Comparação
Lucas 18
Figueiredo e Vulgata Clementina, versículo a versículo.
| Figueiredo | Vulgata Clementina | |
|---|---|---|
| 1 | E propôs-lhes também Jesus esta parábola, para mostrar que importa orar sempre e não cessar de o fazer, | Dicebat autem et parabolam ad illos, quoniam oportet semper orare et non deficere, |
| 2 | Dizendo: Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens. | dicens: Iudex quidam erat in quadam civitate, qui Deum non timebat, et hominem non reverebatur. |
| 3 | Havia também na mesma cidade uma viúva que costumava vir buscá-lo, dizendo: Sustenta o meu direito contra o que contende comigo. | Vidua autem quaedam erat in civitate illa, et veniebat ad eum, dicens: Vindica me de adversario meo. |
| 4 | E ele por muito tempo lhe não quis deferir. Mas por último disse lá consigo: Ainda que eu não temo a Deus, nem respeito os homens; | Et nolebat per multum tempus. Post haec autem dixit intra se: Etsi Deum non timeo, nec hominem revereor: |
| 5 | Todavia como esta viúva me importuna, far-lhe-ei justiça, para que por fim não suceda que vindo ela muitas vezes, me carregue de afrontas. | tamen quia molesta est mihi haec vidua, vindicabo illam, ne in novissimo veniens sugillet me. |
| 6 | Então disse o Senhor: Ouvi o que diz este juiz iníquo; | Ait autem Dominus: Audite quid iudex iniquitatis dicit: |
| 7 | E Deus não fará justiça aos seus escolhidos que estão clamando a ele de dia e de noite, e sofrerá ele que os oprimam? | Deus autem non faciet vindictam electorum suorum clamantium ad se die ac nocte, et patientiam habebit in illis? |
| 8 | Digo-vos que ele os vingará bem depressa. Mas quando vier o Filho do Homem, julgais vós que achará ele alguma fé na terra? | Dico vobis quia cito faciet vindictam illorum. Verumtamen Filius hominis veniens, putas, inveniet fidem in terra? |
| 9 | E propôs também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, como se fossem justos, e desprezavam aos outros: | Dixit autem et ad quosdam qui in se confidebant tamquam iusti, et aspernabantur ceteros, parabolam istam: |
| 10 | Subiram dois homens ao Templo a fazer oração; um fariseu e outro publicano. | Duo homines ascenderunt in templum ut orarent: unus pharisaeus et alter publicanus. |
| 11 | O fariseu posto em pé, orava lá no seu interior desta forma: Graças te dou, meu Deus, porque não sou como os mais homens; que são uns ladrões, uns injustos, uns adúlteros; como é também este publicano; | Pharisaeus stans, haec apud se orabat: Deus, gratias ago tibi, quia non sum sicut ceteri hominum: raptores, iniusti, adulteri, velut etiam hic publicanus: |
| 12 | Jejuo duas vezes na semana; pago o dízimo de tudo o que tenho. | ieiuno bis in sabbato, decimas do omnium quae possideo. |
| 13 | O publicano, pelo contrário, posto lá de longe, não ousava nem ainda levantar os olhos ao céu; mas batia nos peitos, dizendo: Meu Deus, sê propício a mim pecador. | Et publicanus a longe stans, nolebat nec oculos ad caelum levare: sed percutiebat pectus suum, dicens: Deus propitius esto mihi peccatori. |
| 14 | Digo-vos que este voltou justificado para sua casa, e não o outro; porque todo o que se exalta, será humilhado; e todo o que se humilha, será exaltado. | Dico vobis, descendit hic iustificatus in domum suam ab illo: quia omnis qui se exaltat, humiliabitur, et qui se humiliat, exaltabitur. |
| 15 | E algumas pessoas lhe traziam também os seus meninos, para ele os tocar. O que vendo os discípulos, repeliram-nos com palavras desabridas. | Afferebant autem ad illum et infantes, ut eos tangeret. Quod cum viderent discipuli, increpabant illos. |
| 16 | Porém Jesus chamando a si os meninos, disse: Deixai vir a mim os meninos e não lho embaraceis; porque dos tais é o reino de Deus. | Iesus autem convocans illos, dixit: Sinite pueros venire ad me, et nolite vetare eos: talium est enim regnum Dei. |
| 17 | Em verdade vos digo: Todo o que não receber o reino de Deus, como um menino, não entrará nele. | Amen dico vobis, quicumque non acceperit regnum Dei sicut puer, non intrabit in illud. |
| 18 | Então lhe fez esta pergunta um homem de qualidade, dizendo: Bom Mestre, que devo eu fazer para possuir a vida eterna? | Et interrogavit eum quidam princeps, dicens: Magister bone, quid faciens vitam aeternam possidebo? |
| 19 | E Jesus lhe respondeu: Por que me chamas tu bom? ninguém é bom, senão só Deus. | Dixit autem ei Iesus: Quid me dicis bonum? nemo bonus nisi solus Deus. |
