Confronto
Marco 11
Martini e Vulgata Clementina, versetto per versetto.
| Martini | Vulgata Clementina | |
|---|---|---|
| 1 | E avvicinandosi a Gerusalemme, e alla Betania presso al monte delle ulive, mandò due dei suoi discepoli, | Et cum appropinquarent Ierosolymae et Bethaniae ad montem Olivarum, mittit duos ex discipulis suis, |
| 2 | E disse loro: Andate nel villaggio, che vi sta dirimpetto, e al primo ingresso troverete legato un asinello non ancora domato: scioglietelo, e menatelo a me. | et ait illis: Ite in castellum, quod contra vos est, et statim introëuntes illuc, invenietis pullum ligatum, super quem nemo adhuc hominum sedit: solvite illum, et adducite. |
| 3 | E se alcuno vi dirà: Che fate voi? Ditegli, che il Signore ne ha bisogno: e subito lo manderà qua. | Et si quis vobis dixerit: Quid facitis? dicite, quia Domino necessarius est: et continuo illum dimittet huc. |
| 4 | E andarono, e trovarono l'asinello legato alla porta fuori in un bivio; e lo sciolsero. | Et abeuntes invenerunt pullum ligatum ante ianuam foris in bivio: et solvunt eum. |
| 5 | E alcuni de' circostanti disser loro: Che fate voi, che sciogliete l'asinello? | Et quidam de illic stantibus dicebant illis: Quid facitis solventes pullum? |
| 6 | Ed essi risposer loro, conforme avea loro ordinato Gesù, e quelli lo lasciaron menar via. | Qui dixerunt eis sicut praeceperat illis Iesus, et dimiserunt eis. |
| 7 | E condussero a Gesù l'asinello: sopra di cui misero le loro vesti, ed egli vi montò sopra. | Et duxerunt pullum ad Iesum: et imponunt illi vestimenta sua, et sedit super eum. |
| 8 | E molti distendevano le loro vesti per la strada: altri troncavano rami dagli alberi, e gli spargevano per la strada. | Multi autem vestimenta sua straverunt in via: alii autem frondes caedebant de arboribus, et sternebant in via. |
| 9 | E quelli, che andavano innanzi, e quei, che venivano dietro, sclamavano, dicendo: Osanna: | Et qui praeibant, et qui sequebantur, clamabant, dicentes: Hosanna: benedictus qui venit in nomine Domini: |
| 10 | Benedetto colui, che viene nel nome del Signore: benedetto il regno, che viene, del padre nostro Davidde: Osanna nel più alto de' cieli. | benedictum quod venit regnum patris nostri David: hosanna in excelsis. |
| 11 | Ed entrò in Gerusalemme, e nel tempio: e osservate intorno tutte le cose, l'ora essendo già tarda, se n'andò a Betania con i dodici. | Et introivit Ierosolymam in templum: et circumspectis omnibus, cum iam vespera esset hora, exiit in Bethaniam cum duodecim. |
| 12 | E il dì seguente, usciti che furono di Betania, ebbe fame. | Et alia die cum exirent a Bethania, esuriit. |
| 13 | E veduto da lontano un fico, che aveva delle foglie, andò a vedere, se a sorte vi trovasse qualche cosa: e fattosi dappresso, non trovò se non foglie: imperocché non era il tempo de' fichi. | Cumque vidisset a longe ficum habentem folia, venit si quid forte inveniret in ea: et cum venisset ad eam, nihil invenit praeter folia: non enim erat tempus ficorum. |
| 14 | E Gesù dissegli: Mai più in eterno non mangi alcuno delle tue frutta. E i discepoli l'udirono. | Et respondens dixit ei: Iam non amplius in aeternum ex te fructum quisquam manducet. Et audiebant discipuli eius. |
| 15 | E arrivarono a Gerusalemme. Ed essendo egli entrato nel tempio, cominciò a discacciarne quei, che vendevano, e compravano nel tempio: e gettò per terra le tavole de' banchieri, e le seggiole delle persone, che vendevano le colombe. | Et veniunt in Ierosolymam. Et cum introisset in templum, coepit eiicere vendentes et ementes in templo: et mensas numulariorum, et cathedras vendentium columbas evertit: |
| 16 | E non permetteva, che nissuno trasportasse arnesi per il tempio: | et non sinebat ut quisquam transferret vas per templum: |
