Comparação
João 12
Figueiredo e Vulgata Clementina, versículo a versículo.
| Figueiredo | Vulgata Clementina | |
|---|---|---|
| 1 | Seis dias pois antes da Páscoa veio Jesus a Betânia, onde morrera Lázaro, a que Jesus ressuscitou. | Iesus ergo ante sex dies Paschae venit Bethaniam, ubi Lazarus fuerat mortuus, quem suscitavit Iesus. |
| 2 | E deram-lhe lá uma ceia; na qual servia Marta, e onde Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele. | Fecerunt autem ei coenam ibi, et Martha ministrabat, Lazarus vero unus erat ex discumbentibus cum eo. |
| 3 | Tomou Maria então uma libra de bálsamo feito de nardo puro de grande preço, e ungiu os pés de Jesus e lhe enxugou os pés com os seus cabelos; e ficou cheia toda a casa do cheiro do bálsamo. | Maria ergo accepit libram unguenti nardi pistici pretiosi, et unxit pedes Iesu, et extersit pedes eius capillis suis: et domus impleta est ex odore unguenti. |
| 4 | Então Judas Iscariotes, um dos discípulos de Jesus, aquele que o havia de entregar, disse: | Dixit ergo unus ex discipulis eius, Iudas Iscariotes, qui erat eum traditurus: |
| 5 | Por que se não vendeu este bálsamo por trezentos dinheiros e se deu aos pobres? | Quare hoc unguentum non veniit trecentis denariis, et datum est egenis? |
| 6 | E disse isto, não porque ele tivesse cuidado dos pobres, mas porque era ladrão, e sendo o que tinha a bolsa, trazia o que se lançava nela. | Dixit autem hoc, non quia de egenis pertinebat ad eum, sed quia fur erat, et loculos habens, ea quae mittebantur, portabat. |
| 7 | Mas Jesus respondeu: Deixai-a, que ela guarde isto para o dia da minha sepultura. | Dixit ergo Iesus: Sinite illam ut in diem sepulturae meae servet illud. |
| 8 | Porque vós-outros sempre tendes convosco os pobres, mas a mim não me tendes sempre. | Pauperes enim semper habetis vobiscum: me autem non semper habetis. |
| 9 | Soube pois um crescido número de judeus que Jesus estava ali; e vieram, não somente por causa dele, senão também para verem a Lázaro, a quem ele havia ressuscitado dentre os mortos. | Cognovit ergo turba multa ex Iudaeis quia illic est, et venerunt, non propter Iesum tantum, sed ut Lazarum viderent, quem suscitavit a mortuis. |
| 10 | Porém os príncipes dos sacerdotes assentaram matar também a Lázaro, | Cogitaverunt autem principes sacerdotum ut et Lazarum interficerent: |
| 11 | Porque muitos por causa dele se retiravam dos judeus e criam em Jesus. | quia multi propter illum abibant ex Iudaeis, et credebant in Iesum. |
| 12 | E no dia seguinte uma grande multidão de povo que tinha vindo à festa, ouvindo dizer que Jesus vinha a Jerusalém, | In crastinum autem, turba multa quae venerat ad diem festum, cum audissent quia venit Iesus Ierosolymam, |
| 13 | Tomaram ramos de palmas, e saíram a recebê-lo e clamavam: Hosana, bendito seja o rei de israel que vem em nome do Senhor. | acceperunt ramos palmarum, et processerunt obviam ei, et clamabant: Hosanna, benedictus qui venit in nomine Domini, rex Israël. |
| 14 | E achou Jesus um jumentinho, e montou em cima dele, segundo o que está escrito: | Et invenit Iesus asellum, et sedit super eum, sicut scriptum est: |
| 15 | Não temas, filha de Sião; eis-aí o teu rei que vem montado sobre o asninho, filho da jumenta. | Noli timere, filia Sion: ecce rex tuus venit sedens super pullum asinae. |
| 16 | Não fizeram seus discípulos no princípio reflexão nestas coisas; mas quando Jesus foi glorificado, então se lembraram de que assim estava escrito dele; e que eles mesmos haviam contribuído para o seu cumprimento. | Haec non cognoverunt discipuli eius primum: sed quando glorificatus est Iesus, tunc recordati sunt quia haec erant scripta de eo, et haec fecerunt ei. |
