Ir para o conteúdo
FIDES VIVA
Comparação

João 10

Figueiredo, Vulgata Clementina e Texto grego (edição patriarcal, 1904), versículo a versículo.

João 10: Figueiredo, Vulgata Clementina e Texto grego (edição patriarcal, 1904)
FigueiredoVulgata ClementinaTexto grego (edição patriarcal, 1904)
1Em verdade, em verdade vos digo: que o que não entra pela porta no aprisco das ovelhas, mas sobe por outra parte, esse é ladrão e roubador.Amen, amen dico vobis: qui non intrat per ostium in ovile ovium, sed ascendit aliunde, ille fur est et latro.Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὁ μὴ εἰσερχόμενος διὰ τῆς θύρας εἰς τὴν αὐλὴν τῶν προβάτων, ἀλλὰ ἀναβαίνων ἀλλαχόθεν, ἐκεῖνος κλέπτης ἐστὶ καὶ λῃστής·
2O que porém entra pela porta, esse é o pastor das ovelhas.Qui autem intrat per ostium, pastor est ovium.ὁ δὲ εἰσερχόμενος διὰ τῆς θύρας ποιμήν ἐστι τῶν προβάτων.
3A este abre o porteiro, e as ovelhas ouvem a sua voz, e às ovelhas próprias chama pelo seu nome e as tira para fora.Huic ostiarius aperit, et oves vocem eius audiunt, et proprias ovas vocat nominatim, et educit eas.τούτῳ ὁ θυρωρὸς ἀνοίγει, καὶ τὰ πρόβατα τῆς φωνῆς αὐτοῦ ἀκούει, καὶ τὰ ἴδια πρόβατα καλεῖ κατ᾽ ὄνομα καὶ ἐξάγει αὐτά.
4E depois que tirou para fora as próprias ovelhas, vai adiante delas; e as ovelhas o seguem, porque conhecem a sua voz.Et cum proprias oves emiserit, ante eas vadit: et oves illum sequuntur, quia sciunt vocem eius.καὶ ὅταν τὰ ἴδια πρόβατα ἐκβάλῃ, ἔμπροσθεν αὐτῶν πορεύεται, καὶ τὰ πρόβατα αὐτῷ ἀκολουθεῖ, ὅτι οἴδασι τὴν φωνὴν αὐτοῦ·
5E não seguem o estranho, antes fogem dele, porque não conhecem a voz dos estranhos.Alienum autem non sequuntur, sed fugiunt ab eo: quia non noverunt vocem alienorum.ἀλλοτρίῳ δὲ οὐ μὴ ἀκολουθήσωσιν, ἀλλὰ φεύξονται ἀπ᾽ αὐτοῦ, ὅτι οὐκ οἴδασι τῶν ἀλλοτρίων τὴν φωνήν.
6Jesus lhes disse esta parábola. Mas eles não entenderam que era o que lhes dizia.Hoc proverbium dixit eis Iesus: illi autem non cognoverunt quid loqueretur eis.Ταύτην τὴν παροιμίαν εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· ἐκεῖνοι δὲ οὐκ ἔγνωσαν τίνα ἦν ἃ ἐλάλει αὐτοῖς.
7Tornou pois Jesus a dizer-lhes: Em verdade, em verdade vos digo que eu sou a porta das ovelhas.Dixit ergo eis iterum Iesus: Amen, amen dico vobis, quia ego sum ostium ovium.Εἶπεν οὖν πάλιν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ἐγώ εἰμι ἡ θύρα τῶν προβάτων.
8Todos quantos têm vindo, são ladrões e roubadores e as ovelhas não lhes deram ouvidos.Omnes quotquot venerunt, fures sunt, et latrones, et non audierunt eos oves.πάντες ὅσοι ἦλθον πρὸ ἐμοῦ, κλέπται εἰσὶ καὶ λῃσταί· ἀλλ᾽ οὐκ ἤκουσαν αὐτῶν τὰ πρόβατα.
