Comparação
Marcos 5
Figueiredo e Texto grego (edição patriarcal, 1904), versículo a versículo.
| Figueiredo | Texto grego (edição patriarcal, 1904) | |
|---|---|---|
| 1 | E passaram à outra banda do mar ao território dos gerasenos. | Καὶ ἦλθον εἰς τὸ πέραν τῆς θαλάσσης εἰς τὴν χώραν τῶν Γεργεσηνῶν. |
| 2 | E ao sair Jesus da barca, veio logo a ele dos sepulcros um homem possesso do espírito imundo, | καὶ ἐξελθόντος αὐτοῦ ἐκ τοῦ πλοίου εὐθέως ἀπήντησεν αὐτῷ ἐκ τῶν μνημείων ἄνθρωπος ἐν πνεύματι ἀκαθάρτῳ, |
| 3 | O qual tinha nos sepulcros o seu domicílio, e nem com cadeias o podia já alguém suster preso; | ὃς τὴν κατοίκησιν εἶχεν ἐν τοῖς μνήμασι, καὶ οὔτε ἁλύσεσιν οὐδεὶς ἠδύνατο αὐτὸν δῆσαι, |
| 4 | Porque tendo sido atado por muitas vezes com grilhões e com cadeias, tinha quebrado as cadeias e despedaçado os grilhões, e ninguém o podia domar; | διὰ τὸ αὐτὸν πολλάκις πέδαις καὶ ἁλύσεσι δεδέσθαι, καὶ διεσπάσθαι ὑπ᾽ αὐτοῦ τὰς ἁλύσεις καὶ τὰς πέδας συντετρῖφθαι, καὶ οὐδεὶς ἴσχυεν αὐτὸν δαμάσαι· |
| 5 | E sempre de dia e de noite andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando e ferindo-se com pedras. | καὶ διὰ παντὸς νυκτὸς καὶ ἡμέρας ἐν τοῖς μνήμασι καὶ ἐν τοῖς ὄρεσιν ἦν κράζων καὶ κατακόπτων ἑαυτὸν λίθοις. |
| 6 | Vendo pois a Jesus de longe, veio correndo e adorou-o; | ἰδὼν δὲ τὸν Ἰησοῦν [ἀπὸ] μακρόθεν ἔδραμε καὶ προσεκύνησεν αὐτόν, |
| 7 | E dando um grande grito, disse: Que tens tu comigo, Jesus Filho de Deus Altíssimo? eu te esconjuro por Deus, que me não atormentes. | καὶ κράξας φωνῇ μεγάλῃ λέγει· τί ἐμοὶ καὶ σοί, Ἰησοῦ, υἱὲ τοῦ Θεοῦ τοῦ ὑψίστου; ὁρκίζω σε τὸν Θεόν, μή με βασανίσῃς. |
| 8 | Porque Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai desse homem. | ἔλεγε γὰρ αὐτῷ· ἔξελθε τὸ πνεῦμα τὸ ἀκάθαρτον ἐκ τοῦ ἀνθρώπου. |
| 9 | E perguntou-lhe: Que nome é o teu? Ao que ele respondeu: Legião é o meu nome, porque somos muitos. | καὶ ἐπηρώτα αὐτόν· τί ὄνομά σοι; καὶ ἀπεκρίθη λέγων· λεγεὼν ὄνομά μοι, ὅτι πολλοί ἐσμεν. |
| 10 | E pedia-lhe instantemente que o não lançasse fora do país. | καὶ παρεκάλει αὐτὸν πολλὰ ἵνα μὴ ἀποστείλῃ αὐτοὺς ἔξω τῆς χώρας. |
| 11 | Andava pois ali pastando ao redor do monte uma grande manada de porcos. | ἦν δὲ ἐκεῖ ἀγέλη χοίρων μεγάλη βοσκομένη πρὸς τῷ ὄρει· |
| 12 | E os imundos espíritos suplicavam a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para nos metermos neles. | καὶ παρεκάλεσαν αὐτὸν πάντες οἱ δαίμονες λέγοντες· πέμψον ἡμᾶς εἰς τοὺς χοίρους, ἵνα εἰς αὐτοὺς εἰσέλθωμεν. |
