Comparação
Lucas 11
Figueiredo e Texto grego (edição patriarcal, 1904), versículo a versículo.
| Figueiredo | Texto grego (edição patriarcal, 1904) | |
|---|---|---|
| 1 | E aconteceu que estando orando em certo lugar, quando acabou, lhe disse um dos seus discípulos: Senhor, ensina-nos a orar, assim como também João ensinou aos seus discípulos. | Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ εἶναι αὐτὸν ἐν τόπῳ τινὶ προσευχόμενον, ὡς ἐπαύσατο, εἶπέ τις τῶν μαθητῶν αὐτοῦ πρὸς αὐτόν· Κύριε, δίδαξον ἡμᾶς προσεύχεσθαι, καθὼς καὶ Ἰωάννης ἐδίδαξε τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ. |
| 2 | E Jesus lhes disse: Quando orardes, dizei: Padre, santificado seja o teu nome. Venha a nós o teu reino. | εἶπε δὲ αὐτοῖς· ὅταν προσεύχησθε, λέγετε· Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς· ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά σου· ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου· γενηθήτω τὸ θέλημά σου, ὡς ἐν οὐρανῷ, καὶ ἐπὶ τῆς γῆς· |
| 3 | O pão nosso de cada dia nos dá hoje. | τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον δίδου ἡμῖν τὸ καθ᾽ ἡμέραν· |
| 4 | E perdoa-nos os nossos pecados, pois que também nós perdoamos a todo o que nos deve. E não nos deixes cair em tentação. | καὶ ἄφες ἡμῖν τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν· καὶ γὰρ αὐτοὶ ἀφίεμεν παντὶ τῷ ὀφείλοντι ἡμῖν· καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλὰ ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ. |
| 5 | Disse-lhes mais: Se qualquer de vós tiver um amigo, e for ter com ele à meia noite, e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães, | Καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς· τίς ἐξ ὑμῶν ἕξει φίλον, καὶ πορεύσεται πρὸς αὐτὸν μεσονυκτίου καὶ ἐρεῖ αὐτῷ· φίλε, χρῆσόν μοι τρεῖς ἄρτους, |
| 6 | Porque um meu amigo acaba de chegar a minha casa de uma jornada, e não tenho que lhe pôr diante, | ἐπειδὴ φίλος μου παρεγένετο ἐξ ὁδοῦ πρός με καὶ οὐκ ἔχω ὃ παραθήσω αὐτῷ· |
| 7 | E ele respondendo lá de dentro lhe disser: Não me sejais importuno, já está fechada a porta, e os meus criados estão também como eu na cama, não me posso levantar a dar-tos. | κἀκεῖνος ἔσωθεν ἀποκριθεὶς εἴπῃ· μή μοι κόπους πάρεχε· ἤδη ἡ θύρα κέκλεισται καὶ τὰ παιδία μου μετ᾽ ἐμοῦ εἰς τὴν κοίτην εἰσίν· οὐ δύναμαι ἀναστὰς δοῦναί σοι; |
