Comparação
Lucas 7
Figueiredo e Texto grego (edição patriarcal, 1904), versículo a versículo.
| Figueiredo | Texto grego (edição patriarcal, 1904) | |
|---|---|---|
| 1 | E depois que Jesus acabou de fazer soar todos estes discursos aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum. | Ἐπεὶ δὲ ἐπλήρωσε πάντα τὰ ῥήματα αὐτοῦ εἰς τὰς ἀκοὰς τοῦ λαοῦ, εἰσῆλθεν εἰς Καπερναούμ. |
| 2 | E achava-se ali gravemente enfermo já quase às portas da morte o criado de um centurião, que era muito estimado dele. | Ἑκατοντάρχου δέ τινος δοῦλος κακῶς ἔχων ἤμελλε τελευτᾶν, ὃς ἦν αὐτῷ ἔντιμος. |
| 3 | E quando ouviu falar de Jesus, enviou a ele uns anciãos dos judeus, rogando-lhe que viesse a sarar o seu criado. | ἀκούσας δὲ περὶ τοῦ Ἰησοῦ ἀπέστειλε πρὸς αὐτὸν πρεσβυτέρους τῶν Ἰουδαίων ἐρωτῶν αὐτὸν ὅπως ἐλθὼν διασώσῃ τὸν δοῦλον αὐτοῦ. |
| 4 | E eles logo que chegaram a Jesus, lhe faziam grandes instâncias, dizendo-lhe: É pessoa que merece que tu lhe faças este favor; | οἱ δὲ παραγενόμενοι πρὸς τὸν Ἰησοῦν παρεκάλουν αὐτὸν σπουδαίως, λέγοντες ὅτι ἄξιός ἐστιν ᾧ παρέξει τοῦτο. |
| 5 | Porque é amigo da nossa gente; e ele mesmo nos fundou uma sinagoga. | ἀγαπᾷ γὰρ τὸ ἔθνος ἡμῶν, καὶ τὴν συναγωγὴν αὐτὸς ᾠκοδόμησεν ἡμῖν. |
| 6 | Ia pois Jesus com eles. E quando se achava já perto da casa, lhe mandou o centurião dizer por seus amigos este recado: Senhor, não te fatigues; Porque eu não sou digno de que tu entres em minha casa; | ὁ δὲ Ἰησοῦς ἐπορεύετο σὺν αὐτοῖς. ἤδη δὲ αὐτοῦ οὐ μακρὰν ἀπέχοντος ἀπὸ τῆς οἰκίας ἔπεμψε πρὸς αὐτὸν ὁ ἑκατόνταρχος φίλους λέγων αὐτῷ· Κύριε, μὴ σκύλλου· οὐ γάρ εἰμι ἱκανὸς ἵνα ὑπὸ τὴν στέγην μου εἰσέλθῃς· |
| 7 | Por essa razão nem eu me achei digno de te ir buscar; mas dize tu uma só palavra, e o meu criado será salvo; | διὸ οὐδὲ ἐμαυτὸν ἠξίωσα πρός σε ἐλθεῖν· ἀλλ᾽ εἰπὲ λόγῳ, καὶ ἰαθήσεται ὁ παῖς μου. |
| 8 | Porque também eu sou oficial subalterno que tenho soldados às minhas ordens, e digo a um vai acolá, e ele vai; e a outro vem cá, e ele vem; e ao meu servo, faze isto, e ele o faz. | καὶ γὰρ ἐγὼ ἄνθρωπός εἰμι ὑπὸ ἐξουσίαν τασσόμενος, ἔχων ὑπ᾽ ἐμαυτὸν στρατιώτας, καὶ λέγω τούτῳ, πορεύθητι, καὶ πορεύεται, καὶ ἄλλῳ, ἔρχου, καὶ ἔρχεται, καὶ τῷ δούλῳ μου, ποίησον τοῦτο, καὶ ποιεῖ. |
| 9 | O que ouvindo Jesus, ficou admirado; e voltando-se para o povo que o ia seguindo, disse: Em verdade vos afirmo que nem em Israel tenho achado fé tamanha. | ἀκούσας δὲ ταῦτα ὁ Ἰησοῦς ἐθαύμασεν αὐτόν, καὶ στραφεὶς τῷ ἀκολουθοῦντι αὐτῷ ὄχλῳ εἶπε· λέγω ὑμῖν, οὐδὲ ἐν τῷ Ἰσραὴλ τοσαύτην πίστιν εὗρον. |
