
Vulgata Clementina
Osee 14
1Pereat Samaria, quoniam ad amaritudinem concitavit Deum suum! in gladio pereant, parvuli eorum elidantur, et foetae eius discindantur!
2Convertere, Israël, ad Dominum Deum tuum, quoniam corruisti in iniquitate tua.
3Tollite vobiscum verba, et convertimini ad Dominum; et dicite ei: Omnem aufer iniquitatem, accipe bonum, et reddemus vitulos labiorum nostrorum.
4Assur non salvabit nos: super equum non ascendemus, nec dicemus ultra, Dii nostri opera manuum nostrarum: quia eius, qui in te est, misereberis pupilli.
5Sanabo contritiones eorum; diligam eos spontanee: quia aversus est furor meus ab eis.
6Ero quasi ros; Israël germinabit sicut lilium, et erumpet radix eius ut Libani.
7Ibunt rami eius, et erit quasi oliva gloria eius, et odor eius ut Libani.
8Convertentur sedentes in umbra eius; vivent tritico, et germinabunt quasi vinea; memoriale eius sicut vinum Libani.
9Ephraim, quid mihi ultra idola? Ego exaudiam, et dirigam eum ego ut abietem virentem; ex me fructus tuus inventus est.
10Quis sapiens, et intelliget ista? intelligens, et sciet haec? quia rectae viae Domini, et iusti ambulabunt in eis; praevaricatores vero corruent in eis.