| 8 | E se o outro perseverar em bater: digo-vos que no caso que ele se não levantar a dar-lhos, por ser seu amigo, certamente pela sua importunação se levantará e lhe dará quantos pães houver mister. | λέγω ὑμῖν, εἰ καὶ οὐ δώσει αὐτῷ ἀναστὰς διὰ τὸ εἶναι αὐτοῦ φίλον, διά γε τὴν ἀναίδειαν αὐτοῦ ἐγερθεὶς δώσει αὐτῷ ὅσων χρῄζει. |
| 9 | Portanto eu vos digo: Pedi, e dar-se-vos-á; buscai, e achareis; batei, e abrir-se-vos-á. | κἀγὼ ὑμῖν λέγω, αἰτεῖτε, καὶ δοθήσεται ὑμῖν, ζητεῖτε, καὶ εὑρήσετε, κρούετε, καὶ ἀνοιγήσεται ὑμῖν· |
| 10 | Porque todo aquele que pede, recebe; e o que busca, acha; e ao que bate, se lhe abrirá. | πᾶς γὰρ ὁ αἰτῶν λαμβάνει καὶ ὁ ζητῶν εὑρίσκει καὶ τῷ κρούοντι ἀνοιχθήσεται. |
| 11 | E se algum de vós-outros pedir pão a seu pai, acaso dar-lhe-á ele uma pedra? Ou se lhe pedir um peixe, dar-lhe-á ele porventura em lugar de peixe uma serpente? | τίνα δὲ ἐξ ὑμῶν τὸν πατέρα αἰτήσει ὁ υἱὸς ἄρτον, μὴ λίθον ἐπιδώσει αὐτῷ; ἢ καὶ ἰχθύν, μὴ ἀντὶ ἰχθύος ὄφιν ἐπιδώσει αὐτῷ; |
| 12 | Ou se lhe pedir um ovo, porventura dar-lhe-á um escorpião? | ἢ καὶ ἐὰν αἰτήσῃ ᾠόν, μὴ ἐπιδώσει αὐτῷ σκορπίον; |
| 13 | Pois se vós-outros, sendo maus, sabeis dar boas dádivas a vossos filhos; quanto mais o vosso Pai celestial dará espírito bom aos que lho pedirem? | εἰ οὖν ὑμεῖς, ὑπάρχοντες πονηροί, οἴδατε δόματα ἀγαθὰ διδόναι τοῖς τέκνοις ὑμῶν, πόσῳ μᾶλλον ὁ πατὴρ ὁ ἐξ οὐρανοῦ δώσει πνεῦμα ἀγαθὸν τοῖς αἰτοῦσιν αὐτόν; |
| 14 | E estava Jesus lançando um demônio, e era ele mudo. E depois de ter expelido o demônio, falou o mudo, e se admiraram as gentes. | Καὶ ἦν ἐκβάλλων δαιμόνιον, καὶ αὐτὸ ἦν κωφόν· ἐγένετο δὲ τοῦ δαιμονίου ἐξελθόντος ἐλάλησεν ὁ κωφός, καὶ ἐθαύμαζον οἱ ὄχλοι· |
| 15 | Mas alguns deles disseram: Ele expele os demônios em virtude de Belzebu príncipe dos demônios. | τινὲς δὲ ἐξ αὐτῶν εἶπον· ἐν Βεελζεβοὺλ τῷ ἄρχοντι τῶν δαιμονίων ἐκβάλλει τὰ δαιμόνια. |
| 16 | E outros para o tentarem, lhe pediam que lhes mostrasse algum prodígio do céu. | ἕτεροι δὲ πειράζοντες σημεῖον παρ᾽ αὐτοῦ ἐζήτουν ἐξ οὐρανοῦ. |
| 17 | E Jesus quando viu os pensamentos deles, lhes disse: Todo o reino dividido contra si mesmo será assolado, e cairá casa sobre casa. | αὐτὸς δὲ εἰδὼς αὐτῶν τὰ διανοήματα εἶπεν αὐτοῖς· πᾶσα βασιλεία ἐφ᾽ ἑαυτὴν διαμερισθεῖσα, ἐρημοῦται, καὶ οἶκος ἐπὶ οἶκον, πίπτει. |
| 18 | Pois se satanás está também dividido contra si mesmo, como estará em pé o seu reino? porque vós dizeis que em virtude de Belzebu é que eu lanço fora os demônios. | εἰ δὲ καὶ ὁ σατανᾶς ἐφ᾽ ἑαυτὸν διεμερίσθη, πῶς σταθήσεται ἡ βασιλεία αὐτοῦ, ὅτι λέγετε ἐν Βεελζεβούλ με ἐκβάλλειν τὰ δαιμόνια; |
