S. Elisabeth Hungariae, religiosae

Et angelo ecclesiae Sardis scribe: Haec dicit qui habet septem spiritus Dei, et septem stellas: Scio opera tua, quia nomen habes quod vivas, et mortuus es. ²Esto vigilans, et confirma cetera, quae moritura erant. Non enim invenio opera tua plena coram Deo meo. ³In mente ergo habe qualiter acceperis, et audieris, et serva, et poenitentiam age. Si ergo non vigilaveris, veniam ad te tamquam fur et nescies qua hora veniam ad te. ⁴Sed habes pauca nomina in Sardis qui non inquinaverunt vestimenta sua: et ambulabunt mecum in albis, quia digni sunt. ⁵Qui vicerit, sic vestietur vestimentis albis, et non delebo nomen eius de libro vitae, et confitebor nomen eius coram Patre meo, et coram angelis eius. ⁶Qui habet aurem, audiat quid Spiritus dicat ecclesiis. ¹⁴Et angelo Laodiciae ecclesiae scribe: Haec dicit: Amen, testis fidelis et verus, qui est principium creaturae Dei. ¹⁵Scio opera tua: quia neque frigidus es, neque calidus: utinam frigidus esses, aut calidus: ¹⁶sed quia tepidus es, et nec frigidus, nec calidus, incipiam te evomere ex ore meo: ¹⁷quia dicis: Quod dives sum, et locupletatus, et nullius egeo: et nescis quia tu es miser, et miserabilis, et pauper, et caecus, et nudus. ¹⁸Suadeo tibi emere a me aurum ignitum probatum, ut locuples fias, et vestimentis albis induaris, et non appareat confusio nuditatis tuae, et collyrio inunge oculos tuos ut videas. ¹⁹Ego quos amo, arguo, et castigo. Aemulare ergo, et poenitentiam age. ²⁰Ecce sto ad ostium, et pulso: si quis audierit vocem meam, et aperuerit mihi ianuam, intrabo ad illum, et coenabo cum illo, et ipse mecum. ²¹Qui vicerit, dabo ei sedere mecum in throno meo: sicut et ego vici, et sedi cum Patre meo in throno eius. ²²Qui habet aurem, audiat quid Spiritus dicat ecclesiis.

²Qui ingreditur sine macula, et operatur iustitiam; qui loquitur veritatem in corde suo: qui non egit dolum in lingua sua, nec fecit proximo suo malum, et opprobrium non accepit adversus proximos suos. ⁴Ad nihilum deductus est in conspectu eius malignus; timentes autem Dominum glorificat. Qui iurat proximo suo, et non decipit; ⁵qui pecuniam suam non dedit ad usuram, et munera super innocentem non accepit: qui facit haec non movebitur in aeternum.

℟ Qui vicerit, dabo ei sedere mecum in throno meo.

Et ingressus perambulabat Iericho. ²Et ecce vir nomine Zachaeus: et hic princeps erat publicanorum, et ipse dives: ³et quaerebat videre Iesum, quis esset: et non poterat prae turba, quia statura pusillus erat. ⁴Et praecurrens ascendit in arborem sycomorum ut videret eum: quia inde erat transiturus. ⁵Et cum venisset ad locum, suspiciens Iesus vidit illum, et dixit ad eum: Zachaee, festinans descende: quia hodie in domo tua oportet me manere. ⁶Et festinans descendit, et excepit illum gaudens. ⁷Et cum viderent omnes, murmurabant, dicentes quod ad hominem peccatorem divertisset. ⁸Stans autem Zachaeus, dixit ad Dominum: Ecce dimidium bonorum meorum, Domine, do pauperibus: et si quid aliquem defraudavi, reddo quadruplum. ⁹Ait Iesus ad eum: Quia hodie salus domui huic facta est: eo quod et ipse filius sit Abrahae. ¹⁰Venit enim Filius hominis quaerere, et salvum facere quod perierat.