Comparação
Hebreus 1
Figueiredo, Vulgata Clementina e Texto grego (edição patriarcal, 1904), versículo a versículo.
| Figueiredo | Vulgata Clementina | Texto grego (edição patriarcal, 1904) | |
|---|---|---|---|
| 1 | Deus, tendo falado muitas vezes e de muitos modos noutro tempo a nossos pais pelos profetas; | Multifariam, multisque modis olim Deus loquens patribus in prophetis: | Πολυμερῶς καὶ πολυτρόπως πάλαι ὁ Θεὸς λαλήσας τοῖς πατράσιν ἐν τοῖς προφήταις, ἐπ᾽ ἐσχάτου τῶν ἡμερῶν τούτων ἐλάλησεν ἡμῖν ἐν υἱῷ, |
| 2 | Ultimamente nestes dias nos falou pelo Filho, ao qual constituiu herdeiro de tudo, por quem fez também os séculos; | novissime, diebus istis locutus est nobis in Filio, quem constituit haeredem universorum, per quem fecit et saecula: | ὃν ἔθηκε κληρονόμον πάντων, δι᾽ οὗ καὶ τοὺς αἰῶνας ἐποίησεν· |
| 3 | O qual, sendo o resplendor da glória e a figura da sua substância e sustentando tudo com a palavra da sua virtude, havendo feito a purificação dos pecados, está sentado à direita da majestade nas alturas; | qui cum sit splendor gloriae, et figura substantiae eius, portansque omnia verbo virtutis suae, purgationem peccatorum faciens, sedet ad dexteram maiestatis in excelsis: | ὃς ὢν ἀπαύγασμα τῆς δόξης καὶ χαρακτὴρ τῆς ὑποστάσεως αὐτοῦ, φέρων τε τὰ πάντα τῷ ῥήματι τῆς δυνάμεως αὐτοῦ, δι᾽ ἑαυτοῦ καθαρισμὸν ποιησάμενος τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν ἐκάθισεν ἐν δεξιᾷ τῆς μεγαλωσύνης ἐν ὑψηλοῖς, |
| 4 | Feito tanto mais excelente que os anjos, quanto herdou mais excelente nome do que eles. | tanto melior angelis effectus, quanto differentius prae illis nomen haereditavit. | τοσούτῳ κρείττων γενόμενος τῶν ἀγγέλων, ὅσῳ διαφορώτερον παρ᾽ αὐτοὺς κεκληρονόμηκεν ὄνομα. |
| 5 | Porque, a qual dos anjos disse jamais: Tu és meu filho, eu te gerei hoje? E outra vez: Eu lhe serei a ele Pai, e ele me será meu Filho? | Cui enim dixit aliquando angelorum: Filius meus es tu, ego hodie genui te? Et rursum: Ego ero illi in patrem, et ipse erit mihi in filium? | τίνι γὰρ εἶπέ ποτε τῶν ἀγγέλων· υἱός μου εἶ σύ, ἐγὼ σήμερον γεγέννηκά σε; καὶ πάλιν· ἐγὼ ἔσομαι αὐτῷ εἰς πατέρα, καὶ αὐτὸς ἔσται μοι εἰς υἱόν; |
| 6 | E segunda vez, quando introduz ao primogênito na redondeza da terra, diz: E todos os anjos de Deus o adorem. | Et cum iterum introducit primogenitum in orbem terrae, dicit: Et adorent eum omnes angeli Dei. | ὅταν δὲ πάλιν εἰσαγάγῃ τὸν πρωτότοκον εἰς τὴν οἰκουμένην, λέγει· καὶ προσκυνησάτωσαν αὐτῷ πάντες ἄγγελοι Θεοῦ. |
| 7 | Assim mesmo sobre os anjos diz: O que faz aos seus anjos espíritos e aos seus ministros chama de fogo. | Et ad angelos quidem dicit: Qui facit angelos suos spiritus, et ministros suos flammam ignis. | καὶ πρὸς μὲν τοὺς ἀγγέλους λέγει· ὁ ποιῶν τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ πνεύματα, καὶ τοὺς λειτουργοὺς αὐτοῦ πυρὸς φλόγα· |
| 8 | Mas acerca do Filho, diz: O teu trono, ó Deus, subsistirá no século do século; vara será de equidade a vara do teu reino. | Ad Filium autem: Thronus tuus Deus in saeculum saeculi: virga aequitatis, virga regni tui. | πρὸς δὲ τὸν υἱόν· ὁ θρόνος σου, ὁ Θεός, εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος· ῥάβδος εὐθύτητος ἡ ῥάβδος τῆς βασιλείας σου. |
| 9 | Tu amaste a justiça, e aborreceste a iniquidade; por isso, ó Deus, o teu Deus te ungiu com óleo de alegria sobre os teus companheiros. | Dilexisti iustitiam, et odisti iniquitatem: propterea unxit te Deus, Deus tuus, oleo exultationis prae participibus tuis. | ἠγάπησας δικαιοσύνην καὶ ἐμίσησας ἀνομίαν· διὰ τοῦτο ἔχρισέ σε, ὁ Θεός, ὁ Θεός σου ἔλαιον ἀγαλλιάσεως παρὰ τοὺς μετόχους σου· |
| 10 | E noutro lugar: Tu, Senhor, no princípio fundaste a terra, e os céus são obras das tuas mãos. | Et: Tu in principio, Domine, terram fundasti: et opera manuum tuarum sunt caeli. | καί· σὺ κατ᾽ ἀρχάς, Κύριε, τὴν γῆν ἐθεμελίωσας, καὶ ἔργα τῶν χειρῶν σού εἰσιν οἱ οὐρανοί· |
| 11 | Eles perecerão, mas tu permanecerás, e todos se envelhecerão, como vestido; | Ipsi peribunt, tu autem permanebis, et omnes ut vestimentum veterascent: | αὐτοὶ ἀπολοῦνται, σὺ δὲ διαμένεις· καὶ πάντες ὡς ἱμάτιον παλαιωθήσονται, |
| 12 | E tu os mudarás como uma capa, e eles serão mudados; mas tu és sempre o mesmo e os teus anos não minguarão. | et velut amictum mutabis eos, et mutabuntur: tu autem idem ipse es, et anni tui non deficient. | καὶ ὡσεὶ περιβόλαιον ἑλίξεις αὐτούς, καὶ ἀλλαγήσονται· σὺ δὲ ὁ αὐτὸς εἶ, καὶ τὰ ἔτη σου οὐκ ἐκλείψουσι. |
| 13 | Pois, a qual dos anjos disse alguma vez: Senta-te à minha direita, até que eu ponha teus inimigos por estrado de teus pés? | Ad quem autem angelorum dixit aliquando: Sede a dextris meis, quoadusque ponam inimicos tuos scabellum pedum tuorum? | πρὸς τίνα δὲ τῶν ἀγγέλων εἴρηκέ ποτε· κάθου ἐκ δεξιῶν μου ἕως ἂν θῶ τοὺς ἐχθρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου; |
| 14 | Porventura não são todos os espíritos uns administradores, enviados para exercer o seu ministério a favor daqueles que hão de receber a herança da salvação? | Nonne omnes sunt administratorii spiritus, in ministerium missi propter eos, qui haereditatem capient salutis? | οὐχὶ πάντες εἰσὶ λειτουργικὰ πνεύματα εἰς διακονίαν ἀποστελλόμενα διὰ τοὺς μέλλοντας κληρονομεῖν σωτηρίαν; |
