Siracides 42

¹Non duplices sermonem auditus de revelatione sermonis absconditi: et eris vere sine confusione, et invenies gratiam in conspectu omnium hominum. Ne pro his omnibus confundaris, et ne accipias personam ut delinquas:

²de lege Altissimi, et testamento, et de iudicio iustificare impium,

³de verbo sociorum et viatorum, et de datione haereditatis amicorum,

⁴de aequalitate staterae et ponderum, de acquisitione multorum et paucorum,

⁵de corruptione emptionis et negotiatorum, et de multa disciplina filiorum, et servo pessimo latus sanguinare.

⁶Super mulierem nequam bonum est signum.

⁷Ubi manus multae sunt, claude: et quodcumque trades, numera et appende: datum vero et acceptum omne describe.

⁸De disciplina insensati et fatui, et de senioribus qui iudicantur ab adolescentibus: et eris eruditus in omnibus, et probabilis in conspectu omnium vivorum.

⁹Filia patris abscondita est vigilia, et sollicitudo eius aufert somnum: ne forte in adolescentia sua adulta efficiatur, et cum viro commorata odibilis fiat:

¹⁰nequando polluatur in virginitate sua, et in paternis suis gravida inveniatur: ne forte cum viro commorata transgrediatur, aut certe sterilis efficiatur.

¹¹Super filiam luxuriosam confirma custodiam, nequando faciat te in opprobrium venire inimicis, a detractione in civitate, et obiectione plebis, et confundat te in multitudine populi.

¹²Omni homini noli intendere in specie, et in medio mulierum noli commorari:

¹³de vestimentis enim procedit tinea, et a muliere iniquitas viri.

¹⁴Melior est enim iniquitas viri quam mulier benefaciens, et mulier confundens in opprobrium.

¹⁵Memor ero igitur operum Domini, et quae vidi annuntiabo. In sermonibus Domini opera eius.

¹⁶Sol illuminans per omnia respexit, et gloria Domini plenum est opus eius.

¹⁷Nonne Dominus fecit sanctos enarrare omnia mirabilia sua, quae confirmavit Dominus omnipotens stabiliri in gloria sua?

¹⁸Abyssum et cor hominum investigavit, et in astutia eorum excogitavit.

¹⁹Cognovit enim Dominus omnem scientiam, et inspexit in signum aevi, annuntians quae praeterierunt et quae superventura sunt, revelans vestigia occultorum.

²⁰Non praeterit illum omnis cogitatus, et non abscondit se ab eo ullus sermo.

²¹Magnalia sapientiae suae decoravit, qui est ante saeculum et usque in saeculum: neque adiectum est,

²²neque minuitur, et non eget alicuius consilio.

²³Quam desiderabilia omnia opera eius! et tamquam scintilla quae est considerare!

²⁴Omnia haec vivunt, et manent in saeculum, et in omni necessitate omnia obaudiunt ei.

²⁵Omnia duplicia, unum contra unum, et non fecit quidquam deesse.

²⁶Uniuscuiusque confirmavit bona: et quis satiabitur videns gloriam eius?