Ieremias 50

¹Verbum quod locutus est Dominus de Babylone et de terra Chaldaeorum, in manu Ieremiae prophetae.

²Annuntiate in gentibus, et auditum facite: levate signum, praedicate, et nolite celare: dicite: Capta est Babylon, confusus est Bel, victus est Merodach, confusa sunt sculptilia eius, superata sunt idola eorum.

³Quoniam ascendit contra eam gens ab aquilone, quae ponet terram eius in solitudinem, et non erit qui habitet in ea ab homine usque ad pecus: et moti sunt, et abierunt.

⁴In diebus illis, et in tempore illo, ait Dominus, venient filii Israël ipsi et filii Iuda simul: ambulantes et flentes properabunt, et Dominum Deum suum quaerent:

⁵in Sion interrogabunt viam, huc facies eorum: venient, et apponentur ad Dominum foedere sempiterno, quod nulla oblivione delebitur.

⁶Grex perditus factus est populus meus: pastores eorum seduxerunt eos, feceruntque vagari in montibus: de monte in collem transierunt; obliti sunt cubilis sui.

⁷Omnes qui invenerunt comederunt eos, et hostes eorum dixerunt: Non peccavimus: pro eo quod peccaverunt Domino decori iustitiae, et exspectationi patrum eorum Domino.

⁸Recedite de medio Babylonis, et de terra Chaldaeorum egredimini, et estote quasi haedi ante gregem.

⁹Quoniam ecce ego suscito, et adducam in Babylonem congregationem gentium magnarum de terra aquilonis, et praeparabuntur adversus eam, et inde capietur: sagitta eius quasi viri fortis interfectoris: non revertetur vacua.

¹⁰Et erit Chaldaea in praedam: omnes vastantes eam replebuntur, ait Dominus.

¹¹Quoniam exsultatis, et magna loquimini, diripientes haereditatem meam: quoniam effusi estis sicut vituli super herbam, et mugistis sicut tauri:

¹²confusa est mater vestra nimis, et adaequata pulveri, quae genuit vos: ecce novissima erit in gentibus, deserta, invia, et arens.

¹³Ab ira Domini non habitabitur, sed redigetur tota in solitudinem: omnis qui transibit per Babylonem stupebit, et sibilabit super universis plagis eius.

¹⁴Praeparamini contra Babylonem per circuitum, omnes qui tenditis arcum: debellate eam, non parcatis iaculis, quia Domino peccavit.

¹⁵Clamate adversus eam, ubique dedit manum: ceciderunt fundamenta eius, destructi sunt muri eius, quoniam ultio Domini est: ultionem accipite de ea: sicut fecit, facite ei.

¹⁶Disperdite satorem de Babylone, et tenentem falcem in tempore messis: a facie gladii columbae unusquisque ad populum suum convertetur, et singuli ad terram suam fugient.

¹⁷Grex dispersus Israël: leones eiecerunt eum. Primus comedit eum rex Assur: iste novissimus exossavit eum Nabuchodonosor rex Babylonis.

¹⁸Propterea haec dicit Dominus exercituum, Deus Israël: Ecce ego visitabo regem Babylonis et terram eius, sicut visitavi regem Assur:

¹⁹et reducam Israël ad habitaculum suum: et pascetur Carmelum et Basan, et in monte Ephraim et Galaad saturabitur anima eius.

²⁰In diebus illis, et in tempore illo, ait Dominus, quaeretur iniquitas Israël, et non erit, et peccatum Iuda, et non invenietur: quoniam propitius ero eis quos reliquero.

²¹Super terram dominantium ascende, et super habitatores eius visita: dissipa, et interfice quae post eos sunt, ait Dominus, et fac iuxta omnia quae praecepi tibi.

²²Vox belli in terra, et contritio magna.

²³Quomodo confractus est et contritus malleus universae terrae? quomodo versa est in desertum Babylon in gentibus?

