Confronto
Marco 15
Martini e Vulgata Clementina, versetto per versetto.
| Martini | Vulgata Clementina | |
|---|---|---|
| 1 | E subito la mattina i principi de' sacerdoti con i seniori, e gli Scribi, e tutto il consesso, fatta insieme consulta, legato Gesù, lo condussero, e lo consegnarono a Pilato. | Et confestim mane consilium facientes summi sacerdotes cum senioribus, et scribis, et universo concilio, vincientes Iesum, duxerunt, et tradiderunt Pilato. |
| 2 | E Pilato lo interrogò: Tu se' il re dei Giudei? E Gesù gli rispose: Tu lo dici. | Et interrogavit eum Pilatus: Tu es rex Iudaeorum? At ille respondens, ait illi: Tu dicis. |
| 3 | E i principi de' sacerdoti lo accusavano di molte cose. | Et accusabant eum summi sacerdotes in multis. |
| 4 | E Pilato di nuovo lo interrogò, dicendo: Non rispondi nulla? Vedi, di quante cose ti accusano. | Pilatus autem rursum interrogavit eum, dicens: Non respondes quidquam? vide in quantis te accusant. |
| 5 | Ma Gesù non rispose più nulla, dimodochè Pilato ne faceva le maraviglie. | Iesus autem amplius nihil respondit, ita ut miraretur Pilatus. |
| 6 | Or egli era solito di liberare nella festa uno de' prigioni, qualunque avessero addomandato. | Per diem autem festum solebat dimittere illis unum ex vinctis, quemcumque petissent. |
| 7 | Ed eravi uno per nome Barabba carcerato tra i sediziosi, il quale nella sedizione avea commesso omicidio. | Erat autem qui dicebatur Barrabas, qui cum seditiosis erat vinctus, qui in seditione fecerat homicidium. |
| 8 | E radunatosi il popolo, cominciò a domandare quello, che sempre loro concedeva. | Et cum ascendisset turba, coepit rogare, sicut semper faciebat illis. |
| 9 | E Pilato rispose loro, e disse: Volete voi, che io vi disciolga il re de' Giudei? | Pilatus autem respondit eis, et dixit: Vultis dimittam vobis regem Iudaeorum? |
| 10 | Imperocché sapeva, che per invidia lo avevano tradito i sommi sacerdoti. | Sciebat enim quod per invidiam tradidissent eum summi sacerdotes. |
| 11 | Ma i pontefici sommossero il popolo; perché liberasse loro piuttosto Barabba. | Pontifices autem concitaverunt turbam, ut magis Barabbam dimitteret eis. |
| 12 | Ma Pilato rispose di nuovo, e disse loro: Che volete voi dunque, che io faccia del re dei Giudei? | Pilatus autem iterum respondens, ait illis: Quid ergo vultis faciam regi Iudaeorum? |
| 13 | Ma quelli gridarono: Crocifiggilo. | At illi iterum clamaverunt: Crucifige eum. |
| 14 | Pilato però diceva loro: Che male ha egli fatto? Ma quelli gridavan più forte: Crocifiggilo. | Pilatus vero dicebat illis: Quid enim mali fecit? At illi magis clamabant: Crucifige eum. |
| 15 | E Pilato, volendo contentare il popolo, disciolse loro Barabba, e fatto flagellare Gesù, lo abbandonò ad essere crocifisso. | Pilatus autem volens populo satisfacere, dimisit illis Barabbam, et tradidit Iesum flagellis caesum, ut crucifigeretur. |
| 16 | E i soldati lo condussero nell'atrio del pretorio, e vi radunarono tutta la coorte. | Milites autem duxerunt eum in atrium praetorii, et convocant totam cohortem, |
| 17 | E lo vestono di porpora, e intrecciata una corona di spine, gliela cingono. | et induunt eum purpura, et imponunt ei plectentes spineam coronam. |
| 18 | E principiarono a salutarlo: Evviva il re dei Giudei. | Et coeperunt salutare eum: Ave rex Iudaeorum. |
| 19 | E percuotevangli la testa con una canna: e gli sputavano addosso, e piegato il ginocchio, lo adoravano. | Et percutiebant caput eius arundine: et conspuebant eum, et ponentes genua, adorabant eum. |
| 20 | E dopo averlo schernito, lo spogliarono della porpora, e lo rivestirono delle sue vesti: e lo menaron fuori per crocifiggerlo. | Et postquam illuserunt ei, exuerunt illum purpura, et induerunt eum vestimentis suis: et educunt illum ut crucifigerent eum. |
| 21 | E costrinsero un passaggero, Simone di Cirene, padre di Alessandro, e di Rufo, che veniva di campagna, a prendere la croce di lui. | Et angariaverunt praetereuntem quempiam, Simonem Cyrenaeum venientem de villa, patrem Alexandri et Rufi, ut tolleret crucem eius. |
| 22 | E lo menarono al luogo detto Golgotha: che interpretato vuol dire luogo del cranio. | Et perducunt illum in Golgotha locum: quod est interpretatum Calvariae locus. |
| 23 | E davangli da bere del vino mescolato con mirra: e non lo accettò. | Et dabant ei bibere myrrhatum vinum: et non accepit. |
| 24 | E crocifissolo, divisero le sue vesti, tirando a sorte quello, che dovea averne ciascuno. | Et crucifigentes eum, diviserunt vestimenta eius, mittentes sortem super eis, quis quid tolleret. |
| 25 | Era l'ora di terza, e lo crocifissero. | Erat autem hora tertia: et crucifixerunt eum. |
