Vai al contenuto
FIDES VIVA
Confronto

Marco 6

Martini e Vulgata Clementina, versetto per versetto.

Marco 6: Martini e Vulgata Clementina
MartiniVulgata Clementina
1E quindi partitosi andò alla sua patria; e lo seguitavano i suoi discepoli:Et egressus inde, abiit in patriam suam: et sequebantur eum discipuli sui:
2E venuto il sabato, cominciò a insegnare nella sinagoga: e molti all'udirlo restavano ammirati del suo sapere, e dicevano: Donde ha cavato costui tutte queste cose? e che sapienza è quella, che gli è stata conceduta? e quali maraviglie sono per mano di lui operate?et facto sabbato coepit in synagoga docere: et multi audientes admirabantur in doctrina eius, dicentes: Unde huic haec omnia? et quae est sapientia, quae data est illi, et virtutes tales, quae per manus eius efficiuntur?
3Non è egli costui quel legnaiuolo, figlio di Maria, fratello di Giacomo, e di Giuseppe, e di Giuda, e di Simone? e non abbiamo qui tra di noi le sue sorelle? E si scandalizzavano di lui.Nonne hic est faber, filius Mariae, frater Iacobi, et Ioseph, et Iudae, et Simonis? nonne et sorores eius hic nobiscum sunt? Et scandalizabantur in illo.
4Ma Gesù diceva loro: Non è il profeta senza onore, fuorichè nella sua patria, e in casa sua e tra' suoi parenti.Et dicebat illis Iesus: Quia non est propheta sine honore nisi in patria sua, et in domo sua, et in cognatione sua.
5E non poteva far ivi alcun miracolo, se non che guarì pochi malati, imponendo loro le mani.Et non poterat ibi virtutem ullam facere, nisi paucos infirmos impositis manibus curavit:
6E si maravigliava della loro incredulità, e girava per i castelli d'intorno, insegnando.et mirabatur propter incredulitatem eorum, et circuibat castella in circuitu docens.
7E chiamò a sé i dodici: e cominciò a mandargli a due a due, e dava loro potestà sopra gli spiriti immondi.Et vocavit duodecim: et coepit eos mittere binos, et dabat illis potestatem spirituum immundorum.
8E ordinò loro di non prender nulla per il viaggio, eccetto il solo bastone, non pane, non bisaccia, non denaro nella borsa;Et praecepit eis ne quid tollerent in via, nisi virgam tantum: non peram, non panem, neque in zona aes,
9Ma di calzarsi di sandali, e di non avere due vesti da vestirsi.sed calceatos sandaliis, et ne induerentur duabus tunicis.
10E diceva loro: In qualunque casa entriate, trattenetevi in essa, fino a tanto che quindi partiate.Et dicebat eis: Quocumque introieritis in domum, illic manete donec exeatis inde:
11E dovunque non vorranno ricevervi, né ascoltarvi, ritirandovi di lì, scuotete la polvere de' vostri piedi in testimonianza per essi.et quicumque non receperint vos, nec audierint vos, exeuntes inde, excutite pulverem de pedibus vestris in testimonium illis.
12Ed essi andarono, e predicavano (agli uomini), che facessero penitenza.Et exeuntes praedicabant ut poenitentiam agerent:
13E cacciavano molti demonii, e ungevano con olio molti malati, e li risanavano.et daemonia multa eiiciebant, et ungebant oleo multos aegros, et sanabant.
14Venne ciò a notizia del re Erode (imperocché si era sparsa la sua rinomanza) e diceva: Giovanni Batista è risuscitato da morte: e in lui perciò spiccano le virtù.Et audivit rex Herodes (manifestum enim factum est nomen eius), et dicebat: Quia Ioannes Baptista resurrexit a mortuis: et propterea virtutes operantur in illo.
15Altri poi dicevano: Egli è Elia. Altri dicevano: Egli è un profeta, come uno dei profeti.Alii autem dicebant: Quia Elias est; alii vero dicebant: Quia propheta est, quasi unus ex prophetis.
16Ma Erode, quando ne ebbe sentito parlare, disse: Questi è quel Giovanni, cui io tagliai la testa, egli è risuscitato da morte.Quo audito Herodes ait: Quem ego decollavi Ioannem, hic a mortuis resurrexit.
17Imperocché Erode avea mandato a pigliare Giovanni, e lo tenne legato in prigione per causa di Erodiade moglie di Filippo suo fratello, perché egli se l'era presa per moglie.Ipse enim Herodes misit, ac tenuit Ioannem, et vinxit eum in carcere propter Herodiadem uxorem Philippi fratris sui, quia duxerat eam.
18Imperocché Giovanni diceva ad Erode: Non è lecito a te di ritenere la moglie di tuo fratello.Dicebat enim Ioannes Herodi: Non licet tibi habere uxorem fratris tui.
19Ed Erodiade gli tendeva insidie: e bramava di farlo morire; ma non le riusciva.Herodias autem insidiabatur illi: et volebat occidere eum, nec poterat.
