Comparação
Marcos 15
Figueiredo, Vulgata Clementina e Texto grego (edição patriarcal, 1904), versículo a versículo.
| Figueiredo | Vulgata Clementina | Texto grego (edição patriarcal, 1904) | |
|---|---|---|---|
| 1 | E logo pela manhã tendo conselho os príncipes dos sacerdotes com os anciãos e os escribas e com todo o conselho, fazendo amarrar a Jesus, o levaram e entregaram a Pilatos. | Et confestim mane consilium facientes summi sacerdotes cum senioribus, et scribis, et universo concilio, vincientes Iesum, duxerunt, et tradiderunt Pilato. | Καὶ εὐθέως ἐπὶ τὸ πρωῒ συμβούλιον ποιήσαντες οἱ ἀρχιερεῖς μετὰ τῶν πρεσβυτέρων καὶ γραμματέων καὶ ὅλον τὸ συνέδριον, δήσαντες τὸν Ἰησοῦν ἀπήνεγκαν καὶ παρέδωκαν τῷ Πιλάτῳ. |
| 2 | E Pilatos lhe perguntou: Tu és o Rei dos Judeus? E ele respondendo, lhe disse: Tu o dizes. | Et interrogavit eum Pilatus: Tu es rex Iudaeorum? At ille respondens, ait illi: Tu dicis. | καὶ ἐπηρώτησεν αὐτὸν ὁ Πιλᾶτος· σὺ εἶ ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων; ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτῷ· σὺ λέγεις. |
| 3 | E os príncipes dos sacerdotes o acusavam de muitas coisas. | Et accusabant eum summi sacerdotes in multis. | καὶ κατηγόρουν αὐτοῦ οἱ ἀρχιερεῖς πολλά, αὐτὸς δὲ οὐδὲν ἀπεκρίνατο. |
| 4 | E Pilatos lhe perguntou outra vez, dizendo: Tu não respondes coisa alguma? vê de quantos crimes te acusam. | Pilatus autem rursum interrogavit eum, dicens: Non respondes quidquam? vide in quantis te accusant. | ὁ δὲ Πιλᾶτος πάλιν ἐπηρώτα αὐτὸν λέγων· οὐκ ἀποκρίνῃ οὐδέν; ἴδε πόσα σου καταμαρτυροῦσιν. |
| 5 | Mas Jesus não respondeu mais palavra, de sorte que Pilatos estava admirado. | Iesus autem amplius nihil respondit, ita ut miraretur Pilatus. | ὁ δὲ Ἰησοῦς οὐκέτι οὐδὲν ἀπεκρίθη, ὥστε θαυμάζειν τὸν Πιλᾶτον. |
| 6 | Ora Pilatos costumava no dia da festa soltar-lhes um dos presos, qualquer que eles pedissem. | Per diem autem festum solebat dimittere illis unum ex vinctis, quemcumque petissent. | Κατὰ δὲ ἑορτὴν ἀπέλυεν αὐτοῖς ἕνα δέσμιον, ὅνπερ ᾐτοῦντο. |
| 7 | E havia um, chamado Barrabás, que estava preso com outros sediciosos, porque em certo motim havia feito uma morte. | Erat autem qui dicebatur Barrabas, qui cum seditiosis erat vinctus, qui in seditione fecerat homicidium. | ἦν δὲ ὁ λεγόμενος Βαραββᾶς μετὰ τῶν συστασιαστῶν δεδεμένος, οἵτινες ἐν τῇ στάσει φόνον πεποιήκεισαν. |
| 8 | E como concorresse o povo, começou a pedir-lhe a graça que sempre lhes fazia. | Et cum ascendisset turba, coepit rogare, sicut semper faciebat illis. | καὶ ἀναβοήσας ὁ ὄχλος ἤρξατο αἰτεῖσθαι καθὼς ἀεὶ ἐποίει αὐτοῖς. |
| 9 | E Pilatos lhes respondeu, e disse: Quereis que vos solte ao Rei dos Judeus? | Pilatus autem respondit eis, et dixit: Vultis dimittam vobis regem Iudaeorum? | ὁ δὲ Πιλᾶτος ἀπεκρίθη αὐτοῖς λέγων· θέλετε ἀπολύσω ὑμῖν τὸν βασιλέα τῶν Ἰουδαίων; |
