Comparación
Romanos 7
Torres Amat y Vulgata Clementina, versículo a versículo.
| Torres Amat | Vulgata Clementina | |
|---|---|---|
| 1 | ¿Ignoráis acaso, hermanos, (ya que hablo con los que están instruidos en la Ley) que la Ley no domina sobre el hombre, sino mientras este vive? | An ignoratis, fratres (scientibus enim legem loquor), quia lex in homine dominatur quanto tempore vivit? |
| 2 | Así es que una mujer casada está ligada por la ley del matrimonio al marido, mientras este vive; mas en muriendo su marido, queda libre de la ley que la ligaba al marido. | Nam quae sub viro est mulier, vivente viro, alligata est legi: si autem mortuus fuerit vir eius, soluta est a lege viri. |
| 3 | Por cuya razón será tenida por adúltera, si viviendo su marido, se junta con otro hombre; pero si el marido muere, queda libre del vínculo, y puede casarse con otro sin ser adúltera. | Igitur, vivente viro, vocabitur adultera si fuerit cum alio viro: si autem mortuus fuerit vir eius, liberata est a lege viri, ut non sit adultera si fuerit cum alio viro. |
| 4 | Así también vosotros, hermanos míos, quedasteis muertos a la Ley en virtud de la muerte de el cuerpo de Cristo, para ser de otro, esto es, del que resucitó de entre los muertos, a fin de que nosotros produzcamos frutos para Dios. | Itaque fratres mei, et vos mortificati estis legi per corpus Christi: ut sitis alterius, qui ex mortuis resurrexit, ut fructificemus Deo. |
| 5 | Pues cuando vivíamos según la carne, las pasiones de los pecados, excitadas por ocasión de la Ley, mostraban su eficacia en nuestros miembros, en hacerles producir frutos para la muerte; | Cum enim essemus in carne, passiones peccatorum, quae per legem erant, operabantur in membris nostris, ut fructificarent morti. |
| 6 | pero ahora estamos ya exentos de esta Ley, ocasión de muerte, que nos tenía ligados, para que sirvamos a Dios según el nuevo espíritu, y no según la letra o Ley antigua. | Nunc autem soluti sumus a lege mortis, in qua detinebamur, ita ut serviamus in novitate spiritus, et non in vetustate litterae. |
| 7 | Esto supuesto, ¿qué diremos? ¿Es la Ley la causa del pecado? No digo tal. Pero sí que no acabé de conocer el pecado, sino por medio de la Ley: de suerte que yo no hubiera advertido la concupiscencia mía, si la Ley no dijera: No codiciarás. | Quid ergo dicemus? lex peccatum est? Absit. Sed peccatum non cognovi, nisi per legem: nam concupiscentiam nesciebam, nisi lex diceret: Non concupisces. |
| 8 | Mas el pecado, o el deseo de este, estimulado con ocasión del mandamiento que lo prohíbe, produjo en mí toda suerte de malos deseos. Porque sin la Ley el pecado de la codicia estaba como muerto. | Occasione autem accepta, peccatum per mandatum operatum est in me omnem concupiscentiam. Sine lege enim peccatum mortuum erat. |
| 9 | Yo también vivía en algún tiempo sin Ley, dirá otro. Mas así que sobrevino el mandamiento, revivió el pecado, | Ego autem vivebam sine lege aliquando: sed cum venisset mandatum, peccatum revixit. |
| 10 | y yo quedé muerto. Con lo que aquel mandamiento, que debía servir para darme la vida, ha servido para darme la muerte. | Ego autem mortuus sum: et inventum est mihi mandatum, quod erat ad vitam, hoc esse ad mortem. |
| 11 | Porque el pecado, tomando ocasión del mandamiento, me sedujo, y así por la violación de el mismo mandamiento me ha dado la muerte. | Nam peccatum occasione accepta per mandatum, seduxit me, et per illud occidit. |
| 12 | De manera que la Ley es santa, y el mandamiento que prohíbe el pecado, santo, justo y bueno. | Itaque lex quidem sancta, et mandatum sanctum, et iustum, et bonum. |
| 13 | ¿Pero qué, lo que es en sí bueno, me ha causado a mí la muerte? Nada menos. Sino que el pecado o la concupiscencia, es el que, habiéndome causado la muerte por medio de una cosa buena, cual es la Ley, ha manifestado lo venenoso que él es; de manera que por ocasión del mismo mandamiento se ha hecho el pecado sobremanera maligno. | Quod ergo bonum est, mihi factum est mors? Absit. Sed peccatum, ut appareat peccatum, per bonum operatum est mihi mortem: ut fiat supra modum peccans peccatum per mandatum. |
| 14 | Porque bien sabemos que la Ley es espiritual; pero yo por mí soy carnal, vendido para ser esclavo del pecado. | Scimus enim quia lex spiritualis est: ego autem carnalis sum, venundatus sub peccato. |
| 15 | Por lo que, yo mismo no apruebo lo que hago, pues no hago el bien que amo; sino antes el mal que aborrezco, ese le hago. | Quod enim operor, non intelligo: non enim quod volo bonum, hoc ago: sed quod odi malum, illud facio. |
| 16 | Mas por lo mismo que hago lo que no amo, reconozco la Ley como buena. | Si autem quod nolo, illud facio: consentio legi, quoniam bona est. |
| 17 | Y en este lance no tanto soy yo el que obra aquello, cuanto el pecado, o la concupiscencia, que habita en mí. | Nunc autem iam non ego operor illud, sed quod habitat in me peccatum. |
| 18 | Que bien conozco que nada de bueno hay en mí, quiero decir, en mi carne. Pues aunque hallo en mí la voluntad para hacer el bien, no hallo cómo cumplirla. | Scio enim quia non habitat in me, hoc est in carne mea, bonum. Nam velle, adiacet mihi: perficere autem bonum, non invenio. |
| 19 | Por cuanto no hago el bien que quiero; antes bien hago el mal que no quiero. | Non enim quod volo bonum, hoc facio: sed quod nolo malum, hoc ago. |
| 20 | Mas si hago lo que no quiero, ya no lo ejecuto yo, sino el pecado que habita en mí. | Si autem quod nolo, illud facio: iam non ego operor illud, sed quod habitat in me, peccatum. |
| 21 | Y así es que, cuando yo quiero hacer el bien, me encuentro con una ley o inclinación contraria, porque el mal está pegado a mí: | Invenio igitur legem, volenti mihi facere bonum, quoniam mihi malum adiacet: |
| 22 | de aquí es que me complazco en la Ley de Dios según el hombre interior; | condelector enim legi Dei secundum interiorem hominem: |
| 23 | mas al mismo tiempo echo de ver otra ley en mis miembros, la cual resiste a la ley de mi espíritu, y me sojuzga a la ley del pecado, que está en los miembros de mi cuerpo. | video autem aliam legem in membris meis, repugnantem legi mentis meae, et captivantem me in lege peccati, quae est in membris meis. |
| 24 | ¡Oh qué hombre tan infeliz soy yo! ¿quién me libertará de este cuerpo de muerte, o mortífera concupiscencia? | Infelix ego homo, quis me liberabit de corpore mortis huius? |
| 25 | Solamente la gracia de Dios por los méritos de Jesucristo Señor nuestro. Entre tanto yo mismo vivo sometido por el espíritu a la Ley de Dios, y por la carne a la ley del pecado. | gratia Dei per Iesum Christum Dominum nostrum. Igitur ego ipse mente servio legi Dei: carne autem, legi peccati. |
