Comparação
Marcos 15
Figueiredo e Vulgata Clementina, versículo a versículo.
| Figueiredo | Vulgata Clementina | |
|---|---|---|
| 1 | E logo pela manhã tendo conselho os príncipes dos sacerdotes com os anciãos e os escribas e com todo o conselho, fazendo amarrar a Jesus, o levaram e entregaram a Pilatos. | Et confestim mane consilium facientes summi sacerdotes cum senioribus, et scribis, et universo concilio, vincientes Iesum, duxerunt, et tradiderunt Pilato. |
| 2 | E Pilatos lhe perguntou: Tu és o Rei dos Judeus? E ele respondendo, lhe disse: Tu o dizes. | Et interrogavit eum Pilatus: Tu es rex Iudaeorum? At ille respondens, ait illi: Tu dicis. |
| 3 | E os príncipes dos sacerdotes o acusavam de muitas coisas. | Et accusabant eum summi sacerdotes in multis. |
| 4 | E Pilatos lhe perguntou outra vez, dizendo: Tu não respondes coisa alguma? vê de quantos crimes te acusam. | Pilatus autem rursum interrogavit eum, dicens: Non respondes quidquam? vide in quantis te accusant. |
| 5 | Mas Jesus não respondeu mais palavra, de sorte que Pilatos estava admirado. | Iesus autem amplius nihil respondit, ita ut miraretur Pilatus. |
| 6 | Ora Pilatos costumava no dia da festa soltar-lhes um dos presos, qualquer que eles pedissem. | Per diem autem festum solebat dimittere illis unum ex vinctis, quemcumque petissent. |
| 7 | E havia um, chamado Barrabás, que estava preso com outros sediciosos, porque em certo motim havia feito uma morte. | Erat autem qui dicebatur Barrabas, qui cum seditiosis erat vinctus, qui in seditione fecerat homicidium. |
| 8 | E como concorresse o povo, começou a pedir-lhe a graça que sempre lhes fazia. | Et cum ascendisset turba, coepit rogare, sicut semper faciebat illis. |
| 9 | E Pilatos lhes respondeu, e disse: Quereis que vos solte ao Rei dos Judeus? | Pilatus autem respondit eis, et dixit: Vultis dimittam vobis regem Iudaeorum? |
| 10 | Porque ele sabia que os príncipes dos sacerdotes lho haviam entregado por inveja. | Sciebat enim quod per invidiam tradidissent eum summi sacerdotes. |
| 11 | Mas os pontífices concitaram o povo, para que lhes soltasse antes a Barrabás. | Pontifices autem concitaverunt turbam, ut magis Barabbam dimitteret eis. |
| 12 | E Pilatos falando outra vez, lhes disse: Pois que quereis que eu faça ao Rei dos Judeus? | Pilatus autem iterum respondens, ait illis: Quid ergo vultis faciam regi Iudaeorum? |
| 13 | E eles tornaram a gritar: Crucifica-o. | At illi iterum clamaverunt: Crucifige eum. |
| 14 | E Pilatos lhes replicava: Pois que mal fez ele? E eles cada vez gritavam mais: Crucifica-o. | Pilatus vero dicebat illis: Quid enim mali fecit? At illi magis clamabant: Crucifige eum. |
| 15 | Então Pilatos, querendo satisfazer ao povo, soltou-lhe Barrabás, e depois de fazer açoitar a Jesus, o entregou, para que o crucificassem. | Pilatus autem volens populo satisfacere, dimisit illis Barabbam, et tradidit Iesum flagellis caesum, ut crucifigeretur. |
| 16 | E os soldados o levaram ao pátio do Pretório, e ali convocam toda a coorte, | Milites autem duxerunt eum in atrium praetorii, et convocant totam cohortem, |
| 17 | E o vestem de púrpura, e tecendo uma coroa de espinhos, lha põem na cabeça. | et induunt eum purpura, et imponunt ei plectentes spineam coronam. |
| 18 | E começaram a saudá-lo: Deus te salve Rei dos Judeus. | Et coeperunt salutare eum: Ave rex Iudaeorum. |
| 19 | E lhe davam na cabeça com uma cana; e lhe cuspiam no rosto, e pondo-se de joelhos, o adoravam. | Et percutiebant caput eius arundine: et conspuebant eum, et ponentes genua, adorabant eum. |
| 20 | E depois de o terem assim escarnecido, o despiram da púrpura e lhe vestiram os seus vestidos; e então o tiram para fora, para o crucificarem. | Et postquam illuserunt ei, exuerunt illum purpura, et induerunt eum vestimentis suis: et educunt illum ut crucifigerent eum. |
| 21 | E acertando de passar por ali certo homem de Cirene por nome Simão que vinha de uma herdade, pai de Alexandre e de Rufo, o obrigaram a levar-lhe a cruz. | Et angariaverunt praetereuntem quempiam, Simonem Cyrenaeum venientem de villa, patrem Alexandri et Rufi, ut tolleret crucem eius. |
| 22 | E o levam a um lugar chamado Gólgota; que quer dizer lugar do Calvário. | Et perducunt illum in Golgotha locum: quod est interpretatum Calvariae locus. |
| 23 | E davam-lhe a beber vinho misturado com mirra; e não o tomou. | Et dabant ei bibere myrrhatum vinum: et non accepit. |
| 24 | E depois de o crucificarem, repartiram os seus vestidos, lançando sortes sobre eles, para ver a parte que cada um levaria. | Et crucifigentes eum, diviserunt vestimenta eius, mittentes sortem super eis, quis quid tolleret. |
| 25 | Era pois a hora de terça; tempo em que eles o crucificaram. | Erat autem hora tertia: et crucifixerunt eum. |
