Ir para o conteúdo
FIDES VIVA
Comparação

Lucas 1

Figueiredo, Vulgata Clementina e Texto grego (edição patriarcal, 1904), versículo a versículo.

Lucas 1: Figueiredo, Vulgata Clementina e Texto grego (edição patriarcal, 1904)
FigueiredoVulgata ClementinaTexto grego (edição patriarcal, 1904)
1Pois que foram na verdade muitos os que empreenderam pôr em ordem a narração das coisas que entre nós se viram cumpridas;Quoniam quidem multi conati sunt ordinare narrationem, quae in nobis completae sunt, rerum:Ἐπειδήπερ πολλοὶ ἐπεχείρησαν ἀνατάξασθαι διήγησιν περὶ τῶν πεπληροφορημένων ἐν ἡμῖν πραγμάτων
2Como no-las referiram os que desde o princípio as viram com seus próprios olhos e que foram ministros da palavra;sicut tradiderunt nobis, qui ab initio ipsi viderunt, et ministri fuerunt sermonis:καθὼς παρέδοσαν ἡμῖν οἱ ἀπ᾽ ἀρχῆς αὐτόπται καὶ ὑπηρέται γενόμενοι τοῦ λόγου,
3Pareceu-me também a mim, excelentíssimo Teófilo, depois de me haver diligentemente informado de como todas elas passaram desde o princípio, dar-te por escrito a série delas,visum est et mihi, assecuto omnia a principio diligenter, ex ordine tibi scribere, optime Theophile,ἔδοξε κἀμοί, παρηκολουθηκότι ἄνωθεν πᾶσιν ἀκριβῶς, καθεξῆς σοι γράψαι, κράτιστε Θεόφιλε,
4Para que conheças a verdade daquelas coisas em que tens sido instruído.ut cognoscas eorum verborum, de quibus eruditus es, veritatem.ἵνα ἐπιγνῷς περὶ ὧν κατηχήθης λόγων τὴν ἀσφάλειαν.
5Houve em tempo de Herodes, rei de Judeia, um sacerdote por nome Zacarias, da turma de Abias, e sua mulher era da família de Arão, e tinha por nome Isabel.Fuit in diebus Herodis, regis Iudaeae, sacerdos quidam nomine Zacharias de vice Abia, et uxor illius de filiabus Aaron, et nomen eius Elisabeth.Ἐγένετο ἐν ταῖς ἡμέραις Ἡρῴδου τοῦ βασιλέως τῆς Ἰουδαίας ἱερεύς τις ὀνόματι Ζαχαρίας ἐξ ἐφημερίας Ἀβιά, καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ ἐκ τῶν θυγατέρων Ἀαρών, καὶ τὸ ὄνομα αὐτῆς Ἐλισάβετ.
6E ambos eram justos diante de Deus, caminhando irrepreensivelmente em todos os Mandamentos e preceitos do Senhor,Erant autem iusti ambo ante Deum, incedentes in omnibus mandatis et iustificationibus Domini sine querela.ἦσαν δὲ δίκαιοι ἀμφότεροι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, πορευόμενοι ἐν πάσαις ταῖς ἐντολαῖς καὶ δικαιώμασι τοῦ Κυρίου ἄμεμπτοι.
7E não tinham filhos, porque Isabel era estéril e ambos se achavam em idade avançadaEt non erat illis filius, eo quod esset Elisabeth sterilis, et ambo processissent in diebus suis.καὶ οὐκ ἦν αὐτοῖς τέκνον, καθότι ἡ Ἐλισάβετ ἦν στεῖρα, καὶ ἀμφότεροι προβεβηκότες ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτῶν ἦσαν.
8Sucedeu pois que exercendo Zacarias diante de Deus o cargo do sacerdócio na ordem da sua turma,Factum est autem, cum sacerdotio fungeretur in ordine vicis suae ante Deum,Ἐγένετο δὲ ἐν τῷ ἱερατεύειν αὐτὸν ἐν τῇ τάξει τῆς ἐφημερίας αὐτοῦ ἔναντι τοῦ Θεοῦ,
9Caiu-lhe por sorte, segundo o costume que havia entre os sacerdotes, entrar no Templo do Senhor a oferecer o incenso;secundum consuetudinem sacerdotii, sorte exiit ut incensum poneret, ingressus in templum Domini:κατὰ τὸ ἔθος τῆς ἱερατείας ἔλαχε τοῦ θυμιᾶσαι εἰσελθὼν εἰς τὸν ναὸν τοῦ Κυρίου·
10E estava toda a multidão do povo fazendo oração da parte de fora, a tempo que se oferecia o incenso.et omnis multitudo populi erat orans foris hora incensi.καὶ πᾶν τὸ πλῆθος ἦν τοῦ λαοῦ προσευχόμενον ἔξω τῇ ὥρᾳ τοῦ θυμιάματος.
