Comparação
Marcos 11
Figueiredo e Vulgata Clementina, versículo a versículo.
| Figueiredo | Vulgata Clementina | |
|---|---|---|
| 1 | E quando eles se iam aproximando a Jerusalém e a Betânia, perto do monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos, | Et cum appropinquarent Ierosolymae et Bethaniae ad montem Olivarum, mittit duos ex discipulis suis, |
| 2 | E lhes disse: Ide a essa aldeia que está defronte de vós, e logo que entrardes nela, achareis preso um asninho, em que ainda não montou homem algum; soltai-o e trazei-o. | et ait illis: Ite in castellum, quod contra vos est, et statim introëuntes illuc, invenietis pullum ligatum, super quem nemo adhuc hominum sedit: solvite illum, et adducite. |
| 3 | E se alguém vos perguntar: Que é o que vós fazeis? dizei-lhe que o Senhor tem necessidade dele; e logo o deixará vir aqui. | Et si quis vobis dixerit: Quid facitis? dicite, quia Domino necessarius est: et continuo illum dimittet huc. |
| 4 | E saindo eles acharam o jumentinho atado de fora da porta na encruzilhada, e desprenderam-no. | Et abeuntes invenerunt pullum ligatum ante ianuam foris in bivio: et solvunt eum. |
| 5 | E alguns dos que estavam ali lhes diziam: Que fazeis desprendendo o jumentinho? | Et quidam de illic stantibus dicebant illis: Quid facitis solventes pullum? |
| 6 | Eles lhes responderam como Jesus lhes havia mandado, e os homens lho deixaram levar. | Qui dixerunt eis sicut praeceperat illis Iesus, et dimiserunt eis. |
| 7 | E trouxeram o jumentinho a Jesus; e acobertaram-no com os seus vestidos, e Jesus montou em cima dele. | Et duxerunt pullum ad Iesum: et imponunt illi vestimenta sua, et sedit super eum. |
| 8 | E muitos estenderam os seus vestidos pelo caminho; e outros cortavam ramos das árvores e juncavam com eles o caminho. | Multi autem vestimenta sua straverunt in via: alii autem frondes caedebant de arboribus, et sternebant in via. |
| 9 | E tanto os que iam adiante, como os que o seguiam atrás, davam os vivas a Jesus, dizendo: Hosana; | Et qui praeibant, et qui sequebantur, clamabant, dicentes: Hosanna: benedictus qui venit in nomine Domini: |
| 10 | Bendito seja o que vem em nome do Senhor; bendito seja o reino que vemos chegar, de nosso pai Davi: Hosana nas alturas. | benedictum quod venit regnum patris nostri David: hosanna in excelsis. |
| 11 | E entrou em Jerusalém no Templo; e depois de ter observado tudo quanto nele havia, como fosse já tarde, saiu a Betânia com os doze. | Et introivit Ierosolymam in templum: et circumspectis omnibus, cum iam vespera esset hora, exiit in Bethaniam cum duodecim. |
| 12 | E ao outro dia, como saíssem de Betânia, teve fome. | Et alia die cum exirent a Bethania, esuriit. |
| 13 | E tendo visto ao longe uma figueira que tinha folhas, foi lá a ver se acharia nela alguma coisa; e quando chegou a ela, nada achou, senão folhas; porque não era tempo de figos. | Cumque vidisset a longe ficum habentem folia, venit si quid forte inveniret in ea: et cum venisset ad eam, nihil invenit praeter folia: non enim erat tempus ficorum. |
| 14 | E falando lhe disse: Nunca jamais coma alguém fruto de ti para sempre. E ouviram-no os seus discípulos. | Et respondens dixit ei: Iam non amplius in aeternum ex te fructum quisquam manducet. Et audiebant discipuli eius. |
| 15 | Chegaram pois a Jerusalém. E havendo entrado no Templo, começou a lançar fora aos que vendiam e compravam no Templo; e derribou as mesas dos banqueiros e as cadeiras dos que vendiam pombas; | Et veniunt in Ierosolymam. Et cum introisset in templum, coepit eiicere vendentes et ementes in templo: et mensas numulariorum, et cathedras vendentium columbas evertit: |
| 16 | E não consentia que qualquer transportasse movel algum pelo Templo; | et non sinebat ut quisquam transferret vas per templum: |
