Comparação
1 Coríntios 11
Figueiredo, Vulgata Clementina e Texto grego (edição patriarcal, 1904), versículo a versículo.
| Figueiredo | Vulgata Clementina | Texto grego (edição patriarcal, 1904) | |
|---|---|---|---|
| 1 | Sede meus imitadores, bem como eu também o sou de Cristo. | Imitatores mei estote, sicut et ego Christi. | Μιμηταί μου γίνεσθε, καθὼς κἀγὼ Χριστοῦ. |
| 2 | Eu vos louvo pois, irmãos, para que em tudo vos lembrais de mim, e guardais as minhas instruções, como eu vo-las ensinei. | Laudo autem vos fratres quod per omnia mei memores estis: et sicut tradidi vobis, praecepta mea tenetis. | Ἐπαινῶ δὲ ὑμᾶς, ἀδελφοί, ὅτι πάντα μου μέμνησθε καὶ καθὼς παρέδωκα ὑμῖν τὰς παραδόσεις κατέχετε. |
| 3 | Porém, quero que vós-outros saibais que Cristo é a cabeça de todo o varão; e o varão a cabeça da mulher; e Deus a cabeça de Cristo. | Volo autem vos scire quod omnis viri caput, Christus est: caput autem mulieris, vir: caput vero Christi, Deus. | θέλω δὲ ὑμᾶς εἰδέναι ὅτι παντὸς ἀνδρὸς ἡ κεφαλὴ ὁ Χριστός ἐστι, κεφαλὴ δὲ γυναικὸς ὁ ἀνήρ, κεφαλὴ δὲ Χριστοῦ ὁ Θεός. |
| 4 | Todo o homem que faz oração ou que profetiza com a cabeça coberta, desonra a sua cabeça. | Omnis vir orans, aut prophetans velato capite, deturpat caput suum. | πᾶς ἀνὴρ προσευχόμενος ἢ προφητεύων κατὰ κεφαλῆς ἔχων καταισχύνει τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ. |
| 5 | E toda a mulher que faz oração ou que profetiza não tendo coberta a cabeça, desonra a sua cabeça, porque é como se estivesse rapada. | Omnis autem mulier orans, aut prophetans non velato capite, deturpat caput suum: unum enim est ac si decalvetur. | πᾶσα δὲ γυνὴ προσευχομένη ἢ προφητεύουσα ἀκατακαλύπτῳ τῇ κεφαλῇ καταισχύνει τὴν κεφαλὴν ἑαυτῆς· ἓν γάρ ἐστι καὶ τὸ αὐτὸ τῇ ἐξυρημένῃ. |
| 6 | Portanto, se a mulher se não cobre, tosquie-se também. E se para a mulher é uma desonra tosquiar-se ou rapar-se, cubra a sua cabeça. | Nam si non velatur mulier, tondeatur. Si vero turpe est mulieri tonderi, aut decalvari, velet caput suum. | εἰ γὰρ οὐ κατακαλύπτεται γυνή, καὶ κειράσθω· εἰ δὲ αἰσχρὸν γυναικὶ τὸ κείρασθαι ἢ ξυρᾶσθαι, κατακαλυπτέσθω. |
| 7 | O varão na verdade não deve cobrir a sua cabeça, porque é a imagem e glória de Deus, mas a mulher é a glória do varão. | Vir quidem non debet velare caput suum: quoniam imago et gloria Dei est, mulier autem gloria viri est. | ἀνὴρ μὲν γὰρ οὐκ ὀφείλει κατακαλύπτεσθαι τὴν κεφαλήν, εἰκὼν καὶ δόξα Θεοῦ ὑπάρχων· γυνὴ δὲ δόξα ἀνδρός ἐστιν. |
| 8 | Porque não foi feito o varão da mulher, mas a mulher do varão. | Non enim vir ex muliere est, sed mulier ex viro. | οὐ γάρ ἐστιν ἀνὴρ ἐκ γυναικός, ἀλλὰ γυνὴ ἐξ ἀνδρός· |