11E apareceu a Zacarias um anjo do Senhor, posto em pé da parte direita do altar do incenso.Apparuit autem illi angelus Domini, stans a dextris altaris incensi.ὤφθη δὲ αὐτῷ ἄγγελος Κυρίου ἑστὼς ἐκ δεξιῶν τοῦ θυσιαστηρίου τοῦ θυμιάματος.
12O que vendo Zacarias, ficou todo turbado, e foi grande o temor que o assaltou.Et Zacharias turbatus est videns, et timor irruit super eum.καὶ ἐταράχθη Ζαχαρίας ἰδών, καὶ φόβος ἐπέπεσεν ἐπ᾽ αὐτόν.
13Mas o anjo lhe disse: Não temas, Zacarias, porque foi ouvida a tua oração; e Isabel tua mulher te parirá um filho, e pôr-lhe-ás o nome de João;Ait autem ad illum angelus: Ne timeas, Zacharia, quoniam exaudita est deprecatio tua: et uxor tua Elisabeth pariet tibi filium, et vocabis nomen eius Ioannem:εἶπε δὲ πρὸς αὐτὸν ὁ ἄγγελος· μὴ φοβοῦ, Ζαχαρία· διότι εἰσηκούσθη ἡ δέησίς σου, καὶ ἡ γυνή σου Ἐλισάβετ γεννήσει υἱόν σοι, καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰωάννην·
14E te encherás de gosto e de alegria, e muitos se alegrarão no seu nascimento;et erit gaudium tibi, et exsultatio, et multi in nativitate eius gaudebunt:καὶ ἔσται χαρά σοι καὶ ἀγαλλίασις, καὶ πολλοὶ ἐπὶ τῇ γεννήσει αὐτοῦ χαρήσονται.
15Porque ele será grande diante do Senhor; e não beberá vinho nem outra alguma bebida que possa embriagar, e já desde o ventre de sua mãe será cheio do Espírito Santo;erit enim magnus coram Domino: et vinum et siceram non bibet, et Spiritu Sancto replebitur adhuc ex utero matris suae:ἔσται γὰρ μέγας ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, καὶ οἶνον καὶ σίκερα οὐ μὴ πίῃ, καὶ Πνεύματος Ἁγίου πλησθήσεται ἔτι ἐκ κοιλίας μητρὸς αὐτοῦ,
16E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus;et multos filiorum Israël convertet ad Dominum Deum ipsorum:καὶ πολλοὺς τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ ἐπιστρέψει ἐπὶ Κύριον τὸν Θεὸν αὐτῶν·
17E o mesmo irá diante dele no espírito e virtude de Elias; para reunir os corações dos pais aos filhos e reduzir os incrédulos à prudência dos justos, para preparar ao Senhor um povo perfeito.et ipse praecedet ante illum in spiritu et virtute Eliae: ut convertat corda patrum in filios, et incredulos ad prudentiam iustorum, parare Domino plebem perfectam.καὶ αὐτὸς προελεύσεται ἐνώπιον αὐτοῦ ἐν πνεύματι καὶ δυνάμει Ἠλιού, ἐπιστρέψαι καρδίας πατέρων ἐπὶ τέκνα καὶ ἀπειθεῖς ἐν φρονήσει δικαίων, ἑτοιμάσαι Κυρίῳ λαὸν κατεσκευασμένον.
18E disse Zacarias ao anjo: Por onde conhecerei eu a verdade dessas coisas? porque eu sou velho e minha mulher está avançada em anos.Et dixit Zacharias ad angelum: Unde hoc sciam? ego enim sum senex, et uxor mea processit in diebus suis.καὶ εἶπε Ζαχαρίας πρὸς τὸν ἄγγελον· κατὰ τί γνώσομαι τοῦτο; ἐγὼ γάρ εἰμι πρεσβύτης καὶ ἡ γυνή μου προβεβηκυῖα ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτῆς.