20Imperocché Erode temeva Giovanni, sapendo, che era uomo giusto, e santo: e lo difendeva, e a persuasione di lui faceva molte cose, e lo sentiva volentieri.Herodes enim metuebat Ioannem, sciens eum virum iustum et sanctum: et custodiebat eum, et audito eo multa faciebat, et libenter eum audiebat.
21Ma venuto un giorno favorevole, Erode fece una cena il suo dì natalizio ai grandi della corte, e ai tribuni, e ai principali della Galilea.Et cum dies opportunus accidisset, Herodes natalis sui coenam fecit principibus, et tribunis, et primis Galilaeae:
22Ed essendo entrata la figliuola della stessa Erodiade a ballare, ed essendo piaciuta ad Erode, e ai convitati, il re disse alla fanciulla: Chiedimi quello che vuoi, e te lo darò:cumque introisset filia ipsius Herodiadis, et saltasset, et placuisset Herodi, simulque recumbentibus, rex ait puellae: Pete a me quod vis, et dabo tibi:
23E le giurò: Qualunque cosa mi chiederai, te la darò, abbenchè sia la metà del mio regno.et iuravit illi: Quia quidquid petieris dabo tibi, licet dimidium regni mei.
24Ed ella uscita che fu, disse a sua madre: Che dimanderò? Ed ella dissele: La testa di Giovanni Batista.Quae cum exisset, dixit matri suae: Quid petam? At illa dixit: Caput Ioannis Baptistae.
25E ritornata subito frettolosamente dal re, gli fece la domanda, dicendo: Voglio, che tu mi dia subito in un bacile la testa di Giovanni Batista.Cumque introisset statim cum festinatione ad regem, petivit dicens: Volo ut protinus des mihi in disco caput Ioannis Baptistae.
26E rattristatosi il re per risguardo al giuramento, e a' convitati non volle disgustarla.Et contristatus est rex: propter iusiurandum, et propter simul discumbentes, noluit eam contristare:
27Ma spedì il carnefice, e ordinò, che fosse portata la testa di lui in un bacile. E questi lo decollò nella prigione.sed misso spiculatore praecepit afferri caput eius in disco. Et decollavit eum in carcere,
28E portò in un bacile la testa di lui; e la dette alla fanciulla, e la fanciulla la dette alla madre sua.et attulit caput eius in disco: et dedit illud puellae, et puella dedit matri suae.
29Il che risaputosi da' suoi discepoli, andarono a prendere il suo corpo: e gli diedero sepoltura.Quo audito, discipuli eius venerunt, et tulerunt corpus eius: et posuerunt illud in monumento.
30Ma ritornati gli Apostoli da Gesù gli detter parte di tutto quello che avevan fatto, e insegnato.Et convenientes Apostoli ad Iesum, renuntiaverunt ei omnia quae egerant, et docuerant.
31Ed egli disse loro: Venite in disparte in luogo solitario, e riposatevi alcun poco. Imperocché eran molti quei che andavan e venivano; e non avevano nemmeno tempo di prender cibo.Et ait illis: Venite seorsum in desertum locum, et requiescite pusillum. Erant enim qui veniebant et redibant multi: et nec spatium manducandi habebant.
32E montati in barca, se ne andarono in luogo appartato, e deserto.Et ascendentes in navim, abierunt in desertum locum seorsum.
33E furono veduti, e osservati da molti, mentre si partivano: e concorsero per terra a quel luogo da tutte le città, e vi giunsero prima di loro.Et viderunt eos abeuntes, et cognoverunt multi: et pedestres de omnibus civitatibus concurrerunt illuc, et praevenerunt eos.
34E nello sbarcare Gesù vide la gran folla: e n'ebbe compassione; imperocché erano come pecore senza pastore, e incominciò a insegnar loro molte cose.Et exiens vidit turbam multam Iesus: et misertus est super eos, quia erant sicut oves non habentes pastorem, et coepit docere multa.
35E facendosi tardi, se gli accostarono i discepoli a dirgli: Questo è un luogo deserto, e l'ora è già avanzata.Et cum iam hora multa fieret, accesserunt discipuli eius, dicentes: Desertus est locus hic, et iam hora praeteriit:
36Licenzia questa gente, affinché vadano ne' vicini villaggi, e castelli a comperarsi da mangiare.dimitte illos, ut euntes in proximas villas et vicos, emant sibi cibos, quos manducent.
37Ma egli rispose loro, e disse: Datele voi da mangiare: Ed essi dissero: Andiamo a comperare per dugento denari di pane, e le daremo da mangiare.Et respondens ait illis: Date illis vos manducare. Et dixerunt ei: Euntes emamus ducentis denariis panes, et dabimus illis manducare.
38Ed egli rispose loro: Andate, e vedete, quanti pani abbiate. E veduto che ebbero, gli dissero: Cinque, e due pesci.Et dicit eis: Quot panes habetis? ite, et videte. Et cum cognovissent, dicunt: Quinque, et duos pisces.
