Comparación
Romanos 14
Torres Amat y Vulgata Clementina, versículo a versículo.
| Torres Amat | Vulgata Clementina | |
|---|---|---|
| 1 | Tratad con caridad al que todavía es flaco en la fe, o poco instruido en ella, sin andar con él en disputas de opiniones. | Infirmum autem in fide assumite, non in disceptationibus cogitationum. |
| 2 | Porque tal hay que tiene por lícito el comer de todo, mientras el flaco no comerá sino legumbres o verduras. | Alius enim credit se manducare omnia: qui autem infirmus est, olus manducet. |
| 3 | El que de todo come, no desprecie ni condene al que no se atreve a comer de todo; y el que no come de todo, no se meta en juzgar al que come, pues que Dios le ha recibido por suyo o en su Iglesia. | Is qui manducat, non manducantem non spernat: et qui non manducat, manducantem non iudicet: Deus enim illum assumpsit. |
| 4 | ¿Quién eres tú, para juzgar al que es siervo de otro? Si cae, o si se mantiene firme, esto pertenece a su amo; pero firme se mantendrá, pues poderoso es Dios para sostenerle. | Tu quis es, qui iudicas alienum servum? domino suo stat, aut cadit: stabit autem: potens est enim Deus statuere illum. |
| 5 | Del mismo modo también uno hace diferencia entre día y día, al paso que otro tiene todos los días por iguales: cada uno obre según le dicte su recta conciencia. | Nam alius iudicat diem inter diem: alius autem iudicat omnem diem: unusquisque in suo sensu abundet. |
| 6 | El que hace distinción de días, la hace para agradar a el Señor. Y el que come de todo, para agradar a el Señor come, pues da gracias a Dios. Y el que se abstiene de ciertas viandas, por respeto al Señor lo hace; y así es que da gracias a Dios. | Qui sapit diem, Domino sapit, et qui manducat, Domino manducat: gratias enim agit Deo. Et qui non manducat, Domino non manducat, et gratias agit Deo. |
| 7 | Como quiera que ninguno de nosotros vive para sí, y ninguno de nosotros muere para sí. | Nemo enim nostrum sibi vivit, et nemo sibi moritur. |
| 8 | Que como somos de Dios, si vivimos, para el Señor vivimos; y si morimos, para el Señor morimos. Ora pues vivamos, ora muramos, del Señor somos. | Sive enim vivemus, Domino vivimus: sive morimur, Domino morimur. Sive ergo vivimus, sive morimur, Domini sumus. |
| 9 | Porque a este fin murió Cristo, y resucitó; para redimirnos y adquirir un soberano dominio sobre vivos y muertos. | In hoc enim Christus mortuus est, et resurrexit: ut et mortuorum et vivorum dominetur. |
| 10 | Ahora bien, ¿por qué tú que sigues todavía la Ley, condenas a tu hermano? o ¿por qué tú que no la sigues, desprecias a tu hermano que aun la guarda? No le juzgues, porque todos hemos de comparecer ante el tribunal de Cristo, | Tu autem quid iudicas fratrem tuum? aut tu quare spernis fratrem tuum? omnes enim stabimus ante tribunal Christi. |
| 11 | pues escrito está: Yo juro por mí mismo, dice el Señor, que ante mí se doblará toda rodilla; y que toda lengua o nación ha de confesar que soy Dios. | Scriptum est enim: Vivo ego, dicit Dominus, quoniam mihi flectetur omne genu: et omnis lingua confitebitur Deo. |
| 12 | Así que cada uno de nosotros ha de dar cuenta a Dios de sí mismo. | Itaque unusquisque nostrum pro se rationem reddet Deo. |
| 13 | No nos juzguemos pues ya más unos a otros: pensad sí, y poned cuidado en no causar tropiezo o escándalo al hermano. | Non ergo amplius invicem iudicemus: sed hoc iudicate magis, ne ponatis offendiculum fratri, vel scandalum. |
| 14 | Yo bien sé, y estoy seguro según la doctrina de el Señor Jesús, que ninguna cosa es de suyo inmunda, sino que viene a ser inmunda para aquel que por tal la tiene. | Scio, et confido in Domino Iesu, quia nihil commune per ipsum, nisi ei qui existimat quid commune esset, illi commune est. |
| 15 | Mas si por lo que comes, tu hermano se contrista y escandaliza, ya tu proceder no es conforme a caridad. No quieras por tu manjar perder a aquel por quien Cristo murió. | Si enim propter cibum frater tuus contristatur, iam non secundum caritatem ambulas. Noli cibo tuo illum perdere, pro quo Christus mortuus est. |
| 16 | No se dé pues ocasión a que se blasfeme de nuestro bien. | Non ergo blasphemetur bonum nostrum. |
| 17 | Que no consiste el reino de Dios en el comer, ni en el beber esto u aquello, sino en la justicia, en la paz y en el gozo del Espíritu santo; | Non est enim regnum Dei esca et potus: sed iustitia, et pax, et gaudium in Spiritu Sancto: |
| 18 | pues el que así sirve a Cristo, agrada a Dios, y tiene la aprobación de los hombres. | qui enim in hoc servit Christo, placet Deo, et probatus est hominibus. |
| 19 | En suma, procuremos las cosas que contribuyen a la paz; y observemos las que pueden servir a nuestra mutua edificación. | Itaque quae pacis sunt, sectemur: et quae aedificationis sunt, in invicem custodiamus. |
| 20 | No quieras por un manjar destruir la obra de Dios escandalizando al prójimo. Es verdad que todas las viandas son limpias; pero hace mal el hombre en comer de ellas con escándalo de los otros. | Noli propter escam destruere opus Dei, omnia quidem sunt munda: sed malum est homini, qui per offendiculum manducat. |
| 21 | Y al contrario hace bien en no comer carne, y en no beber vino, ni en tomar otra cosa, por la cual su hermano se ofende, o se escandaliza, o se debilita en la fe. | Bonum est non manducare carnem, et non bibere vinum, neque in quo frater tuus offenditur, aut scandalizatur, aut infirmatur. |
| 22 | ¿Tienes tú una fe ilustrada? tenla para contigo delante de Dios y obra según ella. Dichoso aquel que no es condenado por su misma conciencia en lo que resuelve. | Tu fidem habes? penes temetipsum habe coram Deo. Beatus qui non iudicat semetipsum in eo quod probat. |
| 23 | Pero aquel que hace distinción de viandas, si come contra su conciencia, es condenado por ella misma, porque no obra de buena fe. Y todo lo que no es según la fe o dictamen de la conciencia, pecado es. | Qui autem discernit, si manducaverit, damnatus est: quia non ex fide. Omne autem, quod non est ex fide, peccatum est. |
