De die 5 infra octavam Nativitatis

Et in hoc scimus quoniam cognovimus eum, si mandata eius observemus. ⁴Qui dicit se nosse eum, et mandata eius non custodit, mendax est, et in hoc veritas non est. ⁵Qui autem servat verbum eius, vere in hoc caritas Dei perfecta est: et in hoc scimus quoniam in ipso sumus. ⁶Qui dicit se in ipso manere, debet, sicut ille ambulavit, et ipse ambulare. ⁷Carissimi, non mandatum novum scribo vobis, sed mandatum vetus, quod habuistis ab initio. Mandatum vetus est verbum, quod audistis. ⁸Iterum mandatum novum scribo vobis, quod verum est et in ipso, et in vobis: quia tenebrae transierunt, et verum lumen iam lucet. ⁹Qui dicit se in luce esse, et fratrem suum odit, in tenebris est usque adhuc. ¹⁰Qui diligit fratrem suum, in lumine manet, et scandalum in eo non est. ¹¹Qui autem odit fratrem suum, in tenebris est, et in tenebris ambulat, et nescit quo eat: quia tenebrae obcaecaverunt oculos eius.

¹Canticum ipsi David, quando domus aedificabatur post captivitatem. Cantate Domino canticum novum; cantate Domino omnis terra. ²Cantate Domino, et benedicite nomini eius; annuntiate de die in diem salutare eius. ³Annuntiate inter gentes gloriam eius; in omnibus populis mirabilia eius. ⁵Quoniam omnes dii gentium daemonia; Dominus autem caelos fecit. ⁶Confessio et pulchritudo in conspectu eius; sanctimonia et magnificentia in sanctificatione eius.

℟ Laetentur caeli, et exsultet terra.

Et postquam impleti sunt dies purgationis eius secundum legem Moysi, tulerunt illum in Ierusalem, ut sisterent eum Domino, ²³sicut scriptum est in lege Domini: Quia omne masculinum adaperiens vulvam, sanctum Domino vocabitur: ²⁴et ut darent hostiam secundum quod dictum est in lege Domini, par turturum, aut duos pullos columbarum. ²⁵Et ecce homo erat in Ierusalem, cui nomen Simeon, et homo iste iustus, et timoratus, exspectans consolationem Israël: et Spiritus Sanctus erat in eo. ²⁶Et responsum acceperat a Spiritu Sancto, non visurum se mortem, nisi prius videret Christum Domini. ²⁷Et venit in spiritu in templum. Et cum inducerent puerum Iesum parentes eius, ut facerent secundum consuetudinem legis pro eo, ²⁸et ipse accepit eum in ulnas suas: et benedixit Deum, et dixit: ²⁹Nunc dimittis servum tuum Domine, secundum verbum tuum in pace: ³⁰quia viderunt oculi mei salutare tuum, ³¹quod parasti ante faciem omnium populorum: ³²lumen ad revelationem gentium, et gloriam plebis tuae Israël. ³³Et erat pater eius et mater mirantes super his quae dicebantur de illo. ³⁴Et benedixit illis Simeon, et dixit ad Mariam matrem eius: Ecce positus est hic in ruinam et in resurrectionem multorum in Israël, et in signum cui contradicetur: ³⁵et tuam ipsius animam pertransibit gladius ut revelentur ex multis cordibus cogitationes.