Confronto
Romani 14
Martini e Vulgata Clementina, versetto per versetto.
| Martini | Vulgata Clementina | |
|---|---|---|
| 1 | Porgete la mano a colui, che è debole di fede, non disputando delle opinioni. | Infirmum autem in fide assumite, non in disceptationibus cogitationum. |
| 2 | Imperocché uno crede di mangiare qualunque cosa: quegli poi, che è debole, mangi degli erbaggi. | Alius enim credit se manducare omnia: qui autem infirmus est, olus manducet. |
| 3 | Colui, che mangia, non dispregi colui, che non mangia: e colui, che non mangia, non condanni uno, che mangia: perché Dio lo ha preso per sé. | Is qui manducat, non manducantem non spernat: et qui non manducat, manducantem non iudicet: Deus enim illum assumpsit. |
| 4 | Chi se' tu, che condanni il servo altrui? Egli sta ritto, o cade per il suo padrone: ma egli starà ritto: perché potente è Dio per sostenerlo. | Tu quis es, qui iudicas alienum servum? domino suo stat, aut cadit: stabit autem: potens est enim Deus statuere illum. |
| 5 | Imperocché uno distingue tra giorno e giorno: un altro poi tutti i giorni confonde: ognuno segua il proprio parere. | Nam alius iudicat diem inter diem: alius autem iudicat omnem diem: unusquisque in suo sensu abundet. |
| 6 | Chi tien conto di un giorno, ne tien conto per amor del padrone. E chi mangia, mangia per il padrone: imperocché rende grazie a Dio. E chi non mangia, non mangia per il padrone, e a Dio rende grazie. | Qui sapit diem, Domino sapit, et qui manducat, Domino manducat: gratias enim agit Deo. Et qui non manducat, Domino non manducat, et gratias agit Deo. |
| 7 | Imperocché niuno di noi per se medesimo vive, e niuno per se muore. | Nemo enim nostrum sibi vivit, et nemo sibi moritur. |
| 8 | Imperocché se viviamo, viviamo per il padrone: se muoiamo, muoiamo per il padrone. O muoiamo adunque, o viviamo, siamo del padrone. | Sive enim vivemus, Domino vivimus: sive morimur, Domino morimur. Sive ergo vivimus, sive morimur, Domini sumus. |
| 9 | Imperocché Cristo ed è morto, ed è risuscitato, affine di essere Signore de' vivi, e de' morti. | In hoc enim Christus mortuus est, et resurrexit: ut et mortuorum et vivorum dominetur. |
| 10 | Ma tu, perché giudichi il tuo fratello? Ovvero perché disprezzi il tuo fratello? Imperocché tutti compariremo davanti al tribunale di Cristo. | Tu autem quid iudicas fratrem tuum? aut tu quare spernis fratrem tuum? omnes enim stabimus ante tribunal Christi. |
| 11 | Conciossiachè sta scritto: Vivo io, dice il Signore, a me piegherassi ogni ginocchio; e tutte le lingue confesseranno Dio. | Scriptum est enim: Vivo ego, dicit Dominus, quoniam mihi flectetur omne genu: et omnis lingua confitebitur Deo. |
| 12 | Ognun di noi adunque renderà di sé conto a Dio. | Itaque unusquisque nostrum pro se rationem reddet Deo. |
| 13 | Non ci giudichiamo adunque più gli uni gli altri: ma piuttosto vostra sentenza sia, che non ponghiate inciampo, o scandalo al fratello. | Non ergo amplius invicem iudicemus: sed hoc iudicate magis, ne ponatis offendiculum fratri, vel scandalum. |
| 14 | Io so, e ho fidanza nel Signore Gesù, che non v'ha cosa impura di per se stessa, eccetto che per chi tiene, che una cosa è impura, per lui ella è impura. | Scio, et confido in Domino Iesu, quia nihil commune per ipsum, nisi ei qui existimat quid commune esset, illi commune est. |
| 15 | Ma se per un cibo il tuo fratello resta conturbato, già tu non cammini secondo la carità. Non volere per il tuo cibo mandar in rovina uno, per cui è morto Cristo. | Si enim propter cibum frater tuus contristatur, iam non secundum caritatem ambulas. Noli cibo tuo illum perdere, pro quo Christus mortuus est. |
| 16 | Non sia adunque bestemmiato il bene nostro. | Non ergo blasphemetur bonum nostrum. |
| 17 | Imperocché il regno di Dio non è cibo, e bevanda: ma giustizia, e pace, e gaudio nello Spirito santo. | Non est enim regnum Dei esca et potus: sed iustitia, et pax, et gaudium in Spiritu Sancto: |
| 18 | Imperocché chi in queste cose serve a Cristo, piace a Dio, ed è approvato dagli uomini. | qui enim in hoc servit Christo, placet Deo, et probatus est hominibus. |
| 19 | Attenghiamoci adunque a ciò, che giova alla pace: e osserviamo quello, che fa per la mutua edificazione. | Itaque quae pacis sunt, sectemur: et quae aedificationis sunt, in invicem custodiamus. |
| 20 | Non volere per un cibo distruggere l'opera di Dio. Tutte le cose veramente sono monde: fa però male un uomo, che mangia con iscandalo. | Noli propter escam destruere opus Dei, omnia quidem sunt munda: sed malum est homini, qui per offendiculum manducat. |
| 21 | Bene sta di non mangiar carne, e di non ber vino, né cosa, per cagion della quale il tuo fratello inciampa, od è scandalizzato o si indebolisce. | Bonum est non manducare carnem, et non bibere vinum, neque in quo frater tuus offenditur, aut scandalizatur, aut infirmatur. |
| 22 | Tu hai la fede? Abbila presso di te dinanzi a Dio: beato chi non condanna se stesso in quello, che elegge. | Tu fidem habes? penes temetipsum habe coram Deo. Beatus qui non iudicat semetipsum in eo quod probat. |
| 23 | Ma chi fa distinzione, se mangia, è condannato; perché non secondo la fede. Or tutto quello che non è secondo la fede, è peccato. | Qui autem discernit, si manducaverit, damnatus est: quia non ex fide. Omne autem, quod non est ex fide, peccatum est. |