| 10 | Porque ele sabia que os príncipes dos sacerdotes lho haviam entregado por inveja. | Sciebat enim quod per invidiam tradidissent eum summi sacerdotes. | ἐγίνωσκε γὰρ ὅτι διὰ φθόνον παραδεδώκεισαν αὐτὸν οἱ ἀρχιερεῖς. |
| 11 | Mas os pontífices concitaram o povo, para que lhes soltasse antes a Barrabás. | Pontifices autem concitaverunt turbam, ut magis Barabbam dimitteret eis. | οἱ δὲ ἀρχιερεῖς ἀνέσεισαν τὸν ὄχλον ἵνα μᾶλλον τὸν Βαραββᾶν ἀπολύσῃ αὐτοῖς. |
| 12 | E Pilatos falando outra vez, lhes disse: Pois que quereis que eu faça ao Rei dos Judeus? | Pilatus autem iterum respondens, ait illis: Quid ergo vultis faciam regi Iudaeorum? | ὁ δὲ Πιλᾶτος ἀποκριθεὶς πάλιν εἶπεν αὐτοῖς· τί οὖν θέλετε ποιήσω ὃν λέγετε τὸν βασιλέα τῶν Ἰουδαίων; |
| 13 | E eles tornaram a gritar: Crucifica-o. | At illi iterum clamaverunt: Crucifige eum. | οἱ δὲ πάλιν ἔκραξαν· σταύρωσον αὐτόν. |
| 14 | E Pilatos lhes replicava: Pois que mal fez ele? E eles cada vez gritavam mais: Crucifica-o. | Pilatus vero dicebat illis: Quid enim mali fecit? At illi magis clamabant: Crucifige eum. | ὁ δὲ Πιλᾶτος ἔλεγεν αὐτοῖς· τί γὰρ ἐποίησε κακόν; οἱ δὲ περισσοτέρως ἔκραξαν· σταύρωσον αὐτόν. |
| 15 | Então Pilatos, querendo satisfazer ao povo, soltou-lhe Barrabás, e depois de fazer açoitar a Jesus, o entregou, para que o crucificassem. | Pilatus autem volens populo satisfacere, dimisit illis Barabbam, et tradidit Iesum flagellis caesum, ut crucifigeretur. | ὁ δὲ Πιλᾶτος βουλόμενος τῷ ὄχλῳ τὸ ἱκανὸν ποιῆσαι, ἀπέλυσεν αὐτοῖς τὸν Βαραββᾶν, καὶ παρέδωκε τὸν Ἰησοῦν φραγελλώσας ἵνα σταυρωθῇ. |
| 16 | E os soldados o levaram ao pátio do Pretório, e ali convocam toda a coorte, | Milites autem duxerunt eum in atrium praetorii, et convocant totam cohortem, | Οἱ δὲ στρατιῶται ἀπήγαγον αὐτὸν ἔσω τῆς αὐλῆς, ὅ ἐστι πραιτώριον, καὶ συγκαλοῦσιν ὅλην τὴν σπεῖραν· |
| 17 | E o vestem de púrpura, e tecendo uma coroa de espinhos, lha põem na cabeça. | et induunt eum purpura, et imponunt ei plectentes spineam coronam. | καὶ ἐνδύουσιν αὐτὸν πορφύραν καὶ περιτιθέασιν αὐτῷ πλέξαντες ἀκάνθινον στέφανον, |
| 18 | E começaram a saudá-lo: Deus te salve Rei dos Judeus. | Et coeperunt salutare eum: Ave rex Iudaeorum. | καὶ ἤρξαντο ἀσπάζεσθαι αὐτόν. χαῖρε ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων· |
| 19 | E lhe davam na cabeça com uma cana; e lhe cuspiam no rosto, e pondo-se de joelhos, o adoravam. | Et percutiebant caput eius arundine: et conspuebant eum, et ponentes genua, adorabant eum. | καὶ ἔτυπτον αὐτοῦ τὴν κεφαλὴν καλάμῳ καὶ ἐνέπτυον αὐτῷ, καὶ τιθέντες τὰ γόνατα προσεκύνουν αὐτῷ. |
| 20 | E depois de o terem assim escarnecido, o despiram da púrpura e lhe vestiram os seus vestidos; e então o tiram para fora, para o crucificarem. | Et postquam illuserunt ei, exuerunt illum purpura, et induerunt eum vestimentis suis: et educunt illum ut crucifigerent eum. | καὶ ὅτε ἐνέπαιξαν αὐτῷ, ἐξέδυσαν αὐτὸν τὴν πορφύραν καὶ ἐνέδυσαν αὐτὸν τὰ ἱμάτια τὰ ἴδια, καὶ ἐξάγουσιν αὐτὸν ἵνα σταυρώσωσιν αὐτόν. |