| 19 | Ora se é por virtude de Belzebu que eu lanço fora os demônios, vossos filhos por virtude de quem os lançam? Por isso eles serão os vossos juízes. | εἰ δὲ ἐγὼ ἐν Βεελζεβοὺλ ἐκβάλλω τὰ δαιμόνια, οἱ υἱοὶ ὑμῶν ἐν τίνι ἐκβαλοῦσι; διὰ τοῦτο αὐτοὶ κριταὶ ὑμῶν ἔσονται. |
| 20 | Mas se pelo dedo de Deus lanço os demônios, é certo que chegou a vós o reino de Deus. | εἰ δὲ ἐν δακτύλῳ Θεοῦ ἐκβάλλω τὰ δαιμόνια, ἄρα ἔφθασεν ἐφ᾽ ὑμᾶς ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ. |
| 21 | Quando um homem valente guarda armado o seu pátio, estão em segurança os bens que possui. | ὅταν ὁ ἰσχυρὸς καθωπλισμένος φυλάσσῃ τὴν ἑαυτοῦ αὐλήν, ἐν εἰρήνῃ ἐστὶ τὰ ὑπάρχοντα αὐτοῦ· |
| 22 | Mas se sobrevindo outro mais valente do que ele, o vencer, este lhe tirará todas as suas armas, em que confiava, e repartirá os seus despojos. | ἐπὰν δὲ ὁ ἰσχυρότερος αὐτοῦ ἐπελθὼν νικήσῃ αὐτόν, τὴν πανοπλίαν αὐτοῦ αἴρει, ἐφ᾽ ᾗ ἐπεποίθει, καὶ τὰ σκῦλα αὐτοῦ διαδίδωσιν. |
| 23 | O que não é comigo, é contra mim; e o que não colhe comigo, desperdiça. | ὁ μὴ ὢν μετ᾽ ἐμοῦ κατ᾽ ἐμοῦ ἐστι, καὶ ὁ μὴ συνάγων μετ᾽ ἐμοῦ σκορπίζει. |
| 24 | Quando o espírito imundo tem saído de um homem, anda pelos lugares secos, buscando repouso; e como o não acha, diz: Tornarei para minha casa, donde sai. | Ὅταν τὸ ἀκάθαρτον πνεῦμα ἐξέλθῃ ἀπὸ τοῦ ἀνθρώπου, διέρχεται δι᾽ ἀνύδρων τόπων ζητοῦν ἀνάπαυσιν, καὶ μὴ εὑρίσκον λέγει· ὑποστρέψω εἰς τὸν οἶκόν μου ὅθεν ἐξῆλθον· |
| 25 | E depois de vir, ele a acha varrida e adornada. | καὶ ἐλθὸν εὑρίσκει σεσαρωμένον καὶ κεκοσμημένον. |
| 26 | Vai então, e toma consigo outros sete espíritos piores do que ele, e entrando na casa, fazem nela habitação. E vem o último estado deste homem a ser pior do que o primeiro. | τότε πορεύεται καὶ παραλαμβάνει ἑπτὰ ἕτερα πνεύματα πονηρότερα ἑαυτοῦ, καὶ εἰσελθόντα κατοικεῖ ἐκεῖ, καὶ γίνεται τὰ ἔσχατα τοῦ ἀνθρώπου ἐκείνου χείρονα τῶν πρώτων. |
| 27 | E aconteceu que dizendo ele estas palavras, uma mulher levantando a voz do meio do povo lhe disse: Bem-aventurado o ventre que te trouxe, e os peitos a que foste criado. | Ἐγένετο δὲ ἐν τῷ λέγειν αὐτὸν ταῦτα ἐπάρασά τις γυνὴ φωνὴν ἐκ τοῦ ὄχλου εἶπεν αὐτῷ· μακαρία ἡ κοιλία ἡ βαστάσασά σε καὶ μαστοὶ οὓς ἐθήλασας. |
