Sabbato, hebdomada trigesima per annum

Quid enim? Dum omni modo sive per occasionem, sive per veritatem, Christus annuntietur: et in hoc gaudeo, sed et gaudebo. ¹⁹Scio enim quia hoc mihi proveniet ad salutem, per vestram orationem, et subministrationem Spiritus Iesu Christi, ²⁰secundum exspectationem et spem meam, quia in nullo confundar: sed in omni fiducia sicut semper, et nunc magnificabitur Christus in corpore meo, sive per vitam, sive per mortem. ²¹Mihi enim vivere Christus est, et mori lucrum. ²²Quod si vivere in carne, hic mihi fructus operis est, et quid eligam ignoro. ²³Coarctor autem e duobus: desiderium habens dissolvi, et esse cum Christo, multo magis melius: ²⁴permanere autem in carne, necessarium propter vos. ²⁵Et hoc confidens scio quia manebo, et permanebo omnibus vobis ad profectum vestrum, et gaudium fidei: ²⁶ut gratulatio vestra abundet in Christo Iesu in me, per meum adventum iterum ad vos.

²Quemadmodum desiderat cervus ad fontes aquarum, ita desiderat anima mea ad te, Deus. ³Sitivit anima mea ad Deum fortem, vivum; quando veniam, et apparebo ante faciem Dei? ⁵Haec recordatus sum, et effudi in me animam meam, quoniam transibo in locum tabernaculi admirabilis, usque ad domum Dei, in voce exsultationis et confessionis, sonus epulantis.

℟ Sitivit anima mea ad Deum fortem, vivum.

Et factum est cum intraret Iesus in domum cuiusdam principis pharisaeorum sabbato manducare panem, et ipsi observabant eum. ⁷Dicebat autem et ad invitatos parabolam, intendens quomodo primos accubitus eligerent, dicens ad illos: ⁸Cum invitatus fueris ad nuptias, non discumbas in primo loco, ne forte honoratior te sit invitatus ab illo. ⁹Et veniens is, qui te et illum vocavit, dicat tibi: Da huic locum: et tunc incipias cum rubore novissimum locum tenere. ¹⁰Sed cum vocatus fueris, vade, recumbe in novissimo loco: ut, cum venerit qui te invitavit, dicat tibi: Amice, ascende superius. Tunc erit tibi gloria coram simul discumbentibus: ¹¹quia omnis, qui se exaltat, humiliabitur: et qui se humiliat, exaltabitur.