| 21 | E acertando de passar por ali certo homem de Cirene por nome Simão que vinha de uma herdade, pai de Alexandre e de Rufo, o obrigaram a levar-lhe a cruz. | Et angariaverunt praetereuntem quempiam, Simonem Cyrenaeum venientem de villa, patrem Alexandri et Rufi, ut tolleret crucem eius. | Καὶ ἀγγαρεύουσι παράγοντά τινα Σίμωνα Κυρηναῖον, ἐρχόμενον ἀπ᾽ ἀγροῦ, τὸν πατέρα Ἀλεξάνδρου καὶ Ῥούφου, ἵνα ἄρῃ τὸν σταυρὸν αὐτοῦ. |
| 22 | E o levam a um lugar chamado Gólgota; que quer dizer lugar do Calvário. | Et perducunt illum in Golgotha locum: quod est interpretatum Calvariae locus. | Καὶ φέρουσιν αὐτὸν ἐπὶ Γολγοθᾶ τόπον, ὅ ἐστι μεθερμηνευόμενον κρανίου τόπος. |
| 23 | E davam-lhe a beber vinho misturado com mirra; e não o tomou. | Et dabant ei bibere myrrhatum vinum: et non accepit. | καὶ ἐδίδουν αὐτῷ πιεῖν ἐσμυρνισμένον οἶνον· ὁ δὲ οὐκ ἔλαβε. |
| 24 | E depois de o crucificarem, repartiram os seus vestidos, lançando sortes sobre eles, para ver a parte que cada um levaria. | Et crucifigentes eum, diviserunt vestimenta eius, mittentes sortem super eis, quis quid tolleret. | καὶ σταυρώσαντες αὐτὸν διαμερίζονται τὰ ἱμάτια αὐτοῦ βάλλοντες κλῆρον ἐπ᾽ αὐτὰ τίς τί ἄρῃ. |
| 25 | Era pois a hora de terça; tempo em que eles o crucificaram. | Erat autem hora tertia: et crucifixerunt eum. | ἦν δὲ ὥρα τρίτη καὶ ἐσταύρωσαν αὐτόν. |
| 26 | E a causa da sua condenação estava escrita neste título: O REI DOS JUDEUS. | Et erat titulus causae eius inscriptus: Rex Iudaeorum. | καὶ ἦν ἡ ἐπιγραφὴ τῆς αἰτίας αὐτοῦ ἐπιγεγραμμένη· ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων. |
| 27 | Crucificaram também com ele a dois ladrões; um à sua direita e outro à esquerda. | Et cum eo crucifigunt duos latrones: unum a dextris, et alium a sinistris eius. | Καὶ σὺν αὐτῷ σταυροῦσι δύο λῃστάς, ἕνα ἐκ δεξιῶν καὶ ἕνα ἐξ εὐωνύμων αὐτοῦ. |
| 28 | E se cumpriu a Escritura que diz: E foi contado com os maus. | Et impleta est Scriptura, quae dicit: Et cum iniquis reputatus est. | [καὶ ἐπληρώθη ἡ γραφὴ ἡ λέγουσα· καὶ μετὰ ἀνόμων ἐλογίσθη.] |
| 29 | E os que iam passando blasfemavam dele, movendo as suas cabeças, e dizendo: Olá, tu que destróis o Templo de Deus e que o reedificas em três dias; | Et praetereuntes blasphemabant eum, moventes capita sua, et dicentes: Vah! qui destruis templum Dei, et in tribus diebus reaedificas, | Καὶ οἱ παραπορευόμενοι ἐβλασφήμουν αὐτὸν κινοῦντες τὰς κεφαλὰς αὐτῶν καὶ λέγοντες· οὐά, ὁ καταλύων τὸν ναὸν καὶ ἐν τρισὶν ἡμέραις οἰκοδομῶν! |
| 30 | Livra-te a ti mesmo, descendo da cruz. | salvum fac temetipsum descendens de cruce. | σῶσον σεαυτὸν καὶ κατάβα ἀπὸ τοῦ σταυροῦ. |