| 17 | E ele os ensinava, dizendo-lhes: Porventura não está escrito: Que a minha casa será chamada casa de oração entre todas as gentes? E vós tendes feito dela um covil de ladrões. | et docebat, dicens eis: Nonne scriptum est: Quia domus mea, domus orationis vocabitur omnibus gentibus? vos autem fecistis eam speluncam latronum. |
| 18 | O que ouvindo os príncipes dos sacerdotes e os escribas, andavam excogitando de que modo o haviam de perder; porque como todo o povo admirava a sua doutrina, tinham medo dele. | Quo audito principes sacerdotum et scribae, quaerebant quomodo eum perderent: timebant enim eum, quoniam universa turba admirabatur super doctrina eius. |
| 19 | Quando já era pela tarde, saiu da cidade. | Et cum vespera facta esset, egrediebatur de civitate. |
| 20 | E no outro dia pela manhã, ao passarem pela figueira, viram que ela estava seca até às raízes. | Et cum mane transirent, viderunt ficum aridam factam a radicibus. |
| 21 | Então lembrado Pedro, disse para Jesus: Olha, Mestre, como se secou a figueira que tu amaldiçoaste. | Et recordatus Petrus, dixit ei: Rabbi, ecce ficus, cui maledixisti, aruit. |
| 22 | E respondendo Jesus, lhes disse: Tende a fé de Deus; | Et respondens Iesus ait illis: Habete fidem Dei. |
| 23 | Em verdade vos afirmo que todo o que disser a este monte: Tira-te e lança-te no mar, e isto sem hesitar no seu coração, mas tendo fé de que tudo o que disser, sucederá, ele o verá cumprir assim. | Amen dico vobis, quia quicumque dixerit huic monti: Tollere, et mittere in mare, et non haesitaverit in corde suo, sed crediderit, quia quodcumque dixerit fiat, fiet ei. |
| 24 | Por isso vos digo, todas as coisas que vós pedirdes orando, crede que as haveis de haver, e que assim vos sucederão. | Propterea dico vobis, omnia quaecumque orantes petitis, credite quia accipietis, et evenient vobis. |
| 25 | Mas quando vos puserdes em oração, se tendes alguma coisa contra alguém, perdoai-lha; para que também vosso Pai que está nos céus, vos perdoe vossos pecados. | Et cum stabitis ad orandum, dimittite si quis habetis adversus aliquem: ut et Pater vester, qui in caelis est, dimittat vobis peccata vestra. |
| 26 | Porque se vós não perdoardes, também vosso Pai que está nos céus vos não há de perdoar vossos pecados. | Quod si vos non dimiseritis: nec Pater vester, qui in caelis est, dimittet vobis peccata vestra. |
| 27 | E voltaram outra vez a Jerusalém. E andando Jesus pelo Templo, se chegaram a ele os príncipes dos sacerdotes e os escribas e os anciãos; | Et veniunt rursus Ierosolymam. Et cum ambularet in templo, accedunt ad eum summi sacerdotes, et scribae, et seniores: |
| 28 | E lhe disseram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? e quem te deu este poder para fazer essas coisas? | et dicunt ei: In qua potestate haec facis? et quis dedit tibi hanc potestatem ut ista facias? |
| 29 | E respondendo Jesus, lhes disse: Eu também vos farei uma pergunta, e respondei-me a ela; e eu então vos direi com que autoridade faço estas coisas. | Iesus autem respondens, ait illis: Interrogabo vos et ego unum verbum, et respondete mihi: et dicam vobis in qua potestate haec faciam. |
| 30 | O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondei-me. | Baptismus Ioannis, de caelo erat, an ex hominibus? Respondete mihi. |
| 31 | Mas eles faziam lá consigo este juízo, discorrendo: Se nós dissermos que era do céu, dir-nos-á ele: Por que razão logo não crestes nele? | At illi cogitabant secum, dicentes: Si dixerimus: De caelo, dicet: Quare ergo non credidistis ei? |
| 32 | Se dissermos que dos homens, temos medo do povo; porque todos tinham a João em conta de um profeta. | Si dixerimus: Ex hominibus, timemus populum: omnes enim habebant Ioannem quia vere propheta esset. |
| 33 | E respondendo disseram a Jesus: Não sabemos. E respondendo Jesus, lhes disse: Pois nem eu tão pouco vos direi com que autoridade faço estas coisas. | Et respondentes dicunt Iesu: Nescimus. Et respondens Iesus ait illis: Neque ego dico vobis in qua potestate haec faciam. |
