Comparação
Hebreus 10
Figueiredo e Texto grego (edição patriarcal, 1904), versículo a versículo.
| Figueiredo | Texto grego (edição patriarcal, 1904) | |
|---|---|---|
| 1 | Porque a lei, tendo a sombra dos bens futuros, não a mesma imagem das coisas, nunca pode por aquelas mesmas vítimas que se oferecem incessantemente cada ano, fazer perfeitos aos que se chegam ao altar; | Σκιὰν γὰρ ἔχων ὁ νόμος τῶν μελλόντων ἀγαθῶν, οὐκ αὐτὴν τὴν εἰκόνα τῶν πραγμάτων, κατ᾽ ἐνιαυτὸν ταῖς αὐταῖς θυσίαις ἃς προσφέρουσιν εἰς τὸ διηνεκές, οὐδέποτε δύναται τοὺς προσερχομένους τελειῶσαι· |
| 2 | Doutra sorte teriam elas cessado de se oferecer, pelo motivo de que não teriam dali em diante consciência de pecado algum os ministros que uma vez fossem purificados; | ἐπεὶ οὐκ ἂν ἐπαύσαντο προσφερόμεναι, διὰ τὸ μηδεμίαν ἔχειν ἔτι συνείδησιν ἁμαρτιῶν τοὺς λατρεύοντας, ἅπαξ κεκαθαρμένους; |
| 3 | Mas nos mesmos sacrifícios se faz memória dos pecados todos os anos. | ἀλλ᾽ ἐν αὐταῖς ἀνάμνησις ἁμαρτιῶν κατ᾽ ἐνιαυτόν· |
| 4 | Porque é impossível que com sangue de touros e de bodes se tirem os pecados, | ἀδύνατον γὰρ αἷμα ταύρων καὶ τράγων ἀφαιρεῖν ἁμαρτίας. |
| 5 | Por isso é que o Filho de Deus, entrando no mundo, diz: Tu não quiseste hóstia, nem oblação, mas tu me formaste um corpo; | Διὸ εἰσερχόμενος εἰς τὸν κόσμον λέγει· θυσίαν καὶ προσφορὰν οὐκ ἠθέλησας, σῶμα δὲ κατηρτίσω μοι· |
| 6 | Os holocaustos pelo pecado não te agradaram. | ὁλοκαυτώματα καὶ περὶ ἁμαρτίας οὐκ εὐδόκησας· |
| 7 | Então disse eu: Eis-aqui venho; no princípio do livro está escrito de mim: Para fazer, ó Deus, a tua vontade, | τότε εἶπον· ἰδοὺ ἥκω, ἐν κεφαλίδι βιβλίου γέγραπται περὶ ἐμοῦ, τοῦ ποιῆσαι, ὁ Θεός, τὸ θέλημά σου. |
| 8 | Dizendo assim: Porque tu não quiseste as hóstias e as oblações e os holocaustos pelo pecado, nem te são agradáveis as coisas que se oferecem, segundo a lei, | ἀνώτερον λέγων ὅτι θυσίαν καὶ προσφορὰν καὶ ὁλοκαυτώματα καὶ περὶ ἁμαρτίας οὐκ ἠθέλησας οὐδὲ εὐδόκησας, αἵτινες κατὰ τὸν νόμον προσφέρονται, |
| 9 | Então disse eu: Eis-aqui venho para fazer, ó Deus, a tua vontade; tira o primeiro, para estabelecer o segundo. | τότε εἴρηκεν· ἰδοὺ ἥκω τοῦ ποιῆσαι, ὁ Θεός, τὸ θέλημά σου. ἀναιρεῖ τὸ πρῶτον ἵνα τὸ δεύτερον στήσῃ. |
| 10 | Na qual vontade somos santificados pela oferenda do corpo de Jesus Cristo feita uma vez. | ἐν ᾧ θελήματι ἡγιασμένοι ἐσμὲν διὰ τῆς προσφορᾶς τοῦ σώματος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐφάπαξ. |
| 11 | E assim todo o sacerdote se apresenta cada dia a exercer o seu ministério e a oferecer muitas vezes as mesmas hóstias que nunca podem tirar os pecados; | Καὶ πᾶς μὲν ἱερεὺς ἕστηκε καθ᾽ ἡμέραν λειτουργῶν καὶ τὰς αὐτὰς πολλάκις προσφέρων θυσίας, αἵτινες οὐδέποτε δύνανται περιελεῖν ἁμαρτίας· |
| 12 | Mas este, havendo oferecido uma só hóstia pelos pecados, está sentado para sempre à dextra de Deus, | αὐτὸς δὲ μίαν ὑπὲρ ἁμαρτιῶν προσενέγκας θυσίαν εἰς τὸ διηνεκὲς ἐκάθισεν ἐν δεξιᾷ τοῦ Θεοῦ, |