| 20 | Tu sabes os Mandamentos: Não matarás; Não cometerás adultério; Não furtarás; Não dirás falso testemunho; Honrarás a teu pai e a tua mãe. | Mandata nosti: non occides; non moechaberis; non furtum facies; non falsum testimonium dices; honora patrem tuum et matrem. |
| 21 | Disse o homem: Todos estes Mandamentos tenho eu guardado desde a minha mocidade. | Qui ait: Haec omnia custodivi a iuventute mea. |
| 22 | O que tendo ouvido Jesus, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa: vende tudo quanto tens e dá-o aos pobres, e terás um tesouro no céu; e depois vem e segue-me. | Quo audito, Iesus ait ei: Adhuc unum tibi deest: omnia quaecumque habes vende, et da pauperibus, et habebis thesaurum in caelo: et veni, sequere me. |
| 23 | Quando ele ouviu isto, se entristeceu; porque era mui rico. | His ille auditis, contristatus est: quia dives erat valde. |
| 24 | E Jesus vendo que ele ficara triste, disse: Que dificultosa coisa é entrarem no reino de Deus os que têm cabedais. | Videns autem Iesus illum tristem factum, dixit: Quam difficile, qui pecunias habent, in regnum Dei intrabunt! |
| 25 | Porque é mais fácil entrar um camelo pelo fundo de uma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus. | facilius est enim camelum per foramen acus transire quam divitem intrare in regnum Dei. |
| 26 | E disseram os que o ouviam: Visto isso quem é que pode salvar-se? | Et dixerunt qui audiebant: Et quis potest salvus fieri? |
| 27 | Respondeu-lhes Jesus: O que é impossível aos homens, é possível a Deus. | Ait illis: Quae impossibilia sunt apud homines, possibilia sunt apud Deum. |
| 28 | Então disse Pedro: Eis-aqui estamos nós que deixamos tudo e te seguimos. | Ait autem Petrus: Ecce nos dimisimus omnia et secuti sumus te. |
| 29 | Jesus lhes respondeu: Em verdade vos digo que ninguém há, que uma vez que deixou pelo reino de Deus a casa ou os pais ou os irmãos ou a mulher ou os filhos, | Qui dixit eis: Amen dico vobis, nemo est qui reliquit domum, aut parentes, aut fratres, aut uxorem, aut filios propter regnum Dei, |
| 30 | Logo neste mundo não receba muito mais, e no século futuro a vida eterna. | et non recipiat multo plura in hoc tempore, et in saeculo venturo vitam aeternam. |
| 31 | Depois tomou Jesus à parte os doze apóstolos e lhes disse: Eis-aqui vamos para Jerusalém, e tudo o que está escrito pelos profetas tocante ao Filho do Homem, será cumprido; | Assumpsit autem Iesus duodecim, et ait illis: Ecce ascendimus Ierosolymam, et consummabuntur omnia quae scripta sunt per prophetas de Filio hominis: |
| 32 | Porque ele será entregue aos gentios, e será escarnecido e açoitado e cuspido; | tradetur enim gentibus, et illudetur, et flagellabitur, et conspuetur: |
| 33 | E depois de o açoitarem, tirar-lhe-ão a vida, e ele ressurgirá ao terceiro dia. | et postquam flagellaverint, occident eum, et tertia die resurget. |
| 34 | Mas os apóstolos nada disto compreenderam, e era para eles este discurso um segredo e não penetravam coisa alguma do que se lhes dizia. | Et ipsi nihil horum intellexerunt, et erat verbum istud absconditum ab eis, et non intelligebant quae dicebantur. |
| 35 | Sucedeu, porém, que quando Jesus ia chegando a Jericó, estava sentado à borda da estrada um cego pedindo esmola; | Factum est autem, cum appropinquaret Iericho, caecus quidam sedebat secus viam, mendicans. |
| 36 | E ouvindo o tropel da gente que passava, perguntou que era aquilo. | Et cum audiret turbam praetereuntem, interrogabat quid hoc esset. |
| 37 | E responderam-lhe que era Jesus Nazareno que passava. | Dixerunt autem ei quod Iesus Nazarenus transiret. |
| 38 | No mesmo tempo se pôs ele a bradar, dizendo: Jesus, filho de Davi, tem de mim piedade. | Et clamavit, dicens: Iesu, fili David, miserere mei. |
| 39 | E os que iam adiante repreendiam-no para que se calasse. Porém ele cada vez gritava mais: Filho de Davi, tem de mim piedade. | Et qui praeibant, increpabant eum ut taceret. Ipse vero multo magis clamabat: Fili David, miserere mei. |
| 40 | Então Jesus parando, mandou que lho trouxessem. E quando ele chegou, fez-lhe esta pergunta, | Stans autem Iesus iussit illum adduci ad se. Et cum appropinquasset, interrogavit illum, |
| 41 | Dizendo: Que queres que te faça? E ele respondeu: Senhor, que eu veja. | dicens: Quid tibi vis faciam? At ille dixit: Domine, ut videam. |
| 42 | E Jesus lhe disse: Vê, a tua fé te salvou. | Et Iesus dixit illi: Respice, fides tua te salvum fecit. |
| 43 | E logo imediatamente viu, e o foi seguindo engrandecendo a Deus. E todo o povo, assim que isto presenceou, deu louvor a Deus. | Et confestim vidit, et sequebatur illum magnificans Deum. Et omnis plebs ut vidit, dedit laudem Deo. |