| 9 | E não foi outrossim criado o varão por causa da mulher, mas sim a mulher por causa do varão. | Etenim non est creatus vir propter mulierem, sed mulier propter virum. | καὶ γὰρ οὐκ ἐκτίσθη ἀνὴρ διὰ τὴν γυναῖκα, ἀλλὰ γυνὴ διὰ τὸν ἄνδρα. |
| 10 | Por isso, deve a mulher trazer o poder sobre a sua cabeça por causa dos anjos. | Ideo debet mulier potestatem habere supra caput propter angelos. | διὰ τοῦτο ὀφείλει ἡ γυνὴ ἐξουσίαν ἔχειν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς διὰ τοὺς ἀγγέλους. |
| 11 | Contudo isso nem o varão é sem a mulher, nem a mulher sem o varão no Senhor. | Verumtamen neque vir sine muliere: neque mulier sine viro in Domino. | πλὴν οὔτε ἀνὴρ χωρὶς γυναικὸς οὔτε γυνὴ χωρὶς ἀνδρὸς ἐν Κυρίῳ· |
| 12 | Porque, como a mulher foi tirada do varão, assim também o varão é concebido pela mulher; mas todas as coisas veem de Deus. | Nam sicut mulier de viro, ita et vir per mulierem: omnia autem ex Deo. | ὥσπερ γὰρ ἡ γυνὴ ἐκ τοῦ ἀνδρός, οὕτω καὶ ὁ ἀνὴρ διὰ τῆς γυναικός, τὰ δὲ πάντα ἐκ τοῦ Θεοῦ. |
| 13 | Julgai lá vós mesmos: é decente que uma mulher faça oração a Deus, não tendo véu? | Vos ipsi iudicate: decet mulierem non velatam orare Deum? | ἐν ὑμῖν αὐτοῖς κρίνατε· πρέπον ἐστὶ γυναῖκα ἀκατακάλυπτον τῷ Θεῷ προσεύχεσθαι; |
| 14 | Nem a mesma natureza vo-lo ensina, já quanto ao varão, se ele deixasse com efeito crescer os cabelos, isto é para ele uma ignomínia; | Nec ipsa natura docet vos, quod vir quidem si comam nutriat, ignominia est illi: | ἢ οὐδὲ αὐτὴ ἡ φύσις διδάσκει ὑμᾶς ὅτι ἀνὴρ μὲν ἐὰν κομᾷ, ἀτιμία αὐτῷ ἐστι, |
| 15 | Pelo contrário é glória para a mulher deixá-los crescer, porque eles lhe foram dados em lugar de véu. | mulier vero si comam nutriat, gloria est illi: quoniam capilli pro velamine ei dati sunt. | γυνὴ δὲ ἐὰν κομᾷ, δόξα αὐτῇ ἐστιν; ὅτι ἡ κόμη ἀντὶ περιβολαίου δέδοται αὐτῇ. |
| 16 | Se porém algum quiser ser contencioso, nós não temos tal costume, nem a Igreja de Deus. | Si quis autem videtur contentiosus esse: nos talem consuetudinem non habemus, neque ecclesia Dei. | Εἰ δέ τις δοκεῖ φιλόνεικος εἶναι, ἡμεῖς τοιαύτην συνήθειαν οὐκ ἔχομεν, οὐδὲ αἱ ἐκκλησίαι τοῦ Θεοῦ. |
| 17 | Isto pois vos prescrevo, não vos dando a minha aprovação, por saber que vos não juntais para melhor, senão para pior. | Hoc autem praecipio: non laudans quod non in melius, sed in deterius convenitis. | Τοῦτο δὲ παραγγέλλων οὐκ ἐπαινῶ ὅτι οὐκ εἰς τὸ κρεῖττον, ἀλλ᾽ εἰς τὸ ἧττον συνέρχεσθε. |
| 18 | Porque, em primeiro lugar ouço que quando vos juntais na Igreja, há entre vós divisões, e eu em parte o creio. | Primum quidem convenientibus vobis in ecclesiam, audio scissuras esse inter vos, et ex parte credo. | πρῶτον μὲν γὰρ συνερχομένων ὑμῶν ἐν ἐκκλησίᾳ ἀκούω σχίσματα ἐν ὑμῖν ὑπάρχειν, καὶ μέρος τι πιστεύω· |
