Vai al contenuto
FIDES VIVA
Confronto

Giovanni 5

Martini e Vulgata Clementina, versetto per versetto.

Giovanni 5: Martini e Vulgata Clementina
MartiniVulgata Clementina
1Dopo questo essendo la festa de' Giudei, Gesù se n'andò a Gerusalemme.Post haec erat dies festus Iudaeorum, et ascendit Iesus Ierosolymam.
2E havvi in Gerusalemme la piscina probatica, che in lingua Ebrea si chiama Betsaida, la quale ha cinque porticati.Est autem Ierosolymis probatica piscina, quae cognominatur hebraice Bethsaida, quinque porticus habens.
3Ne' quali giaceva gran turba di malati, di ciechi, di zoppi, di paralitici, i quali aspettavano il movimento dell'acqua.In his iacebat multitudo magna languentium, caecorum, claudorum, aridorum, exspectantium aquae motum.
4Imperocché l'Angelo del Signore in un certo tempo scendeva nella piscina, e l'acqua era agitata. E chiunque fosse stato il primo a scendere nella piscina dopo il movimento dell'acqua, restava sano, qualunque fosse la malattia, dalla quale era detenuto.Angelus autem Domini descendebat secundum tempus in piscinam, et movebatur aqua. Et qui prior descendisset in piscinam post motionem aquae, sanus fiebat a quacumque detinebatur infirmitate.
5Ed eravi un uomo, il quale avea passati trentotto anni nella sua infermità.Erat autem quidam homo ibi triginta et octo annos habens in infirmitate sua.
6E Gesù mirato avendo costui, che se ne stava a giacere, e conoscendo, che era di età avanzata, gli disse: Vuoi tu essere risanato?Hunc autem cum vidisset Iesus iacentem, et cognovisset quia iam multum tempus haberet, dicit ei: Vis sanus fieri?
7Risposegli l'infermo: Signore, io non ho uomo, che mi getti nella piscina, quando l'acqua è agitata: il perché quando io mi vi accosto, un altro vi scende prima di me.Respondit ei languidus: Domine, hominem non habeo, ut, cum turbata fuerit aqua, mittat me in piscinam: dum venio enim ego, alius ante me descendit.
8Dissegli Gesù: Alzati, prendi il tuo letticciuolo, e cammina.Dicit ei Iesus: Surge, tolle grabatum tuum et ambula.
9E in quell'istante colui diventò sano, prese il suo letticciuolo, e camminava. Or quel dì era sabato.Et statim sanus factus est homo ille: et sustulit grabatum suum, et ambulabat. Erat autem sabbatum in die illo.
10Dicevan perciò i Giudei all'uomo risanato: È sabato, non è a te lecito di portare il tuo letticciuolo.Dicebant ergo Iudaei illi qui sanatus fuerat: Sabbatum est, non licet tibi tollere grabatum tuum.
11Ed egli rispose loro: Colui, che mi ha risanato, mi ha detto: Prendi il tuo letticciuolo, e cammina.Respondit eis: Qui me sanum fecit, ille mihi dixit: Tolle grabatum tuum et ambula.
12Domandarongli adunque chi fosse quell'uomo che gli aveva detto: Prendi il tuo letticciuolo, e cammina.Interrogaverunt ergo eum: Quis est ille homo qui dixit tibi: Tolle grabatum tuum et ambula?
13Ma l'uomo risanato non sapeva, chi quegli fosse; perché Gesù si era scansato dalla turba, che era in quel luogo.Is autem qui sanus fuerat effectus, nesciebat quis esset. Iesus enim declinavit a turba constituta in loco.
14Dopo di ciò trovollo Gesù nel tempio, e gli disse: Ecco, che se' risanato: non peccar più, perché non ti avvenga qualche cosa di peggio.Postea invenit eum Iesus in templo, et dixit illi: Ecce sanus factus es; iam noli peccare, ne deterius tibi aliquid contingat.
15Quegli andò a dar nuova a' Giudei, come Gesù era quello che l'avea risanato.Abiit ille homo, et nuntiavit Iudaeis quia Iesus esset, qui fecit eum sanum.
16Per questo i Giudei perseguitavano Gesù, perché tali cose faceva in giorno di sabato.Propterea persequebantur Iudaei Iesum, quia haec faciebat in sabbato.
