Comparação
Marcos 10
Figueiredo e Texto grego (edição patriarcal, 1904), versículo a versículo.
| Figueiredo | Texto grego (edição patriarcal, 1904) | |
|---|---|---|
| 1 | E saindo dali, foi Jesus para os confins da Judeia, na banda de além do Jordão; e voltaram as gentes a juntar-se com ele; e de novo os ensinava, como sempre costumara. | Καὶ ἐκεῖθεν ἀναστὰς ἔρχεται εἰς τὰ ὅρια τῆς Ἰουδαίας διὰ τοῦ πέραν τοῦ Ἰορδάνου, καὶ συμπορεύονται πάλιν ὄχλοι πρὸς αὐτόν, καὶ ὡς εἰώθει, πάλιν ἐδίδασκεν αὐτούς. |
| 2 | E chegando os fariseus, lhe perguntavam: É lícito ao marido repudiar a sua mulher? o que eles diziam para o tentarem. | καὶ προσελθόντες οἱ Φαρισαῖοι ἐπηρώτων αὐτὸν εἰ ἔξεστιν ἀνδρὶ γυναῖκα ἀπολῦσαι, πειράζοντες αὐτόν. |
| 3 | Mas ele respondendo, lhes disse: Que é o que vos mandou Moisés? | ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς· τί ὑμῖν ἐνετείλατο Μωϋσῆς; |
| 4 | Responderam eles: Moisés permitiu escrever carta de divórcio e repudiar. | οἱ δὲ εἶπον· ἐπέτρεψε Μωϋσῆς βιβλίον ἀποστασίου γράψαι καὶ ἀπολῦσαι. |
| 5 | Aos quais respondendo Jesus, disse: Pela dureza de vosso coração é que ele vos deixou escrito esse mandamento; | καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· πρὸς τὴν σκληροκαρδίαν ὑμῶν ἔγραψεν ὑμῖν τὴν ἐντολὴν ταύτην· |
| 6 | Porém ao princípio da criação, fê-los Deus macho e fêmea. | ἀπὸ δὲ ἀρχῆς κτίσεως ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτοὺς ὁ Θεός· |
| 7 | Por isto deixará o homem a seu pai e a sua mãe, e se juntará a sua mulher; | ἕνεκεν τούτου καταλείψει ἄνθρωπος τὸν πατέρα αὐτοῦ καὶ τὴν μητέρα, καὶ προσκολληθήσεται πρὸς τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ ἔσονται οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν. |
| 8 | E serão dois numa só carne. Assim que eles já não são dois, mas uma só carne. | ὥστε οὐκέτι εἰσὶ δύο, ἀλλὰ μία σάρξ· |
| 9 | O que Deus pois juntou, não o separe o homem. | ὃ οὖν ὁ Θεὸς συνέζευξεν, ἄνθρωπος μὴ χωριζέτω. |
| 10 | E tornaram a fazer-lhe seus discípulos em casa perguntas sobre a mesma matéria. | καὶ εἰς τὴν οἰκίαν πάλιν οἱ μαθηταὶ περὶ τούτου ἐπηρώτων αὐτόν, |
| 11 | E ele lhes disse: Qualquer que repudiar a sua mulher e se casar com outra, comete adultério contra a sua primeira mulher. | καὶ λέγει αὐτοῖς· ὃς ἂν ἀπολύσῃ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ γαμήσῃ ἄλλην, μοιχᾶται ἐπ᾽ αὐτήν· |
| 12 | E se a mulher repudiar a seu marido e se casar com outro, comete adultério. | καὶ ἐὰν γυνὴ ἀπολύσασα τὸν ἄνδρα γαμηθῇ ἄλλῳ, μοιχᾶται. |
| 13 | Então lhe apresentavam uns meninos, para que os tocasse. Mas os discípulos ameaçavam aos que lhos apresentavam. | Καὶ προσέφερον αὐτῷ παιδία, ἵνα αὐτῶν ἅψηται· οἱ δὲ μαθηταὶ ἐπετίμων τοῖς προσφέρουσιν. |
