Comparação
1 Coríntios 3
Figueiredo, Vulgata Clementina e Texto grego (edição patriarcal, 1904), versículo a versículo.
| Figueiredo | Vulgata Clementina | Texto grego (edição patriarcal, 1904) | |
|---|---|---|---|
| 1 | E eu, irmãos, não vos pude falar como a espirituais, senão como a carnais. Como a pequeninos em Cristo, | Et ego, fratres, non potui vobis loqui quasi spiritualibus, sed quasi carnalibus. Tamquam parvulis in Christo, | Καὶ ἐγώ, ἀδελφοί, οὐκ ἠδυνήθην ὑμῖν λαλῆσαι ὡς πνευματικοῖς, ἀλλ᾽ ὡς σαρκικοῖς, ὡς νηπίοις ἐν Χριστῷ. |
| 2 | Leite vos dei a beber, não comida; porque ainda não podíeis e nem ainda agora podeis, porque ainda sois carnais. | lac vobis potum dedi, non escam: nondum enim poteratis: sed nec nunc quidem potestis: adhuc enim carnales estis. | γάλα ὑμᾶς ἐπότισα καὶ οὐ βρῶμα· οὔπω γὰρ ἠδύνασθε. ἀλλ᾽ οὔτε ἔτι νῦν δύνασθε· ἔτι γὰρ σαρκικοί ἐστε. |
| 3 | Porquanto havendo entre vós zelos e contendas, não é assim que sois carnais e andais segundo o homem? | Cum enim sit inter vos zelus, et contentio: nonne carnales estis, et secundum hominem ambulatis? | ὅπου γὰρ ἐν ὑμῖν ζῆλος καὶ ἔρις καὶ διχοστασίαι, οὐχὶ σαρκικοί ἐστε καὶ κατὰ ἄνθρωπον περιπατεῖτε; |
| 4 | Porque, dizendo um: Eu certamente sou de Paulo. E outro: Eu de Apolo; não se está vendo nisto que sois homens? Que é logo Apolo? e que é Paulo? | Cum enim quis dicat: Ego quidem sum Pauli; alius autem: Ego Apollo: nonne homines estis? Quid igitur est Apollo? quid vero Paulus? | ὅταν γὰρ λέγῃ τις, ἐγὼ μέν εἰμι Παύλου, ἕτερος δὲ ἐγὼ Ἀπολλώ, οὐχὶ σαρκικοί ἐστε; |
| 5 | São uns ministros daquele, a quem crestes, e segundo o que o Senhor deu a cada um. | ministri eius, cui credidistis, ut unicuique sicut Dominus dedit. | Τίς οὖν ἐστι Παῦλος, τίς δὲ Ἀπολλὼς ἀλλ᾽ ἢ διάκονοι δι᾽ ὧν ἐπιστεύσατε, καὶ ἑκάστῳ ὡς ὁ Κύριος ἔδωκεν; |
| 6 | Eu plantei, Apolo regou: mas Deus é o que deu o crescimento. | Ego plantavi, Apollo rigavit: sed Deus incrementum dedit. | ἐγὼ ἐφύτευσα, Ἀπολλὼς ἐπότισεν, ἀλλ᾽ ὁ Θεὸς ηὔξανεν· |
| 7 | Assim que nem o que planta é alguma coisa, nem o que rega; mas Deus que dá o crescimento. | Itaque neque qui plantat est aliquid, neque qui rigat: sed qui incrementum dat, Deus. | ὥστε οὔτε ὁ φυτεύων ἐστί τι οὔτε ὁ ποτίζων, ἀλλ᾽ ὁ αὐξάνων Θεός. |
| 8 | E uma mesma coisa é o que planta e o que rega. E cada um receberá a sua recompensa particular, segundo o seu trabalho. | Qui autem plantat, et qui rigat, unum sunt. Unusquisque autem propriam mercedem accipiet, secundum suum laborem. | ὁ φυτεύων δὲ καὶ ὁ ποτίζων ἕν εἰσιν· ἕκαστος δὲ τὸν ἴδιον μισθὸν λήψεται κατὰ τὸν ἴδιον κόπον. |
| 9 | Porque nós-outros somos uns cooperadores de Deus; vós sois agricultura de Deus, sois edifício de Deus. | Dei enim sumus adiutores: Dei agricultura estis, Dei aedificatio estis. | Θεοῦ γάρ ἐσμεν συνεργοί· Θεοῦ γεώργιον, Θεοῦ οἰκοδομή ἐστε. |
| 10 | Segundo a graça de Deus que me foi dada, lancei o fundamento como sábio arquiteto; mas outro edifica sobre ele. Porém veja cada um como edifica sobre ele. | Secundum gratiam Dei, quae data est mihi, ut sapiens architectus fundamentum posui: alius autem superaedificat. Unusquisque autem videat quomodo superaedificet. | Κατὰ τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ τὴν δοθεῖσάν μοι ὡς σοφὸς ἀρχιτέκτων θεμέλιον τέθεικα, ἄλλος δὲ ἐποικοδομεῖ· ἕκαστος δὲ βλεπέτω πῶς ἐποικοδομεῖ· |
| 11 | Porque ninguém pode pôr outro fundamento, senão o que foi posto que é Jesus Cristo. | Fundamentum enim aliud nemo potest ponere praeter id quod positum est, quod est Christus Iesus. | θεμέλιον γὰρ ἄλλον οὐδεὶς δύναται θεῖναι παρὰ τὸν κείμενον, ὅς ἐστιν Ἰησοῦς Χριστός. |
