Sapientia 1

¹Diligite iustitiam, qui iudicatis terram. Sentite de Domino in bonitate, et in simplicitate cordis quaerite illum:

²quoniam invenitur ab his qui non tentant illum, apparet autem eis qui fidem habent in illum.

³Perversae enim cogitationes separant a Deo; probata autem virtus corripit insipientes.

⁴Quoniam in malevolam animam non introibit sapientia, nec habitabit in corpore subdito peccatis.

⁵Spiritus enim sanctus disciplinae effugiet fictum, et auferet se a cogitationibus quae sunt sine intellectu, et corripietur a superveniente iniquitate.

⁶Benignus est enim spiritus sapientiae, et non liberabit maledicum a labiis suis: quoniam renum illius testis est Deus, et cordis illius scrutator est verus, et linguae eius auditor.

⁷Quoniam spiritus Domini replevit orbem terrarum, et hoc quod continet omnia, scientiam habet vocis.

⁸Propter hoc qui loquitur iniqua non potest latere, nec praeteriet illum corripiens iudicium.

⁹In cogitationibus enim impii interrogatio erit; sermonum autem illius auditio ad Deum veniet, ad correptionem iniquitatum illius.

¹⁰Quoniam auris zeli audit omnia, et tumultus murmurationum non abscondetur.

¹¹Custodite ergo vos a murmuratione quae nihil prodest, et a detractione parcite linguae: quoniam sermo obscurus in vacuum non ibit, os autem quod mentitur occidit animam.

¹²Nolite zelare mortem in errore vitae vestrae, neque acquiratis perditionem in operibus manuum vestrarum.

¹³Quoniam Deus mortem non fecit, nec laetatur in perditione vivorum.

¹⁴Creavit enim ut essent omnia, et sanabiles fecit nationes orbis terrarum: et non est in illis medicamentum exterminii, nec inferorum regnum in terra.

¹⁵Iustitia enim perpetua est, et immortalis.

¹⁶Impii autem manibus et verbis accersierunt illam, et aestimantes illam amicam, defluxerunt; et sponsiones posuerunt ad illam, quoniam digni sunt qui sint ex parte illius.