Ir para o conteúdo
FIDES VIVA
Comparação

Hebreus 10

Figueiredo, Vulgata Clementina e Texto grego (edição patriarcal, 1904), versículo a versículo.

Hebreus 10: Figueiredo, Vulgata Clementina e Texto grego (edição patriarcal, 1904)
FigueiredoVulgata ClementinaTexto grego (edição patriarcal, 1904)
1Porque a lei, tendo a sombra dos bens futuros, não a mesma imagem das coisas, nunca pode por aquelas mesmas vítimas que se oferecem incessantemente cada ano, fazer perfeitos aos que se chegam ao altar;Umbram enim habens lex futurorum bonorum, non ipsam imaginem rerum: per singulos annos, eisdem ipsis hostiis quas offerunt indesinenter, numquam potest accedentes perfectos facere:Σκιὰν γὰρ ἔχων ὁ νόμος τῶν μελλόντων ἀγαθῶν, οὐκ αὐτὴν τὴν εἰκόνα τῶν πραγμάτων, κατ᾽ ἐνιαυτὸν ταῖς αὐταῖς θυσίαις ἃς προσφέρουσιν εἰς τὸ διηνεκές, οὐδέποτε δύναται τοὺς προσερχομένους τελειῶσαι·
2Doutra sorte teriam elas cessado de se oferecer, pelo motivo de que não teriam dali em diante consciência de pecado algum os ministros que uma vez fossem purificados;alioquin cessassent offerri: ideo quod nullam haberent ultra conscientiam peccati, cultores semel mundati:ἐπεὶ οὐκ ἂν ἐπαύσαντο προσφερόμεναι, διὰ τὸ μηδεμίαν ἔχειν ἔτι συνείδησιν ἁμαρτιῶν τοὺς λατρεύοντας, ἅπαξ κεκαθαρμένους;
3Mas nos mesmos sacrifícios se faz memória dos pecados todos os anos.sed in ipsis commemoratio peccatorum per singulos annos fit.ἀλλ᾽ ἐν αὐταῖς ἀνάμνησις ἁμαρτιῶν κατ᾽ ἐνιαυτόν·
4Porque é impossível que com sangue de touros e de bodes se tirem os pecados,Impossibile enim est sanguine taurorum et hircorum auferri peccata.ἀδύνατον γὰρ αἷμα ταύρων καὶ τράγων ἀφαιρεῖν ἁμαρτίας.
5Por isso é que o Filho de Deus, entrando no mundo, diz: Tu não quiseste hóstia, nem oblação, mas tu me formaste um corpo;Ideo ingrediens mundum dicit: Hostiam et oblationem noluisti: corpus autem aptasti mihi:Διὸ εἰσερχόμενος εἰς τὸν κόσμον λέγει· θυσίαν καὶ προσφορὰν οὐκ ἠθέλησας, σῶμα δὲ κατηρτίσω μοι·
6Os holocaustos pelo pecado não te agradaram.holocautomata pro peccato non tibi placuerunt.ὁλοκαυτώματα καὶ περὶ ἁμαρτίας οὐκ εὐδόκησας·
7Então disse eu: Eis-aqui venho; no princípio do livro está escrito de mim: Para fazer, ó Deus, a tua vontade,Tunc dixi: Ecce venio: in capite libri scriptum est de me: Ut faciam, Deus, voluntatem tuam.τότε εἶπον· ἰδοὺ ἥκω, ἐν κεφαλίδι βιβλίου γέγραπται περὶ ἐμοῦ, τοῦ ποιῆσαι, ὁ Θεός, τὸ θέλημά σου.
8Dizendo assim: Porque tu não quiseste as hóstias e as oblações e os holocaustos pelo pecado, nem te são agradáveis as coisas que se oferecem, segundo a lei,Superius dicens: Quia hostias, et oblationes, et holocautomata pro peccato noluisti, nec placita sunt tibi, quae secundum legem offeruntur,ἀνώτερον λέγων ὅτι θυσίαν καὶ προσφορὰν καὶ ὁλοκαυτώματα καὶ περὶ ἁμαρτίας οὐκ ἠθέλησας οὐδὲ εὐδόκησας, αἵτινες κατὰ τὸν νόμον προσφέρονται,
9Então disse eu: Eis-aqui venho para fazer, ó Deus, a tua vontade; tira o primeiro, para estabelecer o segundo.tunc dixi: Ecce venio, ut faciam, Deus, voluntatem tuam: aufert primum, ut sequens statuat.τότε εἴρηκεν· ἰδοὺ ἥκω τοῦ ποιῆσαι, ὁ Θεός, τὸ θέλημά σου. ἀναιρεῖ τὸ πρῶτον ἵνα τὸ δεύτερον στήσῃ.
