Ieremias 33

¹Et factum est verbum Domini ad Ieremiam secundo, cum adhuc clausus esset in atrio carceris, dicens:

²Haec dicit Dominus, qui facturus est, et formaturus illud, et paraturus: Dominus nomen eius:

³Clama ad me, et exaudiam te, et annuntiabo tibi grandia et firma quae nescis.

⁴Quia haec dicit Dominus Deus Israël ad domos urbis huius, et ad domos regis Iuda, quae destructae sunt, et ad munitiones, et ad gladium

⁵venientium ut dimicent cum Chaldaeis, et impleant eas cadaveribus hominum quos percussi in furore meo et in indignatione mea, abscondens faciem meam a civitate hac, propter omnem malitiam eorum:

⁶Ecce ego obducam eis cicatricem et sanitatem, et curabo eos, et revelabo illis deprecationem pacis et veritatis.

⁷Et convertam conversionem Iuda et conversionem Ierusalem, et aedificabo eos sicut a principio.

⁸Et emundabo illos ab omni iniquitate sua in qua peccaverunt mihi, et propitius ero cunctis iniquitatibus eorum, in quibus dereliquerunt mihi et spreverunt me.

⁹Et erit mihi in nomen, et in gaudium, et in laudem, et in exsultationem cunctis gentibus terrae, quae audierint omnia bona quae ego facturus sum eis: et pavebunt et turbabuntur in universis bonis, et in omni pace quam ego faciam eis.

¹⁰Haec dicit Dominus: Adhuc audietur in loco isto quem vos dicitis esse desertum, eo quod non sit homo nec iumentum in civitatibus Iuda, et foris Ierusalem, quae desolatae sunt, absque homine, et absque habitatore, et absque pecore,

¹¹vox gaudii et vox laetitiae, vox sponsi et vox sponsae, vox dicentium: Confitemini Domino exercituum, quoniam bonus Dominus, quoniam in aeternum misericordia eius: et portantium vota in domum Domini: reducam enim conversionem terrae sicut a principio, dicit Dominus.

¹²Haec dicit Dominus exercituum: Adhuc erit in loco isto deserto, absque homine et absque iumento, et in cunctis civitatibus eius, habitaculum pastorum accubantium gregum.

¹³In civitatibus montuosis, et in civitatibus campestribus, et in civitatibus quae ad austrum sunt, et in terra Beniamin, et in circuitu Ierusalem, et in civitatibus Iuda, adhuc transibunt greges ad manum numerantis, ait Dominus.

¹⁴Ecce dies veniunt, dicit Dominus, et suscitabo verbum bonum quod locutus sum ad domum Israël et ad domum Iuda.

¹⁵In diebus illis et in tempore illo germinare faciam David germen iustitiae, et faciet iudicium et iustitiam in terra:

¹⁶in diebus illis salvabitur Iuda, et Ierusalem habitabit confidenter: et hoc est nomen quod vocabunt eum: Dominus iustus noster.

¹⁷Quia haec dicit Dominus: Non interibit de David vir qui sedeat super thronum domus Israël:

¹⁸et de sacerdotibus et de Levitis non interibit vir a facie mea, qui offerat holocautomata, et incendat sacrificum, et caedat victimas omnibus diebus.

¹⁹Et factum est verbum Domini ad Ieremiam, dicens:

²⁰Haec dicit Dominus: Si irritum potest fieri pactum meum cum die, et pactum meum cum nocte, ut non sit dies et nox in tempore suo,

²¹et pactum meum irritum esse poterit cum David servo meo, ut non sit ex eo filius qui regnet in throno eius, et Levitae et sacerdotes ministri mei.

²²Sicuti enumerari non possunt stellae caeli, et metiri arena maris, sic multiplicabo semen David servi mei, et Levitas ministros meos.

²³Et factum est verbum Domini ad Ieremiam, dicens:

²⁴Numquid non vidisti quid populus hic locutus sit, dicens: Duae cognationes quas elegerat Dominus abiectae sunt? et populum meum despexerunt, eo quod non sit ultra gens coram eis.

²⁵Haec dicit Dominus: Si pactum meum inter diem et noctem, et leges caelo et terrae non posui,

²⁶equidem et semen Iacob et David servi mei proiiciam, ut non assumam de semine eius principes seminis Abraham, Isaac, et Iacob: reducam enim conversionem eorum, et miserebor eis.