| 19 | Pois é necessário que até haja heresias, para que também os que são provados, fiquem manifestos entre vós. | Nam oportet et haereses esse, ut et qui probati sunt, manifesti fiant in vobis. | δεῖ γὰρ καὶ αἱρέσεις ἐν ὑμῖν εἶναι, ἵνα οἱ δόκιμοι φανεροὶ γένωνται ἐν ὑμῖν. |
| 20 | De maneira que, quando vos congregais num corpo, não é já para comer a ceia do Senhor. | Convenientibus ergo vobis in unum, iam non est Dominicam coenam manducare. | συνερχομένων οὖν ὑμῶν ἐπὶ τὸ αὐτὸ οὐκ ἔστι κυριακὸν δεῖπνον φαγεῖν· |
| 21 | Porque se anticipa cada um a comer a sua ceia particular. E uns têm na verdade fome; e outros estão mui fartos. | Unusquisque enim suam coenam praesumit ad manducandum, et alius quidem esurit, alius autem ebrius est. | ἕκαστος γὰρ τὸ ἴδιον δεῖπνον προλαμβάνει ἐν τῷ φαγεῖν, καὶ ὃς μὲν πεινᾷ, ὃς δὲ μεθύει. |
| 22 | Porventura não tendes vós as vossas casas, para lá comerdes e beberdes? ou desprezais a Igreja de Deus e envergonhais aqueles que não têm? Que vos direi? Louvar-vos-ei? nisto não vos louvo. | Numquid domos non habetis ad manducandum, et bibendum? aut ecclesiam Dei contemnitis, et confunditis eos qui non habent? Quid dicam vobis? laudo vos? in hoc non laudo. | μὴ γὰρ οἰκίας οὐκ ἔχετε εἰς τὸ ἐσθίειν καὶ πίνειν; ἢ τῆς ἐκκλησίας τοῦ Θεοῦ καταφρονεῖτε, καὶ καταισχύνετε τοὺς μὴ ἔχοντας; τί ὑμῖν εἴπω; ἐπαινέσω ὑμᾶς ἐν τούτῳ; οὐκ ἐπαινῶ. |
| 23 | Porque eu recebi do Senhor o que também vos ensinei a vós, que o Senhor Jesus na noite, em que foi entregue, tomou o pão, | Ego enim accepi a Domino quod et tradidi vobis, quoniam Dominus Iesus in qua nocte tradebatur, accepit panem, | ἐγὼ γὰρ παρέλαβον ἀπὸ τοῦ Κυρίου ὃ καὶ παρέδωκα ὑμῖν, ὅτι ὁ Κύριος Ἰησοῦς ἐν τῇ νυκτὶ ᾗ παρεδίδοτο ἔλαβεν ἄρτον καὶ εὐχαριστήσας ἔκλασε καὶ εἶπε· |
| 24 | E dando graças, o partiu e disse: Recebei e comei; este é o meu corpo que será entregue por amor de vós; fazei isto em memória de mim. | et gratias agens fregit, et dixit: Accipite, et manducate: hoc est corpus meum, quod pro vobis tradetur: hoc facite in meam commemorationem. | λάβετε φάγετε· τοῦτό μού ἐστι τὸ σῶμα τὸ ὑπὲρ ὑμῶν κλώμενον· τοῦτο ποιεῖτε εἰς τὴν ἐμὴν ἀνάμνησιν. |
| 25 | Por semelhante modo depois de haver ceado, tomou também o cálix, dizendo: Este cálix é o novo testamento no meu sangue; fazei isto em memória de mim todas as vezes que o beberdes. | Similiter et calicem, postquam coenavit, dicens: Hic calix novum testamentum est in meo sanguine: hoc facite quotiescumque bibetis, in meam commemorationem. | ὡσαύτως καὶ τὸ ποτήριον μετὰ τὸ δειπνῆσαι λέγων· τοῦτο τὸ ποτήριον ἡ καινὴ διαθήκη ἐστὶν ἐν τῷ ἐμῷ αἵματι· τοῦτο ποιεῖτε, ὁσάκις ἂν πίνητε, εἰς τὴν ἐμὴν ἀνάμνησιν. |