| 10 | E voltando para casa os que haviam sido enviados, acharam que estava são o criado que estivera doente. | καὶ ὑποστρέψαντες οἱ πεμφθέντες εἰς τὸν οἶκον εὗρον τὸν ἀσθενοῦντα δοῦλον ὑγιαίνοντα. |
| 11 | E aconteceu isto: no dia seguinte caminhava Jesus para uma cidade, chamada Naim; e iam com ele seus discípulos e muito povo. | Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἑξῆς ἐπορεύετο εἰς πόλιν καλουμένην Ναΐν· καὶ συνεπορεύοντο αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἱκανοὶ καὶ ὄχλος πολύς. |
| 12 | E quando chegou perto da porta da cidade, eis-que levavam um defunto a sepultar, filho único de sua mãe que já era viúva; e vinha com ela muita gente da cidade. | ὡς δὲ ἤγγισε τῇ πύλῃ τῆς πόλεως, καὶ ἰδοὺ ἐξεκομίζετο τεθνηκὼς υἱὸς μονογενὴς τῇ μητρὶ αὐτοῦ, καὶ αὕτη ἦν χήρα, καὶ ὄχλος τῆς πόλεως ἱκανὸς ἦν σὺν αὐτῇ. |
| 13 | Tendo-a visto o Senhor, movido de compaixão para com ela, disse-lhe: Não chores. | καὶ ἰδὼν αὐτὴν ὁ Κύριος ἐσπλαγχνίσθη ἐπ᾽ αὐτῇ καὶ εἶπεν αὐτῇ· μὴ κλαῖε· |
| 14 | E chegou-se e tocou no esquife. (Pararam logo os que o levavam) Então disse ele: Moço, eu te mando, levanta-te. | καὶ προσελθὼν ἥψατο τῆς σοροῦ, οἱ δὲ βαστάζοντες ἔστησαν, καὶ εἶπε· νεανίσκε, σοὶ λέγω, ἐγέρθητι. |
| 15 | E se sentou o que havia estado morto e começou a falar. E Jesus o entregou a sua mãe. | καὶ ἀνεκάθισεν ὁ νεκρὸς καὶ ἤρξατο λαλεῖν, καὶ ἔδωκεν αὐτὸν τῇ μητρὶ αὐτοῦ. |
| 16 | Pelo que se apoderou de todos o temor; e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós; e visitou Deus o seu povo. | ἔλαβε δὲ φόβος πάντας καὶ ἐδόξαζον τὸν Θεόν, λέγοντες ὅτι προφήτης μέγας ἐγήγερται ἐν ἡμῖν, καὶ ὅτι ἐπεσκέψατο ὁ Θεὸς τὸν λαὸν αὐτοῦ. |
| 17 | E a fama deste milagre correu por toda a Judeia e por toda a comarca. | καὶ ἐξῆλθεν ὁ λόγος οὗτος ἐν ὅλῃ τῇ Ἰουδαίᾳ περὶ αὐτοῦ καὶ ἐν πάσῃ τῇ περιχώρῳ. |
| 18 | E referiram a João os seus discípulos todas estas coisas. | Καὶ ἀπήγγειλαν Ἰωάννῃ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ περὶ πάντων τούτων. |
| 19 | E João chamou a dois de seus discípulos e os enviou a Jesus, dizendo: És tu o que hás de vir, ou é outro o que esperamos? | καὶ προσκαλεσάμενος δύο τινὰς τῶν μαθητῶν αὐτοῦ ὁ Ἰωάννης ἔπεμψε πρὸς τὸν Ἰησοῦν λέγων· σὺ εἶ ὁ ἐρχόμενος ἢ ἕτερον προσδοκῶμεν; |
| 20 | E como viessem estes homens a ele, lhe disseram: João Batista nos enviou a ti, para te perguntar: És tu o que hás de vir, ou é outro o que esperamos? | παραγενόμενοι δὲ πρὸς αὐτὸν οἱ ἄνδρες εἶπον· Ἰωάννης ὁ βαπτιστὴς ἀπέσταλκεν ἡμᾶς πρός σε λέγων· σὺ εἶ ὁ ἐρχόμενος ἢ ἕτερον προσδοκῶμεν; |