19E respondendo o anjo lhe disse: Eu sou Gabriel que assisto diante de Deus, e que fui enviado para te falar e te dar esta boa nova.Et respondens angelus dixit ei: Ego sum Gabriel, qui asto ante Deum: et missus sum loqui ad te, et haec tibi evangelizare.καὶ ἀποκριθεὶς ὁ ἄγγελος εἶπεν αὐτῷ· ἐγώ εἰμι Γαβριὴλ ὁ παρεστηκὼς ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, καὶ ἀπεστάλην λαλῆσαι πρός σε καὶ εὐαγγελίσασθαί σοι ταῦτα.
20E desde agora ficarás mudo e não poderás falar até o dia, em que estas coisas sucedam, visto que não deste crédito às minhas palavras que se hão de cumprir a seu tempo.Et ecce eris tacens, et non poteris loqui usque in diem quo haec fiant, pro eo quod non credidisti verbis meis, quae implebuntur in tempore suo.καὶ ἰδοὺ ἔσῃ σιωπῶν καὶ μὴ δυνάμενος λαλῆσαι ἄχρι ἧς ἡμέρας γένηται ταῦτα, ἀνθ᾽ ὧν οὐκ ἐπίστευσας τοῖς λόγοις μου, οἵτινες πληρωθήσονται εἰς τὸν καιρὸν αὐτῶν.
21E o povo estava esperando a Zacarias; e maravilhava-se de ver que ele se demorava no Templo.Et erat plebs exspectans Zachariam: et mirabantur quod tardaret ipse in templo.καὶ ἦν ὁ λαὸς προσδοκῶν τὸν Ζαχαρίαν, καὶ ἐθαύμαζον ἐν τῷ χρονίζειν αὐτὸν ἐν τῷ ναῷ.
22E quando saiu não lhes podia falar, e entenderam que havia tido no Templo alguma visão. E ele lho significava por acenos, e ficou mudo.Egressus autem non poterat loqui ad illos, et cognoverunt quod visionem vidisset in templo. Et ipse erat innuens illis, et permansit mutus.ἐξελθὼν δὲ οὐκ ἠδύνατο λαλῆσαι αὐτοῖς, καὶ ἐπέγνωσαν ὅτι ὀπτασίαν ἑώρακεν ἐν τῷ ναῷ· καὶ αὐτὸς ἦν διανεύων αὐτοῖς, καὶ διέμενε κωφός.
23E aconteceu que depois de se terem acabado os dias do seu ministério, retirou-se Zacarias para sua casa;Et factum est, ut impleti sunt dies officii eius, abiit in domum suam:καὶ ἐγένετο ὡς ἐπλήσθησαν αἱ ἡμέραι τῆς λειτουργίας αὐτοῦ, ἀπῆλθεν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ.
24E algum tempo depois concebeu Isabel sua mulher que por cinco meses se deixou estar escondida, dizendo:post hos autem dies concepit Elisabeth uxor eius, et occultabat se mensibus quinque, dicens:Μετὰ δὲ ταύτας τὰς ἡμέρας συνέλαβεν Ἐλισάβετ ἡ γυνὴ αὐτοῦ, καὶ περιέκρυβεν ἑαυτὴν μῆνας πέντε,
25Isto é a graça que o Senhor me fez nos dias em que atendeu a tirar o meu opróbrio dentre os homens.Quia sic fecit mihi Dominus in diebus, quibus respexit auferre opprobrium meum inter homines.λέγουσα ὅτι οὕτω μοι πεποίηκεν ὁ Κύριος ἐν ἡμέραις αἷς ἐπεῖδεν ἀφελεῖν τὸ ὄνειδός μου ἐν ἀνθρώποις.
26E estando Isabel no sexto mês, foi enviado por Deus o anjo Gabriel a uma cidade de Galileia, chamada Nazaré,In mense autem sexto, missus est angelus Gabriel a Deo in civitatem Galilaeae, cui nomen Nazareth,Ἐν δὲ τῷ μηνὶ τῷ ἕκτῳ ἀπεστάλη ὁ ἄγγελος Γαβριὴλ ὑπὸ τοῦ Θεοῦ εἰς πόλιν τῆς Γαλιλαίας, ᾗ ὄνομα Ναζαρέτ,
27A uma Virgem desposada com um varão que se chamava José da casa de Davi, e o nome da Virgem era Maria.ad virginem desponsatam viro, cui nomen erat Ioseph, de domo David: et nomen virginis Maria.πρὸς παρθένον μεμνηστευμένην ἀνδρί, ᾧ ὄνομα Ἰωσήφ, ἐξ οἴκου Δαυΐδ, καὶ τὸ ὄνομα τῆς παρθένου Μαριάμ.
