Dominica quarta Adventus

Factum est autem cum sedisset rex in domo sua, et Dominus dedisset ei requiem undique ab universis inimicis suis, ²dixit ad Nathan prophetam: Videsne quod ego habitem in domo cedrina, et arca Dei posita sit in medio pellium? ³Dixitque Nathan ad regem: Omne quod est in corde tuo, vade, fac: quia Dominus tecum est. ⁴Factum est autem in illa nocte: et ecce sermo Domini ad Nathan, dicens: ⁵Vade, et loquere ad servum meum David: Haec dicit Dominus: Numquid tu aedificabis mihi domum ad habitandum? ⁸Et nunc haec dices servo meo David: Haec dicit Dominus exercituum: Ego tuli te de pascuis sequentem greges, ut esses dux super populum meum Israël: ⁹et fui tecum in omnibus ubicumque ambulasti, et interfeci universos inimicos tuos a facie tua: fecique tibi nomen grande, iuxta nomen magnorum qui sunt in terra. ¹⁰Et ponam locum populo meo Israël, et plantabo eum, et habitabit sub eo, et non turbabitur amplius: nec addent filii iniquitatis ut affligant eum sicut prius, ¹¹ex die qua constitui iudices super populum meum Israël: et requiem dabo tibi ab omnibus inimicis tuis: praedicitque tibi Dominus quod domum faciat tibi Dominus. ¹²Cumque completi fuerint dies tui, et dormieris cum patribus tuis, suscitabo semen tuum post te, quod egredietur de utero tuo, et firmabo regnum eius. ¹⁴Ego ero ei in patrem, et ipse erit mihi in filium: qui si inique aliquid gesserit, arguam eum in virga virorum, et in plagis filiorum hominum. ¹⁶Et fidelis erit domus tua, et regnum tuum usque in aeternum ante faciem tuam, et thronus tuus erit firmus iugiter.

²Misericordias Domini in aeternum cantabo; in generationem et generationem annuntiabo veritatem tuam in ore meo. ³Quoniam dixisti: In aeternum misericordia aedificabitur in caelis; praeparabitur veritas tua in eis. ⁴Disposui testamentum electis meis; iuravi David servo meo: ⁵Usque in aeternum praeparabo semen tuum, et aedificabo in generationem et generationem sedem tuam. ²⁷Ipse invocabit me: Pater meus es tu, Deus meus, et susceptor salutis meae. ²⁹In aeternum servabo illi misericordiam meam, et testamentum meum fidele ipsi.

℟ Misericordias Domini in aeternum cantabo.

Ei autem, qui potens est vos confirmare iuxta Evangelium meum, et praedicationem Iesu Christi, secundum revelationem mysterii temporibus aeternis taciti ²⁶(quod nunc patefactum est per Scripturas prophetarum secundum praeceptum aeterni Dei, ad obeditionem fidei), in cunctis gentibus cogniti, ²⁷soli sapienti Deo, per Iesum Christum, cui honor et gloria in saecula saeculorum. Amen.

In mense autem sexto, missus est angelus Gabriel a Deo in civitatem Galilaeae, cui nomen Nazareth, ²⁷ad virginem desponsatam viro, cui nomen erat Ioseph, de domo David: et nomen virginis Maria. ²⁸Et ingressus angelus ad eam dixit: Ave gratia plena: Dominus tecum: benedicta tu in mulieribus. ²⁹Quae cum audisset, turbata est in sermone eius, et cogitabat qualis esset ista salutatio. ³⁰Et ait angelus ei: Ne timeas, Maria: invenisti enim gratiam apud Deum. ³¹Ecce concipies in utero, et paries filium, et vocabis nomen eius Iesum: ³²hic erit magnus, et Filius Altissimi vocabitur, et dabit illi Dominus Deus sedem David patris eius: et regnabit in domo Iacob in aeternum, ³³et regni eius non erit finis. ³⁴Dixit autem Maria ad angelum: Quomodo fiet istud, quoniam virum non cognosco? ³⁵Et respondens angelus dixit ei: Spiritus Sanctus superveniet in te, et virtus Altissimi obumbrabit tibi. Ideoque et quod nascetur ex te sanctum, vocabitur Filius Dei. ³⁶Et ecce Elisabeth cognata tua, et ipsa concepit filium in senectute sua: et hic mensis sextus est illi, quae vocatur sterilis: ³⁷quia non erit impossibile apud Deum omne verbum. ³⁸Dixit autem Maria: Ecce ancilla Domini: fiat mihi secundum verbum tuum. Et discessit ab illa angelus.