Feria secunda, hebdomada vigesima nona per annum

Et vos, cum essetis mortui delictis et peccatis vestris, ²in quibus aliquando ambulastis secundum saeculum mundi huius, secundum principem potestatis aëris huius, spiritus, qui nunc operatur in filios diffidentiae, ³in quibus et nos omnes aliquando conversati sumus in desideriis carnis nostrae, facientes voluntatem carnis et cogitationum, et eramus natura filii irae, sicut et ceteri: ⁴Deus autem, qui dives est in misericordia, propter nimiam caritatem suam, qua dilexit nos, ⁵et cum essemus mortui peccatis, convivificavit nos in Christo (cuius gratia estis salvati), ⁶et conresuscitavit, et consedere fecit in caelestibus in Christo Iesu: ⁷ut ostenderet in saeculis supervenientibus abundantes divitias gratiae suae, in bonitate super nos in Christo Iesu. ⁸Gratia enim estis salvati per fidem, et hoc non ex vobis: Dei enim donum est: ⁹non ex operibus, ut ne quis glorietur. ¹⁰Ipsius enim sumus factura, creati in Christo Iesu in operibus bonis, quae praeparavit Deus ut in illis ambulemus.

²Iubilate Deo, omnis terra; servite Domino in laetitia. Introite in conspectu eius in exsultatione. ³Scitote quoniam Dominus ipse est Deus; ipse fecit nos, et non ipsi nos: populus eius, et oves pascuae eius. ⁴Introite portas eius in confessione; atria eius in hymnis: confitemini illi. Laudate nomen eius, ⁵quoniam suavis est Dominus, in aeternum misericordia eius, et usque in generationem et generationem veritas eius.

℟ Ipse fecit nos, et non ipsi nos: populus eius.

Ait autem ei quidam de turba: Magister, dic fratri meo ut dividat mecum haereditatem. ¹⁴At ille dixit illi: Homo, quis me constituit iudicem, aut divisorem super vos? ¹⁵Dixitque ad illos: Videte, et cavete ab omni avaritia: quia non in abundantia cuiusquam vita eius est ex his quae possidet. ¹⁶Dixit autem similitudinem ad illos, dicens: Hominis cuiusdam divitis uberes fructus ager attulit: ¹⁷et cogitabat intra se dicens: Quid faciam, quia non habeo quo congregem fructus meos? ¹⁸Et dixit: Hoc faciam: destruam horrea mea, et maiora faciam: et illuc congregabo omnia quae nata sunt mihi, et bona mea, ¹⁹et dicam animae meae: Anima, habes multa bona posita in annos plurimos: requiesce, comede, bibe, epulare. ²⁰Dixit autem illi Deus: Stulte, hac nocte animam tuam repetunt a te: quae autem parasti, cuius erunt? ²¹Sic est qui sibi thesaurizat, et non est in Deum dives.