metto il mio dito nel luogo de' chiodi, e non metto la mia mano nel suo costato, non credo.Dixerunt ergo ei alii discipuli: Vidimus Dominum. Ille autem dixit eis: Nisi videro in manibus eius fixuram clavorum, et mittam digitum meum in locum clavorum, et mittam manum meam in latus eius, non credam.
26Otto giorni dopo di nuovo erano i discepoli in casa, e Tommaso con essi. Viene Gesù, essendo chiuse le porte, e si pose in mezzo, e disse loro: Pace a voi.Et post dies octo, iterum erant discipuli eius intus, et Thomas cum eis. Venit Iesus ianuis clausis, et stetit in medio, et dixit: Pax vobis.
27Quindi dice a Tommaso: Metti qua il tuo dito, e osserva le mani mie, e accosta la tua mano, e mettila nel mio costato: e non essere incredulo, ma fedele.Deinde dicit Thomae: Infer digitum tuum huc, et vide manus meas, et affer manum tuam, et mitte in latus meum: et noli esse incredulus, sed fidelis.
28Rispose Tommaso, e dissegli: Signor mio, e Dio mio.Respondit Thomas, et dixit ei: Dominus meus et Deus meus.
29Gli disse Gesù: Perché hai veduto, o Tommaso, hai creduto: beati coloro, che non hanno veduto, e hanno creduto.Dixit ei Iesus: Quia vidisti me, Thoma, credidisti: beati qui non viderunt, et crediderunt.
30Vi sono anche molti altri segni fatti da Gesù in presenza de' suoi discepoli, che non sono registrati in questo libro.Multa quidem et alia signa fecit Iesus in conspectu discipulorum suorum, quae non sunt scripta in libro hoc.
31Questi poi sono stati registrati, affinché crediate, che Gesù è il Cristo Figliuolo di Dio, e affinché credendo ottenghiate la vita nel nome di lui.Haec autem scripta sunt ut credatis, quia Iesus est Christus Filius Dei: et ut credentes, vitam habeatis in nomine eius.

Il Vangelo e il santo del giorno, ogni mattina nella tua email

Inizia ogni giorno vicino a Cristo e ai suoi santi: il Vangelo della Messa e una vita che ispira. Gratis; ti disiscrivi quando vuoi.

Ti invieremo un’email di conferma. Ogni tanto, anche qualche avviso di Fides Viva. Puoi disiscriverti con un clic. Privacy

giovedì 29 ottobre · Vangelo

Gesù prosegue il suo cammino verso Gerusalemme e piange sulla città che uccide i profeti

In quel tempo, proprio quel giorno, si avvicinarono alcuni farisei a dire a Gesù: «Parti e vattene di qui, perché Erode vuole ucciderti». Egli rispose loro: «Andate a dire a quella volpe: “Ecco, io scaccio demòni e…