Dominica vigesima nona per annum

Haec dicit Dominus christo meo Cyro, cuius apprehendi dexteram, ut subiiciam ante faciem eius gentes, et dorsa regum vertam, et aperiam coram eo ianuas, et portae non claudentur: ⁴propter servum meum Iacob, et Israël, electum meum; et vocavi te nomine tuo: assimilavi te, et non cognovisti me. ⁵Ego Dominus, et non est amplius; extra me non est deus; accinxi te, et non cognovisti me: ⁶ut sciant hi qui ab ortu solis et qui ab occidente, quoniam absque me non est: ego Dominus, et non est alter:

¹Canticum ipsi David, quando domus aedificabatur post captivitatem. Cantate Domino canticum novum; cantate Domino omnis terra. ²Cantate Domino, et benedicite nomini eius; annuntiate de die in diem salutare eius. ³Annuntiate inter gentes gloriam eius; in omnibus populis mirabilia eius. ⁴Quoniam magnus Dominus, et laudabilis nimis: terribilis est super omnes deos. ⁵Quoniam omnes dii gentium daemonia; Dominus autem caelos fecit. ⁷Afferte Domino, patriae gentium, afferte Domino gloriam et honorem; ⁸afferte Domino gloriam nomini eius. Tollite hostias, et introite in atria eius; ⁹adorate Dominum in atrio sancto eius. Commoveatur a facie eius universa terra; ¹⁰dicite in gentibus, quia Dominus regnavit. Etenim correxit orbem terrae, qui non commovebitur; iudicabit populos in aequitate.

℟ Afferte Domino gloriam et honorem.

Paulus, et Silvanus, et Timotheus ecclesiae Thessalonicensium in Deo Patre, et Domino Iesu Christo. ²Gratia vobis, et pax. Gratias agimus Deo semper pro omnibus vobis, memoriam vestri facientes in orationibus nostris sine intermissione, ³memores operis fidei vestrae, et laboris, et caritatis, et sustinentiae spei Domini nostri Iesu Christi, ante Deum et Patrem nostrum: ⁴scientes, fratres dilecti a Deo, electionem vestram: ⁵quia Evangelium nostrum non fuit ad vos in sermone tantum, sed et in virtute, et in Spiritu Sancto, et in plenitudine multa, sicut scitis quales fuerimus in vobis propter vos.

Tunc abeuntes pharisaei, consilium inierunt ut caperent eum in sermone. ¹⁶Et mittunt ei discipulos suos cum Herodianis, dicentes: Magister, scimus quia verax es, et viam Dei in veritate doces, et non est tibi cura de aliquo: non enim respicis personam hominum: ¹⁷dic ergo nobis quid tibi videtur, licet censum dare Caesari, an non? ¹⁸Cognita autem Iesus nequitia eorum, ait: Quid me tentatis, hypocritae? ¹⁹ostendite mihi numisma census. At illi obtulerunt ei denarium. ²⁰Et ait illis Iesus: Cuius est imago haec, et superscriptio? ²¹Dicunt ei: Caesaris. Tunc ait illis: Reddite ergo quae sunt Caesaris, Caesari: et quae sunt Dei, Deo.