| 17 | E o grande número dos que se achavam com Jesus, quando este chamou a Lázaro do sepulcro e o ressuscitou dos mortos, dava testemunho dele. | Testimonium ergo perhibebat turba, quae erat cum eo quando Lazarum vocavit de monumento, et suscitavit eum a mortuis. |
| 18 | E isto foi o que também fez que o povo o viesse a receber; porque ouviram que ele obrara este milagre. | Propterea et obviam venit ei turba: quia audierunt fecisse hoc signum. |
| 19 | De sorte que disseram entre si os fariseus: Vedes vós que nada aproveitamos? eis-aí vai após ele todo o mundo. | Pharisaei ergo dixerunt ad semetipsos: Videtis quia nihil proficimus? ecce mundus totus post eum abiit. |
| 20 | Ora havia alguns gentios daqueles que tinham vindo adorar a Deus no dia da festa. | Erant autem quidam gentiles, ex his qui ascenderant ut adorarent in die festo. |
| 21 | Estes pois se encaminharam a Filipe que era de Betsaida de Galileia e lhe fizeram esta rogativa, dizendo: Senhor, nós quiséramos ver a Jesus; | Hi ergo accesserunt ad Philippum, qui erat a Bethsaida Galilaeae, et rogabant eum, dicentes: Domine, volumus Iesum videre. |
| 22 | Veio Filipe dizê-lo a André; então André e Filipe o disseram a Jesus. | Venit Philippus, et dicit Andreae; Andreas rursum et Philippus dixerunt Iesu. |
| 23 | E Jesus lhes respondeu, dizendo: E' chegada a hora, em que o Filho do Homem será glorificado. | Iesus autem respondit eis, dicens: Venit hora, ut clarificetur Filius hominis. |
| 24 | Em verdade, em verdade vos digo que se o grão de trigo que cai na terra, não morrer, | Amen, amen dico vobis, nisi granum frumenti cadens in terram, mortuum fuerit, |
| 25 | Fica ele só; mas se ele morrer, produz muito fruto. O que ama a sua vida, perdê-la-á; e o que aborrece a sua vida neste mundo, conservá-la-á para a vida eterna. | ipsum solum manet: si autem mortuum fuerit, multum fructum affert. Qui amat animam suam, perdet eam; et qui odit animam suam in hoc mundo, in vitam aeternam custodit eam. |
| 26 | Se alguém me serve, siga-me; e onde eu estiver, estará ali também o que me serve. Se alguém me servir, meu Pai o honrará. | Si quis mihi ministrat, me sequatur, et ubi sum ego, illic et minister meus erit. Si quis mihi ministraverit, honorificabit eum Pater meus. |
| 27 | Agora presentemente está turbada a minha alma. E que direi eu? Pai livra-me desta hora. Mas para padecer nesta hora é que eu vim a ela. | Nunc anima mea turbata est. Et quid dicam? Pater, salvifica me ex hac hora. Sed propterea veni in horam hanc: |
| 28 | Pai, glorifica o teu nome. Então veio esta voz do céu: Eu não só o tenho já glorificado, mas ainda segunda vez o glorificarei. | Pater, clarifica nomen tuum. Venit ergo vox de caelo: Et clarificavi, et iterum clarificabo. |
| 29 | Ora o povo que ali estava e ouvira aquela voz, dizia que havia sido um trovão. Outros diziam: Algum anjo lhe falou. | Turba ergo, quae stabat, et audierat, dicebat tonitruum esse factum. Alii dicebant: Angelus ei locutus est. |
| 30 | Respondeu Jesus e disse: Esta voz não veio por amor de mim, mas veio por amor de vós-outros. | Respondit Iesus, et dixit: Non propter me haec vox venit, sed propter vos. |
| 31 | Agora é o juízo do mundo; agora será lançado fora o príncipe deste mundo; | Nunc iudicium est mundi: nunc princeps huius mundi eiicietur foras. |
| 32 | E eu quando for levantado da terra, todas as coisas atrairei a mim mesmo; | Et ego, si exaltatus fuero a terra, omnia traham ad meipsum. |
| 33 | (E dizia isto, para designar de que morte havia de morrer.) | (Hoc autem dicebat, significans qua morte esset moriturus.) |