9Eu sou a porta. Se alguém entrar por mim, será salvo; e ele entrará e sairá e achará pastagens.Ego sum ostium. Per me si quis introierit, salvabitur: et ingredietur, et egredietur, et pascua inveniet.ἐγώ εἰμι ἡ θύρα· δι᾽ ἐμοῦ ἐάν τις εἰσέλθῃ, σωθήσεται, καὶ εἰσελεύσεται καὶ ἐξελεύσεται, καὶ νομὴν εὑρήσει.
10O ladrão não vem, senão a furtar e a matar e a perder. Mas eu vim para elas terem vida e para a terem em maior abundância.Fur non venit nisi ut furetur, et mactet, et perdat. Ego veni ut vitam habeant, et abundantius habeant.ὁ κλέπτης οὐκ ἔρχεται εἰ μὴ ἵνα κλέψῃ καὶ θύσῃ καὶ ἀπολέσῃ· ἐγὼ ἦλθον ἵνα ζωὴν ἔχωσι καὶ περισσὸν ἔχωσιν.
11Eu sou o bom Pastor. O bom pastor dá a própria vida pelas suas ovelhas.Ego sum pastor bonus. Bonus pastor animam suam dat pro ovibus suis.ἐγώ εἰμι ὁ ποιμὴν ὁ καλός. ὁ ποιμὴν ὁ καλὸς τὴν ψυχὴν αὐτοῦ τίθησιν ὑπὲρ τῶν προβάτων·
12Porém o mercenário e o que não é pastor, de quem não são próprias as ovelhas, vê vir o lobo e deixa as ovelhas e foge; e o lobo arrebata e faz desgarrar as ovelhas;Mercenarius autem, et qui non est pastor, cuius non sunt oves propriae, videt lupum venientem, et dimittit oves, et fugit: et lupus rapit, et dispergit oves;ὁ μισθωτὸς δὲ καὶ οὐκ ὢν ποιμήν, οὗ οὐκ εἰσὶ τὰ πρόβατα ἴδια, θεωρεῖ τὸν λύκον ἐρχόμενον καὶ ἀφίησι τὰ πρόβατα καὶ φεύγει· καὶ ὁ λύκος ἁρπάζει αὐτὰ καὶ σκορπίζει τὰ πρόβατα.
13E o mercenário foge, porque é mercenário e porque lhe não tocam as ovelhas.mercenarius autem fugit, quia mercenarius est, et non pertinet ad eum de ovibus.ὁ δὲ μισθωτὸς φεύγει, ὅτι μισθωτός ἐστι καὶ οὐ μέλει αὐτῷ περὶ τῶν προβάτων.
14Eu sou o bom Pastor; e eu conheço as minhas ovelhas, e as que são minhas, me conhecem a mim.Ego sum pastor bonus: et cognosco meas, et cognoscunt me meae.ἐγώ εἰμι ὁ ποιμὴν ὁ καλός, καὶ γινώσκω τὰ ἐμὰ καὶ γινώσκομαι ὑπὸ τῶν ἐμῶν,
15Assim como meu Pai me conhece, também eu conheço a meu Pai; e ponho a minha vida pelas minhas ovelhas.Sicut novit me Pater, et ego agnosco Patrem: et animam meam pono pro ovibus meis.καθὼς γινώσκει με ὁ πατὴρ κἀγὼ γινώσκω τὸν πατέρα, καὶ τὴν ψυχήν μου τίθημι ὑπὲρ τῶν προβάτων.
16Tenho também outras ovelhas que não são deste aprisco; e importa que eu as traga, e elas ouvirão a minha voz, e haverá um rebanho e um Pastor.Et alias oves habeo, quae non sunt ex hoc ovili: et illas oportet me adducere, et vocem meam audient, et fiet unum ovile et unus pastor.καὶ ἄλλα πρόβατα ἔχω, ἃ οὐκ ἔστιν ἐκ τῆς αὐλῆς ταύτης· κἀκεῖνά με δεῖ ἀγαγεῖν, καὶ τῆς φωνῆς μου ἀκούσουσι, καὶ γενήσεται μία ποίμνη, εἷς ποιμήν.