| 28 | Mas ele respondeu: Antes bem-aventurados aqueles que ouvem a palavra de Deus, e a põem por obra. | αὐτὸς δὲ εἶπε· μενοῦνγε μακάριοι οἱ ἀκούοντες τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ καὶ φυλάσσοντες αὐτόν. |
| 29 | E como o povo vinha concorrendo, começou Jesus a dizer: Esta geração é uma geração perversa; Ela pede um sinal, e não se lhe dará outro sinal, senão o sinal do profeta Jonas. | Τῶν δὲ ὄχλων ἐπαθροιζομένων ἤρξατο λέγειν· ἡ γενεὰ αὕτη γενεὰ πονηρά ἐστι· σημεῖον ζητεῖ, καὶ σημεῖον οὐ δοθήσεται αὐτῇ εἰ μὴ τὸ σημεῖον Ἰωνᾶ τοῦ προφήτου. |
| 30 | Porque assim como Jonas foi um sinal para os ninivitas; assim também o Filho do Homem o será para esta nação. | καθὼς γὰρ ἐγένετο Ἰωνᾶς σημεῖον τοῖς Νινευΐταις, οὕτως ἔσται καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου τῇ γενεᾷ ταύτῃ σημεῖον. |
| 31 | A rainha do meio-dia levantar-se há no dia de juízo contra os homens desta nação, e condená-los-á; porque veio do cabo do mundo ouvir a sabedoria de Salomão; entretanto sabei que aqui está quem é maior do que Salomão. | βασίλισσα νότου ἐγερθήσεται ἐν τῇ κρίσει μετὰ τῶν ἀνδρῶν τῆς γενεᾶς ταύτης καὶ κατακρινεῖ αὐτούς, ὅτι ἦλθεν ἐκ τῶν περάτων τῆς γῆς ἀκοῦσαι τὴν σοφίαν Σολομῶντος, καὶ ἰδοὺ πλεῖον Σολομῶντος ὧδε. |
| 32 | Os ninivitas levantar-se-ão no dia do juízo com esta gente, e condená-la-ão; porque fizeram penitência ao pregar-lha Jonas, entretanto sabei que aqui está quem é maior do que Jonas. | ἄνδρες Νινευῒ ἀναστήσονται ἐν τῇ κρίσει μετὰ τῆς γενεᾶς ταύτης καὶ κατακρινοῦσιν αὐτήν, ὅτι μετενόησαν εἰς τὸ κήρυγμα Ἰωνᾶ, καὶ ἰδοὺ πλεῖον Ἰωνᾶ ὧδε. |
| 33 | Ninguém acende uma candeia, e a põe num lugar escondido, nem debaixo de um alqueire; mas sobre um candieiro, para que os que entram, vejam a luz. | Οὐδεὶς δὲ λύχνον ἅψας εἰς κρυπτὴν τίθησιν οὐδὲ ὑπὸ τὸν μόδιον, ἀλλ᾽ ἐπὶ τὴν λυχνίαν, ἵνα οἱ εἰσπορευόμενοι τὸ φέγγος βλέπωσιν. |
| 34 | O teu olho é a luz do teu corpo. Se o teu olho for simples, todo o teu corpo será lúcido; se porém for mau, também o teu corpo será tenebroso. | ὁ λύχνος τοῦ σώματός ἐστιν ὁ ὀφθαλμός· ὅταν οὖν ὁ ὀφθαλμός σου ἁπλοῦς ᾖ, καὶ ὅλον τὸ σῶμά σου φωτεινόν ἐστιν· ἐπὰν δὲ πονηρὸς ᾖ, καὶ τὸ σῶμά σου σκοτεινόν. |
| 35 | Olha pois bem que a luz que é em ti, não sejam trevas. | σκόπει οὖν μὴ τὸ φῶς τὸ ἐν σοὶ σκότος ἐστίν. |
| 36 | Se pois o teu corpo for todo lúcido, sem ter parte alguma tenebrosa, todo ele será luminoso, e alumiar-te-á, como uma luzerna de brilhante luz. | εἰ οὖν τὸ σῶμά σου ὅλον φωτεινόν, μὴ ἔχον τι μέρος σκοτεινόν, ἔσται φωτεινὸν ὅλον ὡς ὅταν ὁ λύχνος τῇ ἀστραπῇ φωτίζῃ σε. |