| 34 | Respondeu-lhe o povo: Nós temos ouvido da lei que o Cristo permanece para sempre; como dizes tu logo: Importa que o Filho do Homem seja levantado? Quem é este Filho do Homem? | Respondit ei turba: Nos audivimus ex lege, quia Christus manet in aeternum: et quomodo tu dicis: Oportet exaltari Filium hominis? quis est iste Filius hominis? |
| 35 | Respondeu-lhes então Jesus: Ainda por um pouco de tempo está a luz convosco. Andai, enquanto tendes luz, para que vos não apanhem as trevas; porque quem caminha em trevas, não sabe para onde vai. | Dixit ergo eis Iesus: Adhuc modicum, lumen in vobis est. Ambulate dum lucem habetis, ut non vos tenebrae comprehendant; et qui ambulat in tenebris, nescit quo vadat. |
| 36 | Enquanto tendes a luz, crede na luz, para que sejais filhos da luz. Isto disse Jesus; e retirou-se e escondeu-se deles. | Dum lucem habetis, credite in lucem, ut filii lucis sitis. Haec locutus est Iesus, et abiit et abscondit se ab eis. |
| 37 | Mas sendo tantos os milagres que fizera em sua presença, não criam nele; | Cum autem tanta signa fecisset coram eis, non credebant in eum; |
| 38 | Para se cumprir a palavra do profeta Isaías, a qual ele proferiu: Senhor, quem chegou a crer o que ouviu de nós? e a quem foi revelado o braço do Senhor? | ut sermo Isaiae prophetae impleretur, quem dixit: Domine, quis credidit auditui nostro? et brachium Domini cui revelatum est? |
| 39 | Por isso não podiam crer, porque outra vez disse Isaías: | Propterea non poterant credere, quia iterum dixit Isaias: |
| 40 | Ele obcecou-lhes os olhos, e obdurou-lhes o coração; para que não vejam com os olhos e não entendam com o coração; e se convertam e eu os sare. | Excaecavit oculos eorum, et induravit cor eorum ut non videant oculis, et non intelligant corde, et convertantur, et sanem eos. |
| 41 | Isto disse Isaías, quando viu a sua glória e falou dele. | Haec dixit Isaias, quando vidit gloriam eius, et locutus est de eo. |
| 42 | Contudo isto também creram nele muitos dos senadores; mas por causa dos fariseus não o confessavam, por não serem expulsados da sinagoga; | Verumtamen et ex principibus multi crediderunt in eum: sed propter pharisaeos non confitebantur, ut e synagoga non eiicerentur. |
| 43 | Porque amaram mais a glória dos homens, do que a glória de Deus. | Dilexerunt enim gloriam hominum magis quam gloriam Dei. |
| 44 | Mas Jesus levantou a voz e disse: O que crê em mim, não crê em mim, mas naquele que me enviou. | Iesus autem clamavit, et dixit: Qui credit in me, non credit in me, sed in eum qui misit me. |
| 45 | E o que me vê a mim, vê aquele que me enviou. | Et qui videt me, videt eum qui misit me. |
| 46 | Eu que sou a luz, vim ao mundo; para que todo o que crê em mim, não fique em trevas. | Ego lux in mundum veni, ut omnis qui credit in me, in tenebris non maneat. |
| 47 | E se alguém ouvir as minhas palavras e não as guardar, eu não o julgo; porque não vim a julgar o mundo, mas a salvar o mundo. | Et si quis audierit verba mea, et non custodierit, ego non iudico eum; non enim veni ut iudicem mundum, sed ut salvificem mundum. |
| 48 | O que me despreza e não recebe as minhas palavras, tem quem o julgue; a palavra que eu tenho falado, essa o julgará no dia último. | Qui spernit me et non accipit verba mea, habet qui iudicet eum. Sermo quem locutus sum, ille iudicabit eum in novissimo die. |
| 49 | Porque eu não falei de mim mesmo, mas o Pai que me enviou, é o mesmo que me prescreveu pelo seu mandamento o que eu devo dizer e o que devo falar. | Quia ego ex meipso non sum locutus, sed qui misit me, Pater, ipse mihi mandatum dedit quid dicam et quid loquar. |
| 50 | E eu sei que o seu mandamento é a vida eterna. Assim que o que eu digo, digo-o segundo mo disse o Pai. | Et scio quia mandatum eius vita aeterna est: quae ergo ego loquor, sicut dixit mihi Pater, sic loquor. |