| 26 | Porque todas as vezes que comerdes este pão e beberdes este cálix, anunciareis a morte do Senhor, até que ele venha. | Quotiescumque enim manducabitis panem hunc, et calicem bibetis, mortem Domini annuntiabitis donec veniat. | ὁσάκις γὰρ ἂν ἐσθίητε τὸν ἄρτον τοῦτον καὶ τὸ ποτήριον τοῦτο πίνητε, τὸν θάνατον τοῦ Κυρίου καταγγέλλετε, ἄχρις οὗ ἂν ἔλθῃ. |
| 27 | Portanto, todo aquele que comer este pão ou beber o cálix do Senhor indignamente, será réu do corpo e do sangue do Senhor. | Itaque quicumque manducaverit panem hunc, vel biberit calicem Domini indigne, reus erit corporis et sanguinis Domini. | ὥστε ὃς ἂν ἐσθίῃ τὸν ἄρτον τοῦτον ἢ πίνῃ τὸ ποτήριον τοῦ Κυρίου ἀναξίως, ἔνοχος ἔσται τοῦ σώματος καὶ αἵματος τοῦ Κυρίου. |
| 28 | Examine-se, pois, a si mesmo o homem; e assim coma deste pão e beba deste cálix. | Probet autem seipsum homo: et sic de pane illo edat, et de calice bibat. | δοκιμαζέτω δὲ ἄνθρωπος ἑαυτόν, καὶ οὕτως ἐκ τοῦ ἄρτου ἐσθιέτω καὶ ἐκ τοῦ ποτηρίου πινέτω· |
| 29 | Porque, todo aquele que o come e bebe indignamente, come e bebe para si a condenação, não discernindo o corpo do Senhor. | Qui enim manducat et bibit indigne, iudicium sibi manducat et bibit, non diiudicans corpus Domini. | ὁ γὰρ ἐσθίων καὶ πίνων ἀναξίως κρῖμα ἑαυτῷ ἐσθίει καὶ πίνει, μὴ διακρίνων τὸ σῶμα τοῦ Κυρίου. |
| 30 | Esta é a razão, por que entre vós há muitos enfermos e sem forças e muitos que dormem. | Ideo inter vos multi infirmi et imbecilles, et dormiunt multi. | διὰ τοῦτο ἐν ὑμῖν πολλοὶ ἀσθενεῖς καὶ ἄρρωστοι καὶ κοιμῶνται ἱκανοί. |
| 31 | Ora, se nós nos examinassemos a nós mesmos, é certo que não seríamos julgados. | Quod si nosmetipsos diiudicaremus, non utique iudicaremur. | εἰ γὰρ ἑαυτοὺς διεκρίνομεν, οὐκ ἂν ἐκρινόμεθα· |
| 32 | Mas, quando nós somos julgados, somos corrigidos do Senhor, para não sermos condenados com este mundo. | Dum iudicamur autem, a Domino corripimur, ut non cum hoc mundo damnemur. | κρινόμενοι δὲ ὑπὸ [τοῦ] Κυρίου παιδευόμεθα, ἵνα μὴ σὺν τῷ κόσμῳ κατακριθῶμεν. |
| 33 | Portanto, irmãos meus, quando vos juntais a comer, esperai uns pelos outros. | Itaque fratres mei, cum convenitis ad manducandum, invicem exspectate. | Ὥστε, ἀδελφοί μου, συνερχόμενοι εἰς τὸ φαγεῖν ἀλλήλους ἐκδέχεσθε· |
| 34 | Se algum tem fome, coma em casa, para que vos não junteis para juízo. No tocante às demais coisas, eu as ordenarei, quando for. | Si quis esurit, domi manducet, ut non in iudicium conveniatis. Cetera autem, cum venero, disponam. | εἰ δέ τις πεινᾷ, ἐν οἴκῳ ἐσθιέτω, ἵνα μὴ εἰς κρῖμα συνέρχησθε. Τὰ δὲ λοιπὰ ὡς ἂν ἔλθω διατάξομαι. |
