S. Francisci Xavier, presbyteri

In die illa cantabitur canticum istud in terra Iuda: Urbs fortitudinis nostrae Sion; salvator ponetur in ea murus et antemurale. ²Aperite portas, et ingrediatur gens iusta, custodiens veritatem. ³Vetus error abiit: servabis pacem; pacem, quia in te speravimus. ⁴Sperastis in Domino in saeculis aeternis; in Domino Deo forti in perpetuum. ⁵Quia incurvabit habitantes in excelso; civitatem sublimem humiliabit: humiliabit eam usque ad terram, detrahet eam usque ad pulverem. ⁶Conculcabit eam pes, pedes pauperis, gressus egenorum.

¹Alleluia. Confitemini Domino, quoniam bonus, quoniam in saeculum misericordia eius. ⁸Bonum est confidere in Domino, quam confidere in homine. ⁹Bonum est sperare in Domino, quam sperare in principibus. ¹⁹Aperite mihi portas iustitiae: ingressus in eas confitebor Domino. ²⁰Haec porta Domini: iusti intrabunt in eam. ²¹Confitebor tibi quoniam exaudisti me, et factus es mihi in salutem. ²⁵O Domine, salvum me fac; o Domine, bene prosperare. ²⁶Benedictus qui venit in nomine Domini: benediximus vobis de domo Domini. ²⁷Deus Dominus, et illuxit nobis. Constituite diem solemnem in condensis, usque ad cornu altaris.

℟ Benedictus qui venit in nomine Domini.

Non omnis qui dicit mihi, Domine, Domine, intrabit in regnum caelorum: sed qui facit voluntatem Patris mei, qui in caelis est, ipse intrabit in regnum caelorum. ²⁴Omnis ergo qui audit verba mea haec, et facit ea, assimilabitur viro sapienti, qui aedificavit domum suam supra petram, ²⁵et descendit pluvia, et venerunt flumina, et flaverunt venti, et irruerunt in domum illam, et non cecidit: fundata enim erat super petram. ²⁶Et omnis qui audit verba mea haec, et non facit ea, similis erit viro stulto, qui aedificavit domum suam super arenam: ²⁷et descendit pluvia, et venerunt flumina, et flaverunt venti, et irruerunt in domum illam, et cecidit, et fuit ruina illius magna.