| 31 | Desta maneira escarnecendo o também os príncipes dos sacerdotes com os escribas, diziam uns para os outros: Ele salvou aos outros, a si mesmo não se pode salvar. | Similiter et summi sacerdotes illudentes, ad alterutrum cum scribis dicebant: Alios salvos fecit; seipsum non potest salvum facere. | ὁμοίως δὲ καὶ οἱ ἀρχιερεῖς ἐμπαίζοντες πρὸς ἀλλήλους μετὰ τῶν γραμματέων ἔλεγον· ἄλλους ἔσωσεν, ἑαυτὸν οὐ δύναται σῶσαι. |
| 32 | Esse Cristo Rei de israel desça agora da cruz, para que o vejamos e criamos. Também os que haviam sido crucificados com ele, o afrontavam de palavras. | Christus rex Israël descendat nunc de cruce, ut videamus, et credamus. Et qui cum eo crucifixi erant, convitiabantur ei. | ὁ Χριστὸς ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραὴλ καταβάτω νῦν ἀπὸ τοῦ σταυροῦ, ἵνα ἴδωμεν καὶ πιστεύσωμεν αὐτῷ. καὶ οἱ συνεσταυρωμένοι αὐτῷ ὠνείδιζον αὐτόν. |
| 33 | E chegada a hora de sexta, se cobriu toda a terra de trevas até à hora de noa. | Et facta hora sexta, tenebrae factae sunt per totam terram usque in horam nonam. | Γενομένης δὲ ὥρας ἕκτης σκότος ἐγένετο ἐφ᾽ ὅλην τὴν γῆν ἕως ὥρας ἐνάτης· |
| 34 | E à hora de noa deu Jesus um grande brado, dizendo: Eloi, Eloi, lamá sabactani? que quer dizer: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste? | Et hora nona exclamavit Iesus voce magna, dicens: Eloi, eloi, lamma sabacthani? quod est interpretatum: Deus meus, Deus meus, ut quid dereliquisti me? | καὶ τῇ ὥρᾳ τῇ ἐνάτῃ ἐβόησεν ὁ Ἰησοῦς φωνῇ μεγάλῃ λέγων· Ἐλωῒ Ἐλωΐ, λιμᾶ σαβαχθανί; ὅ ἐστι μεθερμηνευόμενον, ὁ Θεός μου ὁ Θεός μου, εἰς τί με ἐγκατέλιπες; |
| 35 | E ouvindo isto alguns dos circunstantes, diziam: Vede que ele chama por Elias. | Et quidam de circumstantibus audientes, dicebant: Ecce Eliam vocat. | καί τινες τῶν παρεστηκότων ἀκούσαντες ἔλεγον· ἴδε Ἠλίαν φωνεῖ. |
| 36 | E correndo um e ensopando uma esponja em vinagre e atando-a numa cana, dava-lha a beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias vem tirá-lo. | Currens autem unus, et implens spongiam aceto, circumponensque calamo, potum dabat ei, dicens: Sinite, videamus si veniat Elias ad deponendum eum. | δραμὼν δὲ εἷς καὶ γεμίσας σπόγγον ὄξους περιθείς τε καλάμῳ ἐπότιζεν αὐτὸν λέγων· ἄφετε ἴδωμεν εἰ ἔρχεται Ἠλίας καθελεῖν αὐτόν. |
| 37 | Então Jesus, dando um grande brado, expirou. | Iesus autem emissa voce magna expiravit. | ὁ δὲ Ἰησοῦς ἀφεὶς φωνὴν μεγάλην ἐξέπνευσε. |
| 38 | E o veu do Templo se rasgou em duas partes, de alto a baixo. | Et velum templi scissum est in duo, a summo usque deorsum. | Καὶ τὸ καταπέτασμα τοῦ ναοῦ ἐσχίσθη εἰς δύο ἀπὸ ἄνωθεν ἕως κάτω. |
| 39 | E o centurião que estava bem defronte, vendo que Jesus expirara, dando este brado, disse: Verdadeiramente este homem era Filho de Deus. | Videns autem centurio, qui ex adverso stabat, quia sic clamans expirasset, ait: Vere hic homo Filius Dei erat. | Ἰδὼν δὲ ὁ κεντυρίων ὁ παρεστηκὼς ἐξ ἐναντίας αὐτοῦ ὅτι οὕτω κράξας ἐξέπνευσεν, εἶπεν· ἀληθῶς ὁ ἄνθρωπος οὗτος υἱὸς ἦν Θεοῦ. |