10Na qual vontade somos santificados pela oferenda do corpo de Jesus Cristo feita uma vez.In qua voluntate sanctificati sumus per oblationem corporis Iesu Christi semel.ἐν ᾧ θελήματι ἡγιασμένοι ἐσμὲν διὰ τῆς προσφορᾶς τοῦ σώματος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐφάπαξ.
11E assim todo o sacerdote se apresenta cada dia a exercer o seu ministério e a oferecer muitas vezes as mesmas hóstias que nunca podem tirar os pecados;Et omnis quidem sacerdos praesto est quotidie ministrans, et easdem saepe offerens hostias, quae numquam possunt auferre peccata:Καὶ πᾶς μὲν ἱερεὺς ἕστηκε καθ᾽ ἡμέραν λειτουργῶν καὶ τὰς αὐτὰς πολλάκις προσφέρων θυσίας, αἵτινες οὐδέποτε δύνανται περιελεῖν ἁμαρτίας·
12Mas este, havendo oferecido uma só hóstia pelos pecados, está sentado para sempre à dextra de Deus,hic autem unam pro peccatis offerens hostiam, in sempiternum sedet in dextera Dei,αὐτὸς δὲ μίαν ὑπὲρ ἁμαρτιῶν προσενέγκας θυσίαν εἰς τὸ διηνεκὲς ἐκάθισεν ἐν δεξιᾷ τοῦ Θεοῦ,
13Esperando o que resta, até que os seus inimigos sejam postos por estrado de seus pés.de cetero exspectans donec ponantur inimici eius scabellum pedum eius.τὸ λοιπὸν ἐκδεχόμενος ἕως τεθῶσιν οἱ ἐχθροὶ αὐτοῦ ὑποπόδιον τῶν ποδῶν αὐτοῦ.
14Porque com uma só oferenda fez perfeitos para sempre aos que tem santificado.Una enim oblatione, consummavit in sempiternum sanctificatos.μιᾷ γὰρ προσφορᾷ τετελείωκεν εἰς τὸ διηνεκὲς τοὺς ἁγιαζομένους.
15E o Espírito Santo também no-lo testifica. Porque depois de haver dito:Contestatur autem nos et Spiritus Sanctus. Postquam enim dixit:Μαρτυρεῖ δὲ ἡμῖν καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον· μετὰ γὰρ τὸ προειρηκέναι,
16Este é, pois, o testamento que eu farei com eles, depois daqueles dias, diz o Senhor, dando as minhas leis, as escreverei sobre os corações deles e sobre os seus entendimentos;Hoc autem testamentum, quod testabor ad illos post dies illos, dicit Dominus, dando leges meas in cordibus eorum, et in mentibus eorum superscribam eas:αὕτη ἡ διαθήκη ἣν διαθήσομαι πρὸς αὐτοὺς μετὰ τὰς ἡμέρας ἐκείνας, λέγει Κύριος· διδοὺς νόμους μου ἐπὶ καρδίας αὐτῶν, καὶ ἐπὶ τῶν διανοιῶν αὐτῶν ἐπιγράψω αὐτούς,
17Acrescenta, E nunca jamais me lembrarei dos pecados deles, nem das suas iniquidades.et peccatorum, et iniquitatum eorum iam non recordabor amplius.καὶ τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν καὶ τῶν ἀνομιῶν αὐτῶν οὐ μὴ μνησθῶ ἔτι.
18Pois, onde há remissão destes, não é já necessária oferenda pelo pecado.Ubi autem horum remissio: iam non est oblatio pro peccato.ὅπου δὲ ἄφεσις τούτων, οὐκέτι προσφορὰ περὶ ἁμαρτίας.
19Portanto, irmãos, tendo confiança de entrar no santuário pelo sangue de Cristo,Habentes itaque, fratres, fiduciam in introitu sanctorum in sanguine Christi,Ἔχοντες οὖν, ἀδελφοί, παρρησίαν εἰς τὴν εἴσοδον τῶν Ἁγίων ἐν τῷ αἵματι τοῦ Ἰησοῦ,
20Seguindo este caminho novo e de vida que nos consagrou primeiro pelo veu, isto é, pela sua carne,quam initiavit nobis viam novam, et viventem per velamen, id est, carnem suam,ἣν ἐνεκαίνισεν ἡμῖν ὁδὸν πρόσφατον καὶ ζῶσαν διὰ τοῦ καταπετάσματος, τοῦτ᾽ ἔστι τῆς σαρκὸς αὐτοῦ,
21E tendo um grande sacerdote sobre a casa de Deus;et sacerdotem magnum super domum Dei:καὶ ἱερέα μέγαν ἐπὶ τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ,
