Confronto
Giovanni 5
Martini e Vulgata Clementina, versetto per versetto.
| Martini | Vulgata Clementina | |
|---|---|---|
| 1 | Dopo questo essendo la festa de' Giudei, Gesù se n'andò a Gerusalemme. | Post haec erat dies festus Iudaeorum, et ascendit Iesus Ierosolymam. |
| 2 | E havvi in Gerusalemme la piscina probatica, che in lingua Ebrea si chiama Betsaida, la quale ha cinque porticati. | Est autem Ierosolymis probatica piscina, quae cognominatur hebraice Bethsaida, quinque porticus habens. |
| 3 | Ne' quali giaceva gran turba di malati, di ciechi, di zoppi, di paralitici, i quali aspettavano il movimento dell'acqua. | In his iacebat multitudo magna languentium, caecorum, claudorum, aridorum, exspectantium aquae motum. |
| 4 | Imperocché l'Angelo del Signore in un certo tempo scendeva nella piscina, e l'acqua era agitata. E chiunque fosse stato il primo a scendere nella piscina dopo il movimento dell'acqua, restava sano, qualunque fosse la malattia, dalla quale era detenuto. | Angelus autem Domini descendebat secundum tempus in piscinam, et movebatur aqua. Et qui prior descendisset in piscinam post motionem aquae, sanus fiebat a quacumque detinebatur infirmitate. |
| 5 | Ed eravi un uomo, il quale avea passati trentotto anni nella sua infermità. | Erat autem quidam homo ibi triginta et octo annos habens in infirmitate sua. |
| 6 | E Gesù mirato avendo costui, che se ne stava a giacere, e conoscendo, che era di età avanzata, gli disse: Vuoi tu essere risanato? | Hunc autem cum vidisset Iesus iacentem, et cognovisset quia iam multum tempus haberet, dicit ei: Vis sanus fieri? |
| 7 | Risposegli l'infermo: Signore, io non ho uomo, che mi getti nella piscina, quando l'acqua è agitata: il perché quando io mi vi accosto, un altro vi scende prima di me. | Respondit ei languidus: Domine, hominem non habeo, ut, cum turbata fuerit aqua, mittat me in piscinam: dum venio enim ego, alius ante me descendit. |
| 8 | Dissegli Gesù: Alzati, prendi il tuo letticciuolo, e cammina. | Dicit ei Iesus: Surge, tolle grabatum tuum et ambula. |
| 9 | E in quell'istante colui diventò sano, prese il suo letticciuolo, e camminava. Or quel dì era sabato. | Et statim sanus factus est homo ille: et sustulit grabatum suum, et ambulabat. Erat autem sabbatum in die illo. |
| 10 | Dicevan perciò i Giudei all'uomo risanato: È sabato, non è a te lecito di portare il tuo letticciuolo. | Dicebant ergo Iudaei illi qui sanatus fuerat: Sabbatum est, non licet tibi tollere grabatum tuum. |
| 11 | Ed egli rispose loro: Colui, che mi ha risanato, mi ha detto: Prendi il tuo letticciuolo, e cammina. | Respondit eis: Qui me sanum fecit, ille mihi dixit: Tolle grabatum tuum et ambula. |
| 12 | Domandarongli adunque chi fosse quell'uomo che gli aveva detto: Prendi il tuo letticciuolo, e cammina. | Interrogaverunt ergo eum: Quis est ille homo qui dixit tibi: Tolle grabatum tuum et ambula? |
| 13 | Ma l'uomo risanato non sapeva, chi quegli fosse; perché Gesù si era scansato dalla turba, che era in quel luogo. | Is autem qui sanus fuerat effectus, nesciebat quis esset. Iesus enim declinavit a turba constituta in loco. |
| 14 | Dopo di ciò trovollo Gesù nel tempio, e gli disse: Ecco, che se' risanato: non peccar più, perché non ti avvenga qualche cosa di peggio. | Postea invenit eum Iesus in templo, et dixit illi: Ecce sanus factus es; iam noli peccare, ne deterius tibi aliquid contingat. |
| 15 | Quegli andò a dar nuova a' Giudei, come Gesù era quello che l'avea risanato. | Abiit ille homo, et nuntiavit Iudaeis quia Iesus esset, qui fecit eum sanum. |
