Feria quarta, hebdomada trigesima tertia per annum

Post haec vidi: et ecce ostium apertum in caelo, et vox prima, quam audivi tamquam tubae loquentis mecum, dicens: Ascende huc, et ostendam tibi quae oportet fieri post haec. ²Et statim fui in spiritu: et ecce sedes posita erat in caelo, et supra sedem sedens. ³Et qui sedebat similis erat aspectui lapidis iaspidis, et sardinis: et iris erat in circuitu sedis similis visioni smaragdinae. ⁴Et in circuitu sedis sedilia viginti quatuor: et super thronos viginti quatuor seniores sedentes, circumamicti vestimentis albis, et in capitibus eorum coronae aureae. ⁵Et de throno procedebant fulgura, et voces, et tonitrua: et septem lampades ardentes ante thronum, qui sunt septem spiritus Dei. ⁶Et in conspectu sedis tamquam mare vitreum simile crystallo: et in medio sedis, et in circuitu sedis quatuor animalia plena oculis ante et retro. ⁷Et animal primum simile leoni, et secundum animal simile vitulo, et tertium animal habens faciem quasi hominis, et quartum animal simile aquilae volanti. ⁸Et quatuor animalia, singula eorum habebant alas senas: et in circuitu, et intus plena sunt oculis: et requiem non habebant die ac nocte, dicentia: Sanctus, Sanctus, Sanctus Dominus Deus omnipotens, qui erat, et qui est, et qui venturus est. ⁹Et cum darent illa animalia gloriam, et honorem, et benedictionem sedenti super thronum, viventi in saecula saeculorum, ¹⁰procidebant viginti quatuor seniores ante sedentem in throno, et adorabant viventem in saecula saeculorum, et mittebant coronas suas ante thronum, dicentes: ¹¹Dignus es Domine Deus noster accipere gloriam, et honorem, et virtutem: quia tu creasti omnia, et propter voluntatem tuam erant, et creata sunt.

¹Alleluia. Laudate Dominum in sanctis eius; laudate eum in firmamento virtutis eius. ²Laudate eum in virtutibus eius; laudate eum secundum multitudinem magnitudinis eius. ³Laudate eum in sono tubae; laudate eum in psalterio et cithara. ⁴Laudate eum in tympano et choro; laudate eum in chordis et organo. ⁵Laudate eum in cymbalis benesonantibus; laudate eum in cymbalis iubilationis. ⁶Omnis spiritus laudet Dominum! Alleluia.

℟ Sanctus, Sanctus, Sanctus Dominus Deus omnipotens.

Haec illis audientibus adiiciens, dixit parabolam, eo quod esset prope Ierusalem: et quia existimarent quod confestim regnum Dei manifestaretur. ¹²Dixit ergo: Homo quidam nobilis abiit in regionem longinquam accipere sibi regnum, et reverti. ¹³Vocatis autem decem servis suis, dedit eis decem mnas, et ait ad illos: Negotiamini dum venio. ¹⁴Cives autem eius oderant eum: et miserunt legationem post illum, dicentes: Nolumus hunc regnare super nos. ¹⁵Et factum est ut rediret accepto regno: et iussit vocari servos, quibus dedit pecuniam, ut sciret quantum quisque negotiatus esset. ¹⁶Venit autem primus dicens: Domine, mna tua decem mnas acquisivit. ¹⁷Et ait illi: Euge bone serve, quia in modico fuisti fidelis, eris potestatem habens super decem civitates. ¹⁸Et alter venit, dicens: Domine, mna tua fecit quinque mnas. ¹⁹Et huic ait: Et tu esto super quinque civitates. ²⁰Et alter venit, dicens: Domine, ecce mna tua, quam habui repositam in sudario: ²¹timui enim te, quia homo austerus es: tollis quod non posuisti, et metis quod non seminasti. ²²Dicit ei: De ore tuo te iudico, serve nequam. Sciebas quod ego homo austerus sum, tollens quod non posui, et metens quod non seminavi: ²³et quare non dedisti pecuniam meam ad mensam, ut ego veniens cum usuris utique exegissem illam? ²⁴Et astantibus dixit: Auferte ab illo mnam, et date illi qui decem mnas habet. ²⁵Et dixerunt ei: Domine, habet decem mnas. ²⁶Dico autem vobis, quia omni habenti dabitur, et abundabit: ab eo autem qui non habet, et quod habet auferetur ab eo. ²⁷Verumtamen inimicos meos illos, qui noluerunt me regnare super se, adducite huc: et interficite ante me. ²⁸Et his dictis, praecedebat ascendens Ierosolymam.