| 14 | O que vendo Jesus, levou-o muito a mal e disse-lhes: Deixai vir a mim os pequeninos e não os embaraceis; porque dos tais é o reino de Deus. | ἰδὼν δὲ ὁ Ἰησοῦς ἠγανάκτησε καὶ εἶπεν αὐτοῖς· ἄφετε τὰ παιδία ἔρχεσθαι πρός με, καὶ μὴ κωλύετε αὐτά· τῶν γὰρ τοιούτων ἐστὶν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ. |
| 15 | Em verdade vos digo: Que todo o que não receber o reino de Deus como pequenino, não entrará nele. | ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὃς ἐὰν μὴ δέξηται τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ ὡς παιδίον, οὐ μὴ εἰσέλθῃ εἰς αὐτήν. |
| 16 | E abraçando-os e pondo sobre eles as mãos, os abençoava. | καὶ ἐναγκαλισάμενος αὐτὰ κατηυλόγει τιθεὶς τὰς χεῖρας ἐπ᾽ αὐτά. |
| 17 | E tendo saído Jesus para se pôr a caminho, veio correndo um homem, e com o joelho em terra diante dele, lhe fez esta súplica: Bom Mestre, que devo eu fazer para alcançar a vida eterna? | Καὶ ἐκπορευομένου αὐτοῦ εἰς ὁδὸν προσδραμὼν εἷς καὶ γονυπετήσας αὐτὸν ἐπηρώτα αὐτόν· διδάσκαλε ἀγαθέ, τί ποιήσω ἵνα ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσω; |
| 18 | E Jesus lhe disse: Por que me chamas tu bom? Ninguém é bom, senão só Deus. | ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ· τί με λέγεις ἀγαθόν; οὐδεὶς ἀγαθὸς εἰμὴ εἷς ὁ Θεός. |
| 19 | Tu sabes os Mandamentos: Não cometas adultério, Não mates, Não furtes, Não digas falso testemunho, Não cometas fraudes, Honra a teu pai e a tua mãe. | τὰς ἐντολὰς οἶδας· μὴ μοιχεύσῃς, μὴ φονεύσῃς, μὴ κλέψῃς, μὴ ψευδομαρτυρήσῃς, μὴ ἀποστερήσῃς, τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα. |
| 20 | Então ele respondendo, lhe disse: Mestre, todos estes Mandamentos tenho eu observado, desde a minha mocidade. | ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτῷ· διδάσκαλε, ταῦτα πάντα ἐφυλαξάμην ἐκ νεότητός μου. |
| 21 | E Jesus pondo nele os olhos, lhe mostrou agrado e lhe disse: Uma coisa só te falta: vai, vende quanto tens e dá-o aos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me. | ὁ δὲ Ἰησοῦς ἐμβλέψας αὐτῷ ἠγάπησεν αὐτὸν καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἕν σε ὑστερεῖ· εἰ θέλεις τέλειος εἶναι, ὕπαγε, ὅσα ἔχεις πώλησον καὶ δὸς πτωχοῖς, καὶ ἕξεις θησαυρὸν ἐν οὐρανῷ, καὶ δεῦρο ἀκολούθει μοι, ἄρας τὸν σταυρόν σου. |
| 22 | O homem desgostoso das palavras que ouvira, foi-se todo triste; porque era muito afazendado. | ὁ δὲ στυγνάσας ἐπὶ τῷ λόγῳ ἀπῆλθε λυπούμενος· ἦν γὰρ ἔχων κτήματα πολλά. |
| 23 | E Jesus olhando em roda, disse a seus discípulos: Com quanta dificuldade entrarão no reino de Deus os que têm riquezas! | Καὶ περιβλεψάμενος ὁ Ἰησοῦς λέγει τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ· πῶς δυσκόλως οἱ τὰ χρήματα ἔχοντες εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ εἰσελεύσονται! |
