S. Andreae, apostoli

Quia si confitearis in ore tuo Dominum Iesum, et in corde tuo credideris quod Deus illum suscitavit a mortuis, salvus eris. ¹⁰Corde enim creditur ad iustitiam: ore autem confessio fit ad salutem. ¹¹Dicit enim Scriptura: Omnis qui credit in illum, non confundetur. ¹²Non enim est distinctio Iudaei et Graeci: nam idem Dominus omnium, dives in omnes qui invocant illum. ¹³Omnis enim quicumque invocaverit nomen Domini, salvus erit. ¹⁴Quomodo ergo invocabunt, in quem non crediderunt? aut quomodo credent ei, quem non audierunt? quomodo autem audient sine praedicante? ¹⁵quomodo vero praedicabunt nisi mittantur? sicut scriptum est: Quam speciosi pedes evangelizantium pacem, evangelizantium bona! ¹⁶Sed non omnes obediunt Evangelio. Isaias enim dicit: Domine, quis credidit auditui nostro? ¹⁷Ergo fides ex auditu, auditus autem per verbum Christi. ¹⁸Sed dico: Numquid non audierunt? Et quidem in omnem terram exivit sonus eorum, et in fines orbis terrae verba eorum.

²Caeli enarrant gloriam Dei, et opera manuum eius annuntiat firmamentum. ³Dies diei eructat verbum, et nox nocti indicat scientiam. ⁴Non sunt loquelae, neque sermones, quorum non audiantur voces eorum. ⁵In omnem terram exivit sonus eorum, et in fines orbis terrae verba eorum.

℟ In omnem terram exivit sonus eorum.

Ambulans autem Iesus iuxta mare Galilaeae, vidit duos fratres, Simonem, qui vocatur Petrus, et Andream fratrem eius, mittentes rete in mare (erant enim piscatores), ¹⁹et ait illis: Venite post me, et faciam vos fieri piscatores hominum. ²⁰At illi continuo relictis retibus secuti sunt eum. ²¹Et procedens inde, vidit alios duos fratres, Iacobum Zebedaei, et Ioannem fratrem eius, in navi cum Zebedaeo patre eorum, reficientes retia sua: et vocavit eos. ²²Illi autem statim relictis retibus et patre, secuti sunt eum.