Comparação
Lucas 11
Figueiredo e Vulgata Clementina, versículo a versículo.
| Figueiredo | Vulgata Clementina | |
|---|---|---|
| 1 | E aconteceu que estando orando em certo lugar, quando acabou, lhe disse um dos seus discípulos: Senhor, ensina-nos a orar, assim como também João ensinou aos seus discípulos. | Et factum est: cum esset in quodam loco orans, ut cessavit, dixit unus ex discipulis eius ad eum: Domine, doce nos orare, sicut docuit et Ioannes discipulos suos. |
| 2 | E Jesus lhes disse: Quando orardes, dizei: Padre, santificado seja o teu nome. Venha a nós o teu reino. | Et ait illis: Cum oratis, dicite: Pater, sanctificetur nomen tuum. Adveniat regnum tuum. |
| 3 | O pão nosso de cada dia nos dá hoje. | Panem nostrum quotidianum da nobis hodie. |
| 4 | E perdoa-nos os nossos pecados, pois que também nós perdoamos a todo o que nos deve. E não nos deixes cair em tentação. | Et dimitte nobis peccata nostra, siquidem et ipsi dimittimus omni debenti nobis. Et ne nos inducas in tentationem. |
| 5 | Disse-lhes mais: Se qualquer de vós tiver um amigo, e for ter com ele à meia noite, e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães, | Et ait ad illos: Quis vestrum habebit amicum, et ibit ad illum media nocte, et dicet illi: Amice, commoda mihi tres panes, |
| 6 | Porque um meu amigo acaba de chegar a minha casa de uma jornada, e não tenho que lhe pôr diante, | quoniam amicus meus venit de via ad me, et non habeo quod ponam ante illum, |
| 7 | E ele respondendo lá de dentro lhe disser: Não me sejais importuno, já está fechada a porta, e os meus criados estão também como eu na cama, não me posso levantar a dar-tos. | et ille de intus respondens dicat: Noli mihi molestus esse, iam ostium clausum est, et pueri mei mecum sunt in cubili: non possum surgere, et dare tibi. |
| 8 | E se o outro perseverar em bater: digo-vos que no caso que ele se não levantar a dar-lhos, por ser seu amigo, certamente pela sua importunação se levantará e lhe dará quantos pães houver mister. | Et si ille perseveraverit pulsans: dico vobis, etsi non dabit illi surgens eo quod amicus eius sit, propter improbitatem tamen eius surget, et dabit illi quotquot habet necessarios. |
| 9 | Portanto eu vos digo: Pedi, e dar-se-vos-á; buscai, e achareis; batei, e abrir-se-vos-á. | Et ego dico vobis: Petite, et dabitur vobis; quaerite, et invenietis; pulsate, et aperietur vobis. |
| 10 | Porque todo aquele que pede, recebe; e o que busca, acha; e ao que bate, se lhe abrirá. | Omnis enim qui petit, accipit: et qui quaerit, invenit: et pulsanti aperietur. |
| 11 | E se algum de vós-outros pedir pão a seu pai, acaso dar-lhe-á ele uma pedra? Ou se lhe pedir um peixe, dar-lhe-á ele porventura em lugar de peixe uma serpente? | Quis autem ex vobis patrem petit panem, numquid lapidem dabit illi? aut piscem, numquid pro pisce serpentem dabit illi? |
| 12 | Ou se lhe pedir um ovo, porventura dar-lhe-á um escorpião? | aut si petierit ovum, numquid porriget illi scorpionem? |
| 13 | Pois se vós-outros, sendo maus, sabeis dar boas dádivas a vossos filhos; quanto mais o vosso Pai celestial dará espírito bom aos que lho pedirem? | Si ergo vos, cum sitis mali, nostis bona data dare filiis vestris: quanto magis Pater vester de caelo dabit spiritum bonum petentibus se? |