17Por isso meu Pai me ama; porque eu ponho a minha vida, para outra vez a assumir.Propterea me diligit Pater: quia ego pono animam meam, ut iterum sumam eam.διὰ τοῦτο ὁ πατήρ με ἀγαπᾷ, ὅτι ἐγὼ τίθημι τὴν ψυχήν μου, ἵνα πάλιν λάβω αὐτήν.
18Ninguém a tira de mim; mas eu de mim mesmo a ponho e tenho poder de a pôr, e tenho poder de a reassumir. Este mandamento recebi de meu Pai.Nemo tollit eam a me: sed ego pono eam a meipso, et potestatem habeo ponendi eam, et potestatem habeo iterum sumendi eam. Hoc mandatum accepi a Patre meo.οὐδεὶς αἴρει αὐτὴν ἀπ᾽ ἐμοῦ, ἀλλ᾽ ἐγὼ τίθημι αὐτὴν ἀπ᾽ ἐμαυτοῦ· ἐξουσίαν ἔχω θεῖναι αὐτήν, καὶ ἐξουσίαν ἔχω πάλιν λαβεῖν αὐτήν· ταύτην τὴν ἐντολὴν ἔλαβον παρὰ τοῦ πατρός μου.
19Originou-se por causa destes discursos uma nova dissensão entre os judeus.Dissensio iterum facta est inter Iudaeos propter sermones hos.Σχίσμα οὖν πάλιν ἐγένετο ἐν τοῖς Ἰουδαίοις διὰ τοὺς λόγους τούτους.
20Porque muitos deles diziam: Ele está possesso do demônio e perdeu o juízo; por que o estais vós ouvindo?Dicebant autem multi ex ipsis: Daemonium habet, et insanit: quid eum auditis?ἔλεγον δὲ πολλοὶ ἐξ αὐτῶν· δαιμόνιον ἔχει καὶ μαίνεται· τί αὐτοῦ ἀκούετε;
21Diziam outros: Estas palavras não são de quem está possesso do demônio; acaso pode o demônio abrir os olhos aos cegos?Alii dicebant: Haec verba non sunt daemonium habentis: numquid daemonium potest caecorum oculos aperire?ἄλλοι ἔλεγον· ταῦτα τὰ ῥήματα οὐκ ἔστι δαιμονιζομένου· μὴ δαιμόνιον δύναται τυφλῶν ὀφθαλμοὺς ἀνοίγειν;
22Ora em Jerusalém celebrava-se a festa da Dedicação; e era inverno.Facta sunt autem Encaenia in Ierosolymis, et hiems erat.Ἐγένετο δὲ τὰ ἐγκαίνια ἐν τοῖς Ἱεροσολύμοις, καὶ χειμὼν ἦν·
23E Jesus andava passeando no Templo, no alpendre de Salomão.Et ambulabat Iesus in templo, in porticu Salomonis.καὶ περιεπάτει ὁ Ἰησοῦς ἐν τῷ ἱερῷ ἐν τῇ στοᾷ τοῦ Σολομῶνος.
24Rodearam-o pois os judeus e disseram-lhe: Até quando nos terás tu perplexos? se tu és o Cristo, dize-no-lo claramente.Circumdederunt ergo eum Iudaei, et dicebant ei: Quousque animam nostram tollis? si tu es Christus, dic nobis palam.ἐκύκλωσαν οὖν αὐτὸν οἱ Ἰουδαῖοι καὶ ἔλεγον αὐτῷ· ἕως πότε τὴν ψυχὴν ἡμῶν αἴρεις; εἰ σὺ εἶ ὁ Χριστός, εἰπὲ ἡμῖν παρρησίᾳ.
25Respondeu-lhes Jesus: Eu digo-vo-lo e vós não me credes; as obras que eu faço em nome de meu Pai, elas dão testemunho de mim;Respondit eis Iesus: Loquor vobis, et non creditis: opera quae ego facio in nomine Patris mei, haec testimonium perhibent de me:ἀπεκρίθη αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· εἶπον ὑμῖν, καὶ οὐ πιστεύετε· τὰ ἔργα ἃ ἐγὼ ποιῶ ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ πατρός μου, ταῦτα μαρτυρεῖ περὶ ἐμοῦ·