| 21 | (E naquela mesma hora curou Jesus a muitos de enfermidades e de chagas e de espíritos malignos e deu vista a muitos cegos.) | ἐν αὐτῇ δὲ τῇ ὥρᾳ ἐθεράπευσε πολλοὺς ἀπὸ νόσων καὶ μαστίγων καὶ πνευμάτων πονηρῶν, καὶ τυφλοῖς πολλοῖς ἐχαρίσατο τὸ βλέπειν. |
| 22 | Depois dando a sua resposta, lhes disse: Ide referir a João o que tendes ouvido e visto: Que os cegos veem, os coxos andam, os leprosos ficam limpos, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam, aos pobres é anunciado o Evangelho; | καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· πορευθέντες ἀπαγγείλατε Ἰωάννῃ ἃ εἴδετε καὶ ἠκούσατε· τυφλοὶ ἀναβλέπουσι καὶ χωλοὶ περιπατοῦσι, λεπροὶ καθαρίζονται, κωφοὶ ἀκούουσι, νεκροὶ ἐγείρονται, πτωχοὶ εὐαγγελίζονται· |
| 23 | E que é bem-aventurado todo aquele que se não escandalizar a meu respeito. | καὶ μακάριός ἐστιν ὃς ἐὰν μὴ σκανδαλισθῇ ἐν ἐμοί. |
| 24 | E partidos que foram os mensageiros de João, começou Jesus a falar dele ao povo, dizendo: Que fostes vós ver ao deserto? uma cana sacudida do vento? | ἀπελθόντων δὲ τῶν μαθητῶν Ἰωάννου ἤρξατο λέγειν πρὸς τοὺς ὄχλους περὶ Ἰωάννου· τί ἐξεληλύθατε εἰς τὴν ἔρημον θεάσασθαι; κάλαμον ὑπὸ ἀνέμου σαλευόμενον; |
| 25 | Mas que fostes vós ver? um homem vestido de roupas delicadas? Bem vedes que os que vestem roupas preciosas e vivem em delícias, são os que vivem nos palácios dos reis. | ἀλλὰ τί ἐξεληλύθατε ἰδεῖν; ἄνθρωπον ἐν μαλακοῖς ἱματίοις ἠμφιεσμένον; ἰδοὺ οἱ ἐν ἱματισμῷ ἐνδόξῳ καὶ τρυφῇ ὑπάρχοντες ἐν τοῖς βασιλείοις εἰσίν. |
| 26 | Mas que fostes vós ver? um profeta? Na verdade vos digo e mais que profeta; | ἀλλὰ τί ἐξεληλύθατε ἰδεῖν; προφήτην; ναὶ λέγω ὑμῖν, καὶ περισσότερον προφήτου. |
| 27 | Este é aquele de quem está escrito: Eis-aí envio eu o meu anjo diante da tua face, que preparará o teu caminho diante de ti. | οὗτός ἐστι περὶ οὗ γέγραπται, ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστέλλω τὸν ἄγγελόν μου πρὸ προσώπου σου, ὃς κατασκευάσει τὴν ὁδόν σου ἔμπροσθέν σου· |
| 28 | Porque eu vos declaro: Que entre os nascidos de mulheres não há maior profeta que João Batista; mas o que é menor no reino de Deus, é maior do que ele. | λέγω [γὰρ] ὑμῖν, μείζων ἐν γεννητοῖς γυναικῶν προφήτης Ἰωάννου τοῦ βαπτιστοῦ οὐδείς ἐστιν· ὁ δὲ μικρότερος ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ Θεοῦ μείζων αὐτοῦ ἐστι. |
| 29 | E todo o povo e os publicanos que tinham sido batizados com o batismo de João deram glória a Deus, ouvindo este discurso. | καὶ πᾶς ὁ λαὸς ἀκούσας καὶ οἱ τελῶναι ἐδικαίωσαν τὸν Θεόν, βαπτισθέντες τὸ βάπτισμα Ἰωάννου· |