28Entrando pois o anjo onde ela estava, disse-lhe: Deus te salve, cheia de graça: O Senhor é contigo: Benta és tu entre as mulheres.Et ingressus angelus ad eam dixit: Ave gratia plena: Dominus tecum: benedicta tu in mulieribus.καὶ εἰσελθὼν ὁ ἄγγελος πρὸς αὐτὴν εἶπε· χαῖρε, κεχαριτωμένη· ὁ Κύριος μετὰ σοῦ· εὐλογημένη σὺ ἐν γυναιξίν.
29Ela como o ouviu, turbou-se do seu falar, e discorria pensativa que saudação seria esta.Quae cum audisset, turbata est in sermone eius, et cogitabat qualis esset ista salutatio.ἡ δὲ ἰδοῦσα διεταράχθη ἐπὶ τῷ λόγῳ αὐτοῦ, καὶ διελογίζετο ποταπὸς εἴη ὁ ἀσπασμὸς οὗτος.
30Então o anjo lhe disse: Não temas, Maria, pois achaste graça diante de Deus;Et ait angelus ei: Ne timeas, Maria: invenisti enim gratiam apud Deum.καὶ εἶπεν ὁ ἄγγελος αὐτῇ· μὴ φοβοῦ, Μαριάμ· εὗρες γὰρ χάριν παρὰ τῷ Θεῷ.
31Eis conceberás no teu ventre e parirás um filho e pôr-lhe-ás o nome de JESUS;Ecce concipies in utero, et paries filium, et vocabis nomen eius Iesum:καὶ ἰδοὺ συλλήψῃ ἐν γαστρὶ καὶ τέξῃ υἱόν, καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦν.
32Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo, e o Senhor Deus lhe dará o trono de seu pai Davi; e reinará eternamente na casa de Jacó,hic erit magnus, et Filius Altissimi vocabitur, et dabit illi Dominus Deus sedem David patris eius: et regnabit in domo Iacob in aeternum,οὗτος ἔσται μέγας καὶ υἱὸς ὑψίστου κληθήσεται, καὶ δώσει αὐτῷ Κύριος ὁ Θεὸς τὸν θρόνον Δαυῒδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ,
33E o seu reino não terá fim.et regni eius non erit finis.καὶ βασιλεύσει ἐπὶ τὸν οἶκον Ἰακὼβ εἰς τοὺς αἰῶνας, καὶ τῆς βασιλείας αὐτοῦ οὐκ ἔσται τέλος.
34E disse Maria ao anjo: Como se fará isso, pois eu não conheço varão?Dixit autem Maria ad angelum: Quomodo fiet istud, quoniam virum non cognosco?εἶπε δὲ Μαριὰμ πρὸς τὸν ἄγγελον· πῶς ἔσται μοι τοῦτο, ἐπεὶ ἄνδρα οὐ γινώσκω;
35E respondendo o anjo, lhe disse: O Espírito Santo descerá sobre ti, e a virtude do Altíssimo te cobrirá da sua sombra. E por isso mesmo o Santo que há de nascer de ti, será chamado Filho de Deus.Et respondens angelus dixit ei: Spiritus Sanctus superveniet in te, et virtus Altissimi obumbrabit tibi. Ideoque et quod nascetur ex te sanctum, vocabitur Filius Dei.καὶ ἀποκριθεὶς ὁ ἄγγελος εἶπεν αὐτῇ· Πνεῦμα Ἅγιον ἐπελεύσεται ἐπὶ σὲ καὶ δύναμις ὑψίστου ἐπισκιάσει σοι· διὸ καὶ τὸ γεννώμενον ἅγιον κληθήσεται υἱὸς Θεοῦ.
36Que, aí tens tu a Isabel tua parenta que até concebeu um filho na sua velhice; e este é o sexto mês da que se diz estéril;Et ecce Elisabeth cognata tua, et ipsa concepit filium in senectute sua: et hic mensis sextus est illi, quae vocatur sterilis:καὶ ἰδοὺ Ἐλισάβετ ἡ συγγενής σου καὶ αὐτὴ συνειληφυῖα υἱὸν ἐν γήρει αὐτῆς, καὶ οὗτος μὴν ἕκτος ἐστὶν αὐτῇ τῇ καλουμένῃ στείρᾳ·
37Porque a Deus nada é impossível.quia non erit impossibile apud Deum omne verbum.ὅτι οὐκ ἀδυνατήσει παρὰ τῷ Θεῷ πᾶν ῥῆμα.