| 17 | E gl'istruiva, dicendo loro: Non è egli scritto: La mia casa è casa di orazione per tutte le genti? Ma voi l'avete cangiata in una spelonca di ladroni. | et docebat, dicens eis: Nonne scriptum est: Quia domus mea, domus orationis vocabitur omnibus gentibus? vos autem fecistis eam speluncam latronum. |
| 18 | Lo che risaputosi dai principi de' sacerdoti, e dagli Scribi, cercavano il modo di levarlo dal mondo: conciossiachè lo temevano a motivo che tutto il popolo ammirava la sua dottrina. | Quo audito principes sacerdotum et scribae, quaerebant quomodo eum perderent: timebant enim eum, quoniam universa turba admirabatur super doctrina eius. |
| 19 | E fattosi sera, uscì dalla città. | Et cum vespera facta esset, egrediebatur de civitate. |
| 20 | E la mattina nel passare videro il fico seccato fino alle barbe. | Et cum mane transirent, viderunt ficum aridam factam a radicibus. |
| 21 | E Pietro risovvenutosi, gli disse: Maestro, guarda come il fico da te maledetto si è seccato. | Et recordatus Petrus, dixit ei: Rabbi, ecce ficus, cui maledixisti, aruit. |
| 22 | E Gesù rispose, e disse loro: Abbiate fede in Dio. | Et respondens Iesus ait illis: Habete fidem Dei. |
| 23 | In verità vi dico, che chiunque dirà a questo monte: Levati, e gettati in mare: e non esiterà in cuor suo; ma avrà fede, che sia fatto quanto ha detto, gli sarà fatto. | Amen dico vobis, quia quicumque dixerit huic monti: Tollere, et mittere in mare, et non haesitaverit in corde suo, sed crediderit, quia quodcumque dixerit fiat, fiet ei. |
| 24 | Per questo vi dico: Qualunque cosa domandiate nell'orazione, abbiate fede di conseguirla, e l'otterrete. | Propterea dico vobis, omnia quaecumque orantes petitis, credite quia accipietis, et evenient vobis. |
| 25 | E quando vi presenterete per orare, se avete qualche cosa contro di alcuno, perdonategli: affinché il Padre vostro, che è nei cieli, perdoni anch'esso a voi i vostri peccati. | Et cum stabitis ad orandum, dimittite si quis habetis adversus aliquem: ut et Pater vester, qui in caelis est, dimittat vobis peccata vestra. |
| 26 | Che se voi non perdonerete, nemmeno il vostro Padre, che è ne' cieli, perdonerà a voi i vostri peccati. | Quod si vos non dimiseritis: nec Pater vester, qui in caelis est, dimittet vobis peccata vestra. |
| 27 | E ritornaron di nuovo a Gerusalemme. E mentre egli andava attorno per il tempio, se gli accostarono i sommi sacerdoti, e gli Scribi, e i seniori: | Et veniunt rursus Ierosolymam. Et cum ambularet in templo, accedunt ad eum summi sacerdotes, et scribae, et seniores: |
| 28 | E gli dissero: Con quale autorità fai tu queste cose? E chi ha dato a te tal balìa per far cose tali? | et dicunt ei: In qua potestate haec facis? et quis dedit tibi hanc potestatem ut ista facias? |
| 29 | Ma Gesù rispose, e disse loro: Domanderò anch'io a voi una cosa, e voi rispondetemi: e io vi dirò, con quale autorità faccia io queste cose. | Iesus autem respondens, ait illis: Interrogabo vos et ego unum verbum, et respondete mihi: et dicam vobis in qua potestate haec faciam. |
| 30 | Il battesimo di Giovanni veniva dal cielo, o dagli uomini? Rispondetemi. | Baptismus Ioannis, de caelo erat, an ex hominibus? Respondete mihi. |
| 31 | Ma essi ruminavano dentro di sé, e dicevano: Se diremo, dal cielo, egli dirà: Perché dunque non avete creduto a lui? | At illi cogitabant secum, dicentes: Si dixerimus: De caelo, dicet: Quare ergo non credidistis ei? |
| 32 | Se diremo, dagli uomini, abbiamo paura del popolo: conciossiachè tutti tenevano, che Giovanni fosse veramente profeta. | Si dixerimus: Ex hominibus, timemus populum: omnes enim habebant Ioannem quia vere propheta esset. |
| 33 | E risposero a Gesù: Nol sappiamo. E Gesù disse loro: Nemmen io dico a voi, con quale autorità faccia io tali cose. | Et respondentes dicunt Iesu: Nescimus. Et respondens Iesus ait illis: Neque ego dico vobis in qua potestate haec faciam. |