| 13 | Deu-lhes Jesus logo esta permissão. E saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada que era de alguns dois mil, foi precipitar-se com grande violência no mar, e ali todos se afogaram. | καὶ ἐπέτρεψεν αὐτοῖς εὐθέως ὁ Ἰησοῦς. καὶ ἐξελθόντα τὰ πνεύματα τὰ ἀκάθαρτα εἰσῆλθον εἰς τοὺς χοίρους· καὶ ὥρμησεν ἡ ἀγέλη κατὰ τοῦ κρημνοῦ εἰς τὴν θάλασσαν· ἦσαν δὲ ὡς δισχίλιοι· καὶ ἐπνίγοντο ἐν τῇ θαλάσσῃ. |
| 14 | E os que os andavam apascentando, fugiram e foram dar a notícia à cidade e pelos campos. Então saíram muitos a ver o que tinha sucedido; | καὶ οἱ βόσκοντες τοὺς χοίρους ἔφυγον καὶ ἀπήγγειλαν εἰς τὴν πόλιν καὶ εἰς τοὺς ἀγρούς· καὶ ἐξῆλθον ἰδεῖν τί ἐστι τὸ γεγονός. |
| 15 | E vão ter com Jesus; e veem ao que tinha sido vexado do demônio, sentado, vestido e em seu perfeito juízo; e tiveram medo. | καὶ ἔρχονται πρὸς τὸν Ἰησοῦν, καὶ θεωροῦσι τὸν δαιμονιζόμενον καθήμενον καὶ ἱματισμένον καὶ σωφρονοῦντα, τὸν ἐσχηκότα τὸν λεγεῶνα, καὶ ἐφοβήθησαν. |
| 16 | E os que se tinham achado presentes, lhes contaram todo o fato, como havia acontecido ao endemoninhado e o dos porcos. | καὶ διηγήσαντο αὐτοῖς οἱ ἰδόντες πῶς ἐγένετο τῷ δαιμονιζομένῳ καὶ περὶ τῶν χοίρων. |
| 17 | E começaram a rogar a Jesus que se retirasse dos confins deles. | καὶ ἤρξαντο παρακαλεῖν αὐτὸν ἀπελθεῖν ἀπὸ τῶν ὁρίων αὐτῶν. |
| 18 | E ao tempo que ele ia para entrar na barca, então começou o que fora vexado do demônio, a pedir-lhe que o deixasse ir com ele. | καὶ ἐμβαίνοντος αὐτοῦ εἰς τὸ πλοῖον παρεκάλει αὐτὸν ὁ δαιμονισθεὶς ἵνα μετ᾽ αὐτοῦ ᾖ. |
| 19 | E Jesus o não admitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa para os teus e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez e a misericórdia que usou contigo. | καὶ οὐκ ἀφῆκεν αὐτόν, ἀλλὰ λέγει αὐτῷ· ὕπαγε εἰς τὸν οἶκόν σου πρὸς τοὺς σοὺς καὶ ἀνάγγειλον αὐτοῖς ὅσα σοι ὁ Κύριος πεποίηκε καὶ ἠλέησέ σε. |
| 20 | E foi-se e começou a publicar em Decápolis quão grandes coisas lhe havia feito Jesus; e todos se admiravam. | καὶ ἀπῆλθε καὶ ἤρξατο κηρύσσειν ἐν τῇ Δεκαπόλει ὅσα ἐποίησεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, καὶ πάντες ἐθαύμαζον. |
| 21 | E tendo passado Jesus segunda vez à banda de além numa barca, concorreu a ele muita gente do povo que se achava junto na ribeira. | Καὶ διαπεράσαντος τοῦ Ἰησοῦ ἐν τῷ πλοίῳ πάλιν εἰς τὸ πέραν συνήχθη ὄχλος πολὺς ἐπ᾽ αὐτόν, καὶ ἦν παρὰ τὴν θάλασσαν. |
