Siracides 47

¹Post haec surrexit Nathan, propheta in diebus David.

²Et quasi adeps separatus a carne, sic David a filiis Israël.

³Cum leonibus lusit quasi cum agnis, et in ursis similiter fecit sicut in agnis ovium, in iuventute sua.

⁴Numquid non occidit gigantem, et abstulit opprobrium de gente?

⁵In tollendo manum, saxo fundae deiecit exsultationem Goliae:

⁶nam invocavit Dominum omnipotentem, et dedit in dextera eius tollere hominem fortem in bello, et exaltare cornu gentis suae.

⁷Sic in decem millibus glorificavit eum: et laudavit eum in benedictionibus Domini, in offerendo illi coronam gloriae:

⁸contrivit enim inimicos undique, et extirpavit Philisthiim contrarios usque in hodiernum diem: contrivit cornu ipsorum usque in aeternum.

⁹In omni opere dedit confessionem Sancto, et Excelso in verbo gloriae.

¹⁰De omni corde suo laudavit Dominum: et dilexit Deum, qui fecit illum, et dedit illi contra inimicos potentiam:

¹¹et stare fecit cantores contra altare, et in sono eorum dulces fecit modos.

¹²Et dedit in celebrationibus decus, et ornavit tempora usque ad consummationem vitae, ut laudarent nomen sanctum Domini, et amplificarent mane Dei sanctitatem.

¹³Dominus purgavit peccata ipsius, et exaltavit in aeternum cornu eius: et dedit illi testamentum regni, et sedem gloriae in Israël.

¹⁴Post ipsum surrexit filius sensatus, et propter illum deiecit omnem potentiam inimicorum.

¹⁵Salomon imperavit in diebus pacis, cui subiecit Deus omnes hostes, ut conderet domum in nomine suo, et pararet sanctitatem in sempiternum. Quemadmodum eruditus es in iuventute tua,

¹⁶et impletus es, quasi flumen, sapientia, et terram retexit anima tua.

¹⁷Et replesti in comparationibus aenigmata: ad insulas longe divulgatum est nomen tuum, et dilectus es in pace tua.

¹⁸In cantilenis, et proverbiis, et comparationibus, et interpretationibus, miratae sunt terrae:

¹⁹et in nomine Domini Dei, cui est cognomen Deus Israël.

²⁰Collegisti quasi auricalcum aurum, et ut plumbum complesti argentum:

²¹et inclinasti femora tua mulieribus: potestatem habuisti in corpore tuo.

²²Dedisti maculam in gloria tua, et profanasti semen tuum, inducere iracundiam ad liberos tuos, et incitari stultitiam tuam:

²³ut faceres imperium bipartitum, et ex Ephraim imperare imperium durum.

²⁴Deus autem non derelinquet misericordiam suam: et non corrumpet, nec delebit opera sua, neque perdet a stirpe nepotes electi sui, et semen eius qui diligit Dominum non corrumpet.

²⁵Dedit autem reliquum Iacob, et David de ipsa stirpe. ²⁶Et finem habuit Salomon cum patribus suis. ²⁷Et dereliquit post se de semine suo, gentis stultitiam, ²⁸et imminutum a prudentia, Roboam, qui avertit gentem consilio suo: ²⁹et Ieroboam filium Nabat, qui peccare fecit Israël, et dedit viam peccandi Ephraim: et plurima redundaverunt peccata ipsorum. ³⁰Valde averterunt illos a terra sua. ³¹Et quaesivit omnes nequitias, usque dum perveniret ad illos defensio, et ab omnibus peccatis liberavit eos.