Ezechiel 19

¹Et tu assume planctum super principes Israël,

²et dices: Quare mater tua leaena inter leones cubavit? in medio leunculorum enutrivit catulos suos?

³Et eduxit unum de leunculis suis, et leo factus est: et didicit capere praedam, hominemque comedere.

⁴Et audierunt de eo gentes: et non absque vulneribus suis ceperunt eum, et adduxerunt eum in catenis in terram Aegypti.

⁵Quae cum vidisset quoniam infirmata est, et periit exspectatio eius, tulit unum de leunculis suis; leonem constituit eum.

⁶Qui incedebat inter leones, et factus est leo: et didicit praedam capere, et homines devorare:

⁷didicit viduas facere, et civitates earum in desertum adducere: et desolata est terra et plenitudo eius a voce rugitus illius.

⁸Et convenerunt adversus eum gentes undique de provinciis, et expanderunt super eum rete suum: in vulneribus earum captus est,

⁹et miserunt eum in caveam: in catenis adduxerunt eum ad regem Babylonis, miseruntque eum in carcerem, ne audiretur vox eius ultra super montes Israël.

¹⁰Mater tua quasi vinea in sanguine tuo super aquam plantata est: fructus eius et frondes eius creverunt ex aquis multis.

¹¹Et factae sunt ei virgae solidae in sceptra dominantium, et exaltata est statura eius inter frondes, et vidit altitudinem suam in multitudine palmitum suorum.

¹²Et evulsa est in ira, in terramque proiecta, et ventus urens siccavit fructum eius: marcuerunt et arefactae sunt virgae roboris eius: ignis comedit eam.

¹³Et nunc transplantata est in desertum, in terra invia et sitienti.

¹⁴Et egressus est ignis de virga ramorum eius, qui fructum eius comedit: et non fuit in ea virga fortis, sceptrum dominantium. Planctus est, et erit in planctum.