| 26 | Ed eravi l'iscrizione del suo reato, dove era scritto: IL RE DE' GIUDEI. | Et erat titulus causae eius inscriptus: Rex Iudaeorum. |
| 27 | E con lui crocifissero due ladroni: uno alla destra, e l'altro alla sua sinistra. | Et cum eo crucifigunt duos latrones: unum a dextris, et alium a sinistris eius. |
| 28 | E fu adempita la scrittura, che dice: È stato noverato tra gli scellerati. | Et impleta est Scriptura, quae dicit: Et cum iniquis reputatus est. |
| 29 | E quei, che passavano, lo bestemmiavano, scuotendo il capo, e dicendo: Va' tu, che distruggi il tempio di Dio, e in tre giorni lo riedifichi. | Et praetereuntes blasphemabant eum, moventes capita sua, et dicentes: Vah! qui destruis templum Dei, et in tribus diebus reaedificas, |
| 30 | Salva te stesso, scendendo di croce. | salvum fac temetipsum descendens de cruce. |
| 31 | Nello stesso modo anche i sommi sacerdoti, e gli Scribi per ischerno dicevansi l'un l'altro: Ha salvato gli altri, e non può salvare se stesso. | Similiter et summi sacerdotes illudentes, ad alterutrum cum scribis dicebant: Alios salvos fecit; seipsum non potest salvum facere. |
| 32 | Il Cristo re d'Israele scenda adesso dalla croce, affinché vediamo, e crediamo. E quelli, ch'erano con esso crocifissi, lo svillaneggiavano. | Christus rex Israël descendat nunc de cruce, ut videamus, et credamus. Et qui cum eo crucifixi erant, convitiabantur ei. |
| 33 | E all'ora sesta si ottenebrò tutta la terra fino all'ora nona. | Et facta hora sexta, tenebrae factae sunt per totam terram usque in horam nonam. |
| 34 | E all'ora nona Gesù con voce grande esclamò, dicendo: Eloi, Eloi, lamma sabacthani? Che s'interpreta: Dio mio, Dio mio, perché mi hai abbandonato? | Et hora nona exclamavit Iesus voce magna, dicens: Eloi, eloi, lamma sabacthani? quod est interpretatum: Deus meus, Deus meus, ut quid dereliquisti me? |
| 35 | E alcuni de' circostanti avendolo udito, dicevano: Ecco che chiama Elia. | Et quidam de circumstantibus audientes, dicebant: Ecce Eliam vocat. |
| 36 | E uno corse, e inzuppata una spugna nell'aceto, e avvoltala intorno a una canna, gli dava da bere, dicendo: Lasciate, stiamo a vedere, se venga Elia a distaccarlo. | Currens autem unus, et implens spongiam aceto, circumponensque calamo, potum dabat ei, dicens: Sinite, videamus si veniat Elias ad deponendum eum. |
| 37 | Ma Gesù, mandata fuori una gran voce, spirò. | Iesus autem emissa voce magna expiravit. |
| 38 | E il velo del tempio si squarciò in due parti da sommo a imo. | Et velum templi scissum est in duo, a summo usque deorsum. |
| 39 | E vedendo il centurione, che stava dirimpetto, come così sclamando era morto, disse: Veramente quest'uomo era Figliuolo di Dio. | Videns autem centurio, qui ex adverso stabat, quia sic clamans expirasset, ait: Vere hic homo Filius Dei erat. |
| 40 | Ed eranvi ancora delle donne, che stavan da lungi a vedere: tra le quali era Maria Maddalena, e Maria madre di Giacomo il minore, e di Giuseppe, e Salome: | Erant autem et mulieres de longe aspicientes: inter quas erat Maria Magdalene, et Maria Iacobi minoris, et Ioseph mater, et Salome: |
| 41 | Le quali lo seguivano anche quando egli era nella Galilea, e lo servivano, e altre molte, le quali insieme con lui eran venute a Gerusalemme. | et cum esset in Galilaea, sequebantur eum, et ministrabant ei, et aliae multae, quae simul cum eo ascenderant Ierosolymam. |
| 42 | E fattosi sera (perché era la parasceve, cioè il dì avanti il sabato) | Et cum iam sero esset factum (quia erat parasceve, quod est ante sabbatum), |
| 43 | Andò Giuseppe d'Arimatea, nobile decurione, che aspettava egli pure il reyno di Dio, e arditamente si presentò a Pilato, e chiese il corpo di Gesù. | venit Ioseph ab Arimathaea nobilis decurio, qui et ipse erat exspectans regnum Dei, et audacter introivit ad Pilatum, et petiit corpus Iesu. |
| 44 | Ma Pilato si maravigliava, ch'ei fosse già morto. E chiamato il centurione, gli domandò, se fosse già morto. | Pilatus autem mirabatur si iam obiisset. Et accersito centurione, interrogavit eum si iam mortuus esset. |
| 45 | E informato che fu dal centurione, donò il corpo a Giuseppe. | Et cum cognovisset a centurione, donavit corpus Ioseph. |
| 46 | E Giuseppe, comperata una sindone, e distaccatolo, lo rinvolse nella sindone, e lo mise in un sepolcro scavato nel masso, e ribaltò una pietra alla bocca del sepolcro. | Ioseph autem mercatus sindonem, et deponens eum involvit sindone, et posuit eum in monumento quod erat excisum de petra, et advolvit lapidem ad ostium monumenti. |
| 47 | E Maria Maddalena, e Maria madre di Giuseppe stavan osservando, dove fosse collocato. | Maria autem Magdalene et Maria Ioseph aspiciebant ubi poneretur. |