| 12 | Se algum porém levanta sobre este fundamento edifício de ouro, de prata, de pedras preciosas, de madeira, de feno, de palha, | Si quis autem superaedificat super fundamentum hoc, aurum, argentum, lapides pretiosos, ligna, foenum, stipulam, | εἰ δέ τις ἐποικοδομεῖ ἐπὶ τὸν θεμέλιον τοῦτον χρυσόν, ἄργυρον, λίθους τιμίους, ξύλα, χόρτον, καλάμην, |
| 13 | Manifesta será a obra de cada um, porque o dia do Senhor a demonstrará, porquanto em fogo será descoberta; e qual seja a obra de cada um, o fogo o provará. | uniuscuiusque opus manifestum erit: dies enim Domini declarabit, quia in igne revelabitur: et uniuscuiusque opus quale sit, ignis probabit. | ἑκάστου τὸ ἔργον φανερὸν γενήσεται· ἡ γὰρ ἡμέρα δηλώσει· ὅτι ἐν πυρὶ ἀποκαλύπτεται· καὶ ἑκάστου τὸ ἔργον ὁποῖόν ἐστι τὸ πῦρ δοκιμάσει. |
| 14 | Se permanecer a obra do que a sobreedificou, receberá prêmio. | Si cuius opus manserit quod superaedificavit, mercedem accipiet. | εἴ τινος τὸ ἔργον μενεῖ ὃ ἐπῳκοδόμησε, μισθὸν λήψεται· |
| 15 | Se a obra de algum se queimar, padecerá ele detrimento; mas o tal será salvo; se bem desta maneira como por intervenção do fogo. | Si cuius opus arserit, detrimentum patietur: ipse autem salvus erit, sic tamen quasi per ignem. | εἴ τινος τὸ ἔργον κατακαήσεται, ζημιωθήσεται, αὐτὸς δὲ σωθήσεται, οὕτως δὲ ὡς διὰ πυρός. |
| 16 | Não sabeis vós que sois templo de Deus, e que o Espírito de Deus mora em vós? | Nescitis quia templum Dei estis, et Spiritus Dei habitat in vobis? | Οὐκ οἴδατε ὅτι ναὸς Θεοῦ ἐστε καὶ τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ οἰκεῖ ἐν ὑμῖν; |
| 17 | Se alguém pois violar o templo de Deus, Deus o destruirá. Porque o templo de Deus que sois vós, santo é. | Si quis autem templum Dei violaverit, disperdet illum Deus. Templum enim Dei sanctum est, quod estis vos. | εἴ τις τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ φθείρει, φθερεῖ τοῦτον ὁ Θεός· ὁ γὰρ ναὸς τοῦ Θεοῦ ἅγιός ἐστιν, οἵτινές ἐστε ὑμεῖς. |
| 18 | Ninguém se engane a si mesmo; se algum dentre vós se tem por sábio neste mundo, faça-se insensato para ser sábio. | Nemo se seducat: si quis videtur inter vos sapiens esse in hoc saeculo, stultus fiat ut sit sapiens. | Μηδεὶς ἑαυτὸν ἐξαπατάτω· εἴ τις δοκεῖ σοφὸς εἶναι ἐν ὑμῖν ἐν τῷ αἰῶνι τούτῳ, μωρὸς γενέσθω, ἵνα γένηται σοφός. |
| 19 | Porque a sabedoria deste mundo é uma estultícia diante de Deus. Porquanto está escrito: Eu apanharei os sábios na sua mesma astúcia. | Sapientia enim huius mundi, stultitia est apud Deum. Scriptum est enim: Comprehendam sapientes in astutia eorum. | ἡ γὰρ σοφία τοῦ κόσμου τούτου μωρία παρὰ τῷ Θεῷ ἐστι. γέγραπται γάρ· ὁ δρασσόμενος τοὺς σοφοὺς ἐν τῇ πανουργίᾳ αὐτῶν· |
| 20 | E outra vez: O Senhor conhece os pensamentos dos sábios que são vãos. | Et iterum: Dominus novit cogitationes sapientium quoniam vanae sunt. | καὶ πάλιν· Κύριος γινώσκει τοὺς διαλογισμοὺς τῶν σοφῶν, ὅτι εἰσὶ μάταιοι. |
| 21 | Portanto, nenhum se glorie entre os homens. | Nemo itaque glorietur in hominibus. | ὥστε μηδεὶς καυχάσθω ἐν ἀνθρώποις· πάντα γὰρ ὑμῶν ἐστιν, |
| 22 | Porque todas as coisas são vossas, ou seja Paulo ou seja Apolo ou seja Cefas ou seja o mundo ou seja a vida ou seja a morte ou sejam as presentes ou sejam as futuras, porque tudo é vosso; | Omnia enim vestra sunt, sive Paulus, sive Apollo, sive Cephas, sive mundus, sive vita, sive mors, sive praesentia, sive futura: omnia enim vestra sunt: | εἴτε Παῦλος εἴτε Ἀπολλὼς εἴτε Κηφᾶς εἴτε κόσμος εἴτε ζωὴ εἴτε θάνατος εἴτε ἐνεστῶτα εἴτε μέλλοντα, πάντα ὑμῶν ἐστιν, |
| 23 | E vós de Cristo e Cristo de Deus. | vos autem Christi: Christus autem Dei. | ὑμεῖς δὲ Χριστοῦ, Χριστὸς δὲ Θεοῦ. |