| 16 | Per questo i Giudei perseguitavano Gesù, perché tali cose faceva in giorno di sabato. | Propterea persequebantur Iudaei Iesum, quia haec faciebat in sabbato. |
| 17 | Ma Gesù rispondeva loro: Il Padre mio opera fino a quest'oggi, e io opero. | Iesus autem respondit eis: Pater meus usque modo operatur, et ego operor. |
| 18 | Per questo sempre più i Giudei cercavano di ucciderlo: mentre non solo rompeva il sabato, ma di più diceva, che Dio era il Padre suo, facendosi eguale a Dio. Rispose adunque Gesù, e disse loro: | Propterea ergo magis quaerebant eum Iudaei interficere: quia non solum solvebat sabbatum, sed et patrem suum dicebat Deum, aequalem se faciens Deo. Respondit itaque Iesus, et dixit eis: |
| 19 | In verità, in verità vi dico: Non può il Figliuolo far da sé cosa alcuna, se non la ha veduta fare dal Padre: imperocché quello, che questi fa, lo fa parimente il Figliuolo. | Amen, amen dico vobis: non potest Filius a se facere quidquam, nisi quod viderit Patrem facientem: quaecumque enim ille fecerit, haec et Filius similiter facit. |
| 20 | Imperocché il Padre ama il Figliuolo, e a lui manifesta tutto quello, che egli fa: e farà a lui vedere opere maggiori di queste, onde voi ne restiate stupefatti. | Pater enim diligit Filium, et omnia demonstrat ei quae ipse facit: et maiora his demonstrabit ei opera, ut vos miremini. |
| 21 | Conciossiachè siccome il Padre risuscita i morti, e rende ad essi la vita; così il Figliuolo rende la vita a quelli che vuole. | Sicut enim Pater suscitat mortuos, et vivificat, sic et Filius, quos vult, vivificat. |
| 22 | Imperocché il Padre non giudica alcuno: ma ha rimesso interamente nel Figliuolo il far giudizio, | Neque enim Pater iudicat quemquam: sed omne iudicium dedit Filio, |
| 23 | Affinché tutti onorino il Figliuolo, come onorano il Padre: chi non onora il Figliuolo, non onora il Padre, che lo ha mandato. | ut omnes honorificent Filium, sicut honorificant Patrem; qui non honorificat Filium, non honorificat Patrem, qui misit illum. |
| 24 | In verità, in verità vi dico, che chi ascolta la mia parola, e crede in lui, che mi ha mandato, ha la vita eterna, e non incorre nel giudizio, ma è passato da morte a vita. | Amen, amen dico vobis, quia qui verbum meum audit, et credit ei qui misit me, habet vitam aeternam, et in iudicium non venit, sed transiit a morte in vitam. |
| 25 | In verità, in verità vi dico, che verrà il tempo, anzi è adesso, quando i morti udiranno la voce del Figliuolo di Dio: e quei che l'avranno udita, viveranno. | Amen, amen dico vobis, quia venit hora, et nunc est, quando mortui audient vocem Filii Dei: et qui audierint, vivent. |
| 26 | Imperocché siccome il Padre ha in sé stesso la vita: così ha dato al Figliuolo l'avere in sé stesso la vita: | Sicut enim Pater habet vitam in semetipso, sic dedit et Filio habere vitam in semetipso: |
| 27 | E gli ha dato podestà di far giudizio in quanto è Figliuolo dell'uomo. | et potestatem dedit ei iudicium facere, quia Filius hominis est. |
| 28 | Non vi stupite di questo; perché verrà tempo, in cui tutti quelli, che sono nei sepolcri, udiranno la voce del Figliuolo di Dio: | Nolite mirari hoc, quia venit hora in qua omnes qui in monumentis sunt audient vocem Filii Dei: |
| 29 | E usciranno fuora quelli, che avranno fatto opere buone risorgendo per vivere: quegli poi, che avran fatto opere male, risorgendo per essere condannati. | et procedent qui bona fecerunt, in resurrectionem vitae; qui vero mala egerunt, in resurrectionem iudicii. |