38Então disse Maria: Eis-aqui a escrava do Senhor, faça-se em mim, segundo a tua palavra. E o anjo se apartou dela.Dixit autem Maria: Ecce ancilla Domini: fiat mihi secundum verbum tuum. Et discessit ab illa angelus.εἶπε δὲ Μαριάμ· ἰδοὺ ἡ δούλη Κυρίου· γένοιτό μοι κατὰ τὸ ῥῆμά σου. καὶ ἀπῆλθεν ἀπ᾽ αὐτῆς ὁ ἄγγελος.
39E naqueles dias levantando-se Maria foi com pressa às montanhas, a uma cidade de Judá;Exsurgens autem Maria in diebus illis, abiit in montana cum festinatione, in civitatem Iuda:Ἀναστᾶσα δὲ Μαριὰμ ἐν ταῖς ἡμέραις ταύταις ἐπορεύθη εἰς τὴν ὀρεινὴν μετὰ σπουδῆς εἰς πόλιν Ἰούδα,
40E entrou em casa de Zacarias e saudou a Isabel.et intravit in domum Zachariae, et salutavit Elisabeth.καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον Ζαχαρίου καὶ ἠσπάσατο τὴν Ἐλισάβετ.
41E aconteceu que tanto que Isabel ouviu a saudação de Maria, deu o menino saltos no seu ventre; e Isabel ficou cheia do Espírito Santo;Et factum est, ut audivit salutationem Mariae Elisabeth, exsultavit infans in utero eius: et repleta est Spiritu Sancto Elisabeth:καὶ ἐγένετο ὡς ἤκουσεν ἡ Ἐλισάβετ τὸν ἀσπασμὸν τῆς Μαρίας, ἐσκίρτησε τὸ βρέφος ἐν τῇ κοιλίᾳ αὐτῆς· καὶ ἐπλήσθη Πνεύματος Ἁγίου ἡ Ἐλισάβετ
42E bradou em alta voz, e disse: Benta és tu entre as mulheres, e bento é o fruto do teu ventre.et exclamavit voce magna, et dixit: Benedicta tu inter mulieres, et benedictus fructus ventris tui.καὶ ἀνεφώνησε φωνῇ μεγάλῃ καὶ εἶπεν· εὐλογημένη σὺ ἐν γυναιξὶ καὶ εὐλογημένος ὁ καρπὸς τῆς κοιλίας σου.
43E donde a mim esta dita, que venha visitar-me a que é Mãe de meu Senhor?Et unde hoc mihi, ut veniat mater Domini mei ad me?καὶ πόθεν μοι τοῦτο ἵνα ἔλθῃ ἡ μήτηρ τοῦ Κυρίου μου πρός με;
44Porque assim que chegou a voz da tua saudação aos meus ouvidos, logo o menino deu saltos de prazer no meu ventre;Ecce enim ut facta est vox salutationis tuae in auribus meis, exsultavit in gaudio infans in utero meo.ἰδοὺ γὰρ ὡς ἐγένετο ἡ φωνὴ τοῦ ἀσπασμοῦ σου εἰς τὰ ὦτά μου, ἐσκίρτησε τὸ βρέφος ἐν ἀγαλλιάσει ἐν τῇ κοιλίᾳ μου.
45E bem-aventurada tu que creste, porque se hão de cumprir as coisas que da parte do Senhor te foram ditas.Et beata, quae credidisti, quoniam perficientur ea, quae dicta sunt tibi a Domino.καὶ μακαρία ἡ πιστεύσασα ὅτι ἔσται τελείωσις τοῖς λελαλημένοις αὐτῇ παρὰ Κυρίου.
