Comparação
Marcos 11
Figueiredo e Texto grego (edição patriarcal, 1904), versículo a versículo.
| Figueiredo | Texto grego (edição patriarcal, 1904) | |
|---|---|---|
| 1 | E quando eles se iam aproximando a Jerusalém e a Betânia, perto do monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos, | Καὶ ὅτε ἐγγίζουσιν εἰς Ἱερουσαλὴμ εἰς Βηθσφαγῆ καὶ Βηθανίαν πρὸς τὸ ὄρος τῶν ἐλαιῶν, ἀποστέλλει δύο τῶν μαθητῶν αὐτοῦ |
| 2 | E lhes disse: Ide a essa aldeia que está defronte de vós, e logo que entrardes nela, achareis preso um asninho, em que ainda não montou homem algum; soltai-o e trazei-o. | καὶ λέγει αὐτοῖς· ὑπάγετε εἰς τὴν κώμην τὴν κατέναντι ὑμῶν, καὶ εὐθέως εἰσπορευόμενοι εἰς αὐτὴν εὑρήσετε πῶλον δεδεμένον, ἐφ᾽ ὃν οὐδεὶς ἀνθρώπων κεκάθικε· λύσαντες αὐτὸν ἀγάγετε. |
| 3 | E se alguém vos perguntar: Que é o que vós fazeis? dizei-lhe que o Senhor tem necessidade dele; e logo o deixará vir aqui. | καὶ ἐάν τις ὑμῖν εἴπῃ· τί ποιεῖτε τοῦτο; εἴπατε ὅτι ὁ Κύριος αὐτοῦ χρείαν ἔχει, καὶ εὐθέως αὐτὸν ἀποστέλλει πάλιν ὧδε. |
| 4 | E saindo eles acharam o jumentinho atado de fora da porta na encruzilhada, e desprenderam-no. | ἀπῆλθον δὲ καὶ εὗρον τὸν πῶλον δεδεμένον πρὸς τὴν θύραν ἔξω ἐπὶ τοῦ ἀμφόδου, καὶ λύουσιν αὐτόν. |
| 5 | E alguns dos que estavam ali lhes diziam: Que fazeis desprendendo o jumentinho? | καί τινες τῶν ἐκεῖ ἑστηκότων ἔλεγον αὐτοῖς· τί ποιεῖτε λύοντες τὸν πῶλον; |
| 6 | Eles lhes responderam como Jesus lhes havia mandado, e os homens lho deixaram levar. | οἱ δὲ εἶπον αὐτοῖς καθὼς ἐνετείλατο ὁ Ἰησοῦς, καὶ ἀφῆκαν αὐτούς. |
| 7 | E trouxeram o jumentinho a Jesus; e acobertaram-no com os seus vestidos, e Jesus montou em cima dele. | καὶ ἤγαγον τὸν πῶλον πρὸς τὸν Ἰησοῦν καὶ ἐπέβαλον αὐτῷ τὰ ἱμάτια αὐτῶν, καὶ ἐκάθισεν ἐπ᾽ αὐτῷ. |
| 8 | E muitos estenderam os seus vestidos pelo caminho; e outros cortavam ramos das árvores e juncavam com eles o caminho. | πολλοὶ δὲ τὰ ἱμάτια αὐτῶν ἔστρωσαν εἰς τὴν ὁδόν, ἄλλοι δὲ στοιβάδας ἔκοπτον ἐκ τῶν δένδρων καὶ ἐστρώννυον εἰς τὴν ὁδόν. |
| 9 | E tanto os que iam adiante, como os que o seguiam atrás, davam os vivas a Jesus, dizendo: Hosana; | καὶ οἱ προάγοντες καὶ οἱ ἀκολουθοῦντες ἔκραζον λέγοντες· ὡσαννά, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου. |
| 10 | Bendito seja o que vem em nome do Senhor; bendito seja o reino que vemos chegar, de nosso pai Davi: Hosana nas alturas. | εὐλογημένη ἡ ἐρχομένη βασιλεία ἐν ὀνόματι Κυρίου τοῦ πατρός ἡμῶν Δαυΐδ· ὡσαννὰ ἐν τοῖς ὑψίστοις. |
| 11 | E entrou em Jerusalém no Templo; e depois de ter observado tudo quanto nele havia, como fosse já tarde, saiu a Betânia com os doze. | Καὶ εἰσῆλθεν εἰς Ἱεροσόλυμα ὁ Ἰησοῦς καὶ εἰς τὸ ἱερόν· καὶ περιβλεψάμενος πάντα, ὀψίας ἤδη οὔσης τῆς ὥρας, ἐξῆλθεν εἰς Βηθανίαν μετὰ τῶν δώδεκα. |