| 30 | Non posso io fare da me cosa alcuna. Giudico secondo quel che mi vien detto: e il mio giudizio è retto: perché non cerco il voler mio, ma il volere del Padre, che mi ha mandato. | Non possum ego a meipso facere quidquam. Sicut audio, iudico: et iudicium meum iustum est, quia non quaero voluntatem meam, sed voluntatem eius qui misit me. |
| 31 | Se io rendo testimonianza a me stesso, la testimonianza mia non è idonea. | Si ego testimonium perhibeo de meipso, testimonium meum non est verum. |
| 32 | Evvi un altro, che rende a me testimonianza: e so, che è idonea la testimonianza, che egli a me rende. | Alius est qui testimonium perhibet de me: et scio quia verum est testimonium, quod perhibet de me. |
| 33 | Voi avete mandato a interrogare Giovanni, ed egli ha reso testimonianza al vero. | Vos misistis ad Ioannem, et testimonium perhibuit veritati. |
| 34 | Io però non ricevo testimonianza da un uomo: ma queste cose dicovi per vostra salute. | Ego autem non ab homine testimonium accipio: sed haec dico ut vos salvi sitis. |
| 35 | Quegli era lampana ardente, e luminosa. E voi avete voluto per pochi momenti godere della sua luce. | Ille erat lucerna ardens et lucens: vos autem voluistis ad horam exsultare in luce eius. |
| 36 | Io però ho una testimonianza maggiore di quella di Giovanni. Imperocché le opere, che mi ha dato il Padre da adempire, queste opere stesse, le quali io fo, testificano a favor mio, che il Padre mi ha mandato: | Ego autem habeo testimonium maius Ioanne. Opera enim quae dedit mihi Pater ut perficiam ea: ipsa opera, quae ego facio, testimonium perhibent de me, quia Pater misit me: |
| 37 | E il Padre, che mi ha mandato, egli stesso ha resa testimonianza a favor mio: e voi né avete udita giammai la sua voce, né veduto il suo volto. | et qui misit me Pater, ipse testimonium perhibuit de me: neque vocem eius umquam audistis, neque speciem eius vidistis: |
| 38 | E non avete abitante in voi la sua parola: perché non credete a chi egli ha mandato. | et verbum eius non habetis in vobis manens: quia quem misit ille, huic vos non creditis. |
| 39 | Voi andate investigando le Scritture, perché credete di avere in esse la vita eterna: e queste sono quelle, che parlano a favor mio: | Scrutamini Scripturas, quia vos putatis in ipsis vitam aeternam habere: et illae sunt quae testimonium perhibent de me: |
| 40 | E non volete venir a me per aver vita. | et non vultis venire ad me ut vitam habeatis. |
| 41 | Io non accetto la gloria, che viene dagli uomini. | Claritatem ab hominibus non accipio. |
| 42 | Ma vi ho conosciuto, che non avete in voi amore di Dio. | Sed cognovi vos, quia dilectionem Dei non habetis in vobis. |
| 43 | Io son venuto nel nome del Padre mio, e non mi ricevete: se un altro verrà di propria autorità, lo riceverete. | Ego veni in nomine Patris mei, et non accipitis me; si alius venerit in nomine suo, illum accipietis. |
| 44 | Com'è possibile, che crediate voi, che andate mendicando gloria gli uni dagli altri, e non cercate quella gloria che da Dio solo procede? | Quomodo vos potestis credere, qui gloriam ab invicem accipitis, et gloriam quae a solo Deo est, non quaeritis? |
| 45 | Non vi pensate, che sia per accusarvi io presso del Padre: havvi già chi vi accusa, quel Mosè, in cui voi vi confidate. | Nolite putare quia ego accusaturus sim vos apud Patrem: est qui accusat vos Moyses, in quo vos speratis. |
| 46 | Imperocché se credeste a Mosè, a me ancora credereste: conciossiachè di me egli ha scritto. | Si enim crederetis Moysi, crederetis forsitan et mihi: de me enim ille scripsit. |
| 47 | Che se non credete a quel che egli ha scritto, come crederete voi alle mie parole? | Si autem illius litteris non creditis, quomodo verbis meis credetis? |
