Siracides 48

¹Et surrexit Elias propheta quasi ignis, et verbum ipsius quasi facula ardebat.

²Qui induxit in illos famem: et irritantes illum invidia sua pauci facti sunt: non enim poterant sustinere praecepta Domini.

³Verbo Domini continuit caelum, et deiecit de caelo ignem ter.

⁴Sic amplificatus est Elias in mirabilibus suis. Et quis potest similiter sic gloriari tibi?

⁵qui sustulisti mortuum ab inferis de sorte mortis, in verbo Domini Dei:

⁶qui deiecisti reges ad pernicem, et confregisti facile potentiam ipsorum, et gloriosos de lecto suo:

⁷qui audis in Sina iudicium, et in Horeb iudicia defensionis:

⁸qui ungis reges ad poenitentiam, et prophetas facis successores post te:

⁹qui receptus es in turbine ignis, in curru equorum igneorum:

¹⁰qui scriptus es in iudiciis temporum, lenire iracundiam Domini, conciliare cor patris ad filium, et restituere tribus Iacob.

¹¹Beati sunt qui te viderunt, et in amicitia tua decorati sunt.

¹²Nam nos vita vivimus tantum: post mortem autem non erit tale nomen nostrum.

¹³Elias quidem in turbine tectus est, et in Eliseo completus est spiritus eius: in diebus suis non pertimuit principem, et potentia nemo vicit illum:

¹⁴nec superavit illum verbum aliquod, et mortuum prophetavit corpus eius.

¹⁵In vita sua fecit monstra, et in morte mirabilia operatus est.

¹⁶In omnibus istis non poenituit populus, et non recesserunt a peccatis suis, usque dum eiecti sunt de terra sua, et dispersi sunt in omnem terram:

¹⁷et relicta est gens perpauca, et princeps in domo David.

¹⁸Quidam ipsorum fecerunt quod placeret Deo: alii autem multa commiserunt peccata.

¹⁹Ezechias munivit civitatem suam, et induxit in medium ipsius aquam: et fodit ferro rupem, et aedificavit ad aquam puteum.

²⁰In diebus ipsius ascendit Sennacherib, et misit Rabsacen, et sustulit manum suam contra illos: et extulit manum suam in Sion, et superbus factus est potentia sua.

²¹Tunc mota sunt corda et manus ipsorum: et doluerunt quasi parturientes mulieres.

²²Et invocaverunt Dominum misericordem, et expandentes manus suas extulerunt ad caelum: et Sanctus, Dominus Deus, audivit cito vocem ipsorum.

²³Non est commemoratus peccatorum illorum, neque dedit illos inimicis suis: sed purgavit eos in manu Isaiae sancti prophetae.

²⁴Deiecit castra Assyriorum, et contrivit illos angelus Domini: ²⁵nam fecit Ezechias quod placuit Deo, et fortiter ivit in via David patris sui, quam mandavit illi Isaias, propheta magnus, et fidelis in conspectu Dei. ²⁶In diebus ipsius retro rediit sol, et addidit regi vitam. ²⁷Spiritu magno vidit ultima, et consolatus est lugentes in Sion usque in sempiternum. ²⁸Ostendit futura, et abscondita antequam evenirent.