| 24 | E os discípulos se assombravam das suas palavras. Mas Jesus continuando por diante, lhes disse: Filhinhos, quão difícil coisa é entrarem no reino de Deus os que confiam nas riquezas! | οἱ δὲ μαθηταὶ ἐθαμβοῦντο ἐπὶ τοῖς λόγοις αὐτοῦ. ὁ δὲ Ἰησοῦς πάλιν ἀποκριθεὶς λέγει αὐτοῖς· τέκνα, πῶς δύσκολόν ἐστι τοὺς πεποιθότας ἐπὶ χρήμασιν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ εἰσελθεῖν· |
| 25 | Mais fácil é passar um camelo pelo fundo de uma agulha, do que entrar no reino de Deus um rico. | εὐκοπώτερόν ἐστι κάμηλον διὰ τρυμαλιᾶς ῥαφίδος εἰσελθεῖν ἢ πλούσιον εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ εἰσελθεῖν. |
| 26 | Eles ainda ficaram muito mais cheios de espanto, e diziam uns para os outros: Quem pode logo salvar-se? | οἱ δὲ περισσῶς ἐξεπλήσσοντο λέγοντες πρὸς ἑαυτούς· καὶ τίς δύναται σωθῆναι; |
| 27 | Então Jesus olhando para eles, disse: Para os homens coisa é esta que não pode ser, mas não para Deus; porque para com Deus todas as coisas são possíveis. | ἐμβλέψας αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς λέγει· παρὰ ἀνθρώποις ἀδύνατον, ἀλλ᾽ οὐ παρὰ Θεῷ· πάντα γὰρ δυνατά ἐστι παρὰ τῷ Θεῷ. |
| 28 | E começou Pedro a dizer-lhe: Eis-aqui estamos nós que largamos tudo e te seguimos. | Ἤρξατο ὁ Πέτρος λέγειν αὐτῷ· ἰδοὺ ἡμεῖς ἀφήκαμεν πάντα καὶ ἠκολουθήσαμέν σοι. |
| 29 | Respondendo Jesus, disse: Na verdade vos digo: Que não há nenhum que haja deixado casa ou irmãos ou irmãs ou pai ou mãe ou filhos ou terras por amor de mim e por amor do Evangelho, | ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν· ἀμὴν λέγω ὑμῖν, οὐδείς ἐστιν ὃς ἀφῆκεν οἰκίαν ἢ ἀδελφοὺς ἢ ἀδελφὰς ἢ πατέρα ἢ μητέρα ἢ γυναῖκα ἢ τέκνα ἢ ἀγροὺς ἕνεκεν ἐμοῦ καὶ ἕνεκεν τοῦ εὐαγγελίου, |
| 30 | Que não venha a receber já de presente neste mesmo século, o cento por um; das casas e dos irmãos e das irmãs e das mães e dos filhos e das terras, com as perseguições, e no século futuro a vida eterna. | ἐὰν μὴ λάβῃ ἑκατονταπλασίονα νῦν ἐν τῷ καιρῷ τούτῳ οἰκίας καὶ ἀδελφοὺς καὶ ἀδελφὰς καὶ πατέρα καὶ μητέρα καὶ τέκνα καὶ ἀγροὺς μετὰ διωγμῶν, καὶ ἐν τῷ αἰῶνι τῷ ἐρχομένῳ ζωὴν αἰώνιον. |
| 31 | Porém haverá muitos que sendo os primeiros, serão os últimos, e muitos que sendo os últimos, serão os primeiros. | πολλοὶ δὲ ἔσονται πρῶτοι ἔσχατοι καὶ ἔσχατοι πρῶτοι. |
| 32 | E estavam no caminho para subir a Jerusalém; e Jesus ia diante deles, do que os mesmos se espantavam; e o seguiam com medo. E tornando a tomar de parte aos doze, começou a declarar-lhes as coisas que tinham de lhe acontecer. | Ἦσαν δὲ ἐν τῇ ὁδῷ ἀναβαίνοντες εἰς Ἱεροσόλυμα· καὶ ἦν προάγων αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς, καὶ ἐθαμβοῦντο, καὶ ἀκολουθοῦντες ἐφοβοῦντο. καὶ παραλαβὼν πάλιν τοὺς δώδεκα ἤρξατο αὐτοῖς λέγειν τὰ μέλλοντα αὐτῷ συμβαίνειν, |