| 40 | E achavam-se também ali algumas mulheres vendo de longe; entre as quais estava Maria Madalena e Maria mãe de Tiago menor e de José e Salomé; | Erant autem et mulieres de longe aspicientes: inter quas erat Maria Magdalene, et Maria Iacobi minoris, et Ioseph mater, et Salome: | Ἦσαν δὲ καὶ γυναῖκες ἀπὸ μακρόθεν θεωροῦσαι, ἐν αἷς ἦν καὶ Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ καὶ Μαρία ἡ τοῦ Ἰακώβου τοῦ μικροῦ καὶ Ἰωσῆ μήτηρ, καὶ Σαλώμη, |
| 41 | E quando Jesus estava em Galileia, elas o seguiam e lhe assistiam com o necessário, e assim muitas outras que juntamente com ele haviam subido a Jerusalém. | et cum esset in Galilaea, sequebantur eum, et ministrabant ei, et aliae multae, quae simul cum eo ascenderant Ierosolymam. | αἳ καὶ ὅτε ἦν ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ ἠκολούθουν αὐτῷ καὶ διηκόνουν αὐτῷ, καὶ ἄλλαι πολλαὶ αἱ συναναβᾶσαι αὐτῷ εἰς Ἱεροσόλυμα. |
| 42 | E quando era já tarde (pois era a parasceve, que vem a ser a vigília do sábado) | Et cum iam sero esset factum (quia erat parasceve, quod est ante sabbatum), | Καὶ ἤδη ὀψίας γενομένης, ἐπεὶ ἦν παρασκευή, ὅ ἐστι προσάββατον, |
| 43 | Veio José de Arimateia, ilustre senador, que também ele esperava o reino de Deus, e foi com toda a resolução a casa de Pilatos e pediu-lhe o corpo de Jesus. | venit Ioseph ab Arimathaea nobilis decurio, qui et ipse erat exspectans regnum Dei, et audacter introivit ad Pilatum, et petiit corpus Iesu. | ἐλθὼν Ἰωσὴφ ὁ ἀπὸ Ἀριμαθαίας, εὐσχήμων βουλευτής, ὃς καὶ αὐτὸς ἦν προσδεχόμενος τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ, τολμήσας εἰσῆλθε πρὸς Πιλᾶτον καὶ ᾐτήσατο τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ. |
| 44 | E Pilatos se admirava de que Jesus morresse tão depressa. E chamando ao centurião, lhe perguntou se era já morto. | Pilatus autem mirabatur si iam obiisset. Et accersito centurione, interrogavit eum si iam mortuus esset. | ὁ δὲ Πιλᾶτος ἐθαύμασεν εἰ ἤδη τέθνηκε, καὶ προσκαλεσάμενος τὸν κεντυρίωνα ἐπηρώτησεν αὐτὸν εἰ πάλαι ἀπέθανε· |
| 45 | E depois que o soube do centurião, deu o corpo a José. | Et cum cognovisset a centurione, donavit corpus Ioseph. | καὶ γνοὺς ἀπὸ τοῦ κεντυρίωνος ἐδωρήσατο τὸ σῶμα τῷ Ἰωσήφ. |
| 46 | E José tendo comprado um lençol, e tirando-o da cruz o amortalhou no lençol, e depositou-o num sepulcro que estava aberto em rocha e arrimou uma pedra à boca do sepulcro. | Ioseph autem mercatus sindonem, et deponens eum involvit sindone, et posuit eum in monumento quod erat excisum de petra, et advolvit lapidem ad ostium monumenti. | καὶ ἀγοράσας σινδόνα καὶ καθελὼν αὐτὸν ἐνείλησε τῇ σινδόνι καὶ κατέθηκεν αὐτὸν ἐν μνημείῳ, ὃ ἦν λελατομημένον ἐκ πέτρας, καὶ προσεκύλισε λίθον ἐπὶ τὴν θύραν τοῦ μνημείου. |
| 47 | Entretanto Maria Madalena e Maria mãe de José estavam observando, onde ele se depositava. | Maria autem Magdalene et Maria Ioseph aspiciebant ubi poneretur. | ἡ δὲ Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ καὶ Μαρία Ἰωσῆ ἐθεώρουν ποῦ τίθεται. |