²⁴Illaqueavi te, et capta es, Babylon, et nesciebas: inventa es et apprehensa, quoniam Dominum provocasti.

²⁵Aperuit Dominus thesaurum suum, et protulit vasa irae suae, quoniam opus est Domino Deo exercituum, in terra Chaldaeorum.

²⁶Venite ad eam ab extremis finibus; aperite ut exeant qui conculcent eam: tollite de via lapides, et redigite in acervos: et interficite eam, nec sit quidquam reliquum.

²⁷Dissipate universos fortes eius: descendant in occisionem: vae eis, quia venit dies eorum, tempus visitationis eorum!

²⁸Vox fugientium, et eorum qui evaserunt de terra Babylonis, ut annuntient in Sion ultionem Domini Dei nostri, ultionem templi eius.

²⁹Annuntiate in Babylonem plurimis, omnibus qui tendunt arcum: consistite adversus eam per gyrum, et nullus evadat: reddite ei secundum opus suum: iuxta omnia quae fecit, facite illi, quia contra Dominum erecta est, adversum Sanctum Israël.

³⁰Idcirco cadent iuvenes eius in plateis eius, et omnes viri bellatores eius conticescent in die illa, ait Dominus.

³¹Ecce ego ad te, superbe! dicit Dominus Deus exercituum: quia venit dies tuus, tempus visitationis tuae.

³²Et cadet superbus, et corruet, et non erit qui suscitet eum: et succendam ignem in urbibus eius, et devorabit omnia in circuitu eius.

³³Haec dicit Dominus exercituum: Calumniam sustinent filii Israël, et filii Iuda simul: omnes qui ceperunt eos, tenent: nolunt dimittere eos.

³⁴Redemptor eorum fortis, Dominus exercituum nomen eius: iudicio defendet causam eorum, ut exterreat terram, et commoveat habitatores Babylonis.

³⁵Gladius ad Chaldaeos, ait Dominus, et ad habitatores Babylonis, et ad principes, et ad sapientes eius.

³⁶Gladius ad divinos eius, qui stulti erunt: gladius ad fortes illius, qui timebunt.

³⁷Gladius ad equos eius, et ad currus eius, et ad omne vulgus quod est in medio eius: et erunt quasi mulieres: gladius ad thesauros eius, qui diripientur.

³⁸Siccitas super aquas eius erit, et arescent, quia terra sculptilium est, et in portentis gloriantur.

³⁹Propterea habitabunt dracones cum faunis ficariis, et habitabunt in ea struthiones: et non inhabitabitur ultra usque in sempiternum, nec exstruetur usque ad generationem et generationem.

⁴⁰Sicut subvertit Dominus Sodomam et Gomorrham, et vicinas eius, ait Dominus, non habitabit ibi vir, et non incolet eam filius hominis.

⁴¹Ecce populus venit ab aquilone, et gens magna, et reges multi consurgent a finibus terrae.

⁴²Arcum et scutum apprehendent: crudeles sunt, et immisericordes: vox eorum quasi mare sonabit, et super equos ascendent, sicut vir paratus ad praelium contra te, filia Babylon.

⁴³Audivit rex Babylonis famam eorum, et dissolutae sunt manus eius: angustia apprehendit eum, dolor quasi parturientem.

⁴⁴Ecce quasi leo ascendet, de superbia Iordanis ad pulchritudinem robustam, quia subito currere faciam eum ad illam. Et quis erit electus, quem praeponam ei? quis est enim similis mei? et quis sustinebit me? et quis est iste pastor, qui resistat vultui meo?

⁴⁵Propterea audite consilium Domini quod mente concepit adversum Babylonem, et cogitationes eius quas cogitavit super terram Chaldaeorum: nisi detraxerint eos parvuli gregum, nisi dissipatum fuerit cum ipsis habitaculum eorum.

⁴⁶A voce captivitatis Babylonis commota est terra, et clamor inter gentes auditus est.