Sapientia 6

¹Melior est sapientia quam vires, et vir prudens quam fortis.

²Audite ergo, reges, et intelligite; discite, iudices finium terrae.

³Praebete aures, vos qui continetis multitudines, et placetis vobis in turbis nationum.

⁴Quoniam data est a Domino potestas vobis, et virtus ab Altissimo: qui interrogabit opera vestra, et cogitationes scrutabitur.

⁵Quoniam cum essetis ministri regni illius, non recte iudicastis, nec custodistis legem iustitiae, neque secundum voluntatem Dei ambulastis.

⁶Horrende et cito apparebit vobis, quoniam iudicium durissimum his qui praesunt fiet.

⁷Exiguo enim conceditur misericordia; potentes autem potenter tormenta patientur.

⁸Non enim subtrahet personam cuiusquam Deus, nec verebitur magnitudinem eius cuiusquam, quoniam pusillum et magnum ipse fecit, et aequaliter cura est illi de omnibus.

⁹Fortioribus autem fortior instat cruciatio.

¹⁰Ad vos ergo, reges, sunt hi sermones mei: ut discatis sapientiam, et non excidatis.

¹¹Qui enim custodierint iusta iuste, iustificabuntur; et qui didicerint ista, invenient quid respondeant.

¹²Concupiscite ergo sermones meos; diligite illos, et habebitis disciplinam.

¹³Clara est, et quae numquam marcescit, sapientia: et facile videtur ab his qui diligunt eam, et invenitur ab his qui quaerunt illam.

¹⁴Praeoccupat qui se concupiscunt, ut illis se prior ostendat.

¹⁵Qui de luce vigilaverit ad illam non laborabit; assidentem enim illam foribus suis inveniet.

¹⁶Cogitare ergo de illa sensus est consummatus, et qui vigilaverit propter illam cito securus erit.

¹⁷Quoniam dignos se ipsa circuit quaerens, et in viis ostendit se hilariter, et in omni providentia occurrit illis.

¹⁸Initium enim illius verissima est disciplinae concupiscentia.

¹⁹Cura ergo disciplinae dilectio est, et dilectio custodia legum illius est; custoditio autem legum consummatio incorruptionis est;

²⁰incorruptio autem facit esse proximum Deo.

²¹Concupiscentia itaque sapientiae deducit ad regnum perpetuum.

²²Si ergo delectamini sedibus et sceptris, o reges populi, diligite sapientiam, ut in perpetuum regnetis:

²³diligite lumen sapientiae, omnes qui praeestis populis.

²⁴Quid est autem sapientia, et quemadmodum facta sit, referam, et non abscondam a vobis sacramenta Dei: sed ab initio nativitatis investigabo, et ponam in lucem scientiam illius, et non praeteribo veritatem.

²⁵Neque cum invidia tabescente iter habebo, quoniam talis homo non erit particeps sapientiae.

²⁶Multitudo autem sapientium sanitas est orbis terrarum, et rex sapiens stabilimentum populi est.

²⁷Ergo accipite disciplinam per sermones meos, et proderit vobis.