46Então disse Maria: A minha alma engrandece ao Senhor;Et ait Maria: Magnificat anima mea Dominum:Καὶ εἶπε Μαριάμ· Μεγαλύνει ἡ ψυχή μου τὸν Κύριον
47E o meu espírito se alegrou por extremo em Deus meu Salvador.et exsultavit spiritus meus in Deo salutari meo.καὶ ἠγαλλίασε τὸ πνεῦμά μου ἐπὶ τῷ Θεῷ τῷ σωτῆρί μου,
48Por ele ter posto os olhos na baixeza de sua escrava; porque eis-aí de hoje em diante me chamarão bem-aventurada todas as gerações.Quia respexit humilitatem ancillae suae: ecce enim ex hoc beatam me dicent omnes generationes,ὅτι ἐπέβλεψεν ἐπὶ τὴν ταπείνωσιν τῆς δούλης αὐτοῦ. ἰδοὺ γὰρ ἀπὸ τοῦ νῦν μακαριοῦσί με πᾶσαι αἱ γενεαί·
49Porque me fez grandes coisas o que é poderoso, e santo o seu nome.quia fecit mihi magna qui potens est: et sanctum nomen eius,ὅτι ἐποίησέ μοι μεγαλεῖα ὁ δυνατὸς καὶ ἅγιον τὸ ὄνομα αὐτοῦ,
50E a sua misericórdia se estende de geração a geração sobre os que o temem.et misericordia eius a progenie in progenies timentibus eum.καὶ τὸ ἔλεος αὐτοῦ εἰς γενεὰς γενεῶν τοῖς φοβουμένοις αὐτόν.
51Ele manifestou o poder do seu braço; dissipou os que no fundo do seu coração formavam altivos pensamentos.Fecit potentiam in brachio suo: dispersit superbos mente cordis sui.Ἐποίησε κράτος ἐν βραχίονι αὐτοῦ, διεσκόρπισεν ὑπερηφάνους διανοίᾳ καρδίας αὐτῶν·
52Depôs do trono os poderosos, e elevou os humildes.Deposuit potentes de sede, et exaltavit humiles.καθεῖλε δυνάστας ἀπὸ θρόνων καὶ ὕψωσε ταπεινούς,
53Encheu de bens os que tinham fome; e despediu vazios os que eram ricos.Esurientes implevit bonis: et divites dimisit inanes.πεινῶντας ἐνέπλησεν ἀγαθῶν καὶ πλουτοῦντας ἐξαπέστειλε κενούς.
54Tomou debaixo da sua proteção a Israel seu servo, lembrado da sua misericórdia.Suscepit Israël puerum suum, recordatus misericordiae suae:ἀντελάβετο Ἰσραὴλ παιδὸς αὐτοῦ μνησθῆναι ἐλέους,
55Assim como o tinha prometido a nossos pais, a Abraão e à sua posteridade para sempre.sicut locutus est ad patres nostros, Abraham et semini eius in saecula.καθὼς ἐλάλησε πρὸς τοὺς πατέρας ἡμῶν, τῷ Ἀβραὰμ καὶ τῷ σπέρματι αὐτοῦ εἰς τὸν αἰῶνα.
56E ficou Maria com Isabel perto de três meses, depois dos quais voltou para sua casa.Mansit autem Maria cum illa quasi mensibus tribus: et reversa est in domum suam.Ἔμεινε δὲ Μαριὰμ σὺν αὐτῇ ὡσεὶ μῆνας τρεῖς καὶ ὑπέστρεψεν εἰς τὸν οἶκον αὐτῆς.
57Mas a Isabel se lhe chegou o tempo de parir, e pariu um filho.Elisabeth autem impletum est tempus pariendi, et peperit filium.Τῇ δὲ Ἐλισάβετ ἐπλήσθη ὁ χρόνος τοῦ τεκεῖν αὐτήν, καὶ ἐγέννησεν υἱόν.
58E ouviram os seus vizinhos e parentes que o Senhor havia assinalado com ela a sua misericórdia, e se congratulavam com ela.Et audierunt vicini et cognati eius quia magnificavit Dominus misericordiam suam cum illa, et congratulabantur ei.καὶ ἤκουσαν οἱ περίοικοι καὶ οἱ συγγενεῖς αὐτῆς ὅτι ἐμεγάλυνε Κύριος τὸ ἔλεος αὐτοῦ μετ᾽ αὐτῆς, καὶ συνέχαιρον αὐτῇ.
59E aconteceu que ao oitavo dia vieram circuncidar ao menino, e lhe queriam pôr o nome de seu pai Zacarias.Et factum est in die octavo, venerunt circumcidere puerum, et vocabant eum nomine patris sui Zachariam.Καὶ ἐγένετο ἐν τῇ ὀγδόῃ ἡμέρᾳ ἦλθον περιτεμεῖν τὸ παιδίον, καὶ ἐκάλουν αὐτὸ ἐπὶ τῷ ὀνόματι τοῦ πατρὸς αὐτοῦ Ζαχαρίαν.