| 14 | E estava Jesus lançando um demônio, e era ele mudo. E depois de ter expelido o demônio, falou o mudo, e se admiraram as gentes. | Et erat eiiciens daemonium, et illud erat mutum. Et cum eiecisset daemonium, locutus est mutus, et admiratae sunt turbae. |
| 15 | Mas alguns deles disseram: Ele expele os demônios em virtude de Belzebu príncipe dos demônios. | Quidam autem ex eis dixerunt: In Beelzebub principe daemoniorum eiicit daemonia. |
| 16 | E outros para o tentarem, lhe pediam que lhes mostrasse algum prodígio do céu. | Et alii tentantes, signum de caelo quaerebant ab eo. |
| 17 | E Jesus quando viu os pensamentos deles, lhes disse: Todo o reino dividido contra si mesmo será assolado, e cairá casa sobre casa. | Ipse autem ut vidit cogitationes eorum, dixit eis: Omne regnum in seipsum divisum desolabitur, et domus supra domum cadet. |
| 18 | Pois se satanás está também dividido contra si mesmo, como estará em pé o seu reino? porque vós dizeis que em virtude de Belzebu é que eu lanço fora os demônios. | Si autem et Satanas in seipsum divisus est, quomodo stabit regnum eius? quia dicitis in Beelzebub me eiicere daemonia. |
| 19 | Ora se é por virtude de Belzebu que eu lanço fora os demônios, vossos filhos por virtude de quem os lançam? Por isso eles serão os vossos juízes. | Si autem ego in Beelzebub eiicio daemonia: filii vestri in quo eiiciunt? ideo ipsi iudices vestri erunt. |
| 20 | Mas se pelo dedo de Deus lanço os demônios, é certo que chegou a vós o reino de Deus. | Porro si in digito Dei eiicio daemonia: profecto pervenit in vos regnum Dei. |
| 21 | Quando um homem valente guarda armado o seu pátio, estão em segurança os bens que possui. | Cum fortis armatus custodit atrium suum, in pace sunt ea quae possidet. |
| 22 | Mas se sobrevindo outro mais valente do que ele, o vencer, este lhe tirará todas as suas armas, em que confiava, e repartirá os seus despojos. | Si autem fortior eo superveniens vicerit eum, universa arma eius auferet, in quibus confidebat, et spolia eius distribuet. |
| 23 | O que não é comigo, é contra mim; e o que não colhe comigo, desperdiça. | Qui non est mecum, contra me est: et qui non colligit mecum, dispergit. |
| 24 | Quando o espírito imundo tem saído de um homem, anda pelos lugares secos, buscando repouso; e como o não acha, diz: Tornarei para minha casa, donde sai. | Cum immundus spiritus exierit de homine, ambulat per loca inaquosa, quaerens requiem: et non inveniens dicit: Revertar in domum meam unde exivi. |
| 25 | E depois de vir, ele a acha varrida e adornada. | Et cum venerit, invenit eam scopis mundatam, et ornatam. |
| 26 | Vai então, e toma consigo outros sete espíritos piores do que ele, e entrando na casa, fazem nela habitação. E vem o último estado deste homem a ser pior do que o primeiro. | Tunc vadit, et assumit septem alios spiritus secum, nequiores se, et ingressi habitant ibi. Et fiunt novissima hominis illius peiora prioribus. |
| 27 | E aconteceu que dizendo ele estas palavras, uma mulher levantando a voz do meio do povo lhe disse: Bem-aventurado o ventre que te trouxe, e os peitos a que foste criado. | Factum est autem, cum haec diceret: extollens vocem quaedam mulier de turba dixit illi: Beatus venter qui te portavit, et ubera quae suxisti. |
| 28 | Mas ele respondeu: Antes bem-aventurados aqueles que ouvem a palavra de Deus, e a põem por obra. | At ille dixit: Quinimmo beati, qui audiunt verbum Dei et custodiunt illud. |