| 22 | E chegou um dos príncipes da sinagoga, por nome Jairo; e vendo a Jesus, lançou-se a seus pés, | Καὶ ἔρχεται εἷς τῶν ἀρχισυναγώγων, ὀνόματι Ἰάειρος, καὶ ἰδὼν αὐτὸν πίπτει πρὸς τοὺς πόδας αὐτοῦ |
| 23 | E pedia-lhe com instância, dizendo: Eu tenho uma filha que está nas últimas. Vem impor-lhe a mão, para a curares e para lhe dares vida. | καὶ παρεκάλει αὐτὸν πολλά, λέγων ὅτι τὸ θυγάτριόν μου ἐσχάτως ἔχει, ἵνα ἐλθὼν ἐπιθῇς αὐτῇ τὰς χεῖρας, ὅπως σωθῇ καὶ ζήσεται. |
| 24 | E foi Jesus com ele, e era tanto o povo que o seguia, que o apertavam. | καὶ ἀπῆλθε μετ᾽ αὐτοῦ· καὶ ἠκολούθει αὐτῷ ὄχλος πολύς, καὶ συνέθλιβον αὐτόν. |
| 25 | Então uma mulher que havia doze anos que padecia um fluxo de sangue, | Καὶ γυνή τις οὖσα ἐν ῥύσει αἵματος ἔτη δώδεκα, |
| 26 | E que tinha sofrido muito às mãos de vários médicos, e que havia gastado tudo quanto tinha, nem por isso aproveitara coisa alguma, antes cada vez se achava pior; | καὶ πολλὰ παθοῦσα ὑπὸ πολλῶν ἰατρῶν καὶ δαπανήσασα τὰ παρ᾽ ἑαυτῆς πάντα, καὶ μηδὲν ὠφεληθεῖσα, ἀλλὰ μᾶλλον εἰς τὸ χεῖρον ἐλθοῦσα, |
| 27 | Tendo ouvido falar de Jesus, veio por detrás entre a chusma e tocou-lhe o vestido; | ἀκούσασα περὶ τοῦ Ἰησοῦ, ἐλθοῦσα ἐν τῷ ὄχλῳ ὄπισθεν ἥψατο τοῦ ἱματίου αὐτοῦ· |
| 28 | Porque dizia: Se eu tocar, ainda que seja só o seu vestido, ficarei sã. | ἔλεγε γὰρ ἐν ἑαυτῇ ὅτι ἐὰν ἅψωμαι κἂν τῶν ἱματίων αὐτοῦ, σωθήσομαι. |
| 29 | E no mesmo instante se lhe secou a fonte do seu sangue; e ela sentiu no seu corpo estar curada do mal. | καὶ εὐθέως ἐξηράνθη ἡ πηγὴ τοῦ αἵματος αὐτῆς, καὶ ἔγνω τῷ σώματι ὅτι ἴαται ἀπὸ τῆς μάστιγος. |
| 30 | Mas Jesus conhecendo logo em si mesmo a virtude que saíra dele, voltado para a gente, disse: Quem tocou nos meus vestidos? | καὶ εὐθέως ὁ Ἰησοῦς ἐπιγνοὺς ἐν ἑαυτῷ τὴν ἐξ αὐτοῦ δύναμιν ἐξελθοῦσαν, ἐπιστραφεὶς ἐν τῷ ὄχλῳ ἔλεγε· τίς μου ἥψατο τῶν ἱματίων; |
| 31 | E responderam-lhe seus discípulos: Tu vês que a chusma te vai comprimindo de todas as partes, e então perguntas: Quem me tocou? | καὶ ἔλεγον αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ· βλέπεις τὸν ὄχλον συνθλίβοντά σε, καὶ λέγεις τίς μου ἥψατο; |
| 32 | E Jesus olhava em roda para ver a que isto fizera. | καὶ περιεβλέπετο ἰδεῖν τὴν τοῦτο ποιήσασαν. |
| 33 | A mulher porém que sabia o que se tinha passado nela, cheia de medo e toda tremendo, veio lançar-se a seus pés e declarou-lhe toda a verdade. | ἡ δὲ γυνὴ φοβηθεῖσα καὶ τρέμουσα, εἰδυῖα ὃ γέγονεν ἐπ᾽ αὐτῇ, ἦλθε καὶ προσέπεσεν αὐτῷ καὶ εἶπεν αὐτῷ πᾶσαν τὴν ἀλήθειαν. |
