Feria sexta, hebdomada trigesima prima per annum

Imitatores mei estote, fratres, et observate eos qui ita ambulant, sicut habetis formam nostram. ¹⁸Multi enim ambulant, quos saepe dicebam vobis (nunc autem et flens dico) inimicos crucis Christi: ¹⁹quorum finis interitus: quorum Deus venter est: et gloria in confusione ipsorum, qui terrena sapiunt. ²⁰Nostra autem conversatio in caelis est: unde etiam Salvatorem exspectamus Dominum nostrum Iesum Christum, ²¹qui reformabit corpus humilitatis nostrae, configuratum corpori claritatis suae, secundum operationem, qua etiam possit subiicere sibi omnia.

¹Itaque fratres mei carissimi, et desideratissimi, gaudium meum, et corona mea: sic state in Domino, carissimi.

¹Canticum graduum. Laetatus sum in his quae dicta sunt mihi: In domum Domini ibimus. ²Stantes erant pedes nostri in atriis tuis, Ierusalem. ⁴Illuc enim ascenderunt tribus, tribus Domini: testimonium Israël, ad confitendum nomini Domini. ⁵Quia illic sederunt sedes in iudicio, sedes super domum David.

℟ In domum Domini ibimus.

Dicebat autem et ad discipulos suos: Homo quidam erat dives, qui habebat villicum: et hic diffamatus est apud illum quasi dissipasset bona ipsius. ²Et vocavit illum, et ait illi: Quid hoc audio de te? redde rationem villicationis tuae: iam enim non poteris villicare. ³Ait autem villicus intra se: Quid faciam, quia dominus meus aufert a me villicationem? Fodere non valeo, mendicare erubesco. ⁴Scio quid faciam, ut, cum amotus fuero a villicatione, recipiant me in domos suas. ⁵Convocatis itaque singulis debitoribus domini sui, dicebat primo: Quantum debes domino meo? ⁶At ille dixit: Centum cados olei. Dixitque illi: Accipe cautionem tuam: et sede cito, scribe quinquaginta. ⁷Deinde alii dixit: Tu vero quantum debes? Qui ait: Centum coros tritici. Ait illi: Accipe litteras tuas, et scribe octoginta. ⁸Et laudavit dominus villicum iniquitatis, quia prudenter fecisset: quia filii huius saeculi prudentiores filiis lucis in generatione sua sunt.