26Porém vós não credes, porque não sois das minhas ovelhas.sed vos non creditis, quia non estis ex ovibus meis.ἀλλ᾽ ὑμεῖς οὐ πιστεύετε· οὐ γάρ ἐστε ἐκ τῶν προβάτων τῶν ἐμῶν, καθὼς εἶπον ὑμῖν.
27As minhas ovelhas ouvem a minha voz; e eu conheço-as e elas me seguem;Oves meae vocem meam audiunt, et ego cognosco eas, et sequuntur me:τὰ πρόβατα τὰ ἐμὰ τῆς φωνῆς μου ἀκούει, κἀγὼ γινώσκω αὐτά, καὶ ἀκολουθοῦσί μοι,
28E eu lhes dou a vida eterna; e elas nunca jamais hão de perecer, e ninguém as há de arrebatar da minha mão.et ego vitam aeternam do eis, et non peribunt in aeternum, et non rapiet eas quisquam de manu mea.κἀγὼ ζωὴν αἰώνιον δίδωμι αὐτοῖς, καὶ οὐ μὴ ἀπόλωνται εἰς τὸν αἰῶνα, καὶ οὐχ ἁρπάσει τις αὐτὰ ἐκ τῆς χειρός μου.
29O que meu Pai me deu, é maior do que todas as coisas; e ninguém as pode arrebatar da mão de meu Pai.Pater meus quod dedit mihi, maius omnibus est: et nemo potest rapere de manu Patris mei.ὁ πατήρ μου, ὃς δέδωκέ μοι, μείζων πάντων ἐστί, καὶ οὐδεὶς δύναται ἁρπάζειν ἐκ τῆς χειρὸς τοῦ πατρός μου.
30Eu e o Pai somos uma mesma coisa.Ego et Pater unum sumus.ἐγὼ καὶ ὁ πατὴρ ἕν ἐσμεν.
31Então pegaram os judeus em pedras para lhe atirarem.Sustulerunt ergo lapides Iudaei, ut lapidarent eum.Ἐβάστασαν οὖν πάλιν λίθους οἱ Ἰουδαῖοι ἵνα λιθάσωσιν αὐτόν.
32Disse-lhes Jesus: Eu tenho-vos mostrado muitas obras boas que fiz em virtude de meu Pai, por qual destas obras me quereis vós apedrejar?Respondit eis Iesus: Multa bona opera ostendi vobis ex Patre meo: propter quod eorum opus me lapidatis?ἀπεκρίθη αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· πολλὰ καλὰ ἔργα ἔδειξα ὑμῖν ἐκ τοῦ πατρός μου· διὰ ποῖον αὐτῶν ἔργον λιθάζετέ με;
33Responderam-lhe os judeus: Não é por causa de alguma boa obra que nós te apedrejamos, mas sim porque dizes blasfêmias; e porque sendo tu homem, te fazes Deus a ti mesmo.Responderunt ei Iudaei: De bono opere non lapidamus te, sed de blasphemia; et quia tu homo cum sis, facis teipsum Deum.ἀπεκρίθησαν αὐτῷ οἱ Ἰουδαῖοι λέγοντες· περὶ καλοῦ ἔργου οὐ λιθάζομέν σε, ἀλλὰ περὶ βλασφημίας, καὶ ὅτι σὺ ἄνθρωπος ὢν ποιεῖς σεαυτὸν Θεόν.
34Replicou-lhes Jesus: Não é assim que está escrito na vossa lei: Eu disse, vós sois deuses?Respondit eis Iesus: Nonne scriptum est in lege vestra, Quia ego dixi: Dii estis?ἀπεκρίθη αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· οὐκ ἔστι γεγραμμένον ἐν τῷ νόμῳ ὑμῶν, ἐγὼ εἶπα, θεοί ἐστε;
35Se ela chama deuses àqueles, a quem a palavra de Deus foi dirigida e a Escritura não pode falhar,Si illos dixit deos, ad quos sermo Dei factus est, et non potest solvi Scriptura:εἰ ἐκείνους εἶπε θεούς, πρὸς οὓς ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ ἐγένετο, καὶ οὐ δύναται λυθῆναι ἡ γραφή,