| 34 | E Jesus lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica curada do teu mal. | ὁ δὲ εἶπεν αὐτῇ· θύγατερ, ἡ πίστις σου σέσωκέ σε· ὕπαγε εἰς εἰρήνην, καὶ ἴσθι ὑγιὴς ἀπὸ τῆς μάστιγός σου. |
| 35 | Ainda ele não tinha acabado de falar, quando chegam alguns de casa do príncipe da sinagoga, dizendo: É morta tua filha; por que queres tu dar ao Mestre o trabalho de ir mais longe? | Ἔτι αὐτοῦ λαλοῦντος ἔρχονται ἀπὸ τοῦ ἀρχισυναγώγου λέγοντες ὅτι ἡ θυγάτηρ σου ἀπέθανε· τί ἔτι σκύλλεις τὸν διδάσκαλον; |
| 36 | Mas Jesus tendo ouvido o que eles falavam, disse ao príncipe da sinagoga: Não tenhas medo; crê somente. | ὁ δὲ Ἰησοῦς εὐθέως ἀκούσας τὸν λόγον λαλούμενον λέγει τῷ ἀρχισυναγώγῳ· μὴ φοβοῦ, μόνον πίστευε. |
| 37 | E não permitiu que o acompanhasse nenhum, senão Pedro e Tiago e João irmão de Tiago. | καὶ οὐκ ἀφῆκεν αὑτῷ οὐδένα συνακολουθῆσαι εἰ μὴ Πέτρον καὶ Ἰάκωβον καὶ Ἰωάννην τὸν ἀδελφὸν Ἰακώβου. |
| 38 | Depois que chegaram a casa do príncipe da sinagoga, viu logo Jesus o reboliço e os que estavam chorando e fazendo grandes prantos. | καὶ ἔρχεται εἰς τὸν οἶκον τοῦ ἀρχισυναγώγου, καὶ θεωρεῖ θόρυβον, [καὶ] κλαίοντας καὶ ἀλαλάζοντας πολλά, |
| 39 | E tendo entrado, lhes disse: Para que é esta turbação e este choro que fazeis? a menina não está morta, mas dorme. | καὶ εἰσελθὼν λέγει αὐτοῖς· τί θορυβεῖσθε καὶ κλαίετε; τὸ παιδίον οὐκ ἀπέθανεν, ἀλλὰ καθεύδει. καὶ κατεγέλων αὐτοῦ. |
| 40 | E zombavam dele. Mas, Jesus tendo feito sair todos para fora, tomou o pai e a mãe da menina e os que consigo trazia e entrou onde a menina estava deitada. | ὁ δὲ ἐκβαλὼν πάντας παραλαμβάνει τὸν πατέρα τοῦ παιδίου καὶ τὴν μητέρα καὶ τοὺς μετ᾽ αὐτοῦ, καὶ εἰσπορεύεται ὅπου ἦν τὸ παιδίον ἀνακείμενον, |
| 41 | E tomando a mão da menina, lhe disse: Talita cumi, que quer dizer: Menina (eu te mando) levanta-te; | καὶ κρατήσας τῆς χειρὸς τοῦ παιδίου λέγει αὐτῇ· ταλιθά, κοῦμι· ὅ ἐστι μεθερμηνευόμενον, τὸ κοράσιον, σοὶ λέγω, ἔγειρε. |
| 42 | E no mesmo ponto se levantou a menina e começou a andar, porque era já de doze anos; e eles ficaram assombrados com grande espanto. | καὶ εὐθέως ἀνέστη τὸ κοράσιον καὶ περιεπάτει· ἦν γὰρ ἐτῶν δώδεκα. καὶ ἐξέστησαν ἐκστάσει μεγάλῃ. |
| 43 | Mas Jesus lhes mandou com preceito expresso, que ninguém o soubesse; e disse que dessem de comer à menina. | καὶ διεστείλατο αὐτοῖς πολλὰ ἵνα μηδεὶς γνῷ τοῦτο· καὶ εἶπε δοθῆναι αὐτῇ φαγεῖν. |