| 13 | Esperando o que resta, até que os seus inimigos sejam postos por estrado de seus pés. | τὸ λοιπὸν ἐκδεχόμενος ἕως τεθῶσιν οἱ ἐχθροὶ αὐτοῦ ὑποπόδιον τῶν ποδῶν αὐτοῦ. |
| 14 | Porque com uma só oferenda fez perfeitos para sempre aos que tem santificado. | μιᾷ γὰρ προσφορᾷ τετελείωκεν εἰς τὸ διηνεκὲς τοὺς ἁγιαζομένους. |
| 15 | E o Espírito Santo também no-lo testifica. Porque depois de haver dito: | Μαρτυρεῖ δὲ ἡμῖν καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον· μετὰ γὰρ τὸ προειρηκέναι, |
| 16 | Este é, pois, o testamento que eu farei com eles, depois daqueles dias, diz o Senhor, dando as minhas leis, as escreverei sobre os corações deles e sobre os seus entendimentos; | αὕτη ἡ διαθήκη ἣν διαθήσομαι πρὸς αὐτοὺς μετὰ τὰς ἡμέρας ἐκείνας, λέγει Κύριος· διδοὺς νόμους μου ἐπὶ καρδίας αὐτῶν, καὶ ἐπὶ τῶν διανοιῶν αὐτῶν ἐπιγράψω αὐτούς, |
| 17 | Acrescenta, E nunca jamais me lembrarei dos pecados deles, nem das suas iniquidades. | καὶ τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν καὶ τῶν ἀνομιῶν αὐτῶν οὐ μὴ μνησθῶ ἔτι. |
| 18 | Pois, onde há remissão destes, não é já necessária oferenda pelo pecado. | ὅπου δὲ ἄφεσις τούτων, οὐκέτι προσφορὰ περὶ ἁμαρτίας. |
| 19 | Portanto, irmãos, tendo confiança de entrar no santuário pelo sangue de Cristo, | Ἔχοντες οὖν, ἀδελφοί, παρρησίαν εἰς τὴν εἴσοδον τῶν Ἁγίων ἐν τῷ αἵματι τοῦ Ἰησοῦ, |
| 20 | Seguindo este caminho novo e de vida que nos consagrou primeiro pelo veu, isto é, pela sua carne, | ἣν ἐνεκαίνισεν ἡμῖν ὁδὸν πρόσφατον καὶ ζῶσαν διὰ τοῦ καταπετάσματος, τοῦτ᾽ ἔστι τῆς σαρκὸς αὐτοῦ, |
| 21 | E tendo um grande sacerdote sobre a casa de Deus; | καὶ ἱερέα μέγαν ἐπὶ τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ, |
| 22 | Cheguemo-nos a ele com verdadeiro coração, revestidos de uma completa fé, tendo os corações purificados de consciência má e lavados os corpos com água limpa, | προσερχώμεθα μετὰ ἀληθινῆς καρδίας ἐν πληροφορίᾳ πίστεως ἐρραντισμένοι τὰς καρδίας ἀπὸ συνειδήσεως πονηρᾶς, |
| 23 | Conservemos firme a profissão da nossa esperança, (porque fiel é o que fez a promessa) | καὶ λελουμένοι τὸ σῶμα ὕδατι καθαρῷ κατέχωμεν τὴν ὁμολογίαν τῆς ἐλπίδος ἀκλινῆ· πιστὸς γὰρ ὁ ἐπαγγειλάμενος· |
| 24 | E consideremo-nos uns aos outros, para nos estimularmos à caridade e a boas obras; | καὶ κατανοῶμεν ἀλλήλους εἰς παροξυσμὸν ἀγάπης καὶ καλῶν ἔργων, |
| 25 | Não abandonando a nossa congregação, como é costume de alguns, mas alentando-nos, e tanto mais, quanto virdes que se chega o dia. | μὴ ἐγκαταλείποντες τὴν ἐπισυναγωγὴν ἑαυτῶν, καθὼς ἔθος τισίν, ἀλλὰ παρακαλοῦντες, καὶ τοσούτῳ μᾶλλον, ὅσῳ βλέπετε ἐγγίζουσαν τὴν ἡμέραν. |
| 26 | Porque, se nós pecamos voluntariamente, depois de termos recebido o conhecimento da verdade, já não resta mais hóstia pelos pecados, | Ἑκουσίως γὰρ ἁμαρτανόντων ἡμῶν μετὰ τὸ λαβεῖν τὴν ἐπίγνωσιν τῆς ἀληθείας, οὐκέτι περὶ ἁμαρτιῶν ἀπολείπεται θυσία, |