| 26 | E a causa da sua condenação estava escrita neste título: O REI DOS JUDEUS. | Et erat titulus causae eius inscriptus: Rex Iudaeorum. |
| 27 | Crucificaram também com ele a dois ladrões; um à sua direita e outro à esquerda. | Et cum eo crucifigunt duos latrones: unum a dextris, et alium a sinistris eius. |
| 28 | E se cumpriu a Escritura que diz: E foi contado com os maus. | Et impleta est Scriptura, quae dicit: Et cum iniquis reputatus est. |
| 29 | E os que iam passando blasfemavam dele, movendo as suas cabeças, e dizendo: Olá, tu que destróis o Templo de Deus e que o reedificas em três dias; | Et praetereuntes blasphemabant eum, moventes capita sua, et dicentes: Vah! qui destruis templum Dei, et in tribus diebus reaedificas, |
| 30 | Livra-te a ti mesmo, descendo da cruz. | salvum fac temetipsum descendens de cruce. |
| 31 | Desta maneira escarnecendo o também os príncipes dos sacerdotes com os escribas, diziam uns para os outros: Ele salvou aos outros, a si mesmo não se pode salvar. | Similiter et summi sacerdotes illudentes, ad alterutrum cum scribis dicebant: Alios salvos fecit; seipsum non potest salvum facere. |
| 32 | Esse Cristo Rei de israel desça agora da cruz, para que o vejamos e criamos. Também os que haviam sido crucificados com ele, o afrontavam de palavras. | Christus rex Israël descendat nunc de cruce, ut videamus, et credamus. Et qui cum eo crucifixi erant, convitiabantur ei. |
| 33 | E chegada a hora de sexta, se cobriu toda a terra de trevas até à hora de noa. | Et facta hora sexta, tenebrae factae sunt per totam terram usque in horam nonam. |
| 34 | E à hora de noa deu Jesus um grande brado, dizendo: Eloi, Eloi, lamá sabactani? que quer dizer: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste? | Et hora nona exclamavit Iesus voce magna, dicens: Eloi, eloi, lamma sabacthani? quod est interpretatum: Deus meus, Deus meus, ut quid dereliquisti me? |
| 35 | E ouvindo isto alguns dos circunstantes, diziam: Vede que ele chama por Elias. | Et quidam de circumstantibus audientes, dicebant: Ecce Eliam vocat. |
| 36 | E correndo um e ensopando uma esponja em vinagre e atando-a numa cana, dava-lha a beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias vem tirá-lo. | Currens autem unus, et implens spongiam aceto, circumponensque calamo, potum dabat ei, dicens: Sinite, videamus si veniat Elias ad deponendum eum. |
| 37 | Então Jesus, dando um grande brado, expirou. | Iesus autem emissa voce magna expiravit. |
| 38 | E o veu do Templo se rasgou em duas partes, de alto a baixo. | Et velum templi scissum est in duo, a summo usque deorsum. |
| 39 | E o centurião que estava bem defronte, vendo que Jesus expirara, dando este brado, disse: Verdadeiramente este homem era Filho de Deus. | Videns autem centurio, qui ex adverso stabat, quia sic clamans expirasset, ait: Vere hic homo Filius Dei erat. |
| 40 | E achavam-se também ali algumas mulheres vendo de longe; entre as quais estava Maria Madalena e Maria mãe de Tiago menor e de José e Salomé; | Erant autem et mulieres de longe aspicientes: inter quas erat Maria Magdalene, et Maria Iacobi minoris, et Ioseph mater, et Salome: |
| 41 | E quando Jesus estava em Galileia, elas o seguiam e lhe assistiam com o necessário, e assim muitas outras que juntamente com ele haviam subido a Jerusalém. | et cum esset in Galilaea, sequebantur eum, et ministrabant ei, et aliae multae, quae simul cum eo ascenderant Ierosolymam. |
| 42 | E quando era já tarde (pois era a parasceve, que vem a ser a vigília do sábado) | Et cum iam sero esset factum (quia erat parasceve, quod est ante sabbatum), |
| 43 | Veio José de Arimateia, ilustre senador, que também ele esperava o reino de Deus, e foi com toda a resolução a casa de Pilatos e pediu-lhe o corpo de Jesus. | venit Ioseph ab Arimathaea nobilis decurio, qui et ipse erat exspectans regnum Dei, et audacter introivit ad Pilatum, et petiit corpus Iesu. |
| 44 | E Pilatos se admirava de que Jesus morresse tão depressa. E chamando ao centurião, lhe perguntou se era já morto. | Pilatus autem mirabatur si iam obiisset. Et accersito centurione, interrogavit eum si iam mortuus esset. |
| 45 | E depois que o soube do centurião, deu o corpo a José. | Et cum cognovisset a centurione, donavit corpus Ioseph. |
| 46 | E José tendo comprado um lençol, e tirando-o da cruz o amortalhou no lençol, e depositou-o num sepulcro que estava aberto em rocha e arrimou uma pedra à boca do sepulcro. | Ioseph autem mercatus sindonem, et deponens eum involvit sindone, et posuit eum in monumento quod erat excisum de petra, et advolvit lapidem ad ostium monumenti. |
| 47 | Entretanto Maria Madalena e Maria mãe de José estavam observando, onde ele se depositava. | Maria autem Magdalene et Maria Ioseph aspiciebant ubi poneretur. |
