Omnium Sanctorum

Et vidi alterum angelum ascendentem ab ortu solis, habentem signum Dei vivi: et clamavit voce magna quatuor angelis, quibus datum est nocere terrae et mari, ³dicens: Nolite nocere terrae, et mari, neque arboribus, quoadusque signemus servos Dei nostri in frontibus eorum. ⁴Et audivi numerum signatorum, centum quadraginta quatuor millia signati, ex omni tribu filiorum Israël. ⁹Post haec vidi turbam magnam, quam dinumerare nemo poterat, ex omnibus gentibus, et tribubus, et populis, et linguis: stantes ante thronum, et in conspectu Agni, amicti stolis albis, et palmae in manibus eorum: ¹⁰et clamabant voce magna, dicentes: Salus Deo nostro, qui sedet super thronum, et Agno. ¹¹Et omnes angeli stabant in circuitu throni, et seniorum, et quatuor animalium: et ceciderunt in conspectu throni in facies suas, et adoraverunt Deum, ¹²dicentes: Amen. Benedictio, et claritas, et sapientia, et gratiarum actio, honor, et virtus, et fortitudo Deo nostro in saecula saeculorum. Amen. ¹³Et respondit unus de senioribus et dixit mihi: Hi, qui amicti sunt stolis albis, qui sunt? et unde venerunt? ¹⁴Et dixi illi: Domine mi, tu scis. Et dixit mihi: Hi sunt, qui venerunt de tribulatione magna, et laverunt stolas suas, et dealbaverunt eas in sanguine Agni.

¹Prima sabbati. Psalmus David. Domini est terra, et plenitudo eius; orbis terrarum, et universi qui habitant in eo. ²Quia ipse super maria fundavit eum, et super flumina praeparavit eum. ³Quis ascendet in montem Domini? aut quis stabit in loco sancto eius? ⁴Innocens manibus et mundo corde, qui non accepit in vano animam suam, nec iuravit in dolo proximo suo: ⁵hic accipiet benedictionem a Domino, et misericordiam a Deo salutari suo. ⁶Haec est generatio quaerentium eum, quaerentium faciem Dei Iacob.

℟ Haec est generatio quaerentium faciem Dei Iacob.

Videte qualem caritatem dedit nobis Pater, ut filii Dei nominemur et simus. Propter hoc mundus non novit nos: quia non novit eum. ²Carissimi, nunc filii Dei sumus: et nondum apparuit quid erimus. Scimus quoniam cum apparuerit, similes ei erimus: quoniam videbimus eum sicuti est. ³Et omnis qui habet hanc spem in eo, sanctificat se, sicut et ille sanctus est.

Videns autem Iesus turbas, ascendit in montem, et cum sedisset, accesserunt ad eum discipuli eius, ²et aperiens os suum docebat eos dicens: ³Beati pauperes spiritu: quoniam ipsorum est regnum caelorum. ⁴Beati mites: quoniam ipsi possidebunt terram. ⁵Beati qui lugent: quoniam ipsi consolabuntur. ⁶Beati qui esuriunt et sitiunt iustitiam: quoniam ipsi saturabuntur. ⁷Beati misericordes: quoniam ipsi misericordiam consequentur. ⁸Beati mundo corde: quoniam ipsi Deum videbunt. ⁹Beati pacifici: quoniam filii Dei vocabuntur. ¹⁰Beati qui persecutionem patiuntur propter iustitiam: quoniam ipsorum est regnum caelorum. ¹¹Beati estis cum maledixerint vobis, et persecuti vos fuerint, et dixerint omne malum adversum vos mentientes, propter me: ¹²gaudete, et exsultate, quoniam merces vestra copiosa est in caelis. Sic enim persecuti sunt prophetas, qui fuerunt ante vos.