36A mim, a quem o Pai santificou e enviou ao mundo, por que dizeis vós: Tu blasfemas; por eu ter dito que sou Filho de Deus?quem Pater sanctificavit, et misit in mundum vos dicitis: Quia blasphemas, quia dixi: Filius Dei sum?ὃν ὁ πατὴρ ἡγίασε καὶ ἀπέστειλεν εἰς τὸν κόσμον, ὑμεῖς λέγετε ὅτι βλασφημεῖς, ὅτι εἶπον, υἱὸς τοῦ Θεοῦ εἰμι;
37Se eu não faço as obras de meu Pai, não me creiais.Si non facio opera Patris mei, nolite credere mihi.εἰ οὐ ποιῶ τὰ ἔργα τοῦ πατρός μου, μὴ πιστεύετέ μοι·
38Porém se eu as faço, e quando não queirais crer em mim, crede as minhas obras, para que conheçais e creiais que o Pai está em mim e eu no Pai.Si autem facio: etsi mihi non vultis credere, operibus credite, ut cognoscatis, et credatis quia Pater in me est, et ego in Patre.εἰ δὲ ποιῶ, κἂν ἐμοὶ μὴ πιστεύητε, τοῖς ἔργοις πιστεύσατε, ἵνα γνῶτε καὶ πιστεύσητε ὅτι ἐν ἐμοὶ ὁ πατὴρ κἀγὼ ἐν αὐτῷ.
39Então procuravam os judeus prendê-lo; mas ele se escapou das suas mãos.Quaerebant ergo eum apprehendere: et exivit de manibus eorum.Ἐζήτουν οὖν πάλιν πιάσαι αὐτόν· καὶ ἐξῆλθεν ἐκ τῆς χειρὸς αὐτῶν.
40E retirou-se outra vez para a banda de além do Jordão, para o lugar, em que João batizava no princípio; e deixou-se lá ficar;Et abiit iterum trans Iordanem, in eum locum ubi erat Ioannes baptizans primum, et mansit illic;Καὶ ἀπῆλθε πάλιν πέραν τοῦ Ἰορδάνου, εἰς τὸν τόπον ὅπου ἦν Ἰωάννης τὸ πρῶτον βαπτίζων, καὶ ἔμεινεν ἐκεῖ.
41E vieram a ele muitos e diziam: Por certo que João não fez milagre algum.et multi venerunt ad eum, et dicebant: Quia Ioannes quidem signum fecit nullum.καὶ πολλοὶ ἦλθον πρὸς αὐτὸν καὶ ἔλεγον ὅτι Ἰωάννης μὲν σημεῖον ἐποίησεν οὐδέν, πάντα δὲ ὅσα εἶπεν Ἰωάννης περὶ τούτου, ἀληθῆ ἦν.
42E todas as coisas que João disse deste, eram verdadeiras. E muitos creram nele.Omnia autem quaecumque dixit Ioannes de hoc, vera erant. Et multi crediderunt in eum.καὶ ἐπίστευσαν πολλοὶ ἐκεῖ εἰς αὐτόν.

O Evangelho e o santo do dia, toda manhã no seu e-mail

Comece cada dia perto de Cristo e dos seus santos: o Evangelho da Missa e uma vida que inspira. Grátis; você cancela quando quiser.

Enviaremos um e-mail para confirmar. De vez em quando, também algum aviso da Fides Viva. Dá para cancelar com um clique. Privacidade

quinta-feira, 29 de outubro · Evangelho

Jesus segue para Jerusalém e chora sobre a cidade que mata os profetas

Naquele tempo, no mesmo dia, aproximaram-se alguns fariseus e disseram a Jesus: “Sai e vai embora daqui, porque Herodes quer matar-te”. Ele lhes disse: “Ide dizer a essa raposa: Eis que expulso demônios e realizo curas…