60E respondendo sua mãe, disse: De nenhuma sorte, mas será chamado João.Et respondens mater eius, dixit: Nequaquam, sed vocabitur Ioannes.καὶ ἀποκριθεῖσα ἡ μήτηρ αὐτοῦ εἶπεν· οὐχί, ἀλλὰ κληθήσεται Ἰωάννης.
61E responderam-lhe: Ninguém há na tua geração que tenha este nome.Et dixerunt ad illam: Quia nemo est in cognatione tua, qui vocetur hoc nomine.καὶ εἶπον πρὸς αὐτὴν ὅτι οὐδείς ἐστιν ἐν τῇ συγγενείᾳ σου ὃς καλεῖται τῷ ὀνόματι τούτῳ·
62E perguntavam por acenos ao pai do menino como queria que se chamasse.Innuebant autem patri eius, quem vellet vocari eum.ἐνένευον δὲ τῷ πατρὶ αὐτοῦ τὸ τί ἂν θέλοι καλεῖσθαι αὐτόν.
63E pedindo uma tabuinha, escreveu, dizendo: João é o seu nome. E todos se encheram de assombro.Et postulans pugillarem scripsit, dicens: Ioannes est nomen eius. Et mirati sunt universi.καὶ αἰτήσας πινακίδιον ἔγραψε λέγων· Ἰωάννης ἐστὶ τὸ ὄνομα αὐτοῦ· καὶ ἐθαύμασαν πάντες.
64E logo foi aberta a sua boca e a sua língua, e falava, bendizendo a Deus.Apertum est autem illico os eius, et lingua eius, et loquebatur benedicens Deum.ἀνεῴχθη δὲ τὸ στόμα αὐτοῦ παραχρῆμα καὶ ἡ γλῶσσα αὐτοῦ, καὶ ἐλάλει εὐλογῶν τὸν Θεόν.
65E o temor se apoderou de todos os vizinhos deles; e se divulgaram todas estas maravilhas por todas as montanhas da Judeia;Et factus est timor super omnes vicinos eorum: et super omnia montana Iudaeae divulgabantur omnia verba haec:καὶ ἐγένετο ἐπὶ πάντας φόβος τοὺς περιοικοῦντας αὐτούς, καὶ ἐν ὅλῃ τῇ ὀρεινῇ τῆς Ἰουδαίας διελαλεῖτο πάντα τὰ ῥήματα ταῦτα,
66E todos os que as ouviam, as conservavam no seu coração, dizendo: Quem julgais vós que virá a ser este menino? Porque a mão do Senhor era com ele.et posuerunt omnes qui audierant in corde suo, dicentes: Quis, putas, puer iste erit? etenim manus Domini erat cum illo.καὶ ἔθεντο πάντες οἱ ἀκούσαντες ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῶν λέγοντες· τί ἄρα τὸ παιδίον τοῦτο ἔσται; καὶ χεὶρ Κυρίου ἦν μετ᾽ αὐτοῦ.
67E Zacarias seu pai foi cheio do Espírito Santo; e profetizou, dizendo:Et Zacharias pater eius repletus est Spiritu Sancto: et prophetavit, dicens:Καὶ Ζαχαρίας ὁ πατὴρ αὐτοῦ ἐπλήσθη Πνεύματος Ἁγίου καὶ προεφήτευσε λέγων·
68Bendito seja o Senhor Deus de Israel, porque visitou e fez a redenção do seu povo;Benedictus Dominus Deus Israël, quia visitavit, et fecit redemptionem plebis suae:Εὐλογητὸς Κύριος, ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ, ὅτι ἐπεσκέψατο καὶ ἐποίησε λύτρωσιν τῷ λαῷ αὐτοῦ,
69E porque nos suscitou um Salvador poderoso na casa de seu servo Davi.et erexit cornu salutis nobis in domo David pueri sui,καὶ ἤγειρε κέρας σωτηρίας ἡμῖν ἐν τῷ οἴκῳ Δαυῒδ τοῦ παιδὸς αὐτοῦ,
70Segundo o que ele tinha prometido por boca dos seus santos profetas que viveram nos séculos passados;sicut locutum est per os sanctorum, qui a saeculo sunt, prophetarum eius:καθὼς ἐλάλησε διὰ στόματος τῶν ἁγίων, τῶν ἀπ᾽ αἰῶνος προφητῶν αὐτοῦ,
71Que nos havia de livrar de nossos inimigos e das mãos de todos os que nos tivessem ódio;salutem ex inimicis nostris, et de manu omnium qui oderunt nos:σωτηρίαν ἐξ ἐχθρῶν ἡμῶν καὶ ἐκ χειρὸς πάντων τῶν μισούντων ἡμᾶς,