22Cheguemo-nos a ele com verdadeiro coração, revestidos de uma completa fé, tendo os corações purificados de consciência má e lavados os corpos com água limpa,accedamus cum vero corde in plenitudine fidei, aspersi corda a conscientia mala, et abluti corpus aqua munda,προσερχώμεθα μετὰ ἀληθινῆς καρδίας ἐν πληροφορίᾳ πίστεως ἐρραντισμένοι τὰς καρδίας ἀπὸ συνειδήσεως πονηρᾶς,
23Conservemos firme a profissão da nossa esperança, (porque fiel é o que fez a promessa)teneamus spei nostrae confessionem indeclinabilem (fidelis enim est qui repromisit),καὶ λελουμένοι τὸ σῶμα ὕδατι καθαρῷ κατέχωμεν τὴν ὁμολογίαν τῆς ἐλπίδος ἀκλινῆ· πιστὸς γὰρ ὁ ἐπαγγειλάμενος·
24E consideremo-nos uns aos outros, para nos estimularmos à caridade e a boas obras;et consideremus invicem in provocationem caritatis, et bonorum operum:καὶ κατανοῶμεν ἀλλήλους εἰς παροξυσμὸν ἀγάπης καὶ καλῶν ἔργων,
25Não abandonando a nossa congregação, como é costume de alguns, mas alentando-nos, e tanto mais, quanto virdes que se chega o dia.non deserentes collectionem nostram, sicut consuetudinis est quibusdam, sed consolantes, et tanto magis quanto videritis appropinquantem diem.μὴ ἐγκαταλείποντες τὴν ἐπισυναγωγὴν ἑαυτῶν, καθὼς ἔθος τισίν, ἀλλὰ παρακαλοῦντες, καὶ τοσούτῳ μᾶλλον, ὅσῳ βλέπετε ἐγγίζουσαν τὴν ἡμέραν.
26Porque, se nós pecamos voluntariamente, depois de termos recebido o conhecimento da verdade, já não resta mais hóstia pelos pecados,Voluntarie enim peccantibus nobis post acceptam notitiam veritatis, iam non relinquitur pro peccatis hostia,Ἑκουσίως γὰρ ἁμαρτανόντων ἡμῶν μετὰ τὸ λαβεῖν τὴν ἐπίγνωσιν τῆς ἀληθείας, οὐκέτι περὶ ἁμαρτιῶν ἀπολείπεται θυσία,
27Senão uma esperança terrível do juízo e o ardor de um fogo zeloso que há de devorar aos adversários.terribilis autem quaedam exspectatio iudicii, et ignis aemulatio, quae consumptura est adversarios.φοβερὰ δέ τις ἐκδοχὴ κρίσεως καὶ πυρὸς ζῆλος ἐσθίειν μέλλοντος τοὺς ὑπεναντίους.
28Se algum quebranta a lei de Moisés, sendo-lhe provado com duas ou três testemunhas, morre sem dele se ter comiseração alguma;Irritam quis faciens legem Moysi, sine ulla miseratione duobus vel tribus testibus moritur:ἀθετήσας τις νόμον Μωϋσέως χωρὶς οἰκτιρμῶν ἐπὶ δυσὶν ἢ τρισὶ μάρτυσιν ἀποθνήσκει·
29Pois, quanto maiores tormentos credes vós que merece o que pisar aos pés ao Filho de Deus e tiver em conta de profano o sangue do testamento, em que foi santificado e que ultrajar ao espírito da graça?quanto magis putatis deteriora mereri supplicia qui Filium Dei conculcaverit, et sanguinem testamenti pollutum duxerit, in quo sanctificatus est, et spiritui gratiae contumeliam fecerit?πόσῳ δοκεῖτε χείρονος ἀξιωθήσεται τιμωρίας ὁ τὸν υἱὸν τοῦ Θεοῦ καταπατήσας καὶ τὸ αἷμα τῆς διαθήκης κοινὸν ἡγησάμενος, ἐν ᾧ ἡγιάσθη, καὶ τὸ Πνεῦμα τῆς χάριτος ἐνυβρίσας;
30Porque nós sabemos quem é o que disse: A mim pertence a vingança e eu recompensarei. E outra vez: Julgará, pois, o Senhor ao seu povo.Scimus enim qui dixit: Mihi vindicta, et ego retribuam. Et iterum: Quia iudicabit Dominus populum suum.οἴδαμεν γὰρ τὸν εἰπόντα· ἐμοὶ ἐκδίκησις, ἐγὼ ἀνταποδώσω[, λέγει Κύριος]· καὶ πάλιν· Κύριος κρινεῖ τὸν λαὸν αὐτοῦ.