| 30 | Porém os fariseus e os doutores da lei desprezaram o desígnio de Deus em dano de si mesmos, em não se terem feito batizar por ele. | οἱ δὲ Φαρισαῖοι καὶ οἱ νομικοὶ τὴν βουλὴν τοῦ Θεοῦ ἠθέτησαν εἰς ἑαυτούς, μὴ βαπτισθέντες ὑπ᾽ αὐτοῦ. |
| 31 | Então disse o Senhor: Pois a quem direi que se assemelham os homens desta geração? e a quem se parecem eles? | Τίνι οὖν ὁμοιώσω τοὺς ἀνθρώπους τῆς γενεᾶς ταύτης, καὶ τίνι εἰσὶν ὅμοιοι; |
| 32 | São semelhantes aos meninos que estão sentados no terreiro e que falam uns para os outros, e dizem: Nós temos cantado ao som da gaita por vos divertir, e vós não bailastes; temos cantado em ar de lamentação, e vós não chorastes. | ὅμοιοί εἰσι παιδίοις τοῖς ἐν ἀγορᾷ καθημένοις καὶ προσφωνοῦσιν ἀλλήλοις καὶ λέγουσιν· ηὐλήσαμεν ὑμῖν, καὶ οὐκ ὠρχήσασθε, ἐθρηνήσαμεν ὑμῖν, καὶ οὐκ ἐκλαύσατε. |
| 33 | Porque veio João Batista que nem comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele está possesso do demônio. | ἐλήλυθε γὰρ Ἰωάννης ὁ βαπτιστὴς μήτε ἄρτον ἐσθίων μήτε οἶνον πίνων, καὶ λέγετε· δαιμόνιον ἔχει. |
| 34 | Veio o Filho do Homem que come e bebe, e vós dizeis: Vejam o homem glotão e amigo de vinho, que acompanha com publicanos e pecadores. | ἐλήλυθεν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐσθίων καὶ πίνων, καὶ λέγετε· ἰδοὺ ἄνθρωπος φάγος καὶ οἰνοπότης, φίλος τελωνῶν καὶ ἁμαρτωλῶν. |
| 35 | Mas a sabedoria foi justificada por todos os seus filhos. | καὶ ἐδικαιώθη ἡ σοφία ἀπὸ τῶν τέκνων αὐτῆς πάντων! |
| 36 | E lhe rogava um fariseu, que fosse a comer com ele. E havendo entrado em casa do fariseu se sentou à mesa. | Ἠρώτα δέ τις αὐτὸν τῶν Φαρισαίων ἵνα φάγῃ μετ᾽ αὐτοῦ· καὶ εἰσελθὼν εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ Φαρισαίου ἀνεκλίθη. |
| 37 | E no mesmo tempo uma mulher pecadora que havia na cidade, quando soube que estava à mesa em casa do fariseu, levou uma redoma de alabastro cheia de bálsamo; | καὶ ἰδοὺ γυνὴ ἐν τῇ πόλει ἥτις ἦν ἁμαρτωλός, καὶ ἐπιγνοῦσα ὅτι ἀνάκειται ἐν τῇ οἰκίᾳ τοῦ Φαρισαίου, κομίσασα ἀλάβαστρον μύρου |
| 38 | E pondo-se a seus pés por detrás dele, começou a regar-lhe com lágrimas os pés e os enxugava com os cabelos da sua cabeça e lhe beijava os pés e os ungia com o bálsamo. | καὶ στᾶσα ὀπίσω παρὰ τοὺς πόδας αὐτοῦ κλαίουσα, ἤρξατο βρέχειν τοὺς πόδας αὐτοῦ τοῖς δάκρυσι καὶ ταῖς θριξὶ τῆς κεφαλῆς αὐτῆς ἐξέμασσε, καὶ κατεφίλει τοὺς πόδας αὐτοῦ καὶ ἤλειφε τῷ μύρῳ. |
| 39 | E quando isto viu o fariseu que o tinha convidado, disse lá consigo fazendo este discurso: Se este homem fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que o toca; porque é pecadora. | ἰδὼν δὲ ὁ Φαρισαῖος ὁ καλέσας αὐτὸν εἶπεν ἐν ἑαυτῷ λέγων· οὗτος εἰ ἦν προφήτης, ἐγίνωσκεν ἂν τίς καὶ ποταπὴ ἡ γυνὴ ἥτις ἅπτεται αὐτοῦ, ὅτι ἁμαρτωλός ἐστι. |
