Dia 24 decembris

Factum est autem cum sedisset rex in domo sua, et Dominus dedisset ei requiem undique ab universis inimicis suis, ²dixit ad Nathan prophetam: Videsne quod ego habitem in domo cedrina, et arca Dei posita sit in medio pellium? ³Dixitque Nathan ad regem: Omne quod est in corde tuo, vade, fac: quia Dominus tecum est. ⁴Factum est autem in illa nocte: et ecce sermo Domini ad Nathan, dicens: ⁵Vade, et loquere ad servum meum David: Haec dicit Dominus: Numquid tu aedificabis mihi domum ad habitandum? ⁸Et nunc haec dices servo meo David: Haec dicit Dominus exercituum: Ego tuli te de pascuis sequentem greges, ut esses dux super populum meum Israël: ⁹et fui tecum in omnibus ubicumque ambulasti, et interfeci universos inimicos tuos a facie tua: fecique tibi nomen grande, iuxta nomen magnorum qui sunt in terra. ¹⁰Et ponam locum populo meo Israël, et plantabo eum, et habitabit sub eo, et non turbabitur amplius: nec addent filii iniquitatis ut affligant eum sicut prius, ¹¹ex die qua constitui iudices super populum meum Israël: et requiem dabo tibi ab omnibus inimicis tuis: praedicitque tibi Dominus quod domum faciat tibi Dominus. ¹²Cumque completi fuerint dies tui, et dormieris cum patribus tuis, suscitabo semen tuum post te, quod egredietur de utero tuo, et firmabo regnum eius. ¹⁴Ego ero ei in patrem, et ipse erit mihi in filium: qui si inique aliquid gesserit, arguam eum in virga virorum, et in plagis filiorum hominum. ¹⁶Et fidelis erit domus tua, et regnum tuum usque in aeternum ante faciem tuam, et thronus tuus erit firmus iugiter.

²Misericordias Domini in aeternum cantabo; in generationem et generationem annuntiabo veritatem tuam in ore meo. ³Quoniam dixisti: In aeternum misericordia aedificabitur in caelis; praeparabitur veritas tua in eis. ⁴Disposui testamentum electis meis; iuravi David servo meo: ⁵Usque in aeternum praeparabo semen tuum, et aedificabo in generationem et generationem sedem tuam. ²⁷Ipse invocabit me: Pater meus es tu, Deus meus, et susceptor salutis meae. ²⁹In aeternum servabo illi misericordiam meam, et testamentum meum fidele ipsi.

℟ Misericordias Domini in aeternum cantabo.

Et Zacharias pater eius repletus est Spiritu Sancto: et prophetavit, dicens: ⁶⁸Benedictus Dominus Deus Israël, quia visitavit, et fecit redemptionem plebis suae: ⁶⁹et erexit cornu salutis nobis in domo David pueri sui, ⁷⁰sicut locutum est per os sanctorum, qui a saeculo sunt, prophetarum eius: ⁷¹salutem ex inimicis nostris, et de manu omnium qui oderunt nos: ⁷²ad faciendam misericordiam cum patribus nostris: et memorari testamenti sui sancti: ⁷³iusiurandum, quod iuravit ad Abraham patrem nostrum, daturum se nobis ⁷⁴ut sine timore, de manu inimicorum nostrorum liberati, serviamus illi ⁷⁵in sanctitate et iustitia coram ipso, omnibus diebus nostris. ⁷⁶Et tu puer, propheta Altissimi vocaberis: praeibis enim ante faciem Domini parare vias eius, ⁷⁷ad dandam scientiam salutis plebi eius in remissionem peccatorum eorum ⁷⁸per viscera misericordiae Dei nostri, in quibus visitavit nos, oriens ex alto: ⁷⁹illuminare his qui in tenebris et in umbra mortis sedent: ad dirigendos pedes nostros in viam pacis.