31É horrenda coisa cair nas mãos do Deus vivo.Horrendum est incidere in manus Dei viventis.φοβερὸν τὸ ἐμπεσεῖν εἰς χεῖρας Θεοῦ ζῶντος.
32Trazei, pois, à memória os dias primeiros, em que depois de haverdes sido iluminados, sofrestes grande combate de trabalhos;Rememoramini autem pristinos dies, in quibus illuminati, magnum certamen sustinuistis passionum:Ἀναμιμνήσκεσθε δὲ τὰς πρότερον ἡμέρας, ἐν αἷς φωτισθέντες πολλὴν ἄθλησιν ὑπεμείνατε παθημάτων,
33Pois, por uma parte com opróbrios e tribulações fostes na verdade feitos um espetáculo; e por outra fostes feitos companheiros dos que se achavam no mesmo estado.et in altero quidem opprobriis et tribulationibus spectaculum facti: in altero autem socii taliter conversantium effecti.τοῦτο μὲν ὀνειδισμοῖς τε καὶ θλίψεσι θεατριζόμενοι, τοῦτο δὲ κοινωνοὶ τῶν οὕτως ἀναστρεφομένων γενηθέντες.
34Porque não só vos compadecestes dos encarcerados, mas levastes com contentamento que vos roubassem as vossas fazendas, conhecendo que tendes patrimônio mais excelente e durável.Nam et vinctis compassi estis, et rapinam bonorum vestrorum cum gaudio suscepistis, cognoscentes vos habere meliorem et manentem substantiam.καὶ γὰρ τοῖς δεσμοῖς μου συνεπαθήσατε καὶ τὴν ἁρπαγὴν τῶν ὑπαρχόντων ὑμῶν μετὰ χαρᾶς προσεδέξασθε, γινώσκοντες ἔχειν ἐν ἑαυτοῖς κρείττονα ὕπαρξιν ἐν οὐρανοῖς καὶ μένουσαν.
35Não queirais, pois, perder a vossa confiança que tem um crescido galardão.Nolite itaque amittere confidentiam vestram, quae magnam habet remunerationem.Μὴ ἀποβάλητε οὖν τὴν παρρησίαν ὑμῶν, ἥτις ἔχει μισθαποδοσίαν μεγάλην.
36Porque vos é necessária a paciência, para que fazendo a vontade de Deus, alcanceis a promessa.Patientia enim vobis necessaria est: ut voluntatem Dei facientes, reportetis promissionem.ὑπομονῆς γὰρ ἔχετε χρείαν, ἵνα τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ ποιήσαντες κομίσησθε τὴν ἐπαγγελίαν.
37Porque, ainda dentro de um poucochinho de tempo, o que há de vir, virá e não tardará;Adhuc enim modicum aliquantulum, qui venturus est, veniet, et non tardabit.ἔτι γὰρ μικρὸν ὅσον ὅσον, ὁ ἐρχόμενος ἥξει καὶ οὐ χρονιεῖ.
38Mas o meu justo vive da fé; porém se ele se apartar, não agradará à minha alma.Iustus autem meus ex fide vivit: quod si subtraxerit se, non placebit animae meae.ὁ δὲ δίκαιος ἐκ πίστεως ζήσεται· καὶ ἐὰν ὑποστείληται, οὐκ εὐδοκεῖ ἡ ψυχή μου ἐν αὐτῷ.
39Mas nós-outros não somos filhos de apartamento para perdição, senão da fé para lucro da alma.Nos autem non sumus subtractionis filii in perditionem, sed fidei in acquisitionem animae.ἡμεῖς δὲ οὐκ ἐσμὲν ὑποστολῆς εἰς ἀπώλειαν, ἀλλὰ πίστεως εἰς περιποίησιν ψυχῆς.

O Evangelho e o santo do dia, toda manhã no seu e-mail

Comece cada dia perto de Cristo e dos seus santos: o Evangelho da Missa e uma vida que inspira. Grátis; você cancela quando quiser.

Enviaremos um e-mail para confirmar. De vez em quando, também algum aviso da Fides Viva. Dá para cancelar com um clique. Privacidade

quinta-feira, 29 de outubro · Evangelho

Jesus segue para Jerusalém e chora sobre a cidade que mata os profetas

Naquele tempo, no mesmo dia, aproximaram-se alguns fariseus e disseram a Jesus: “Sai e vai embora daqui, porque Herodes quer matar-te”. Ele lhes disse: “Ide dizer a essa raposa: Eis que expulso demônios e realizo curas…