| 37 | E quando Jesus estava falando, pediu-lhe um fariseu que fosse jantar com ele. E havendo entrado, se sentou à mesa. | Ἐν δὲ τῷ λαλῆσαι αὐτὸν ταῦτα ἠρώτα αὐτὸν Φαρισαῖός τις ὅπως ἀριστήσῃ παρ᾽ αὐτῷ· εἰσελθὼν δὲ ἀνέπεσεν. |
| 38 | E o fariseu começou a discorrer lá consigo mesmo sobre o motivo, por que se não tinha lavado ele antes de comer. | ὁ δὲ Φαρισαῖος ἰδὼν ἐθαύμασεν ὅτι οὐ πρῶτον ἐβαπτίσθη πρὸ τοῦ ἀρίστου. |
| 39 | E o Senhor lhe disse: Agora vós-outros os fariseus limpais o que está por fora do vaso e do prato; mas o vosso interior está cheio de rapina e de maldade. | εἶπε δὲ ὁ Κύριος πρὸς αὐτόν· νῦν ὑμεῖς οἱ Φαρισαῖοι τὸ ἔξωθεν τοῦ ποτηρίου καὶ τοῦ πίνακος καθαρίζετε, τὸ δὲ ἔσωθεν ὑμῶν γέμει ἁρπαγῆς καὶ πονηρίας. |
| 40 | Néscios, quem fez tudo o que está de fora, não fez também o que está de dentro? | ἄφρονες! οὐχ ὁ ποιήσας τὸ ἔξωθεν καὶ τὸ ἔσωθεν ἐποίησε; |
| 41 | Dai contudo esmola do que é vosso; e eis-aí que todas as coisas vos ficam sendo limpas. | πλὴν τὰ ἐνόντα δότε ἐλεημοσύνην, καὶ ἰδοὺ ἅπαντα καθαρὰ ὑμῖν ἔσται. |
| 42 | Mas ai de vós fariseus que pagais o dízimo da hortelã e da arruda e de toda a casta de ervas, e que desprezais a justiça e o amor de Deus; pois estas eram as coisas que importava que vós praticasseis, sem entretanto omitirdes aquelas outras. | ἀλλ᾽ οὐαὶ ὑμῖν τοῖς Φαρισαίοις, ὅτι ἀποδεκατοῦτε τὸ ἡδύοσμον καὶ τὸ πήγανον καὶ πᾶν λάχανον, καὶ παρέρχεσθε τὴν κρίσιν καὶ τὴν ἀγάπην τοῦ Θεοῦ· ταῦτα δὲ ἔδει ποιῆσαι, κἀκεῖνα μὴ ἀφιέναι. |
| 43 | Ai de vós, fariseus que gostais de ter nas sinagogas as primeiras cadeiras, e de que vos saúdem na praça. | οὐαὶ ὑμῖν τοῖς Φαρισαίοις, ὅτι ἀγαπᾶτε τὴν πρωτοκαθεδρίαν ἐν ταῖς συναγωγαῖς καὶ τοὺς ἀσπασμοὺς ἐν ταῖς ἀγοραῖς. |
| 44 | Ai de vós, que sois como os sepulcros que não aparecem, e que os homens que caminham por cima não conhecem. | οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι ἐστὲ ὡς τὰ μνημεῖα τὰ ἄδηλα, καὶ οἱ ἄνθρωποι περιπατοῦντες ἐπάνω οὐκ οἴδασιν. |
| 45 | Então respondendo um dos doutores da lei, lhe disse: Mestre, tu falando assim, também a nós-outros nos afrontas. | Ἀποκριθεὶς δέ τις τῶν νομικῶν λέγει αὐτῷ· διδάσκαλε, ταῦτα λέγων καὶ ἡμᾶς ὑβρίζεις. |