| 40 | Então respondendo Jesus, lhe disse: Simão, tenho que te dizer uma coisa. E ele respondeu: Mestre, dize-a. | καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπε πρὸς αὐτόν· Σίμων, ἔχω σοί τι εἰπεῖν. ὁ δέ φησι· διδάσκαλε, εἰπέ. |
| 41 | Um credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos dinheiros e outro cinquenta. | δύο χρεωφειλέται ἦσαν δανειστῇ τινι· ὁ εἷς ὤφειλε δηνάρια πεντακόσια, ὁ δὲ ἕτερος πεντήκοντα. |
| 42 | Porém não tendo os tais com que pagarem, remitiu-lhes ele a ambos a dívida. Qual pois o ama mais? | μὴ ἐχόντων δὲ αὐτῶν ἀποδοῦναι, ἀμφοτέροις ἐχαρίσατο. τίς οὖν αὐτῶν, εἰπέ, πλεῖον αὐτὸν ἀγαπήσει; |
| 43 | Respondendo Simão, disse: Creio que aquele a quem o credor perdoou maior quantia. E Jesus lhe disse: Julgaste bem. | ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Σίμων εἶπεν· ὑπολαμβάνω ὅτι ᾧ τὸ πλεῖον ἐχαρίσατο. ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ· ὀρθῶς ἔκρινας. |
| 44 | E voltando para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa, não me deste água para os pés; mas esta com as suas lágrimas regou os meus pés e os enxugou com os seus cabelos. | καὶ στραφεὶς πρὸς τὴν γυναῖκα τῷ Σίμωνι ἔφη· βλέπεις ταύτην τὴν γυναῖκα; εἰσῆλθόν σου εἰς τὴν οἰκίαν, ὕδωρ ἐπὶ τοὺς πόδας μου οὐκ ἔδωκας· αὕτη δὲ τοῖς δάκρυσιν ἔβρεξέ μου τοὺς πόδας καὶ ταῖς θριξὶ τῆς κεφαλῆς αὐτῆς ἐξέμαξε. |
| 45 | Não me deste ósculo; mas esta, desde que entrou, não cessou de me beijar os pés. | φίλημά μοι οὐκ ἔδωκας· αὕτη δὲ ἀφ᾽ ἧς εἰσῆλθεν οὐ διέλιπε καταφιλοῦσά μου τοὺς πόδας. |
| 46 | Não ungiste a minha cabeça com bálsamo; e esta com bálsamo ungiu os meus pés. | ἐλαίῳ τὴν κεφαλήν μου οὐκ ἤλειψας· αὕτη δὲ μύρῳ ἤλειψέ μου τοὺς πόδας. |
| 47 | Pelo que te digo: Que perdoados lhe são seus muitos pecados, porque amou muito. Mas ao que menos se perdoa, menos ama. | οὗ χάριν λέγω σοι, ἀφέωνται αἱ ἁμαρτίαι αὐτῆς αἱ πολλαί, ὅτι ἠγάπησε πολύ· ᾧ δὲ ὀλίγον ἀφίεται, ὀλίγον ἀγαπᾷ. |
| 48 | E disse-lhe a ela: Perdoados te são teus pecados. | εἶπε δὲ αὐτῇ· ἀφέωνταί σου αἱ ἁμαρτίαι. |
| 49 | E os que comiam ali começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados? | καὶ ἤρξαντο οἱ συνανακείμενοι λέγειν ἐν ἑαυτοῖς· τίς οὗτός ἐστιν ὃς καὶ ἁμαρτίας ἀφίησιν; |
| 50 | E Jesus disse para a mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz. | εἶπε δὲ πρὸς τὴν γυναῖκα· ἡ πίστις σου σέσωκέ σε· πορεύου εἰς εἰρήνην. |