| 29 | E como o povo vinha concorrendo, começou Jesus a dizer: Esta geração é uma geração perversa; Ela pede um sinal, e não se lhe dará outro sinal, senão o sinal do profeta Jonas. | Turbis autem concurrentibus coepit dicere: Generatio haec, generatio nequam est: signum quaerit, et signum non dabitur ei, nisi signum Ionae prophetae. |
| 30 | Porque assim como Jonas foi um sinal para os ninivitas; assim também o Filho do Homem o será para esta nação. | Nam sicut fuit Ionas signum Ninivitis, ita erit et Filius hominis generationi isti. |
| 31 | A rainha do meio-dia levantar-se há no dia de juízo contra os homens desta nação, e condená-los-á; porque veio do cabo do mundo ouvir a sabedoria de Salomão; entretanto sabei que aqui está quem é maior do que Salomão. | Regina austri surget in iudicio cum viris generationis huius, et condemnabit illos: quia venit a finibus terrae audire sapientiam Salomonis: et ecce plus quam Salomon hic. |
| 32 | Os ninivitas levantar-se-ão no dia do juízo com esta gente, e condená-la-ão; porque fizeram penitência ao pregar-lha Jonas, entretanto sabei que aqui está quem é maior do que Jonas. | Viri Ninivitae surgent in iudicio cum generatione hac, et condemnabunt illam: quia poenitentiam egerunt ad praedicationem Ionae, et ecce plus quam Ionas hic. |
| 33 | Ninguém acende uma candeia, e a põe num lugar escondido, nem debaixo de um alqueire; mas sobre um candieiro, para que os que entram, vejam a luz. | Nemo lucernam accendit, et in abscondito ponit, neque sub modio: sed supra candelabrum, ut qui ingrediuntur, lumen videant. |
| 34 | O teu olho é a luz do teu corpo. Se o teu olho for simples, todo o teu corpo será lúcido; se porém for mau, também o teu corpo será tenebroso. | Lucerna corporis tui est oculus tuus. Si oculus tuus fuerit simplex, totum corpus tuum lucidum erit: si autem nequam fuerit, etiam corpus tuum tenebrosum erit. |
| 35 | Olha pois bem que a luz que é em ti, não sejam trevas. | Vide ergo ne lumen quod in te est, tenebrae sint. |
| 36 | Se pois o teu corpo for todo lúcido, sem ter parte alguma tenebrosa, todo ele será luminoso, e alumiar-te-á, como uma luzerna de brilhante luz. | Si ergo corpus tuum totum lucidum fuerit, non habens aliquam partem tenebrarum, erit lucidum totum, et sicut lucerna fulgoris illuminabit te. |
| 37 | E quando Jesus estava falando, pediu-lhe um fariseu que fosse jantar com ele. E havendo entrado, se sentou à mesa. | Et cum loqueretur, rogavit illum quidam pharisaeus ut pranderet apud se. Et ingressus recubuit. |
| 38 | E o fariseu começou a discorrer lá consigo mesmo sobre o motivo, por que se não tinha lavado ele antes de comer. | Pharisaeus autem coepit intra se reputans dicere, quare non baptizatus esset ante prandium. |
| 39 | E o Senhor lhe disse: Agora vós-outros os fariseus limpais o que está por fora do vaso e do prato; mas o vosso interior está cheio de rapina e de maldade. | Et ait Dominus ad illum: Nunc vos pharisaei, quod deforis est calicis et catini, mundatis: quod autem intus est vestrum, plenum est rapina et iniquitate. |
| 40 | Néscios, quem fez tudo o que está de fora, não fez também o que está de dentro? | Stulti! nonne qui fecit quod deforis est, etiam id quod deintus est fecit? |
| 41 | Dai contudo esmola do que é vosso; e eis-aí que todas as coisas vos ficam sendo limpas. | Verumtamen quod superest, date eleemosynam: et ecce omnia munda sunt vobis. |