17Ma Gesù rispondeva loro: Il Padre mio opera fino a quest'oggi, e io opero.Iesus autem respondit eis: Pater meus usque modo operatur, et ego operor.
18Per questo sempre più i Giudei cercavano di ucciderlo: mentre non solo rompeva il sabato, ma di più diceva, che Dio era il Padre suo, facendosi eguale a Dio. Rispose adunque Gesù, e disse loro:Propterea ergo magis quaerebant eum Iudaei interficere: quia non solum solvebat sabbatum, sed et patrem suum dicebat Deum, aequalem se faciens Deo. Respondit itaque Iesus, et dixit eis:
19In verità, in verità vi dico: Non può il Figliuolo far da sé cosa alcuna, se non la ha veduta fare dal Padre: imperocché quello, che questi fa, lo fa parimente il Figliuolo.Amen, amen dico vobis: non potest Filius a se facere quidquam, nisi quod viderit Patrem facientem: quaecumque enim ille fecerit, haec et Filius similiter facit.
20Imperocché il Padre ama il Figliuolo, e a lui manifesta tutto quello, che egli fa: e farà a lui vedere opere maggiori di queste, onde voi ne restiate stupefatti.Pater enim diligit Filium, et omnia demonstrat ei quae ipse facit: et maiora his demonstrabit ei opera, ut vos miremini.
21Conciossiachè siccome il Padre risuscita i morti, e rende ad essi la vita; così il Figliuolo rende la vita a quelli che vuole.Sicut enim Pater suscitat mortuos, et vivificat, sic et Filius, quos vult, vivificat.
22Imperocché il Padre non giudica alcuno: ma ha rimesso interamente nel Figliuolo il far giudizio,Neque enim Pater iudicat quemquam: sed omne iudicium dedit Filio,
23Affinché tutti onorino il Figliuolo, come onorano il Padre: chi non onora il Figliuolo, non onora il Padre, che lo ha mandato.ut omnes honorificent Filium, sicut honorificant Patrem; qui non honorificat Filium, non honorificat Patrem, qui misit illum.
24In verità, in verità vi dico, che chi ascolta la mia parola, e crede in lui, che mi ha mandato, ha la vita eterna, e non incorre nel giudizio, ma è passato da morte a vita.Amen, amen dico vobis, quia qui verbum meum audit, et credit ei qui misit me, habet vitam aeternam, et in iudicium non venit, sed transiit a morte in vitam.
25In verità, in verità vi dico, che verrà il tempo, anzi è adesso, quando i morti udiranno la voce del Figliuolo di Dio: e quei che l'avranno udita, viveranno.Amen, amen dico vobis, quia venit hora, et nunc est, quando mortui audient vocem Filii Dei: et qui audierint, vivent.
26Imperocché siccome il Padre ha in sé stesso la vita: così ha dato al Figliuolo l'avere in sé stesso la vita:Sicut enim Pater habet vitam in semetipso, sic dedit et Filio habere vitam in semetipso:
27E gli ha dato podestà di far giudizio in quanto è Figliuolo dell'uomo.et potestatem dedit ei iudicium facere, quia Filius hominis est.
28Non vi stupite di questo; perché verrà tempo, in cui tutti quelli, che sono nei sepolcri, udiranno la voce del Figliuolo di Dio:Nolite mirari hoc, quia venit hora in qua omnes qui in monumentis sunt audient vocem Filii Dei:
29E usciranno fuora quelli, che avranno fatto opere buone risorgendo per vivere: quegli poi, che avran fatto opere male, risorgendo per essere condannati.et procedent qui bona fecerunt, in resurrectionem vitae; qui vero mala egerunt, in resurrectionem iudicii.
30Non posso io fare da me cosa alcuna. Giudico secondo quel che mi vien detto: e il mio giudizio è retto: perché non cerco il voler mio, ma il volere del Padre, che mi ha mandato.Non possum ego a meipso facere quidquam. Sicut audio, iudico: et iudicium meum iustum est, quia non quaero voluntatem meam, sed voluntatem eius qui misit me.
31Se io rendo testimonianza a me stesso, la testimonianza mia non è idonea.Si ego testimonium perhibeo de meipso, testimonium meum non est verum.