| 27 | Senão uma esperança terrível do juízo e o ardor de um fogo zeloso que há de devorar aos adversários. | φοβερὰ δέ τις ἐκδοχὴ κρίσεως καὶ πυρὸς ζῆλος ἐσθίειν μέλλοντος τοὺς ὑπεναντίους. |
| 28 | Se algum quebranta a lei de Moisés, sendo-lhe provado com duas ou três testemunhas, morre sem dele se ter comiseração alguma; | ἀθετήσας τις νόμον Μωϋσέως χωρὶς οἰκτιρμῶν ἐπὶ δυσὶν ἢ τρισὶ μάρτυσιν ἀποθνήσκει· |
| 29 | Pois, quanto maiores tormentos credes vós que merece o que pisar aos pés ao Filho de Deus e tiver em conta de profano o sangue do testamento, em que foi santificado e que ultrajar ao espírito da graça? | πόσῳ δοκεῖτε χείρονος ἀξιωθήσεται τιμωρίας ὁ τὸν υἱὸν τοῦ Θεοῦ καταπατήσας καὶ τὸ αἷμα τῆς διαθήκης κοινὸν ἡγησάμενος, ἐν ᾧ ἡγιάσθη, καὶ τὸ Πνεῦμα τῆς χάριτος ἐνυβρίσας; |
| 30 | Porque nós sabemos quem é o que disse: A mim pertence a vingança e eu recompensarei. E outra vez: Julgará, pois, o Senhor ao seu povo. | οἴδαμεν γὰρ τὸν εἰπόντα· ἐμοὶ ἐκδίκησις, ἐγὼ ἀνταποδώσω[, λέγει Κύριος]· καὶ πάλιν· Κύριος κρινεῖ τὸν λαὸν αὐτοῦ. |
| 31 | É horrenda coisa cair nas mãos do Deus vivo. | φοβερὸν τὸ ἐμπεσεῖν εἰς χεῖρας Θεοῦ ζῶντος. |
| 32 | Trazei, pois, à memória os dias primeiros, em que depois de haverdes sido iluminados, sofrestes grande combate de trabalhos; | Ἀναμιμνήσκεσθε δὲ τὰς πρότερον ἡμέρας, ἐν αἷς φωτισθέντες πολλὴν ἄθλησιν ὑπεμείνατε παθημάτων, |
| 33 | Pois, por uma parte com opróbrios e tribulações fostes na verdade feitos um espetáculo; e por outra fostes feitos companheiros dos que se achavam no mesmo estado. | τοῦτο μὲν ὀνειδισμοῖς τε καὶ θλίψεσι θεατριζόμενοι, τοῦτο δὲ κοινωνοὶ τῶν οὕτως ἀναστρεφομένων γενηθέντες. |
| 34 | Porque não só vos compadecestes dos encarcerados, mas levastes com contentamento que vos roubassem as vossas fazendas, conhecendo que tendes patrimônio mais excelente e durável. | καὶ γὰρ τοῖς δεσμοῖς μου συνεπαθήσατε καὶ τὴν ἁρπαγὴν τῶν ὑπαρχόντων ὑμῶν μετὰ χαρᾶς προσεδέξασθε, γινώσκοντες ἔχειν ἐν ἑαυτοῖς κρείττονα ὕπαρξιν ἐν οὐρανοῖς καὶ μένουσαν. |
| 35 | Não queirais, pois, perder a vossa confiança que tem um crescido galardão. | Μὴ ἀποβάλητε οὖν τὴν παρρησίαν ὑμῶν, ἥτις ἔχει μισθαποδοσίαν μεγάλην. |
| 36 | Porque vos é necessária a paciência, para que fazendo a vontade de Deus, alcanceis a promessa. | ὑπομονῆς γὰρ ἔχετε χρείαν, ἵνα τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ ποιήσαντες κομίσησθε τὴν ἐπαγγελίαν. |
| 37 | Porque, ainda dentro de um poucochinho de tempo, o que há de vir, virá e não tardará; | ἔτι γὰρ μικρὸν ὅσον ὅσον, ὁ ἐρχόμενος ἥξει καὶ οὐ χρονιεῖ. |
| 38 | Mas o meu justo vive da fé; porém se ele se apartar, não agradará à minha alma. | ὁ δὲ δίκαιος ἐκ πίστεως ζήσεται· καὶ ἐὰν ὑποστείληται, οὐκ εὐδοκεῖ ἡ ψυχή μου ἐν αὐτῷ. |
| 39 | Mas nós-outros não somos filhos de apartamento para perdição, senão da fé para lucro da alma. | ἡμεῖς δὲ οὐκ ἐσμὲν ὑποστολῆς εἰς ἀπώλειαν, ἀλλὰ πίστεως εἰς περιποίησιν ψυχῆς. |