| 12 | E ao outro dia, como saíssem de Betânia, teve fome. | Καὶ τῇ ἐπαύριον ἐξελθόντων αὐτῶν ἀπὸ Βηθανίας ἐπείνασε· |
| 13 | E tendo visto ao longe uma figueira que tinha folhas, foi lá a ver se acharia nela alguma coisa; e quando chegou a ela, nada achou, senão folhas; porque não era tempo de figos. | καὶ ἰδὼν συκῆν ἀπὸ μακρόθεν ἔχουσαν φύλλα, ἦλθεν εἰ ἄρα τι εὑρήσει ἐν αὐτῇ· καὶ ἐλθὼν ἐπ᾽ αὐτὴν οὐδὲν εὗρεν εἰ μὴ φύλλα· οὐ γὰρ ἦν καιρὸς σύκων. |
| 14 | E falando lhe disse: Nunca jamais coma alguém fruto de ti para sempre. E ouviram-no os seus discípulos. | καὶ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτῇ· μηκέτι ἐκ σοῦ εἰς τὸν αἰῶνα μηδεὶς καρπὸν φάγοι. καὶ ἤκουον οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ. |
| 15 | Chegaram pois a Jerusalém. E havendo entrado no Templo, começou a lançar fora aos que vendiam e compravam no Templo; e derribou as mesas dos banqueiros e as cadeiras dos que vendiam pombas; | Καὶ ἔρχονται πάλιν εἰς Ἱεροσόλυμα· καὶ εἰσελθὼν ὁ Ἰησοῦς εἰς τὸ ἱερὸν ἤρξατο ἐκβάλλειν τοὺς πωλοῦντας καὶ τοὺς ἀγοράζοντας ἐν τῷ ἱερῷ, καὶ τὰς τραπέζας τῶν κολλυβιστῶν καὶ τὰς καθέδρας τῶν πωλούντων τὰς περιστερὰς κατέστρεψε, |
| 16 | E não consentia que qualquer transportasse movel algum pelo Templo; | καὶ οὐκ ἤφιεν ἵνα τις διενέγκῃ σκεῦος διὰ τοῦ ἱεροῦ, |
| 17 | E ele os ensinava, dizendo-lhes: Porventura não está escrito: Que a minha casa será chamada casa de oração entre todas as gentes? E vós tendes feito dela um covil de ladrões. | καὶ ἐδίδασκε λέγων αὐτοῖς· οὐ γέγραπται ὅτι ὁ οἶκός μου οἶκος προσευχῆς κληθήσεται πᾶσι τοῖς ἔθνεσιν; ὑμεῖς δὲ αὐτὸν ἐποιήσατε σπήλαιον λῃστῶν. |
| 18 | O que ouvindo os príncipes dos sacerdotes e os escribas, andavam excogitando de que modo o haviam de perder; porque como todo o povo admirava a sua doutrina, tinham medo dele. | καὶ ἤκουσαν οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι καὶ οἱ ἀρχιερεῖς, καὶ ἐζήτουν πῶς αὐτὸν ἀπολέσωσιν· ἐφοβοῦντο γὰρ αὐτόν, ὅτι πᾶς ὁ ὄχλος ἐξεπλήσσετο ἐπὶ τῇ διδαχῇ αὐτοῦ. |
| 19 | Quando já era pela tarde, saiu da cidade. | καὶ ὅτε ὀψὲ ἐγένετο, ἐξεπορεύετο ἔξω τῆς πόλεως. |
| 20 | E no outro dia pela manhã, ao passarem pela figueira, viram que ela estava seca até às raízes. | Καὶ παραπορευόμενοι πρωῒ εἶδον τὴν συκῆν ἐξηραμμένην ἐκ ῥιζῶν. |
| 21 | Então lembrado Pedro, disse para Jesus: Olha, Mestre, como se secou a figueira que tu amaldiçoaste. | καὶ ἀναμνησθεὶς ὁ Πέτρος λέγει αὐτῷ· ῥαββί, ἴδε ἡ συκῆ ἣν κατηράσω ἐξήρανται. |
| 22 | E respondendo Jesus, lhes disse: Tende a fé de Deus; | καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς λέγει αὐτοῖς· ἔχετε πίστιν Θεοῦ. |