32Evvi un altro, che rende a me testimonianza: e so, che è idonea la testimonianza, che egli a me rende.Alius est qui testimonium perhibet de me: et scio quia verum est testimonium, quod perhibet de me.
33Voi avete mandato a interrogare Giovanni, ed egli ha reso testimonianza al vero.Vos misistis ad Ioannem, et testimonium perhibuit veritati.
34Io però non ricevo testimonianza da un uomo: ma queste cose dicovi per vostra salute.Ego autem non ab homine testimonium accipio: sed haec dico ut vos salvi sitis.
35Quegli era lampana ardente, e luminosa. E voi avete voluto per pochi momenti godere della sua luce.Ille erat lucerna ardens et lucens: vos autem voluistis ad horam exsultare in luce eius.
36Io però ho una testimonianza maggiore di quella di Giovanni. Imperocché le opere, che mi ha dato il Padre da adempire, queste opere stesse, le quali io fo, testificano a favor mio, che il Padre mi ha mandato:Ego autem habeo testimonium maius Ioanne. Opera enim quae dedit mihi Pater ut perficiam ea: ipsa opera, quae ego facio, testimonium perhibent de me, quia Pater misit me:
37E il Padre, che mi ha mandato, egli stesso ha resa testimonianza a favor mio: e voi né avete udita giammai la sua voce, né veduto il suo volto.et qui misit me Pater, ipse testimonium perhibuit de me: neque vocem eius umquam audistis, neque speciem eius vidistis:
38E non avete abitante in voi la sua parola: perché non credete a chi egli ha mandato.et verbum eius non habetis in vobis manens: quia quem misit ille, huic vos non creditis.
39Voi andate investigando le Scritture, perché credete di avere in esse la vita eterna: e queste sono quelle, che parlano a favor mio:Scrutamini Scripturas, quia vos putatis in ipsis vitam aeternam habere: et illae sunt quae testimonium perhibent de me:
40E non volete venir a me per aver vita.et non vultis venire ad me ut vitam habeatis.
41Io non accetto la gloria, che viene dagli uomini.Claritatem ab hominibus non accipio.
42Ma vi ho conosciuto, che non avete in voi amore di Dio.Sed cognovi vos, quia dilectionem Dei non habetis in vobis.
43Io son venuto nel nome del Padre mio, e non mi ricevete: se un altro verrà di propria autorità, lo riceverete.Ego veni in nomine Patris mei, et non accipitis me; si alius venerit in nomine suo, illum accipietis.
44Com'è possibile, che crediate voi, che andate mendicando gloria gli uni dagli altri, e non cercate quella gloria che da Dio solo procede?Quomodo vos potestis credere, qui gloriam ab invicem accipitis, et gloriam quae a solo Deo est, non quaeritis?
45Non vi pensate, che sia per accusarvi io presso del Padre: havvi già chi vi accusa, quel Mosè, in cui voi vi confidate.Nolite putare quia ego accusaturus sim vos apud Patrem: est qui accusat vos Moyses, in quo vos speratis.
46Imperocché se credeste a Mosè, a me ancora credereste: conciossiachè di me egli ha scritto.Si enim crederetis Moysi, crederetis forsitan et mihi: de me enim ille scripsit.
47Che se non credete a quel che egli ha scritto, come crederete voi alle mie parole?Si autem illius litteris non creditis, quomodo verbis meis credetis?

Il Vangelo e il santo del giorno, ogni mattina nella tua email

Inizia ogni giorno vicino a Cristo e ai suoi santi: il Vangelo della Messa e una vita che ispira. Gratis; ti disiscrivi quando vuoi.

Ti invieremo un’email di conferma. Ogni tanto, anche qualche avviso di Fides Viva. Puoi disiscriverti con un clic. Privacy

giovedì 29 ottobre · Vangelo

Gesù prosegue il suo cammino verso Gerusalemme e piange sulla città che uccide i profeti

In quel tempo, proprio quel giorno, si avvicinarono alcuni farisei a dire a Gesù: «Parti e vattene di qui, perché Erode vuole ucciderti». Egli rispose loro: «Andate a dire a quella volpe: “Ecco, io scaccio demòni e…