| 33 | Eis-aqui está que nós subimos a Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos príncipes dos sacerdotes e aos escribas e aos anciãos, e sentenciá-lo-ão à morte e o entregarão aos gentios; | ὅτι ἰδοὺ ἀναβαίνομεν εἰς Ἱεροσόλυμα καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδοθήσεται τοῖς ἀρχιερεῦσι καὶ γραμματεῦσι, καὶ κατακρινοῦσιν αὐτὸν θανάτῳ καὶ παραδώσουσιν αὐτὸν τοῖς ἔθνεσι, |
| 34 | E o escarnecerão e lhe cuspirão no rosto e o açoitarão e lhe tirarão a vida; e ao terceiro dia ressurgirá; | καὶ ἐμπαίξουσιν αὐτῷ καὶ μαστιγώσουσιν αὐτὸν καὶ ἐμπτύσουσιν αὐτῷ καὶ ἀποκτενοῦσιν αὐτόν, καὶ τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἀναστήσεται. |
| 35 | Então se chegaram a ele Tiago e João filhos de Zebedeu, dizendo-lhe: Mestre, queremos que nos concedas tudo o que te pedirmos. | Καὶ προσπορεύονται αὐτῷ Ἰάκωβος καὶ Ἰωάννης υἱοὶ Ζεβεδαίου λέγοντες· διδάσκαλε, θέλομεν ἵνα ὃ ἐὰν αἰτήσωμεν ποιήσῃς ἡμῖν. |
| 36 | E ele lhes disse: Que quereis vós que eu vos faça? | ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς· τί θέλετε ποιῆσαί με ὑμῖν; |
| 37 | E eles responderam: Concede-nos que nos sentemos na tua glória, um à tua direita e outro à tua esquerda. | οἱ δὲ εἶπον αὐτῷ· δὸς ἡμῖν ἵνα εἷς ἐκ δεξιῶν σου καὶ εἷς ἐξ εὐωνύμων σου καθίσωμεν ἐν τῇ δόξῃ σου. |
| 38 | Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis vós beber o cálix que eu estou para beber; ou ser batizados no batismo, em que eu estou para ser batizado? | ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· οὐκ οἴδατε τί αἰτεῖσθε. δύνασθε πιεῖν τὸ ποτήριον ὃ ἐγὼ πίνω, καὶ τὸ βάπτισμα ὃ ἐγὼ βαπτίζομαι βαπτισθῆναι; |
| 39 | E eles lhe disseram: Podemos. E Jesus lhes disse: Vós com efeito haveis de beber o cálix que eu estou para beber; e haveis de ser batizados no batismo, em que eu estou para ser batizado; | οἱ δὲ εἶπον αὐτῷ· δυνάμεθα. ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· τὸ μὲν ποτήριον ὃ ἐγὼ πίνω πίεσθε, καὶ τὸ βάπτισμα ὃ ἐγὼ βαπτίζομαι βαπτισθήσεσθε· |
| 40 | Mas pelo que toca a terdes assento à minha destra ou à minha esquerda, não me pertence a mim o conceder-vo-lo, porém essa honra é para aqueles, para quem ela está aparelhada. | τὸ δὲ καθίσαι ἐκ δεξιῶν μου καὶ ἐξ εὐωνύμων οὐκ ἔστιν ἐμὸν δοῦναι, ἀλλ᾽ οἷς ἡτοίμασται. |
| 41 | E ouvindo isto os outros dez, começaram a indignar-se contra Tiago e João. | Καὶ ἀκούσαντες οἱ δέκα ἤρξαντο ἀγανακτεῖν περὶ Ἰακώβου καὶ Ἰωάννου. |