| 23 | Em verdade vos afirmo que todo o que disser a este monte: Tira-te e lança-te no mar, e isto sem hesitar no seu coração, mas tendo fé de que tudo o que disser, sucederá, ele o verá cumprir assim. | ἀμὴν γὰρ λέγω ὑμῖν ὅτι ὃς ἂν εἴπῃ τῷ ὄρει τούτῳ, ἄρθητι καὶ βλήθητι εἰς τὴν θάλασσαν, καὶ μὴ διακριθῇ ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ, ἀλλὰ πιστεύσει ὅτι ἃ λέγει γίνεται, ἔσται αὐτῷ ὃ ἐὰν εἴπῃ. |
| 24 | Por isso vos digo, todas as coisas que vós pedirdes orando, crede que as haveis de haver, e que assim vos sucederão. | διὰ τοῦτο λέγω ὑμῖν, πάντα ὅσα ἂν προσευχόμενοι αἰτεῖσθε, πιστεύετε ὅτι λαμβάνετε, καὶ ἔσται ὑμῖν. |
| 25 | Mas quando vos puserdes em oração, se tendes alguma coisa contra alguém, perdoai-lha; para que também vosso Pai que está nos céus, vos perdoe vossos pecados. | καὶ ὅταν στήκητε προσευχόμενοι, ἀφίετε εἴ τι ἔχετε κατά τινος, ἵνα καὶ ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς ἀφῇ ὑμῖν τὰ παραπτώματα ὑμῶν. |
| 26 | Porque se vós não perdoardes, também vosso Pai que está nos céus vos não há de perdoar vossos pecados. | εἰ δὲ ὑμεῖς οὐκ ἀφίετε, οὐδὲ ὁ πατὴρ ὑμῶν ἀφήσει τὰ παραπτώματα ὑμῶν. |
| 27 | E voltaram outra vez a Jerusalém. E andando Jesus pelo Templo, se chegaram a ele os príncipes dos sacerdotes e os escribas e os anciãos; | Καὶ ἔρχονται πάλιν εἰς Ἱεροσόλυμα· καὶ ἐν τῷ ἱερῷ περιπατοῦντος αὐτοῦ ἔρχονται πρὸς αὐτὸν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ πρεσβύτεροι |
| 28 | E lhe disseram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? e quem te deu este poder para fazer essas coisas? | καὶ λέγουσιν αὐτῷ· ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιεῖς; ἢ τίς σοι ἔδωκε τὴν ἐξουσίαν ταύτην ἵνα ταῦτα ποιῇς; |
| 29 | E respondendo Jesus, lhes disse: Eu também vos farei uma pergunta, e respondei-me a ela; e eu então vos direi com que autoridade faço estas coisas. | ὁ δὲ Ἰησοῦς ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς· ἐπερωτήσω ὑμᾶς κἀγὼ ἕνα λόγον, καὶ ἀποκρίθητέ μοι, καὶ ἐρῶ ὑμῖν ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιῶ. |
| 30 | O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondei-me. | τὸ βάπτισμα Ἰωάννου ἐξ οὐρανοῦ ἦν ἢ ἐξ ἀνθρώπων; ἀποκρίθητέ μοι. |
| 31 | Mas eles faziam lá consigo este juízo, discorrendo: Se nós dissermos que era do céu, dir-nos-á ele: Por que razão logo não crestes nele? | καὶ ἐλογίζοντο πρὸς ἑαυτοὺς λέγοντες· ἐὰν εἴπωμεν, ἐξ οὐρανοῦ, ἐρεῖ· διατί οὖν οὐκ ἐπιστεύσατε αὐτῷ; |
| 32 | Se dissermos que dos homens, temos medo do povo; porque todos tinham a João em conta de um profeta. | ἀλλὰ εἴπωμεν, ἐξ ἀνθρώπων; — ἐφοβοῦντο τὸν λαόν· ἅπαντες γὰρ εἶχον τὸν Ἰωάννην ὅτι προφήτης ἦν. |
| 33 | E respondendo disseram a Jesus: Não sabemos. E respondendo Jesus, lhes disse: Pois nem eu tão pouco vos direi com que autoridade faço estas coisas. | καὶ ἀποκριθέντες λέγουσι τῷ Ἰησοῦ· οὐκ οἴδαμεν. καὶ ὁ Ἰησοῦς ἀποκριθεὶς λέγει αὐτοῖς· οὐδὲ ἐγὼ λέγω ὑμῖν ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιῶ. |