| 42 | Mas ai de vós fariseus que pagais o dízimo da hortelã e da arruda e de toda a casta de ervas, e que desprezais a justiça e o amor de Deus; pois estas eram as coisas que importava que vós praticasseis, sem entretanto omitirdes aquelas outras. | Sed vae vobis, pharisaeis, quia decimatis mentham, et rutam, et omne olus, et praeteritis iudicium et caritatem Dei: haec autem oportuit facere, et illa non omittere. |
| 43 | Ai de vós, fariseus que gostais de ter nas sinagogas as primeiras cadeiras, e de que vos saúdem na praça. | Vae vobis, pharisaeis, quia diligitis primas cathedras in synagogis, et salutationes in foro. |
| 44 | Ai de vós, que sois como os sepulcros que não aparecem, e que os homens que caminham por cima não conhecem. | Vae vobis, quia estis ut monumenta, quae non apparent, et homines ambulantes supra, nesciunt. |
| 45 | Então respondendo um dos doutores da lei, lhe disse: Mestre, tu falando assim, também a nós-outros nos afrontas. | Respondens autem quidam ex legisperitis, ait illi: Magister, haec dicens etiam contumeliam nobis facis. |
| 46 | Mas Jesus lhe respondeu: Ai de vós-outros também doutores da lei; que carregais os homens de obrigações que eles não podem desempenhar, e vós nem com um dedo vosso lhes aliviais a carga. | At ille ait: Et vobis legisperitis vae: quia oneratis homines oneribus, quae portare non possunt, et ipsi uno digito vestro non tangitis sarcinas. |
| 47 | Ai de vós que edificais sepulcros aos profetas; quando vossos pais foram os que lhes deram a morte. | Vae vobis, qui aedificatis monumenta prophetarum: patres autem vestri occiderunt illos. |
| 48 | Por certo que bem testemunhais que consentis nas obras de vossos pais; porque eles na verdade os mataram, e vós edificais os seus sepulcros. | Profecto testificamini quod consentitis operibus patrum vestrorum: quoniam ipsi quidem eos occiderunt, vos autem aedificatis eorum sepulchra. |
| 49 | Por isso também disse a sabedoria de Deus: Mandar-lhes-ei profetas e apóstolos, e eles darão a morte a uns, e perseguirão a outros; | Propterea et sapientia Dei dixit: Mittam ad illos prophetas, et apostolos, et ex illis occident, et persequentur: |
| 50 | Para que a esta nação se peça conta do sangue de todos os profetas, o qual foi derramado desde o princípio do mundo, | ut inquiratur sanguis omnium prophetarum, qui effusus est a constitutione mundi a generatione ista, |
| 51 | Desde o sangue de Abel, até o sangue de Zacarias que foi morto entre o altar e o templo. Sim, eu vos declaro que a esta nação se pedirá conta disto. | a sanguine Abel, usque ad sanguinem Zachariae, qui periit inter altare et aedem. Ita dico vobis, requiretur ab hac generatione. |
| 52 | Ai de vós doutores da lei, que depois de terdes arrogado a vós a chave da ciência, nem vós-outros entrastes, nem deixastes entrar os que vinham para entrar. | Vae vobis, legisperitis, quia tulistis clavem scientiae: ipsi non introistis, et eos qui introibant, prohibuistis. |
| 53 | E como ele lhes falava desta sorte, começaram os fariseus e doutores da lei a apertá-lo com fortes instâncias, e a quererem-no fazer calar com a multidão das questões, a que o obrigavam a responder, | Cum autem haec ad illos diceret, coeperunt pharisaei et legisperiti graviter insistere, et os eius opprimere de multis, |
| 54 | Armando-lhe desta maneira laços, e buscando ocasião de lhe apanharem da boca alguma palavra, para o acusarem. | insidiantes ei, et quaerentes aliquid capere de ore eius, ut accusarent eum. |