72Para exercitar a sua misericórdia a favor de nossos pais; e lembrar-se do seu santo pacto.ad faciendam misericordiam cum patribus nostris: et memorari testamenti sui sancti:ποιῆσαι ἔλεος μετὰ τῶν πατέρων ἡμῶν καὶ μνησθῆναι διαθήκης ἁγίας αὐτοῦ,
73Segundo o juramento que ele fez a nosso pai Abraão, de que ele nos faria esta graça;iusiurandum, quod iuravit ad Abraham patrem nostrum, daturum se nobisὅρκον ὃν ὤμοσε πρὸς Ἀβραὰμ τὸν πατέρα ἡμῶν, τοῦ δοῦναι ἡμῖν
74Para que livres das mãos de nossos inimigos, o sirvamos sem temor.ut sine timore, de manu inimicorum nostrorum liberati, serviamus illiἀφόβως, ἐκ χειρὸς τῶν ἐχθρῶν ἡμῶν ῥυσθέντας, λατρεύειν αὐτῷ
75Em santidade e justiça diante dele, por todos os dias da nossa vida.in sanctitate et iustitia coram ipso, omnibus diebus nostris.ἐν ὁσιότητι καὶ δικαιοσύνῃ ἐνώπιον αὐτοῦ πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς ἡμῶν.
76E tu, ó menino, tu serás chamado o profeta do Altíssimo; porque irás ante a face do Senhor a preparar os seus caminhos.Et tu puer, propheta Altissimi vocaberis: praeibis enim ante faciem Domini parare vias eius,Καὶ σύ, παιδίον, προφήτης ὑψίστου κληθήσῃ· προπορεύσῃ γὰρ πρὸ προσώπου Κυρίου ἑτοιμάσαι ὁδοὺς αὐτοῦ,
77Para se dar ao seu povo o conhecimento da salvação; a fim de que ele receba o perdão de seus pecados;ad dandam scientiam salutis plebi eius in remissionem peccatorum eorumτοῦ δοῦναι γνῶσιν σωτηρίας τῷ λαῷ αὐτοῦ, ἐν ἀφέσει ἁμαρτιῶν αὐτῶν
78Pelas entranhas de misericórdia do nosso Deus, com que lá do alto nos visitou este sol no Oriente;per viscera misericordiae Dei nostri, in quibus visitavit nos, oriens ex alto:διὰ σπλάγχνα ἐλέους Θεοῦ ἡμῶν, ἐν οἷς ἐπεσκέψατο ἡμᾶς ἀνατολὴ ἐξ ὕψους
79Para alumiar os que vivem de assento nas trevas e na sombra da morte; para dirigir os nossos pés no caminho da paz.illuminare his qui in tenebris et in umbra mortis sedent: ad dirigendos pedes nostros in viam pacis.ἐπιφᾶναι τοῖς ἐν σκότει καὶ σκιᾷ θανάτου καθημένοις, τοῦ κατευθῦναι τοὺς πόδας ἡμῶν εἰς ὁδὸν εἰρήνης.
80Ora o menino crescia e se fortificava no espírito; e habitava nos desertos até o dia, em que se manifestou a Israel.Puer autem crescebat, et confortabatur spiritu: et erat in desertis usque in diem ostensionis suae ad Israël.Τὸ δὲ παιδίον ηὔξανε καὶ ἐκραταιοῦτο πνεύματι, καὶ ἦν ἐν ταῖς ἐρήμοις ἕως ἡμέρας ἀναδείξεως αὐτοῦ πρὸς τὸν Ἰσραήλ.

O Evangelho e o santo do dia, toda manhã no seu e-mail

Comece cada dia perto de Cristo e dos seus santos: o Evangelho da Missa e uma vida que inspira. Grátis; você cancela quando quiser.

Enviaremos um e-mail para confirmar. De vez em quando, também algum aviso da Fides Viva. Dá para cancelar com um clique. Privacidade

quinta-feira, 29 de outubro · Evangelho

Jesus segue para Jerusalém e chora sobre a cidade que mata os profetas

Naquele tempo, no mesmo dia, aproximaram-se alguns fariseus e disseram a Jesus: “Sai e vai embora daqui, porque Herodes quer matar-te”. Ele lhes disse: “Ide dizer a essa raposa: Eis que expulso demônios e realizo curas…