S. Ambrosii, episcopi et Ecclesiae doctoris

Laetabitur deserta et invia, et exsultabit solitudo, et florebit quasi lilium. ²Germinans germinabit, et exsultabit laetabunda et laudans: gloria Libani data est ei, decor Carmeli et Saron; ipsi videbunt gloriam Domini, et decorem Dei nostri. ³Confortate manus dissolutas, et genua debilia roborate. ⁴Dicite pusillanimis: Confortamini, et nolite timere: ecce Deus vester ultionem adducet retributionis; Deus ipse veniet, et salvabit vos. ⁵Tunc aperientur oculi caecorum, et aures surdorum patebunt; ⁶tunc saliet sicut cervus claudus, et aperta erit lingua mutorum: quia scissae sunt in deserto aquae, et torrentes in solitudine; ⁷et quae erat arida, erit in stagnum, et sitiens in fontes aquarum. In cubilibus, in quibus prius dracones habitabant, orietur viror calami et iunci. ⁸Et erit ibi semita et via, et via sancta vocabitur: non transibit per eam pollutus, et haec erit vobis directa via, ita ut stulti non errent per eam. ⁹Non erit ibi leo, et mala bestia non ascendet per eam, nec invenietur ibi; et ambulabunt qui liberati fuerint. ¹⁰Et redempti a Domino convertentur, et venient in Sion cum laude, et laetitia sempiterna super caput eorum: gaudium et laetitiam obtinebunt, et fugiet dolor et gemitus.

⁹Audiam quid loquatur in me Dominus Deus, quoniam loquetur pacem in plebem suam, et super sanctos suos, et in eos qui convertuntur ad cor. ¹⁰Verumtamen prope timentes eum salutare ipsius, ut inhabitet gloria in terra nostra. ¹¹Misericordia et veritas obviaverunt sibi; iustitia et pax osculatae sunt. ¹²Veritas de terra orta est, et iustitia de caelo prospexit. ¹³Etenim Dominus dabit benignitatem, et terra nostra dabit fructum suum. ¹⁴Iustitia ante eum ambulabit, et ponet in via gressus suos.

℟ Deus ipse veniet, et salvabit vos.

Et factum est in una dierum, et ipse sedebat docens. Et erant pharisaei sedentes, et legis doctores, qui venerant ex omni castello Galilaeae, et Iudaeae, et Ierusalem: et virtus Domini erat ad sanandum eos. ¹⁸Et ecce viri portantes in lecto hominem, qui erat paralyticus: et quaerebant eum inferre, et ponere ante eum. ¹⁹Et non invenientes qua parte illum inferrent prae turba, ascenderunt supra tectum, et per tegulas summiserunt eum cum lecto in medium ante Iesum. ²⁰Quorum fidem ut vidit, dixit: Homo, remittuntur tibi peccata tua. ²¹Et coeperunt cogitare scribae et pharisaei, dicentes: Quis est hic, qui loquitur blasphemias? quis potest dimittere peccata, nisi solus Deus? ²²Ut cognovit autem Iesus cogitationes eorum, respondens, dixit ad illos: Quid cogitatis in cordibus vestris? ²³Quid est facilius dicere: Dimittuntur tibi peccata: an dicere: Surge, et ambula? ²⁴Ut autem sciatis quia Filius hominis habet potestatem in terra dimittendi peccata, (ait paralytico) tibi dico, surge, tolle lectum tuum, et vade in domum tuam. ²⁵Et confestim consurgens coram illis, tulit lectum in quo iacebat: et abiit in domum suam, magnificans Deum. ²⁶Et stupor apprehendit omnes, et magnificabant Deum. Et repleti sunt timore, dicentes: Quia vidimus mirabilia hodie.