| 46 | Mas Jesus lhe respondeu: Ai de vós-outros também doutores da lei; que carregais os homens de obrigações que eles não podem desempenhar, e vós nem com um dedo vosso lhes aliviais a carga. | ὁ δὲ εἶπε· καὶ ὑμῖν τοῖς νομικοῖς οὐαί, ὅτι φορτίζετε τοὺς ἀνθρώπους φορτία δυσβάστακτα, καὶ αὐτοὶ ἑνὶ τῶν δακτύλων ὑμῶν οὐ προσψαύετε τοῖς φορτίοις. |
| 47 | Ai de vós que edificais sepulcros aos profetas; quando vossos pais foram os que lhes deram a morte. | οὐαὶ ὑμῖν, ὅτι οἰκοδομεῖτε τὰ μνημεῖα τῶν προφητῶν, οἱ δὲ πατέρες ὑμῶν ἀπέκτειναν αὐτούς. |
| 48 | Por certo que bem testemunhais que consentis nas obras de vossos pais; porque eles na verdade os mataram, e vós edificais os seus sepulcros. | ἄρα μαρτυρεῖτε καὶ συνευδοκεῖτε τοῖς ἔργοις τῶν πατέρων ὑμῶν, ὅτι αὐτοὶ μὲν ἀπέκτειναν αὐτούς, ὑμεῖς δὲ οἰκοδομεῖτε αὐτῶν τὰ μνημεῖα. |
| 49 | Por isso também disse a sabedoria de Deus: Mandar-lhes-ei profetas e apóstolos, e eles darão a morte a uns, e perseguirão a outros; | διὰ τοῦτο καὶ ἡ σοφία τοῦ Θεοῦ εἶπεν· ἀποστελῶ εἰς αὐτοὺς προφήτας καὶ ἀποστόλους, καὶ ἐξ αὐτῶν ἀποκτενοῦσι καὶ ἐκδιώξουσιν, |
| 50 | Para que a esta nação se peça conta do sangue de todos os profetas, o qual foi derramado desde o princípio do mundo, | ἵνα ἐκζητηθῇ τὸ αἷμα πάντων τῶν προφητῶν τὸ ἐκχυνόμενον ἀπὸ καταβολῆς κόσμου ἀπὸ τῆς γενεᾶς ταύτης, |
| 51 | Desde o sangue de Abel, até o sangue de Zacarias que foi morto entre o altar e o templo. Sim, eu vos declaro que a esta nação se pedirá conta disto. | ἀπὸ τοῦ αἵματος Ἄβελ ἕως τοῦ αἵματος Ζαχαρίου τοῦ ἀπολομένου μεταξὺ τοῦ θυσιαστηρίου καὶ τοῦ οἴκου· ναί, λέγω ὑμῖν, ἐκζητηθήσεται ἀπὸ τῆς γενεᾶς ταύτης. |
| 52 | Ai de vós doutores da lei, que depois de terdes arrogado a vós a chave da ciência, nem vós-outros entrastes, nem deixastes entrar os que vinham para entrar. | οὐαὶ ὑμῖν τοῖς νομικοῖς, ὅτι ἤρατε τὴν κλεῖδα τῆς γνώσεως· αὐτοὶ οὐκ εἰσήλθετε, καὶ τοὺς εἰσερχομένους ἐκωλύσατε. |
| 53 | E como ele lhes falava desta sorte, começaram os fariseus e doutores da lei a apertá-lo com fortes instâncias, e a quererem-no fazer calar com a multidão das questões, a que o obrigavam a responder, | λέγοντος δὲ αὐτοῦ πρὸς αὐτοὺς ταῦτα ἤρξαντο οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι δεινῶς ἐνέχειν καὶ ἀποστοματίζειν αὐτὸν περὶ πλειόνων, |
| 54 | Armando-lhe desta maneira laços, e buscando ocasião de lhe apanharem da boca alguma palavra, para o acusarem. | ἐνεδρεύοντες αὐτόν, ζητοῦντες θηρεῦσαί τι ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ, ἵνα κατηγορήσωσιν αὐτοῦ. |
