I Paralipomenon 10

¹Philisthiim autem pugnabant contra Israël, fugeruntque viri Israël Palaesthinos, et ceciderunt vulnerati in monte Gelboë. ²Cumque appropinquassent Philisthaei, persequentes Saul et filios eius, percusserunt Ionathan, et Abinadab, et Melchisua filios Saul. ³Et aggravatum est praelium contra Saul, inveneruntque eum sagittarii, et vulneraverunt iaculis. ⁴Et dixit Saul ad armigerum suum: Evagina gladium tuum, et interfice me, ne forte veniant incircumcisi isti, et illudant mihi. Noluit autem armiger eius hoc facere, timore perterritus: arripuit ergo Saul ensem, et irruit in eum. ⁵Quod cum vidisset armiger eius, videlicet mortuum esse Saul, irruit etiam ipse in gladium suum, et mortuus est. ⁶Interiit ergo Saul: et tres filii eius, et omnis domus illius pariter concidit. ⁷Quod cum vidissent viri Israël qui habitabant in campestribus, fugerunt: et Saul ac filiis eius mortuis, dereliquerunt urbes suas, et huc illucque dispersi sunt: veneruntque Philisthiim, et habitaverunt in eis.

⁸Die igitur altero detrahentes Philisthiim spolia caesorum, invenerunt Saul et filios eius iacentes in monte Gelboë. ⁹Cumque spoliassent eum, et amputassent caput, armisque nudassent, miserunt in terram suam, ut circumferretur, et ostenderetur idolorum templis, et populis: ¹⁰arma autem eius consecraverunt in fano dei sui, et caput affixerunt in templo Dagon.

¹¹Hoc cum audissent viri Iabes Galaad, omnia scilicet quae Philisthiim fecerant super Saul, ¹²consurrexerunt singuli virorum fortium, et tulerunt cadavera Saul et filiorum eius: attuleruntque ea in Iabes, et sepelierunt ossa eorum subter quercum, quae erat in Iabes, et ieiunaverunt septem diebus.

¹³Mortuus est ergo Saul propter iniquitates suas, eo quod praevaricatus sit mandatum Domini quod praeceperat, et non custodierit illud: sed insuper etiam pythonissam consuluerit, ¹⁴nec speraverit in Domino: propter quod interfecit eum, et transtulit regnum eius ad David filium Isai.