| 42 | Mas Jesus chamando-os, lhes disse: Vós sabeis que os que têm autoridade entre os povos, esses são os que os dominam; e que os seus príncipes têm poder sobre eles. | ὁ δὲ Ἰησοῦς προσκαλεσάμενος αὐτοὺς λέγει αὐτοῖς· οἴδατε ὅτι οἱ δοκοῦντες ἄρχειν τῶν ἐθνῶν κατακυριεύουσιν αὐτῶν καὶ οἱ μεγάλοι αὐτῶν κατεξουσιάζουσιν αὐτῶν· |
| 43 | Porém entre vós não deve ser assim, mas todo o que quiser ser o maior, esse deve ser o que vos ministre; | οὐχ οὕτω δὲ ἔσται ἐν ὑμῖν, ἀλλ᾽ ὃς ἐὰν θέλῃ γενέσθαι μέγας ἐν ὑμῖν, ἔσται ὑμῶν διάκονος, |
| 44 | E todo o que entre vós quiser ser o primeiro, esse deve fazer-se servo de todos. | καὶ ὃς ἐὰν θέλῃ ὑμῶν γενέσθαι πρῶτος, ἔσται πάντων δοῦλος· |
| 45 | Porque o mesmo Filho do Homem não veio a ser servido, mas a servir e a dar a sua vida para redenção de muitos. | καὶ γὰρ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἦλθε διακονηθῆναι, ἀλλὰ διακονῆσαι, καὶ δοῦναι τὴν ψυχὴν αὐτοῦ λύτρον ἀντὶ πολλῶν. |
| 46 | Depois foram a Jericó; e ao sair de Jericó, ele e os seus discípulos e muitíssimo povo com eles, Bartimeu que era cego, filho de Timeu, estava sentado junto ao caminho pedindo esmola. | Καὶ ἔρχονται εἰς Ἱεριχώ. καὶ ἐκπορευομένου αὐτοῦ ἀπὸ Ἱεριχὼ καὶ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ καὶ ὄχλου ἱκανοῦ, ὁ υἱὸς Τιμαίου Βαρτιμαῖος τυφλὸς ἐκάθητο παρὰ τὴν ὁδὸν προσαιτῶν. |
| 47 | O qual como ouviu que passava Jesus Nazareno, começou a gritar e a dizer: Jesus Filho de Davi, tem misericórdia de mim. | καὶ ἀκούσας ὅτι Ἰησοῦς ὁ Ναζωραῖός ἐστιν, ἤρξατο κράζειν καὶ λέγειν· υἱὲ Δαυῒδ Ἰησοῦ, ἐλέησόν με. |
| 48 | E ameaçavam-no muitos, para que se calasse. Mas ele cada vez gritava muito mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim. | καὶ ἐπετίμων αὐτῷ πολλοὶ ἵνα σιωπήσῃ· ὁ δὲ πολλῷ μᾶλλον ἔκραζεν· υἱὲ Δαυΐδ, ἐλέησόν με. |
| 49 | Parando então Jesus mandou que lho chamassem. E chamaram o cego, dizendo-lhe: Tem boas esperanças; levanta-te, que ele te chama. | καὶ στὰς ὁ Ἰησοῦς εἶπε· φωνήσατε αὐτόν· καὶ φωνοῦσι τὸν τυφλὸν λέγοντες αὐτῷ· θάρσει, ἔγειρε· φωνεῖ σε. |
| 50 | Ele deitando fora de si a capa saltando, veio ter com ele. | ὁ δὲ ἀποβαλὼν τὸ ἱμάτιον αὐτοῦ ἀναστὰς ἦλθε πρὸς τὸν Ἰησοῦν. |
| 51 | E falando Jesus, lhe disse: Que queres tu que eu te faça? O cego pois lhe respondeu: Mestre, que eu tenha vista. | καὶ ἀποκριθεὶς λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· τί σοι θέλεις ποιήσω; ὁ δὲ τυφλὸς εἶπεν αὐτῷ· ῥαββουνί, ἵνα ἀναβλέψω. |
| 52 | Então lhe disse Jesus: Vai, a tua fé te sarou. E no mesmo ponto viu, e o foi seguindo pelo caminho. | καὶ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ· ὕπαγε, ἡ πίστις σου σέσωκέ σε. καὶ εὐθέως ἀνέβλεψε, καὶ ἠκολούθει τῷ Ἰησοῦ ἐν τῇ ὁδῷ. |