39E ordinò loro, che facesser sedere tutta quella gente distribuita in tante tavolate su l'erba verde.Et praecepit illis ut accumbere facerent omnes secundum contubernia super viride foenum.
40E si misero a sedere divisi in brigate qual di cento, e qual di cinquanta uomini l'una.Et discubuerunt in partes per centenos et quinquagenos.
41E presi i cinque pani, e i due pesci, alzati gli occhi al cielo, benedisse, e spezzò i pani, e li dette a' suoi discepoli, affinché li ponesser loro dinanzi: e divise tra tutti i due pesci.Et acceptis quinque panibus et duobus pisces, intuens in caelum, benedixit, et fregit panes, et dedit discipulis suis, ut ponerent ante eos: et duos pisces divisit omnibus.
42E tutti mangiarono, e si satollarono.Et manducaverunt omnes, et saturati sunt.
43E de' pezzi raccolsero dodici sporte piene, e de' pesci (n'avanzò).Et sustulerunt reliquias, fragmentorum duodecim cophinos plenos, et de piscibus.
44Or quelli, che avevan mangiato, erano cinquemila uomini.Erant autem qui manducaverunt quinque millia virorum.
45E immediatamente costrinse i suoi discepoli a montare in barca, e andare ad aspettarlo di là dal lago dirimpetto a Bethsaida, mentre che licenziava il popolo.Et statim coëgit discipulos suos ascendere navim, ut praecederent eum trans fretum ad Bethsaidam, dum ipse dimitteret populum.
46E licenziato che l'ebbe, se n'andò sopra un monte a fare orazione.Et cum dimisisset eos, abiit in montem orare.
47E fattosi sera, la barca era in mezzo al mare, ed egli solo a terra.Et cum sero esset, erat navis in medio mari et ipse solus in terra.
48E vedendo i discepoli affannati a remare (imperocché avevano il vento contrario), verso la quarta vigilia della notte andò verso di essi, camminando sopra le acque: e volle passar loro avanti.Et videns eos laborantes in remigando (erat enim ventus contrarius eis) et circa quartam vigiliam noctis venit ad eos ambulans supra mare: et volebat praeterire eos.
49Ma essi, vedutolo camminare sopra le acque credettero, che fosse una fantasima, e alzaron le strida.At illi ut viderunt eum ambulantem supra mare, putaverunt phantasma esse, et exclamaverunt.
50Imperocché tutti lo videro, e si spaventarono. E subito parlò loro, e disse: Abbiate fidanza, son io: non temete.Omnes enim viderunt eum, et conturbati sunt. Et statim locutus est cum eis, et dixit eis: Confidite, ego sum: nolite timere.
51E montò da loro nella barca: e il vento si quietò. E sempre più dentro di sé si stupivano.Et ascendit ad illos in navim, et cessavit ventus. Et plus magis intra se stupebant:
52Imperocché non avevan fatta riflessione al fatto dei pani: perché il cuor loro era accecato.non enim intellexerunt de panibus: erat enim cor eorum obcaecatum.
53E passato il lago, giunsero al paese di Genesareth, e quivi approdarono.Et cum transfretassent, venerunt in terram Genesareth, et applicuerunt.
54E sbarcati che furono, subito la gente lo riconobbe:Cumque egressi essent de navi, continuo cognoverunt eum:
55E correndo per tutto il paese, cominciarono a menare da tutte le parti all'intorno i malati su' loro letticciuoli, dovunque udivano, che egli fosse.et percurrentes universam regionem illam, coeperunt in grabatis eos, qui se male habebant, circumferre, ubi audiebant eum esse.
56E dovunque giugneva, in borghi, o villaggi, o città, posavano per le piazze gli infermi, e lo pregavano, perché toccassero almeno l'orlo della sua veste: e quanti lo toccavano, erano salvi.Et quocumque introibat, in vicos, vel in villas aut civitates, in plateis ponebant infirmos, et deprecabantur eum, ut vel fimbriam vestimenti eius tangerent, et quotquot tangebant eum, salvi fiebant.

Il Vangelo e il santo del giorno, ogni mattina nella tua email

Inizia ogni giorno vicino a Cristo e ai suoi santi: il Vangelo della Messa e una vita che ispira. Gratis; ti disiscrivi quando vuoi.

Ti invieremo un’email di conferma. Ogni tanto, anche qualche avviso di Fides Viva. Puoi disiscriverti con un clic. Privacy

giovedì 29 ottobre · Vangelo

Gesù prosegue il suo cammino verso Gerusalemme e piange sulla città che uccide i profeti

In quel tempo, proprio quel giorno, si avvicinarono alcuni farisei a dire a Gesù: «Parti e vattene di qui, perché Erode vuole ucciderti». Egli rispose loro: «Andate a dire a quella volpe: “Ecco, io scaccio demòni e…