Ioel 1

¹Verbum Domini, quod factum est ad Ioël, filium Phatuel.

²Audite hoc, senes, et auribus percipite, omnes habitatores terrae: si factum est istud in diebus vestris, aut in diebus patrum vestrorum?

³Super hoc filiis vestris narrate, et filii vestri filiis suis, et filii eorum generationi alterae.

⁴Residuum erucae comedit locusta, et residuum locustae comedit bruchus, et residuum bruchi comedit rubigo.

⁵Expergiscimini, ebrii, et flete et ululate, omnes qui bibitis vinum in dulcedine, quoniam periit ab ore vestro.

⁶Gens enim ascendit super terram meam, fortis et innumerabilis: dentes eius ut dentes leonis, et molares eius ut catuli leonis.

⁷Posuit vineam meam in desertum, et ficum meam decorticavit; nudans spoliavit eam, et proiecit: albi facti sunt rami eius.

⁸Plange quasi virgo accincta sacco super virum pubertatis suae.

⁹Periit sacrificium et libatio de domo Domini; luxerunt sacerdotes, ministri Domini.

¹⁰Depopulata est regio, luxit humus, quoniam devastatum est triticum, confusum est vinum, elanguit oleum.

¹¹Confusi sunt agricolae, ululaverunt vinitores super frumento et hordeo, quia periit messis agri.

¹²Vinea confusa est, et ficus elanguit; malogranatum, et palma, et malum, et omnia ligna agri aruerunt, quia confusum est gaudium a filiis hominum.

¹³Accingite vos, et plangite, sacerdotes: ululate, ministri altaris; ingredimini, cubate in sacco, ministri Dei mei, quoniam interiit de domo Dei vestri sacrificium et libatio.

¹⁴Sanctificate ieiunium, vocate coetum, congregate senes, omnes habitatores terrae in domum Dei vestri, et clamate ad Dominum:

¹⁵A, a, a, diei! quia prope est dies Domini, et quasi vastitas a potente veniet.

¹⁶Numquid non coram oculis vestris alimenta perierunt de domo Dei nostri, laetitia et exsultatio?

¹⁷Computruerunt iumenta in stercore suo, demolita sunt horrea, dissipatae sunt apothecae, quoniam confusum est triticum.

¹⁸Quid ingemuit animal, mugierunt greges armenti? quia non est pascua eis; sed et greges pecorum disperierunt.

¹⁹Ad te, Domine, clamabo, quia ignis comedit speciosa deserti, et flamma succendit omnia ligna regionis.

²⁰Sed et bestiae agri, quasi area sitiens imbrem, suspexerunt ad te, quoniam exsiccati sunt fontes aquarum, et ignis devoravit speciosa deserti.